791 Part (2/10) of what choices were given to women characters in Indian Scriptures, particularly Valmiki Ramayana?

This is continuation of our blogpost No. 790. Click to go to our blogpost No. 790. , where we have discussed a review by Ms. Namita Gupta in Deccan Chronicle, of a book of Shri Devadutt Pattanaik, priced Rs. 199, with pages 112. The title of the review: "Matter of Choice". The title of the book: THE GIRL WHO CHOSE: A NEW WAY OF NARRATING THE RAMAYANA. My readers may recall that the Review of Ms. Namita Gupta, as well as, the book by Shri Devdutt Pattanaik talk of choices made available to the protagonist of Valmiki Ramayana, Sita.

I have already given one example of choice given by Lord Shri Ramachandra, to Mother Sita, in Yuddha Kanda (Book of War), Sita agni Pravesam (fire-test/ordeal of Sita) Episode. In that episode, Lord Rama asked Sita to set her mind on Lakshmana or Sugriva or Vibhishana or Bharata. I have also mentioned that was not the manner in which a life's partner is to be talked to by our ideal husband Shri Rama.
Sita chose to enter 'fire' when Rama disowned her and asked her to go along with somebody like Lakshmana, Bharata, Satrughna, Sugriva, Vibhishana.

We shall now, see another episode of Valmiki Ramayana, where there were limited choices or no choices, to the Crown-Queen of Dasaratha-- Kausalya. Ref. Book No. 1, Book of Children (bAla kAnda). Episode of Context: Performance of Horse Sacrifice by Dasaratha, to get children. In this episode, Queen Kausalya was asked to sleep a night with the sacrificial horse (whatever it might have meant?!!!). Next day, she was asked to stab the horse with gold knives. After that, the fat of the dead sacrificial horse was dropped into the sacrificial fires, amidst the hymns which the udghAta had sung. Dasaratha smelt the fumes from the sacrificial fire/pyre, and his sins cleansed, so that he could be entitled to get offsprings.

In English language. In Roman Script.
1-14-33
Kausalyaa tam hayam
tatra paricarya samantataha
kripaan`aihi vishashaasaha
enam tribhih paramayaa mudaa

With great delight coming on her Queen Kausalya reverently made circumambulations to the horse, and symbolically killed the horse with three knives. [1-14-33].

1-14-34
patatriNaa tadaa saardham
susthitena ca cetasaa
avasat rajaniim ekaam
kausalyaa dharma kaamyayaa.

English Gist: Kausalya, with a composed mind, and a desire for "virtuous act", resided with / slept with the horse for one night.

1-14-35
hotA adhvaryuH tatha
udgaataa hastena samayojayan
mahiShyaa parivrittyA atha
vAvAtaam aparAm tathA.

Approx. English Gist: The hotA (=host, priest who hosts the sacrificial offers to God, by dropping them into fire- sending them through fire god to the Supreme God), adhvaryu (administrator/leader/manager/captain of the sacrifice), ud-ghAta (singer of the holy hymns) have received into their hands, the Queen, neglected wives, concubines of the King. (This interpretators say was not actual gifting of queens, wives and concubines, but only symbolic gifting. The King, later takes them back by giving monetary rewards and gold.)

1-14-36
patatrin`aha tasya vapaam
uddhruitya niyateendriyaha
ruitvik parama sampannaha
shrapayaamaasa shaastrataha

English Gist: "uddhruitya niyata indriyaha" is the attributive adjectival phrase for the performing priest. That priest (Ritvik) had kept his senses under great control. "Parama sampanna" (very rich- here, according to interpreters very rich in knowledge), cooked the fat, as stipulated in the scriptures.

1-14-37
Dhuuma gandham vapaayaaha
tu jighrati sma narAdhipaha
yathA kAlam yathA nyAyam
nirNudan pApam Atmanaha

Approx. Engl. gist: "yathA kAlam yathA nyAyam" (as per [their] times and as per practices of justices of those days), narAdhipa (king) smelt the fumes and smoke, and cleansed his sins.

What will our Puri, Sringeri, Kanchi, Dvaraka, Badari, Visakhapatnam, Kakinada, Mysore, etc. Swamiji's say about this?

We may have to always keep in our minds, that Aryans were white. DaSaratha, might have been white. Kausalya and Sumitra might have been native queens, while Kaikeyi seems to be a white. (No evidence. Only guess work. My Readers will please forgive me.).

The White Races (America, Europe, ANZ, Canada etc.) have a tendency to treat every thing they do as 'civilised', and everything else done by brown and black body-color melanin containing humans of other countries, as barbaric and cannibalistic. Everything done by INdian Natives might have appeared to be 'kshudra pUja' (Worship of Evil Spirits') to the European Aryans who migrated to INdia. But what they did? Throw pieces of meat and fat of dead horses (includes Bulls, slaves, birds as per Mahabharata) in Asva mEtha, smell the fumes of the fat, and self-convince themselves that their sins were cleansed! Who were barbaric? Native INdians or the Imported Aryans? According to our Swamijis these Aryans are 'Worshipp-ables'.

ybrao-a-donkey's humble-personal view:

Our great authors Devdutt Pattanaik, and our reviewer Ms. Namita Gupta write of choices given to Indian women. Can they say what choice was given to the Respectable Queen Kausalya, who was asked to sleep with the horse a night, and to pierce the horse next morning with gold knives? The verse 1-4-33 uses the adverb 'paramaya muda' (great delight or happiness) for her act of piercing the horse.

Can what Valmiki said in 1-14-34, really be true?

See the adjectives and attributes used by Valmiki to describe Kausalya:
patatriNaa tadaa sArdham
susthitEna ca cEtasA
Avasat rajaniim ekAm
kausalyA dharma kaamyayA.

SusthitEna ca cEtasa = 'with a stabilised mind'. A woman who asked to stab a horse with a golden knife three times, and who was going to sleep with a dead horse for a whole night, can she really have a stabilised mind? What did she do all the night with her stable mind, while lying down beside the dead horse? What she may be/might have been thinking about? We have to do some 'para kAya pravESam' [Enter into the body of some other person (Kausalya) to read their thoughts]. Of course, Swamijis who are Great Defenders of our Culture, will skip these verses.

In Telugu language spoken by 100 million people, in Telugu Script. వాల్మీకి రామాయణానికి యథానువాదం. ఆంధ్రావాల్మీకి స్వర్గీయ శ్రీ వావిలకొలను సుబ్బారావు గారు, 1932.
బాలకాండ. 426 వ పద్యం.
సీస పద్యం
అంతట కౌసల్య , హయమును సేవించి,
మొనసి కృపాణముల్ , మూట చీల్చి
యొక్కరే యెల్లను, మక్కువ శయనించె
నా వాజి యొద్ద , ధర్మాభిలాష
బ్రహ్మకు హోతకు , పదపడి అధ్వ్యర్యు
నకును ఉద్ఘాతకు, నరవి భుండు
మహిషి వావాతను, మరియు పాలాకలి,
పరివృత్తి నొసంగె, స్పర్శనముగ

ఆటవెలది
అంత వారావపను, అగ్నిలో వేల్వ సం,
పన్న ఋత్విజుండు, పాప మణగ,
పార్ధివుండు తద్వ, పా ధూమ గంధంబు
మూరు కొనియె కాల మునను సవిధి.

'makkuva'= we can equate with parama mudam (great joy), see the Sanskrit verse. dharmA abhilAsha = desire for righteousness, this we can equate with 'dharma kAmya' of Valmiki's verse quoted above. mahishi (Queen), vAvAta (concubine), parivrita (neglected wife) : there are different interpretations. Thus one SISamu (a prosody meter for verses in Telugu language) took care of nearly five verses of Valmiki Ramayana quoted above. By and large the translation is accurate and near to the original of Valmiki.

I rever Late Vavilakolanu Subba Rao garu for his hard work and dedication. We are fortunate that he was born in Telugu land.

BACK TO CHOICES GIVEN TO WOMEN CHARACTERS IN VALMIKI RAMAYANA

No choice. Kausalya had to pierce the horse with the gold knives.

To continue. सशेष. ఇంకా ఉంది.

553 Did YudhishThira's (dharmarAja's) aSvamEdha sacrificial animals include women and bulls? युधिष्ठिर (धर्मराज) के अश्वमेथ यज्ञ पशु में औरते और रिषभ भी थे ? యుధిష్ఠిరుడి (ధర్మరాజుగారి) అశ్వమేథ యాగంలో యజ్ఞ పశువులుగా స్త్రీలను, ఎద్దులను కూడ బలి ఇచ్చారా ?

People know that, during Asvametha sacrifice, a Royal horse is sent out across the country, inviting challengers to the Emperor's authority to bind the horse and be vanquished by the accompanying King's forces, or alternatively recognise and submit to the King's authority by worshipping the horse and giving gifts to the King. Few people know that not only the horse is sacrificed after its return to the Capital, apart from hundred of other animals, fishes and birds, tied to gold sacrificial posts called "yUpa sthambhAs". Bulls were also a part of the sacrificial animals in Yudhishthira's asvamEtha. What has now astonished this blog writer is, there is one verse in Mahabharata aSvamEtha parva (Book 14), which indicates that women might have been sacrificed, in addition to animals, birds and fishes.

जनता को यह पता है कि अश्वमेथ यज्ञ में महाराज के अश्व को देश संचार में भेजते हैं, उस अश्व के मुख पर एक फलक रखते हैं, महाराज के अधिकार को सवाल करना चाहनेवाले वीर, उस अश्व को बांद सकते हैं, और महाराज के सेनाओं के खिलाफ युध्ध करके उस सैन्य को हरा सकते हैं। नहीं तो, वे अश्व को पूजा करके, महाराज के गौरव में शुल्क भेजना होगा। लेकिन आम लोग को यह पता नहीं है कि, अश्वमेथ याग में, उस हय के साथ, कई अन्य पशु, पक्षी, जलचर भी बली की जाते थे। इन पशुओ को बली क्रतु पूर्ण होने तक स्वर्ण यूप स्तंभों से बांदते थे। युधिष्ठिर के अश्वमेथ याग में, अश्व के अलावा, अन्य जंतुओं के अलावा, रिषभ भी बली किये गये थे। आश्चर्यकर विषय यह है कि, व्यास महाभारत अश्वमेथ पर्व मं एक श्लोक है, जिस में यह संदेह भी उठता है, कि पशु पक्षी जलचरों के अलावा स्त्रियाँ भी बली किया गया होगा। यह सिर्फ अनुमान है। महा पंडित जन और इंडियन कौन्सिल आफ हिस्टारिकल रीसर्च इसके बारे में परिशोथन करना, और सत्य निर्धारण करना पडेगा।

లవకుశ వంటి సినిమాలను చూసిన సాధారణ ప్రజలకు, మహారాజులు అశ్వమేథ యాగాలలో, ఒక గొప్ప గుర్రం ముఖానికి ఒక ఫలకాన్ని కట్టి దేశమంతా వదులుతారని, మహారాజుయొక్క సార్వభౌమత్వాన్ని సవాల్ చేయదలుచుకున్న వీరులెవరైనా ఉంటే, ఆగుర్రాన్ని బంధించి, రాజు యొక్క సైన్యంతో పోరాడ వచ్చని ఆ ఫలకం మీద లిఖించి ఉంటుందని విదితమే. ఆతరువాత, ఆ గుర్రం అన్ని అడ్డంకులను దాటుకొని రాజధానికి తిరిగి వచ్చాక ఆ గుర్రాన్ని పూజిస్తారని కూడ తెలుసు. ఆతరువాత ఏమి జరుగుతుందనేదే ఎక్కువ మందికి తెలియదు. ఆ గుర్రాన్నే కాక , వందలకొద్దీ పశువులను, పక్షులను, చేపల వంటి జలచరాలను కూడ బలి ఇస్తారు. మనం వ్యాస విరచిత సంస్కృత మహాభారతాన్ని చూస్తే, మహాభారత యుధ్ధం జరిగాక ధర్మరాజు గారు అశ్వమేథ యాగం చేశారు. దానిలో యాగాశ్వాన్నే కాక, పశువులు, పక్షులు, జలచరాలే కాక ఎద్దులను కూడ బలి ఇచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది. ఇంకా ఆశ్చర్య విషాదాలకు అనుమానం కలిగించే శ్లోకం ఒకటి కనిపిస్తుంది. దీనిలో స్త్రీలను బలి ఇచ్చారా అనే అనుమానం కలుగుతుంది. అయితే కేవలం ఒక్క శ్లోకంలొ ఉంది అనే అనుమానంతోనే మనం సంపూర్ణ నిర్ణయానికి రాలేము. ఈవిషయంపై సంస్కృతేతిహాసాలలో మహా పండితులు, ప్రభుత్వ సంస్థలైన ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ హిస్టారికల్ రీసర్చి వంటి వారు లోతుగా పరిశోథించి ఒక నిర్దిష్ట అభిప్రాయానికి వస్తే బాగుంటుంది.

Though there is no absolute proof, a verse in VyAsa Mahabharata in Sanskrit language, gives rise to some suspicion.

संपूर्ण साक्ष्य तो नहीं है, परन्तु व्यास महाभारत के एक श्लोक संदेह कारक दिख रहा है। సంపూర్ణమైన ఋజువు లేదుకానీ, వ్యాస మహాభారతం, అశ్వమేధ పర్వం లోని ఒక శ్లోకం అనుమానానికి తావిచ్చేదిగా ఉంది.

Vol 14. of Krishna DvaipAyana's (vyAsa) Sanskrit Mahabharata Epic of approx. 1,15,000 KumbhakONam version. Chapter 89. Verse Nos. 32 to 37. कृष्ण द्वैपायन के व्यस महाभारत. अश्वमेथ पर्व। श्लोक ३२ से ३७ तक. కృష్ణ ద్వైపాయన వ్యాసుడి సంస్కృత మహాభారతం, అశ్వమేథ పర్వం, 32 to 37 శ్లోకాలు.

Sanskrit language verses in Roman Script.

tE vya rAjanta rAjarshE bAsObhir upa SObhitAha|
mahEndrAnugatA dEva yathA saptarshibhir divi. 14-89-32.

ishTakAha kAncanIs chAtra cayanArtam kritA vibhO |
su SubhE cayanam tacca dakshasyEva prajApatE 14-89-33.

catus cityasca tasyAs AsId ashTA daSa karAtmakaha|
sa rukma pakshO nicitas trikONO garuDAkritihi. 14-89-34.

tatO niyuktAha paSavO yathA SAstram manIshibhi|
tam tam dEvam samudisya pakshiNaha paSavas ca yE. 14-89-35.

rishabhAha SAstra paThitAs tathA jala carAs ca yE|
sarvAm stAn abhyayumjamstE tatrAgni caya karmiNi. 14-89-36.

yUpEshu niyatAc AsIt paSUnAm triSatI tathA|
aSva ratnOttarA yagnE kauntEyasya mahAtmanaha. 14-89-37.

In dEvanAgari script (Hindi script). India's National Language.
ते व्यराजंत राजर्षे वासोभिर उपशोभिताः ।
महेंद्रानुगता देवा यथा सप्तर्षिभिर दिवि. १४-८९-३२.

इष्टकाः कांचनीश चात्र चयनार्तं कृता विभो।
सु शुभे चयनं तच्च दक्षस्येव प्रजापतेः. १४-८९-३३.

चतुश चित्यश्च तस्यासीत अष्टादश करात्मकः।
स रुक्म पक्षो निचितस त्रिकोणो गरुडाकृतिः १४-८९-३४.

ततो नियुक्ताः पशवो यथा शास्त्रं मनीषिभिः ।
तं तं देवं समुद्दिस्य पक्षिणः पशवश्च ये. १४-८९-३५.

ऋषभाः शास्त्र पठितास तथा जलचराश च ये ।
सर्वांस तान अभ्य युंजस ते तत्राग्नि चय कर्मणि. १४-८९-३६.

यूपेषु नियता चासीत पशूनां त्रिशती तथा ।
अश्व रत्नोत्तरा यज्ञे कौंतेयस्य महात्मनः. १४-८९-३७.

Telugu language spoken by 100 million people

తే వ్యరాజంత రాజర్షే వాసోభిరుపశోభితాః।
మహేంద్రానుగతా దేవా యథా సప్తర్షిభిర్దివి॥ 14-89-32

ఇష్టకాః కాంచనీశ్చాత్ర చయనార్తం కృతా విభో।
శుశుభే చయనం తచ్చ దక్షస్యేవ ప్రజాపతేః॥ 14-89-33

చతుశ్చిత్యశ్చ తస్యాసీదష్టాదశకరాత్మకః।
స రుక్మపక్షో నిచితస్త్రికోణో గరుడాకృతిః॥ 14-89-34

తతో నియుక్తాః పశవో యథాశాస్త్రం మనీషిభిః ।
తం తం దేవం సముద్దిశ్య పక్షిణః పశవశ్చ యే॥ 14-89-35

ఋషభాః శాస్త్రపఠితాస్తథా జలచరాశ్చ యే।
సర్వాంస్తానభ్యయుంజంస్తే తత్రాగ్నిచయకర్మణి॥ 14-89-36

యూపేషు నియతా చాసీత్పశూనాం త్రిశతీ తథా।
అశ్వరత్నోత్తరా యజ్ఞే కౌంతేయస్య మహాత్మనః॥ 14-89-37.

Context: Mahabharata war was over. YudhishThira was worried by killing kith and kin, he was polluted by sins. Vyasa advised him to perform ASvamEtha sacrifice. The above verses are a part of the sacrificial arrangements.

संदर्भ: महाभारत महा संग्राम अंत हुआ। युधिष्ठिर चक्रवर्ति हुआ। परन्तु वे, पितामह, गुरु, आदि महा व्यक्तियों और बंधुओं के संहार करने के पाप चिंताओं से बहुत तप्त हो गये। पाप क्षाळन के लिये व्यास महर्षी, युधिष्ठिर को अश्वमेथ याग करने के सलाह दिया। उपरोक्त श्लोक, युधिष्ठिर के अश्वमेथ याग में देवों को बलि देने केलिया लाया हुआ और यूप स्थंभ को बांदा हुआ पशु पक्षइयों के विवरण।

సందర్భం: మహాభారత మహా సంగ్రామం అంతం అయ్యింది. యుధిష్ఠిరుడు చక్రవర్తి అయ్యాడు. కానీ తాత, గురువు వంటి ఆప్తులను, బంధువులను చంపినందుకు పాపం అంటుకున్నదనే చింత పట్టుకున్నది. వ్యాస మహర్షి ధర్మరాజుకి అశ్వమేథ యాగం చేయమని సలహా ఇచ్చాడు. ధర్మరాజు మరుత్తు అనే పూర్వ రాజు తనయాగం కొరకు పోగుచేసిన బంగారాన్ని సంపాదించాడు. అశ్వమేథ యాగం ఏర్పాట్లు చేయించాడు. పైశ్లోకాలు ఆయాగంలో దేవతలకి బలి ఇవ్వటానికి తెచ్చిన జంతువులు, పక్షుల వివరాలను సూచిస్తున్నది.

I am not competent to translate these verses into English. We shall see the translation of Kishore Mohan Ganguli's English translation of Vyasa's Mahabharata. It was published around in 1901. The importance of the Ganguli's translation is : It tries to be very faithful to the original verses in its purport. It is almost accurate word to word.

इन श्लोकों को संस्कृत से अनुवाद करने के लिये, मै अपने को असमर्ध मानता हूँ। हम किशोर मोहन गंगूली से किया हुआ व्यास महाभारत के आंग्ल अनुवाद को देखेंगे। यह ग्रंध अंदाजा १९०१ में प्रकाशित हुआ। इस ग्रंथ के मॆरिट् यह है कि, गंगूली महाशय, व्यास के ओरिजिनल से नजदीक रहने के लिये बहुत कोशिश किया और सफल भी हुआ।

ఈశ్లోకాలను సంస్కృతంలోకి అనువదించేంత ఘనుడిగా నన్ను నేను సంభావించుకోటం లేదు. మనం, కిశోర్ మోహన్ గంగూలీ మహాశయుడి ఆంగ్లానువాదాన్ని చూద్దాము. ఇది రమారమి 1901 లో ప్రచురించ బడింది. ఈగ్రంధం యొక్క గొప్పతనం ఏమిటంటే, వ్యాసుడి యొక్క సంస్కృత అసలుకి అత్యంత సమీపంలో తన అనువాదాన్ని నడపటానికి, గంగూలీ గారు చాల కృషి చేశారు, మరియు సఫలీకృతులు కూడ అయ్యారు.

"...Those best of kings, came to the Horse-sacrifice of the Kuru monarch for doing what was agreeable to him. And they brought many gems with them and many female slaves and horses and weapons. ..."

...

"...Many sacrificial stakes also were set up, made, according to the directions of the scriptures of wood, and adorned with gold. Endued with great effulgence, these were duly planted and dedicated (with scriptural Mantras).

The king saw all animals, again, which belong to land and all those which belong to water, collected there on the occasion. And they also beheld many kine and many buffaloes and many old women, and many aquatic animals, many beasts of prey and many species of birds, and many specimens of viviparous and oviparous creatures, and many that are filth-born, and many belonging to the vegetable kingdom, and many animals and plants that live or grow on mountains. Beholding the sacrificial compound thus adorned with animals and kine and corn, the invited kings became filled with wonder. ..."

ybrao-a-donkey's-humble comments. वैबीराव गधे के विनम्र राय. వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర భావాలు, వీటితో మీరు ఏకీభవించ వలసిన అవసరం లేదు.
It may be observed that Shri Kishore Mohan Ganguli had translated the word "manIshi" as "old women".

हम यह देख सकते हैं कि, श्री किषोर मोहन गंगूली महाशय, "मनीषी" शब्द को "वृध्ध वनिता" अनुवाद दिये थे।

శ్రీ కిశోర్ మోహన్ గంగూలి గారు తమ అనువాదంలో "మనీషి " అనే పదాన్ని "వృధ్ధస్త్రీలు " అని అనువదించినట్లు కనిపిస్తున్నది.

These old women, who were tied to the sacrificial posts, might have been the slave women brought as gifts by the Kings who were paying tributes to Yudhishthira.

इन वृध्ध वनित, जिन को यूप स्थंभों को बांदे हुए थी, राजाओं से लाया हुआ दासी स्त्री हो सकते। लेकिन वे साधारण नौकराणी या विक्रीत जीवितांत दासी यह स्पष्ट नहीं है।

ఈ వృధ్ధ స్త్రీలు , యూప స్థంభాలకి కట్టబడిన వాళ్ళు, యుధిష్ఠిరుడికి కానుకలుగా రాజుల చేత వాళ్ళ రాజ్యాల నుండి తేబడిన దాసీలు కావచ్చు. అయితే వీరు జీతాలకు ఉండే లేక సాధారణ నౌకర్లా, అమ్మటం కొనటం వంటి వాటికి లోనయ్యే జీవిత కాలపు దాసులా (స్లేవ్ స్) స్పష్టత లేదు.

By bathing in some sacred river, when a person get fruits of 10 horse sacrifices, why all this bloodshed?

जब हम , सिर्फ एक पवित्र नदी स्नान से दस अश्वमेथ के फलित पा सकते, तो ये सब रक्त पात धर्म राज क्यों किया? शायद, वे व्यास के वचनों को मान लिया।

కేవలం ఒక పవిత్రనదిలో పుష్కరాలలో నైనా విడిగానైనా స్నానం చేస్తే, పది అశ్వమేథాల ఫలం లభించేటపుడు, ధర్మరాజు ఈ రక్త పాతానికి ఎందుకు పాల్పడ్డాడు. బహుశా వ్యాసుడి సూచనను శిరసావహించ వలసి రావటం వల్ల కావచ్చు.

See the adjective used by Vyasa in 14-89-37. "KauntEyasya mahAtmanaha".

महर्षि व्यास से उपयोगित विशेषण "कौंतेयस्य महात्मनः", श्लोक संख्या १४-८९-३७ में देखीये।

మహర్షి వ్యాసులవారు 14-89-37 లో వాడిన కౌంతేయస్య మహాత్మనః అనే విశేషణాన్ని చూడండి. ఏమి మహాత్ములో ఏమిటో, తలుచుకుంటేనే వృధ్ధస్త్రీలను బలి ఇవ్వటం అంటేనే ఒళ్ళు గగుర్పొడుస్తున్నది. పాఠకులు నన్ను సరిదిద్ద వచ్చును.

(This particular blog post requires a number of corrections, after Readers write their comments. पाठक और विज्ञों के राय देखने के बाद, इस ब्लाग पोस्ट को पुनर लेखन करना होगा। విజ్డులైన పాఠకులు, పండితుల అభిప్రాయాలను విన్నాక ఈ బ్లాగ్ పోస్టును తిరిగి వ్రాయవలసి రావచ్చు.)

543 Part 2 of Godavari River Pushkaralu Festival भागं २ गोदावरी पुष्कर के नहान के लाभ 2వ భాగం గోదావరీ నది పుష్కరాలు, స్నాన ఫలం

At present pushkara River worship, ancestor worship, family-bathing Pushkara festival is going on in South India, located at about 17 degrees North Latitude, and 83 degrees East Longitude, in Rajahmundry City, Kovvur, Narsapur Towns in Residual Andhra Pradesh, Basara, Dharmapuri, Kaleswaram in Telangana. Continuation of Post No. 537. Click to go there, if you wish

It is good that tradition is respected, Rivers are reverred, Ancestors are worshipped. When compared to whiling away time in pubs with binges of gins and vodkas, the time spent on a River front, we can always treat as better-spent.

At the same time, we should not expect exaggerated results from such activities. Priests, to maximise their income (It is pure Classical Smithsonian Economics!) have a tendency to magnify perceived results beyond all reasonable proportions.

The trigger for this particular blog post has come from a promise made by a T.V. preacher on Bhakti TV Channel on 10th July 2015, at about 6 pm, that those who bathe in Godavari River during pushkaram festival, will get benefits of 100,000 aSvamEthA yAgAs (horse-sacrifices). Unfortunately, I could view the TV only for five minutes. During those five minutes, I could not hear the source scripture of the 100,000 horse-sacrifices. He might have quoted it as some skAndha purANa.

Skandha purANa seems to contain a large number of interpolations made by temple authorities and priests at the instance of the authorities, to suit their money-making needs or their rhetoric needs of mesmerising people with false beliefs and keeping them under ecclesiastical control.

REQUEST TO READERS: I do not intend to hurt the feelings of any person or group of persons. I am not a Christian Missionary or any other missionary, on the prowl to convert people. This is only an attempt at genuine self-criticism of the culture of this land.

Even VyAsa Mahabharata scripture also contains some (exaggerated or not Readers have to decide) promises of benefits of horse-sacrifices, for pious activities like bathing, charities, pilgrimages.

We shall see the horse-sacrifice benefit promise from Mahabharata scripture.

From Andhra Mahabharata, Volume 3, Chapter 2, Prose 278:--
"...వ. తొల్లి శతక్రతుండు నూఱుక్రతువులు సేయుటం జేసి పవిత్రంబున కృష్ణవేణియందు దేవహ్రదం బాడిన సర్వపాపవినాశనంబగుఁ బాండ్యపర్వతంబునం గావేరీతీర్థంబును దుంగభద్రయు సముద్ర తీరంబును గన్యాతీర్థంబును నాడి యశ్వమేధఫలంబు వడయుదురు గాయత్రీస్థానంబునం ద్రిరాత్రంబు గాయత్రీ జపంబుఁ జేసినవారికి జన్మదుఃఖంబులు లేవు పెన్నయను మహానది నాడిన మయూరహంస విమానగతులగుదురు. గోదావరీ స్నానంబు సేసిన దశాశ్వమేధఫలంబు వడయుదురు. పయోష్టియు దండకారణ్యంబును శరభంగాశ్రమంబును శుక్రాశ్రమంబును జమదగ్ని సేవితంబయిన శూర్పూరకంబును సప్త గోదావరీ తీర్థంబును నాడిన పుణ్యులు పుణ్యలోక ప్రాప్తులగుదురు...."

Above in Latin Script: tolli Sata kratumDu, nUru kratuvulu sEyuTam cEsi, pavitrambuna krishNa vENi yandu dEvahradamb ADina sarva pApa vinASanambagun, pAnDya parvatambunan kAvEri tIrdhambunu, tungabhadrayu, samudra tIrambun Adi aSvamEdha phalambu vaDayuduru. gAyatrI sthAnambunan tri rAtrambu gAyatrI japambu cEsina vAri janma duhkhambulu lEvu, penna yanu mahAnadin ADina mayUra hamsa vimAna gatul aguduru, gOdAvarI snAnambu cEsina daSASva mEdha phalambu vaDayuduru. payOshTi yu, danDakAraNyambunu, SarabhangASramambunu, SukrASramambunu jamadagni sEvitambaina SUrpUrakambunu sapta gOdAvarI tIrdhambunu ADina puNyulu puNya lOka prAptu laguduru...."

तॊल्लि शत क्रतुंडु नूरु क्रतुवुलु चेयुटं चेसि, पवित्रंबुन कृष्णवेणि यंदुनु, देव ह्रदंबाडिन सर्व पाप विनाशंबगु, पांड्य पर्वतंबुनन् कवेरी तीर्धंबुनु , तुंगभद्रयु, समुद्र तीरंबुनु, कन्या तीर्धंबुनु आडि, अश्वमेथ फलंबु वडयुदुरु। गायत्री स्थानंबुनन् त्रिरात्रंबु गायत्री जपंबु चेसिन वारिकि, जन्म दुःखंबुलु लेवु। पॆन्न यनु महानदिन आडिन मयूर हंस विमान गतुलौदुरु। गोदावरी स्नानंबु चेसिन दशाश्व मेथ फलंबु वडयुदुरु। पयोष्टियु, दंडकारण्यंबुनु, शरभंगाश्रमंबुनु, शुक्राश्मंबुनु, सप्त गोदावरी तीर्भंबुनु आडिन पुण्युलु पुण्यलोक प्राप्तुलवुदुरु।

Gist as far as Godavari River is concerned: Those who bathe in Godavari River will get fruits of ten horse sacrifices. गोदावरी नदी में स्नान करनेवाले, दशाश्वमेथ करने से लभ्य पुण्य प्राप्तित होते है। గోదావరిలో స్నానం చేస్తే పది అశ్వమేథాలు చేసిన పుణ్యం లభిస్తుంది.

What did Krishna Dvaipayana vyAsa say about bathing in Godavari, Krishna Rivers? కృష్ణ ద్వైపాయన వ్యాసులు తమ వ్యాస మహాభారతంలో ఏమి చెప్పారు ?

తతో వేణాం సమాసాద్య త్రిరాత్రోపోషితో నరః।
మయూరహంససంయుక్తం విమానం లభతే నరః ॥ 3-83-33
తతో గోదావరీం ప్రాప్య నిత్యం సిద్ధనిషేవితాం।
గవాం మేధమవాప్నోతి వాసుకేర్లోకముత్తమం ॥ 3-83-34
వేణాయాః సంగమే స్నాత్వా వాజిమేధఫలం లభేత్।
వరదాసంగమే స్నాత్వా గోసహస్రఫలం లభేత్ ॥ 3-83-35
బ్రహ్మస్థానం సమాసాద్య త్రిరాత్రోపోషితో నరః।
గోసహస్రఫలం వింద్యాత్స్వర్గలోకం చ గచ్ఛతి ॥ 3-83-36
కుశప్లవనమాసాద్య బ్రహ్మచారీ సమాహితః।
త్రిరాత్రముషితః స్నాత్వా అశ్వమేధఫంల లభేత్ ॥ 3-83-37
తతో దేవహ్రదేఽరణ్యే కృష్ణవేణాజలోద్భవే।

జాతిస్మరహ్రదే స్నాత్వా భవేజ్జాతిస్మరో నరః।
యత్ర క్రతుశతైరిష్ట్వా దేవరాజో దివం గతః ॥ 3-83-38
అగ్నిష్టోమఫలం వింద్యాద్గమనాదేవ భారత।
తతః సర్వహ్రదే స్నాత్వా గోసహస్రఫలం లభేత్ ॥ 3-83-39
తతో వాపీం మహాపుణ్యాం పయోష్ణీం సరితాం వరాం।
పితృదేవార్చనరతో గోసహస్రఫలం లభేత్ ॥ 3-83-40
దండకారణ్యమాసాద్య పుణ్యం రాజన్నుపస్పృశేత్।
గోసహస్రఫలం తస్య స్నాతమాత్రస్య భారత ॥ 3-83-41
శరభంగాశ్రమం గత్వా శుకస్య చ మహాత్మనః।
న దుర్గతిమవాప్నోతి పునాతి చ కులం నరః ॥ 3-83-42

తతః శూర్పారకం గచ్ఛేజ్జామదగ్న్యనిషేవితం।
రామతీర్థే నరః స్నాత్వా వింద్యాద్బహు సువర్ణకం ॥ 3-83-43
సప్తగోదావరే స్నాత్వా నియతో నియతాశనః।
మహత్పుణ్యమవాప్నోతి దేవలోకం చ గచ్ఛతి ॥ 3-83-44

tatO vENAm samAsAdya trirAtrO pOshitO naraha
3-83-33 mayUra hamsas samyuktam vimAnam labhatE naraha.
tatO gOdAvarIm prApya nityam siddha nishEvitAm
3-83-34 gavAm mEdham avApnOti vAsukEr lOkam uttamam
vENAyAha sangamE snAtvA vAji mEdhaphalam labhEt
3-83-35 varadA sangamE snAtvA gO sahasra phalam labhEt.
brahma sthAnam samAsAdya trirAtrO pOshitO naraha
gO sahasra phalam vindyAt svargalOkam ca gacchati 3-83-36

kuSa plavanam AsAdya brahmacAri samAhitaha।
trirAtram ushitaha snAtvA aSvamEdha phalam labhEt. 3-83-37
tatO dEva hradE araNyE krishNa vENA jalOd bhavE ।
jAti smara hradE snAtvA bhavet jAti smarO naraha.।
yatra kratu Satair ishtvA dEvarAjO divam gataha 3-83-38
agni shTOma phalam vindyAd gamanAdEva bhArata ।
tataha sarva hradE snAtvA gO sahasra phalam labhEt ॥ 3-83-39
tatO vApIm mahA puNyAm payOshTHIm saritAm varAm ।
pitru dEvarcana ratO gO sahasra phalam labhEt 3-83-40
danDakAraNyam AsAdya puNyam rAjan upspriSEt,।

gO sahasra phalam tasya snAta mAtrasya bhArata ॥ 3-83-41
Sara bhangASramam gatvA Sukasya ca mahAtmanaha।
na durgatim avApnOti punAti ca kulam naraha. ॥ 3-83-42
tataha SUrpArakam gacchEt jAmagnya nishEvitam ।
rAmatIrdhE naraha snAtvA vindyAd bahu suvarNakam ॥ 3-83-43
sapta gOdAvarE snAtvA niyatO niyatASanaha।
mahat puNyam avApnOti dEvalOkam gacchati. 3-83-44

Context in Mahabharata महाभारत में संदर्भ మహాభారతంలో సందర్భం:

Pandavas were in exile to forest, after losing their kingdom in games of dice with Kauravas aided by Sakuni. When they were in forest, Sage Narada visited them. YudhishThira worshipped Narada and pleased him. Narada asked Yudhishthira to choose a boon. Dharma Raja wanted his 'ethical duty doubts' , to be cleared by Sage Narada. Then Sage Narada narrated to him the benefits of pilgrimages and bathing in sacred places. Narada was quoting the list of the pilgrimages as advised by Sage Pulastya visited Grand Sire Bhishma PitAmaha. This list starts in verse No. 235 of the Chapter 3 of Volume of Forest (araNya Parva), and continues upto verse No. 287. Around 53 verses. Then Sage Narada advised Pandavas to take up pilgrimages.

ybrao-a-donkey's humble views वैबीराव एक गधे के विनम्र राय వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలు

Nannaya's Telugu translation to VyAsa's Sanskrit original is not word to word or sentence to sentence. Basics have been well served, but there are omissions and commissions, which might not have been deliberate. Full translation of VyAsa's verses I am not attempting as this blog post has already become lengthy, and has already been edited many times. I shall take up VyAsa's verses in a separate blog post in future.

At this juncture, one observation: In verse 3-83-34 marked in bold red, Vyasa is promising a benefit of sacrificing a cow "gavAm mEdham avApnOti". On the other hand, Nannaya promised benefit of ten horse-sacrifices. Vyasa has not said "ten horse-sacrifices". Nannaya mahAkavi is saying.

Of course, many of our TV viewers, and newspaper readers do not know the meaning or implications of horse-sacrifices or cow-sacrifices. I have, my self, not heard about a cow sacrifice. YudhishThira's AsvamEdha horse sacrifice in Book 15 of mahAbharata refers to bulls being bound to sacrificial stakes, but I have not heard of cows being directly sacrificed. (This will be taken up separately). Probably vyAsa might have meant sacrifice of a male-calf. (This will also be taken up separately).
aSva mEthAs (horse sacrifices) are sin-cleansing rituals commonly found in vEdas. Formal real aSva mEthA rituals were apparently reserved only to mythological kings and emperors, who used the sacrifices to prove their suzerainty by releasing a horse over the length and breadth of his empire, with an inscription fixed to its face asking those who wish to challenge the king's authority to stop it. If any challenger stops the horse, there will be a battle between the King's forces following the horses to protect it, and the challenger will be subdued. Finally, when the horse returns to the Capital completing its journey and proving King's supremacy, the horse will be used as a sacrificial animal. The horse will be slain and its pieces of fat and flesh, are thrown into a special sacrificial pire. When the fat burns, the result fumes are smelt by the King and his Queens, leading to a clean-up of their sins.

In Valmiki Ramayana we can find two more incidents. The Queen Kausalya was asked to sleep with horse for a night. During the sacrifice, she was asked to stab the horse three times with a gold knife. In Mahabharata, Yudhishthira, after the Kurukshetra war, to cleanse his sins arising from slaying of Bhishma, Drona and other elders, performed the Horse Sacrifice.

VEMANA MAHAKAVI ABOUT BATHING IN GODAVARI RIVER

A totally different view from VEmana poet, approx. 15th Century C.E., in his vEmana Satakam.

తిరుమలకును బోవ దురక దాసరి గాడు
కాశిబోవ లంజ గరిత గాదు
గుక్క సింహ మగునె గోదావరికి బోవ
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ!

tirumalakunu pOva turaka dAsari kADu
kASi pOva lanja garita kAdu
kukka simham agune gOdAvariki pOva
viSvadAbhi rAma vinura vEma.

तिरुमलकु पोव तुरक दासरि काडु
काशि पोव लंज गरित कादु
कुक्क सिंहमु अगुनॆ गोदावरिकि पोव
विश्वदाभिराम विनुर वॆम।

(We have to understand and interpret Vemana vis-a-vis his contemporary environment, his own personal likes and dislikes, and historical perspectives. We need not always agree with him. We can leave him aside, if we disagree with him. Readers can use their wisdom, to what extent they can positively or neutrally, or negatively evaluate his views).

Approximate gist तात्पर्य షుమారు సారం: A Muslim will not become a dAsari (a devotee of VishNu, belonging to dAsari caste), if he goes to Tirumala. A prostitute will not become a virtuous woman, if she goes to kASi (VaraNAsi, Banaras). A dog will not become a lion, if it goes to GodAvari River.

A simple gist we can get from the above Vemana's verse is, we should not expect undue benefits by immersing ourselves in Godavari River, as long as we do not change our mindsets and living ethics. వేమన మహాకవి పద్యం ద్వారా మనకు అందే సందేశం ఏమిటంటే, మనం మన జీవన శైలిని మార్చుకోకుండా, మన నైతిక వర్తనను సరిచేసుకోకుండా, గోదావరి స్నానం నుండి అమిత ఫలాన్ని ఆశించరాదనేమో.

Continuation of Post No. 537. Click to go there, if you wish

(To continue सशेष ఇంకా ఉంది.).