Saturday, March 28, 2015

460 Kejriwal's audio tape whether genuine or fake need not be given great significance


460 श्री अरविंंद केज्रीवाल के आडियो टेप ६६ ऎम ऎल ऎस के साथ  मै नये पार्टी बनावूँगा, असली या नकली हम प्राधान्यता देने के जरूरत नहीं है ।
460 మేము ౬౬ మంది ఎమ్. ఎల్. ఎ. ల తోబయటకు వెళ్ళి కొత్త పార్టీ పెట్తాము అంటూ శ్రీ అరవింద్ కెజ్రీవాల్ గారి పేరుపై సర్క్యులేషన్ లో ఉన్న ఆడియో టేప్ అది అసలుదైనా, నకిలీదైనా, మనం అంత ప్రాధాన్యతను ఇవ్వ నవసరం లేదు.


Mr. Kejriwal was reported to have said in a recorded audio tape in circulation:


‘... If required then i will quit this party and make a new one ...’

Some allegative disclosures reported to have been made by Shri  Yogendra Yadav and Prashant Bhushan are here:-.
Professional bouncers were deployed at the National Council Meet, instead of regular AAP volunteers.

Arvind Kejriwal incited party volunteers to push and shove senior leaders at the venue.  - Yogendra Yadav and Prashant Bhushan.

Some of National Council members, who dared to support us, got injured as a result of the violence.

Professionals bouncers were brought in the meeting. They dragged a NC member and manhandled him in which he got injured.

In his one hour speech, all that Kejriwal did was denounce Yogendra Yadav and Prashant Bhushan.


Arvind Kejriwal said ‘I cannot work with these two. If they stay in the party, I will exit.

After his provocative speech, Arvind Kejriwal left citing an urgent meeting saying that Gopal Gandhi will chair the meeting.

The entire meeting proceeded in an extremely orchestrated manner. Democracy was murdered in National Council meeting.

There was no agenda for the meeting, Manish Sisodia simply took over the proceedings and carried out bogus voting in meeting.

Goons were arranged to shout slogans like ‘Yogendra Yadav murdabad’ at the venue of meeting.

ybrao-a-donkey's views.  वैबीराव गधे के राय వైబీరావ్ గాడిద అభిప్రాయం

These things take place in every party in India and abroad.  ऐसे चीज हर पार्टी में होते जाते हैं ।  ఇలాంటివి ప్రతి రాజకీయ పార్టీలో జరుగుతూ ఉంటాయి.

Main reason is, the top person wants to retain complete control of the Party, either directly or,  indirectly through a proxy like Ameet Shaw.   While those who are senior, or nearly equal to the top person try to ascertain their importance by demanding democracy.  Soon after Indian Independence, our first Prime Minister Jawaharlal Nehru had this type of disconsonance with Purushottamdas Tandon, Acharya Kriplani, Chakravartula Rajagopalachari et al.  Finally, unhappy Seniors had to quit.  Else, they would have been necked out by cronies.

The same was the case when Ms. Indira Gandhi was the P.M.  In the squirmishes between Seniors and the Indira Group, Congress got split in 1969.

In the 1977 Janata experiment, there was a similar problem.  After squirmishes among Morarjee Desai, Devi Lal, Jagjivan Ram, Charan Singh, there was an election, and Ms. Indira Gandhi and Nehru dynasty was restored.

In the 1989 V.P. Singh's Janata Dal's experiment also, there were similar problems.


After becoming Delhi's Chief Minister, Mr. Kejriwal ought to have voluntarily resigned from the National Convenor's Post, suggesting a secret ballot election with a large electorate.  At least he should have kept his proxy on the Delhi throne and gone back to All India arena, to make AAP an All India party.  This he has not done, because he wanted to eat the cake and also retain it. 


Mr. Yogendra Yadav and Mr. Prashant Bhushan seem to be more intent on expanding the spread of AAP to be an All India Party.

Most of the political parties' election meetings be it they for electing Party President, Prime Ministers, Chief Ministers all tend to be fake.  Nobody dares to oppose the top bosses openly, as that will lead to their being necked out.  All the elections take place unanimously.

In the absence of internal democracy, dissatisfied members will start whispering campaigns, and try to mobile secret support.   But, while they try to mobilise support, somebody who is approached will carry the message to the boss, to gain his-her grace.  Then the boss will see that conspiracies and coups are nipped in the bud.

If a secret ballot is held for electing a Congress President, probably Mr. Rahul Gandhi may not get elected.

The problem of top boss trying to act as dictator surfaced even in Lok Satta Party (LSP) of Andhra Pradesh.  Finally LSP split.

It is a real trickish problem to strike a balance between founders of a party retaining control on the party, and the demands for change from the grass roots which may contain new entrants.

We can see two situtions:

1. Dissensions among founder members.
2. Dissensions between founder members and new entrants, where founders find that they are losing their grip.

At this critical juncture, ability of leaders who can mobilise Corporate donations whether white or black, will have a key role.   Successful parties need three components:

1.  Charismatic leaders.
2.  Fund mobilisers.
3.  Hero worship tendencies in public.

In the process, original key elements needed for a true political party are cold-shouldered.

1. Goals and rules of the party which cannot be compromised under any circumstances.
2. Goals and rules of the party which can, to some extent be, made flexible and changes can be accommodated depending upon changes in environment.
3. Primary goals for which party was founded.

The problem with AAP is, it has become a party which thrives on the discontent of the people with Congress, B.J.P., and the Regional satraps.

Like the Congress, B.J.P., Regional satraps, it also does not have any clear economic philosophies.  Like these parties, AAP too wants to survive offering reduced tariffs and freebees.

In the absence of leaders who are committed to clear goals, principles and rules, every party will be filled with power-mongers, once signals of a party getting to power appear.

 SOLUTION इस समस्या के समाधान ఈ సమస్యకి పరిష్కారం

Essential to mobilise grass root members, workers, leaders at ever level who are very particular about goals, principles, procedures, rules, transparency.

BJP had ostensible periodic changes of Presidents, probably to prevent dynastic successions.

While periodical change of top bosses is one solution, the basic problem of psychophants and the top bosses encouraging one another continues in all the parties.  Elections with secret ballot, without need of nominations (every eligible member satisfying the criteria can be treated as a candidate without a need to file nomination.  In these days of computerised records of memberships and mobille, web based voting techniques, this process will not be difficult to implement.

Where there is a will, there will be a way.   Where there is no will, everything appears to be an insurmountable problem.


(To continue.  सशेष.  సశేషం.)


Friday, March 27, 2015

459 Part 3 of Replies to comments of Mr. Race Horse ४५९ तीसरा भाग- श्री रेस घोडे के टिप्पणियों के जवाब ౪౫౯ మూడవ భాగం- శ్రీ రేసు గుర్రం గారి వ్యాఖ్యలకు జవాబులు



Photo courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Domba 
Photo courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Jayabheri
Hi Brother mee blog devotional ga chalabagundi ... ani anukuno lopu nuvvu YSRCP Kukka vani telisindi. Chivaraku neelanti vadi gurinchi okati cheppru...CEPPEDI SRIRANGA NEETHULU ... DOOREDI DOMMARA G... LO ANTA...BOKKALO CBN GURINCHI COMMENTS MANI NEE GUDDA NUVVU KADUKKO...


తెలుగులో |  హాయ్ బ్రదర్, మీ బ్లాగ్ డివోషనల్ గా చాలా బాగుంది.  అని అనుకునే లోపు నువ్వు వైయస్ ఆర్ పీ కుక్క వని తెలిసింది.  చివరకు నీ లాంటి వాడి గురించి ఒకటి చెప్పారు.  చెప్పేది శ్రీరంగ నీతులు... దూరేది దొమ్మరి గు(డిసెలు) అంట.  ... బొక్కలో సీబీఎన్ గురించి కామెంట్సు మాని నీ గుద్ద నువ్వు కడుక్కో.

ybrao a donkey's reply वैबीराव एक गधे के जवाब వైబీరావు గాడిద జవాబు

Our blog is not a devotional blog.  Hence, there is no need to praise me.
This has been replied in length.  Allegation of my being YSRCP's dog has also been replied.

http://problemsoftelugus.blogspot.in/search/label/451 .

 http://problemsoftelugus.blogspot.in/search/label/452



About my indulging in preaching of morals, and then entering huts of tramp-gypsies, this has also been covered.

But I shall add one more point.  There after I shall proceed to reply about guddalu kaDukkOTam (about washing one's own asses).


Your view about dommari guDiselu दॊम्मरि झोंपडियो के बारे में आप के राय దొమ్మరి గుడిసెలలో దూరటం గురించి మీ భావన.

The word 'dommari ' is a corruption of the root Sanskrit word 'drimmari', meaning one who wanders from place to place.   Why did /do/ will people move from place to place (emigrate and also be on motion)?

तॆलुगु शब्द ' दॊम्मरि ', मूल संस्कृत शब्द ' द्रिम्मरि ' के थोडा बदली हुई शब्द है।  मै इसको भ्रष्ठ या  अपभ्रंश कहना नहीं चाहता हूँ ।  जनत क्यों एक जगह से दूसरे जगह को बार बार चले जाते हैं, कभी कभी ऎमिग्रेट हो जाते हैं  ?

తెలుగు పదం  'దొమ్మరి ' మూల సంస్కృత పదం ' ద్రిమ్మరి ' లో వచ్చిన స్వల్ప మార్పు.  దీనికి నేను భ్రష్ఠము, అపభ్రంశము అనే తీవ్ర పదాలు వాడదలుచుకో లేదు.  ద్రిమ్మరి అంటే ఒక చోటునుండి మరొక చోటకు తరచుగా మారుతూ, కొన్నిసార్లు వలసలు కూడ పోతూ ఉండే వాళ్ళు.

Personally I believe, but I cannot provide you immediate evidence, that European gypsies who moved around that Continent during medieval times, seeming to have finally settled in Romania, are Telugu people.  मैरा विश्वास यह है, लेकिन अभी की अभी  मैं प्रमाण नहीं दे सकता हूँ , जिस संचार जन जिप्सी के नाम पर यूरप खंड में मध्य युग में घूम रहे थे, और अंतिम पैर में रुमेनिया में सॆटिल् हो गये, वें अधिकतर तॆलुगु लोग है।  నా నమ్మకం (మూఢ నమ్మకం కావచ్చు) ఏమిటంటే, యూరప్ లో , మధ్య యుగాల్లో, జిప్సీల పేరుతో సంచరించిన జనావళి, చివరికి రుమేనియాలో స్థిరపడ్డారని చెప్పబడే జిప్సీలు, తెలుగు వాళ్ళేనని.

I have, several times, thought of writing about the moving people of India, but I could not get sufficient analytical data and information.   This time, your comment prompted me to search again to quench my deep desire.  मै कई बार, भारत के संचार महाजन के जीवनों के बारे मे लिखना चाहता था, लेकिन मझे पर्याप्त निर्दिष्ट आधार सामग्री नहीं मिलने से यह वांछा असंतृप्त ही रह गया।  अभी आप के टिप्पणी से मुझे फिर समाचार सेकरण करने के मौखा मिला।  आप को बहुत धन्यवाद ।  నేను చాలసార్లు భారతీయ సంచార మహా ప్రజల జీవన శైలుల గురించి, రామాయణం, మహాభారతం, అశోక గుప్త హర్ష మిహిరకుల సుల్తాన్ ముఘల్ కాలాలనాటి నుండి శోథనా పూర్వకంగా వ్రాద్దామని అనుకున్నాను.  కానీ తగినంత సమాచారాన్ని సేకరించుకోలేకపోటం వల్ల ముందుకు తీసుకు వెళ్ళ లేకపోయాను.  ఇపుడు మీ వ్యాఖ్యల వల్ల, పునః పరిశోధించి, ఆ కోరికను తీర్చుకునే అవకాశం కలుగుతున్నది.  అందుకు మీకు బహుత్ బహుత్ ధన్యవాద్.

My first request is , please do not underestimate dommaris.  आप से मैरा प्रथम प्रार्धना यह है कि, आप कृपा से दॊम्मरियों को कम आंकने से दूर रहीए ।  तॆलुगु में दॊम्मरि गुडिसेलु लोकोक्ति रहे तो भी, उस लोकोक्ति उपयोग करना समुचित नहीं होगा ।  ముందుగా మీకు నాప్రార్ధన ఏమిటంటే, దయయుంచి దొమ్మరి వారిని మీరు తక్కువగా అంచనా వేయకండి.  తెలుగులో దూరేవి దొమ్మరి గుడిసెలు వంటి సామెతలు ఉన్నా అవి న్యాయమైనవి కావు కాబట్టి, వాటిని వాడక పోటమే సముచితంగా ఉంటుంది.

In Telugu language, during my boyhood, I recollect having seen a Telugu film by name 'jayabhEri' in which Late Akkineni Nageswara Rao and Anjali were  protagonists (hero and heroine).  I had the opportunity of seeing this film free at a time when our family was starving, and when I used to restrain myself (out of compulsion from lack of money) from seeing films in cinema theatres, when a 1959 musical hit film  'jayabhEri' was exhibited in an open ground on a Cloth screen by a philanthropist for what purpose I did not know, near Donka Road, Guntur, where large heaps of coal were stored for allotment and transport.  This film had a very long lasting influence on me.

Brief storyline of this film as per the above Wikipedia link:

The story is set around 1600-1700 during the Vijayanagara empire. Kasinatha Sastri (ANR) belongs to a high caste Brahmin family. He lives with his brother and sister-in-law, who is also his closest friend. He treats her like a mother. Manjulavani (Anjali Devi) is part of a troupe that perform plays for money. Being of different caste, the lovers find it difficult to be together with outside prejudices creeping in. The rest of the story is about how ANR marries Anjali, going against the norms and makes people realize that all humans are the same.

For this film, late Pendyala Nageswara Rao gave immortal music.  Late Shri Ghantasala sang them with equal immortality surpassing even Narada and  Tumbura.

To continue.  सशेष. ఇంకా ఉంది.



Thursday, March 26, 2015

458 No need to worry about loss of India in 2015 World Clup Cricket Semi Finals


Photo courtesy 458  http://en.wikipedia.org/wiki/Cricket_World_Cup.

 २०१५ प्रपंच कप क्रिकॆट सॆमी फैनल में भारत के हार से चिंता के जरूरत नहींं है।
౪౫౮ ౨౦౧౫ ప్రపంచ కప్ క్రికెట్ సెమీ ఫైనల్లో భారత్ ఓడి పోయినందుకు చింతించ వలసిన పనిలేదు.

Why there is no need to worry about India's loss in World Cup Cricket Semi Finals?  Bookies decide which team is to win and which team is to lose; which player is to make half century or full century.  Why should an entire Nation break its head and mourn on such trivial matters as victories and losses?  What the Nation should break its head about, is the fate of the bettors, more particularly the bettors' parents who have to shell down the money for the addictions of their sons.


किस टीम जीतना और किस टीम हारना, इसके फैसला बुकीस करते हैं।  कौनसा खिलाडि से आदा सॆंचरी बनाना और फुल सॆंचरी बनाना, यह तय भी बुकीस करते हैं।  इसी कारण से, माया ज्यूत खेल मॆं हार जीतों के लिये, क्यों एक नेषन अपने शिर को तोडना, फाडना ?   बॆट्टर्स (दाँव लगाने वाले) और उनके माँ बाप केलिये,  भारत जाती अपने शिर तोडने के और फाडने के समय आ गया है।  जब जुआरी युवती युवक अपने माँ बाप को बॆट्टिंग् करने के लिये पूछते हैं, माँ बाप अपने भूमी को भी गिरवी रख कर पैसे देना पडेगा।   नहीं तो वे अपने माँ बाप को संकोच नहीं करते ।  उसके बाद, माँ बाप अपमान भार से आत्म हत्या के मार्ग में स्वर्ग यान भी करना भी पडेगा ।


ఏ టీం గెలవాలి, ఏ టీమ్ ఓడాలి అనే విషయాన్ని ఎవరు నిర్ణయిస్తారు?   బుక్కీలు.  ఏ ఆటగాడు అర్ధ సెంచరీ చేయాలి లేక పూర్తి సెంచరీ చేయాలి అనే దానిని బుక్కీలే కదా నిర్ణయించాల్సింది.  దీనికోసం 120 కోట్లు జనాభా గల ఒక జాతి మొత్తం నెత్తి బద్దలు కొట్టుకోటం, మెదడు చించుకోటం ఎందుకు ?   జాతి నెత్తి బద్దలు కొట్టుకోవాల్సింది, మెదడు చించుకోవాల్సింది క్రికెట్ లో బెట్టింగులు పెట్టే వ్యక్తులు,  ఆ బెట్టింగు జూదగాళ్ళు యువతీ యువకులైతే, వాళ్ళ తల్లిదండ్రుల భవిష్యత్ గురించి.   యువతీ యువకులు మద్యం కోసం, బెట్టింగులకోసం డబ్బులు అడిగినపుడు తల్లి తండ్రులు తమ తలలనో, భూములనో తాకట్టు పెట్టి అయినా క్యాష్ తెచ్చి ఇవ్వాల్సిందే.  లేకపోతే పిచ్చిముదిరిన ఆయువతీ యువకులు తమ తల్లిదండ్రులను రోకలిబండలతో బాదటమో, కత్తిపీటలతో నరకటమో జరగచ్చు.  డబ్బిచ్చిన తరువాత చుట్టుపక్కల  వారికి తెలిసిందే అనే అవమాన భారంతో ఆ తల్లిదండ్రులు ఆత్మహత్యలు చేసుకోవాలసిన పరిస్థితులు రావచ్చు.

See this news.  इस खबर को देखीये । ఈ వార్తను చూడండి.

http://www.deccanchronicle.com/150327/nation-crime/article/beaten-son-parents-end-lives .


What is the size of cricket betting market in India?  भारत में क्रिकॆट् बॆट्टिंग मार्कॆट् के सैज क्या है ?  భారత్ లో క్రికెట్ బెటింగ్ మార్కెట్ సైజు ఎంత ?

According to IndiaTVnews.com it is Rs. 4,000 crore (Rs. 40 billion).  It has published a news item of Enforcement Directorate bursting a racket of Rs. 4,000 crore at Vadodara.  इंडियान्यूसटीवी.काम वॆबसैट के अनुसार यह रू. ४,००० करोड् रह सकते।  ऎन्फोर्समॆंट डैरक्टरेट वडोदारा में एक बडे बॆट्टिंग राकॆट  को बरस्ट किया ।  ఇండియాటీవీన్యూస్.కామ్ అనే వెబ్ సైట్ వారి ప్రకారం, క్రికెట్ బెట్టింగ్ రాకెట్ విలువ రూ. ౪,౦౦౦ కోట్లు ఉండవచ్చు.  గుజరాత్ లోని వడోదారా నగరంలో ఎన్ ఫోర్స్ మెంట్ డైరక్టరేట్ వారు ఒక పెద్ద బెట్టింగ్ రాకెట్ ను బరస్ట్ చేసి నేరగాళ్ళను అరెస్టు చేశారు.



http://www.indiatvnews.com/sports/cricket/cricket-betting-racket-may-have-been-worth-rs-4000-cr-says-ed-16507.html


Question: Why did bookies ensure that India won all the seven matches upto Semi Finals?  बुकीस भारत सॆमी फैनल तक सात मैच कचारों में जीतने के लिये क्यों प्रबंध किया होगा ?  బుకీలు సరాసరి భారత్ ఏడు మ్యాచ్ లను గెలిచే లాగా ఎందుకు ఏర్పాటు చేసి ఉండవచ్చు?

Ans: It is not difficult to deduce probable reasons for bookies arranging for seven straight victories to India.  Entire Indian Nation is cricket mad.   If India remains at the bottom of the table and loses very often, out of about  600 million Indians TV viewers, at least 40० - 50० million viewers may lose interest in the early days itself.  Then TV Channels' ad. business comes to an end.  Even assuming that there are about 5 million to 10 million bettors in India (Govt. of India should conduct a census!!), once India loses, very few betters are likely to bet on the fortunes of other country teams.  Hence the bookies and the Organisers of the World Cup are under a business compulsion to make sure that Pakisthan reaches quarter-finals, and India reaches Semi-Final or Final stage.  It is like inflating a balloon with hot air to make it to fly.  It is like overfeeding cattle in the last days before sending them to abattoirs of Chicago or fattening pigs before driving them to Danish Crown Slaughter House.

बुकीस भारत को एक पंक्ती में सीदा सात मैच जीतने के इंतजाम करने के संभावित कारणों को अंदाज लगाना मुष्किल नहीं है ।   पूरे भारत जाती, उसके राष्ट्रपती, प्रधान मंंत्री क्रिकॆट् पागल हो गया ।  आगर भारत वरल्ड कप पायिंट्स टेबुल में नीचे रहे, तो  उस के ६० करोड टीवी वीक्षकों मॆं कम से कम ४०० - ५०० मिलियन वीक्षक कृध्ध और दुःखी होकर टिवीस को बंद करते थे ।  टीवी छानॆल्स के भारत लॆग ऎड्वरटैजिंग् बिजिनॆस अर्धांतर और आकस्मिक खतम हो जाता था।  अगर हम भारतीय क्रिकॆट् जुआरों के गणन करीब ५० लाक से १ करोड तक माने  (भारत सर्कार इसके सॆन्सस करना पडेगा) , तो उन मे कम से कम ७ मिलियन बॆटर्स कृध्ध और दुःखी हो कर बॆटिंग कम करते थे ।  दूसरे देशो के हार जीत पर बॆटिंग नहीं करते थे।  इसीलिये वुकीस और प्रपंच कप निर्वाहकों पर एक निरबंध व्यापार आवश्यकता था कि, भारत पायिंट्स में अग्रगामी रहना, फैनल्स या सॆमी फैनल् तक पूहुँचना  और पाकिस्थान क्वार्टर फैनल तक पहुँचना।    यह होता है, जैसा पशुओं को चिकागो महानगर के कबेळाओं को भेजने  कुछ दिन, या कुछ महीने पहले पेट भर, बार बार खिलाते हैं,  या सुअरों को शूकरों को डेनिष क्रौन कसाईखाने को भॆजने के पहले पूरे ताकत से खिलाते है, वैसा ही ।

బుకీలు, వరల్డ్ కప్ నిర్వాహకులు భారత్ ను వరుసగా ఏడుసార్లు ఎలా గెలిపింప చేశారో ఊహించటం కష్టం కాదు.  మొత్తం భారత జాతే, రాష్ట్రపతి, ప్రధానమంత్రితో సహా క్రికెట్ పిచ్చిలో పడిపోయింది కదా.  భారత్ పాయింట్ల పట్టికలో అట్టడుగుకు దిగజారిపోతే, దేశంలో కనీసం ౪౦౦ | ౫౦౦ మిలియన్ల టీవీ వీక్షకులు క్రికెట్ టీవీ చూడటం మానేసి ఉండే వాళ్ళు.   దాంతో టీవీ ఛానెళ్ళ ఎడ్వర్ టైజింగ్ వ్యాపారం అర్ధాంతరంగా ఆకస్మిక ముగింపుకి వచ్చి ఉండేది.   కనీసం ౫ మిలియన్ల మంది భారతీయ జూదగాళ్ళు బెట్టింగులు కట్టటం మానేసి ఉండే వాళ్ళు.  వాళ్ళు ఇతర దేశాల జయాపజయాలపై బెట్టింగులు కట్టేటంత అతిపాగలీ బెట్టింగ్ స్టేజికి చేరలేదు ఇంకా.    కనుక, బుక్కీలపై, ప్రపంచ కప్ నిర్వాహకులపై, భారత్ ను వరుసగా గెలిపిస్తూ, పాయింట్ల టేబుళ్ళలో అగ్రస్థాయిలో కొనసాగిస్తూ, సెమీ ఫైనల్స్ కో , ఫైనల్స్ కో చేర్చవలసిన అవసరం ఉంది.  పాకిస్థాన్ ను కూడ క్వార్టర్ ఫైనల్ కి చేర్చవలసిన అవసరం ఉంది.  అలానే చేశారు కదా.  ఇది ఎలాంటి దంటే, చికాగో నగరంలోని వధశాలలకు పంపబోయే ముందు, పశువులను అతిగా మేపటం వంటిదే.   లేదంటే, డేనిష్ క్రౌన్ కసాయిశాలకి పందులను పంపపోయే ముందు, వాటిని పొట్టనిండా తినిపించి బరువును పెంచటం వంటిదే.


Question: You are making a wild assumption.  Substantiate it with some other proof.  आप जंग्ली और पागल ऊहा गान कर रहे है।  आप के तर्क को उपपत्ती से मजबूत कीजिये ।  మీరు మరీ గాలిలో ఊహలు చేస్తున్నారు.  అలాటి తర్కం మంచిది కాదు.  మీవాదనకు బలమైన ఉపపత్తిని చూపండి.


Ok it is not difficult.   I have come to know that prior to India Australia Semi Final Match, the betting rate was said to be 500:520.  From this, it is said, that a bettor who pays Rs. 500 will get Rs. 520 if he wins.  He loses Rs. 500 if India loses.  A bet in favor of Australia was said to be in the ratio of 1:500.  Meaning that a person who bets same Rs. 500 in favor of Australia would get 500x 500 = Rs. 250,000/-.  If there are no upheavals, and if everything goes on bettors' calculations and bookies calculations (India winning) , bookies would have made only NORMAL PROFITS.  (Like perfect competition in the Western Market  Economics of Smith).   Bookies are not such type of business persons who will be satisfied with normal profits.  Not only that, our traditional Western Market Economics does not work on that premises.  Profit maximisation is the goal of any business person or business organisation.

Although profits were just Rs. 20, and probable loss was Rs. 500/-, most Indians would have bet in favour of India winning.  For calculation purposes, a million Indian bettors wagered in favour of India.  5,000,000 x Rs.500 = Rs 2500 million they pay.  If India won, they would have earned Rs. 100 million.  Profit or loss of Bookies would have depended on the number of people betting in favour of Australia.  If the number of those betting in favor of Australia were large, bookies might have made normal profits, number was very large, bookies might have made some additional profits, but definitely not SUPER PROFITS.

On the other hand, if all the five million bettors who paid Rs. 2500 million would have lost entire amount.  Depending on the number of bettors in favor of Australia (this number might have been small.  Because size of Indian TV viewing population, Indian betting population, Indian cricket crazy population is far higher than those of the rest of the world).  I estimate that India's betting population and Rest of the World betting population to be in the ratio of 5:1.

Question:  What is the basis for your calculation?  आपके पागली कलपना के प्रूफ क्या है ?  మీ పిచ్చి పిచ్చి ఊహలకు ఋజువును చూపండి.

A small place like Rajahmundry on the banks of River Godavari has a cricket betting market of Rs. 100 crore (Rs. 1 billion! or $ 150 million approx.).  

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-andhrapradesh/four-arrested-on-betting-charge/article1538974.ece 


Then what should be the size of All India cricket betting?  What should be the size of the Global cricket betting market?







ybrao-a-donkey's humble view वैबीराव गधे के विनम्र व्याख्या వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వ్యాఖ్య

The size of betting market may be Rs. 40,000 crore (Rs. 400 billion) instead of Rs. 40 billion).

అసలు భారత్ ఏడు మ్యాచ్ లు , ఆస్ట్రేలియా న్యూజీలాండ్ గ్రౌండ్లలో గెలవటమే ఒక బుక్కీల వ్యూహం.  కేవలం ఒక బుక్కీ (ఒక వ్యక్తి లేక ఒక సంస్థ మాత్రమే ) ఈ వ్యూహాన్ని అమలు చేయనవసరం లేదు.  బుక్కీల మధ్య పోటీ వల్ల పలు వ్యూహాలు ఒక సారి అమలు అయి ఉండవచ్చు.  ఒక సెంట్రల్ బుక్కీ తన వ్యూహాన్ని అమలు చేసి ఉంటే, భారత్ సెమీ ఫైనల్ ను కూడ గెలిచి, ఫైనల్లో ఓడిపోయి ఉండేది.  సిడ్నీ, లండన్, డుబాయ్, కరాచీ, ముంబాయి, అహమ్మదాబాదు మొ|| నగరాలలో ఉండే పలు బడా బుక్కీలు పోటాపోటీగా బుక్కీ వరల్డ్ కప్ ను నిర్వహించుకున్నారు.  దీనిలో ఏబుక్కీ కప్పును సాధించుకున్నాడో అనేది బయటకు రావచ్చు, రాకపోవచ్చు.  ఎందుకంటే, డుబాయి వంటి నగరాల్లో జరిగే నేరాలు త్వరగా బయటకి రావు.


(To continue.  सशेष.  ఇంకా ఉంది.)

Have you heard? 62% of Residents of Mumbai live in slums.
क्या आप यह सुने? मुंबई महानगर के आबादीयों में ६२% प्रतिशत लोग गंदी बस्ती निवासी हैं।
మీరు ఇది విన్నారా? ముంబాయి మహానగర ప్రజలలో ౬౨% మంది మురికివాడల నివాసులే.

Wednesday, March 25, 2015

457 Does Mr. Narendra Modi want to become India's Lee Kuan Yew? Does Mr. Chandra Babu Naidu want to become Lee Kuan Yew of Residual Andhra Pradesh?




Singapore is just a city State.  It is the Capital.  It is the Nation.  Its population is just 54 lakhs (2013).  Its area is just 716 sqkm i.e. less than 30km long and 30km wide.  Its GDP is something like $63 billion.  Singapore has the highest trade to GDP ratio i.e. 400% in the world.




Photo courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Economy_of_Singapore .

Singapore is a major Foreign Direct Investment (FDI) outflow financier in the world.  It has also world's one of the  very large FDI inflows.  When we correlate these two factors, what meaning we can deduce?

Ans: Singapore has become a conduit for FDI inflows and outflows.  Probably, it may be entertaining unaccounted corrupt moolah from the whole world , in the form of FDI.

Singapore has land and water scarcity.  It does not have scope for much of agriculture, unlike India.

The founder President of Singapore Mr. Lee Kuan Yew, passed away recently.  Some people believe that he was a benevolent dictator.

Reports indicate that our Vice President Ansari will be leading a delegation, to attend the funeral of Late Lee Kuan Yew.


ybrao-a-donkey's comments वैबीराव गधे के विनम्र राय వైబీరావు గాడిద వినమ్ర వ్యాఖ్య

Mr. Narendra Modi may be dreaming to become a Lee Kuan Yew for India.  Mr. Chandra Babu Naidu may be dreaming to become a Lee Kuan Yew for Residual Andhra Pradesh.  It may be seen that both the leaders have dictatorial tendencies and traits.

शायद नरेंद्र मोदी महोदय, भारत के अभिनव ली कुआन यू बनना चाहते होगा ।  श्री चंद्र बाबु नायुडु महाभाग शेषीभूत आंध्र प्रदेश के अभिनव ली कुआन यू बनना चाहते होगा ।  दोनों को तानाशाही लक्षण और प्रवृत्ती काफी मात्र में है न ।

బహుశా నరేంద్ర మోడీ మహోదయుల వారు, భారత్ యొక్క అభినవ లీ కువాన్ యూ అవ్వాలని ఆకాంక్షిస్తూ ఉండవచ్చు.  అదే రీతిలో, శ్రీచంద్రబాబు మహాభాగుల వారు శేషీభూత ఆంధ్ర ప్రదేశ్ యొక్క లీ కువాన్ యూ అవ్వాలని కలలు కంటూ ఉండ వచ్చు.  ఇరువురూ నియంతృత్వ స్వభావాలూ, భావనలూ, ప్రవర్తనలూ కలవాళ్ళే.

The money which has flooded, is flooding, will flood Singapore, is definitely unaccounted ill-gotten money.  What part of it is siphoned from India, and what part is from other Nations, needs a deeper study.  But, we can reasonably guess, that Indian ill-gotten money must have been significantly large in magnitude.

जिस संपत्ति सिंगपूर में बाढ आया, अभी आ रहा है, और आगे आयेगा, उस में सिंह भाग गंदे धन ही है ।  उस में कित्ना भाग भारत से चोरी किया हुआ है, और कित्ना भाग अन्य देशों से चुरा हुआ है, यह शोथनार्ह है।  परनतु हम सहेतु अंचना कर सकते हैं कि भारतीय काला धन काफी परिमाण में रहेगा ।

ఏ సంపత్తి అయితే సింగపూర్ లోకి గతంలో వరదలాగా వచ్చి పడిందో, ఇప్పుడు వచ్చి పడుతున్నదో, ముందుముందు వచ్చి పడ బోతున్నదో, దానిలో ఎంతభాగం భారత్ కు చెందిన మురికి డబ్బో, ఎంత ఇతర దేశాలనుండి పంపబడుతున్నదో తెలుసుకోవాలంటే లోతైన అధ్యయనాలు జరగాల్సిందే.  కానీ మనం ఒక సహేతుకమైన అంచనా ఒకటి మటుకు చేయచ్చు, భారత్ నుండి సింగపూర్ కి రహస్యంగా పంపబడే డబ్బు తక్కువేమీ ఉండదు.

The funniest thing is, we ask the tax haven countries (including Switzerland) to disclose the names of the Indians who have stashed their money with their banks.  Mr. Narendra Modi has pledged to bring back all the money stashed abroad, and credit to accounts of all the Indians within six months of his annointment to power.  We are begging the same countries for foreign investments, both foreign direct investments and foreign portfolio investments.


विचित्र विषय यह है कि, हम स्विट्जरलांड् सहित टेक्स हावॆन देशों को, काला धन बचनेवालें भारतीयों के नामों को बहिर्गत करने के लिये विज्ञापन भेजते हैं ।  श्री नरेंद्र मोदी महोदय ने , विदेशों में बचाया हुआ सभी लाखों करोडों रूपये काले धन को भारत सत्ता में आने के छे महीनों में वाबस लाकर भारत में बाँटने के वादा भी किया हुआ था।  उसी वखत, हम काले धन कमाने देशों से भीक माँगते है कि वे भारत को विदेशी प्रत्यक्ष निवेशन, विदेशी पोर्ट फोलियो निवेशन भेज दे ।  यह एक बडा खेद और हास के बात है।

అన్నిటికన్నా విచిత్రమైన విషయమేమిటంటే మనం స్విట్జర్ లాండ్ తో సహా, నల్లడబ్బు పోగేసుకున్న దేశాలను, భారతీయులు తమ బ్యాంకుల వద్ద దాచుకున్న మురికి డబ్బును భారత్ పంపమని, వాళ్ళ పేర్లను బహిర్గతం చేయమనీ అడుగుతాము.  శ్రీ నరేంద్రమోడీ గారైతే, తాము అధికారంలోకి వచ్చిన ఆరు నెలలలోగా, విదేశాల్లో భారతీయులు దాచిన నల్ల డబ్బునంతా, భారత్ కు వెనక్కు తెప్పించి భారతీయులకి పంచి పెట్తామని వాగ్దానం చేశారు.  అదే నోటితో, మాదేశంలో పెట్టుబడులు పెట్టమని అవే నల్లడబ్బు దేశాలను భిక్షమడుక్కుంటాము.  వాళ్ళు మొత్తం  భారతీయ అక్రమ నల్ల డబ్బును వెనక్కి పంపటమనేది ఎన్నటికీ జరగదు.  అలా పంపే కన్నా, వాళ్ళు విదేశీ పెట్టుబడుల రూపంలో కొంత డబ్బును భారత్ లో పారేసి భారత్ ను ఏమార్చవచ్చు.   లేక భారీగా డబ్బును కుమ్మరించినా, విదేశీ పెట్టుబడిదారుల వేషాలలో ఉన్న విదేశీ లేక స్వదేశీ బడా పెట్టుబడిదారులు, భూములనన్నిటినీ ప్రభుత్వం చేత సేకరింపచేసి, తమకు కేటాయింప చేసుకుని, ఫ్యాక్టరీలను, వ్యాపారాలనూ నెలకొల్పి,  భారతీయులను సెక్యూరిటీ గార్డులుగా, ఎలక్ట్రీషియన్లుగా,  డేటా ఎంట్రీ ఆపరేటర్లుగా , వ్యాక్యూమ్ క్లీనర్ ఆపరేటర్లుగా, మార్చవచ్చును.

Singapore's poverty levels do not lag behind India's poverty levels.  Only difference is their poverty is hidden massive sky-scrappers.  The poor of the Singapore may live in flats, sit on chairs, look at large TV screens, whereas we Indians live in muddy huts, squat on floors, sleep on mats (चटाइयाँ) or native jute thread woven  cots (21st century: plastic threads) (चारपाइयाँ),  there seems to be great disparity in levels of mental tensions and depressions.  The difference is the same as the variance between the mental levels of a belted dog under with chain in its master's grip, and the street dog.  The street dog is insecure from food paucity point of view, it may even envy its counterpart in a bungalow.  The belted counterpart in the bungalow may envy the street dog because the street dog can go wherever it wants, and bide away its time, never with no need to lick its master's and their children's feet.

सिंगपूर के गरीबी स्तर तल, भारत, और शेष आंध्र प्रदेश के गरीबी स्तर तलों से पीछे नहीं रहते, नहीं रह सकते ।  सिर्फ यह ही फरक है कि, वहाँ के गरीबी भारी गगन सौधों के पीछे गुप्त रह जाते ।  सिंगपूर के गरीब लोग उन हर्म्यों में, फ्लैटों में रहते, कुर्सीयों पर बैठते, बडे ऎलईडी टीवी स्करीनों को देखते रहते होगा।  भारतीय गरीब, शेष आंध्र प्रदेश के गरीब, झोंपडियों मे रहते, धऱती पर बैठते, चटाइयों और चार्पाइयों पर सोते होगा।  परन्तु, उन दोनों गरीबों के मानसिक परिस्थितियों में बहुत फरक होता है।  भेद यह है कि, वह ही है , जिस भेद हम पेटीवाले कुत्ते और आवारे या गली कुत्ते के मध्य हम देख सकते है।  पेटीवाले कुत्ते के पेटी शृंखले उसके स्वामी के हस्तों में रहते हैं।  पेटी कुत्ता, अपने स्वामी के अनुमती के बगर एक इंच भी नही मोड सकता।  धीरे धीरे चलना या तेज तेज चलना यह निर्णय-- मालिक, मालकीन, उनके बच्चों के हाथों में रहता है, कुत्ते के पैरों मे नहीं ।  आवारे कुत्ते या गली कुत्ते को यह दैनिक शाश्वत  गुलामी या चापलूसी का जरूरत नहीं रहता ।  कभी कभी खाने के लिये वह भीक माँगना पडेगा, चोरी करना पडेगा, भूक रहना पडेगा, ठंड में कंप कंपी होना पडेगा, लेकिन यह अत्यवसर खुशामद और दाश्य हर क्षण नहीं रहेंगे।

సింగపూర్ పేదరికం మరియు భారతీయుల పేదరికాల స్థాయిల్లో  అంతరాలు ఉన్నా, సింగపూర్ పేదరికం భారతీయ పేదరికం కన్నా తీవ్రతలో ఏమాత్రం వెనుకబడిలేదు.  స్థాయీ భావంలో కొంత తేడా ఉండచ్చు.  సింగపూర్ పేదలు ఆకాశహర్మ్యాలలోని ఫ్లేట్లలో ఉండచ్చు, కుర్చీల్లో కూర్చో వచ్చు, పరుపుల మంచాల మీద పండుకుని, పెద్ద పెద్ద ఎల్ ఈ డీ స్క్రీన్ ల వంక చూస్తూ ఉండ వచ్చు.  భారతీయ పేదలు, శేషీకృత్ శేషీభూత్ ఆంధ్రప్రదేశ్ పేదలు, మట్టి గుడిసెల్లో నివసిస్తూ, నేలపై కూర్చుంటూ,  గడ్డి చాపలు, జనపనార నులక మంచాలు (నేటి కాలంలో ప్లాస్టిక్ చాపలు, ప్లాస్టిక్ తాళ్ళు అల్లిన మంచాలు) పై నిద్రిస్తూ ఉండచ్చు.  కానీ వారి మానసిక కంపనా, వేదనా స్థాయిల్లో బాగా తేడా ఉంటుంది.  ఆ తేడా ఎలాటిది అంటే, మెడలో బెల్టు కట్టబడిన, గొలుసు ఎల్లప్పుడూ యజమాని, యజమానురాలు, వాళ్ళ పిల్లల చేతుల్లో ఉండే ఘరానా బంగ్లా కుక్కకి, దిక్కూ దివాణం లేని ఆవారా వీధి కుక్కకి ఉండే తేడానే.  ఆవారా కుక్క రోజీ తన తిండిని వెతుక్కోవాల్సి వస్తుంది, అప్పుడప్పుడు దొంగతనాలు చేస్తూ దెబ్బలు తినాల్సి వస్తుంది, ఎండకు ఎండుతూ, వానకు తడుస్తూ, చలికి వణుకుతూ బ్రతకాల్సి వస్తుంది.  భిక్షం కోసం దేబిరించటం అనేది కొన్ని సార్లు జరగచ్చు.  ఏది ఏమైనా నిత్య దాస్యం ఉండదు.   బంగ్లాల్లోని బెల్టు కుక్కలు వీథికుక్కలను చూచి అసహ్యించు కుంటూ ఉండవచ్చు, లేదా వాటి స్వేఛ్ఛను చూసి ఈర్ష్య పడచ్చు.  అదే విధంగా ఊర కుక్కలు కూడ బెల్టు కుక్కలను చూసి వాటి ఐశ్వర్యాన్ని చూసి ఈర్ష్య పడచ్చు.

అయితే యజమాని అన్నా అవ్వాలి లేకపోతే వీధ కుక్కన్నా అవ్వాలి, అంతే తప్ప బెల్టు కుక్క కాకూడదు.  మనం ఏకుక్కగా పుట్తాం అనేది మన చేతిలో లేదు కదా అనే వాళ్ళు ఉంటారు.   దాస్య ప్రవృత్తి అనేది మానసిక స్వభావం.  భారతీయులలో జూద ప్రవృత్తి నాటుకుపోయినంతగా, స్వేఛ్ఛా ప్రవృత్తి నాటుకుపోలేదు.  మనం మన స్వేఛ్ఛను దుర్వినియోగం చేసుకుంటున్నాం.  వేయి సంవత్సరాల (క్రీస్తు శకం ౧౦౦౦ నుండి) భారతీయ బానిస జీవితంలో, స్వేఛ్ఛ కొరకై పోరాడిన లేదా కనీసం నిశ్శబ్దంగా నైనా కృషి చేసిన సంవత్సరాలు చాలా తక్కువ.  ఈ వేయి సంవత్సరాలలో జరిగిన మతమార్పిడులు అనేవి కొన్నిసార్లు అతి తీవ్రమైన బలవంతం వల్ల జరిగనట్లు కనిపించినా, ప్రాథమికంగా మన దాస్య స్వభావం వల్ల జరిగినవే.  ఇపుడు మనం రాజకీయ, సైనిక బానిసత్వం, మత బానిసత్వం స్థాయిలనుండి ఆర్ధిక బానిసత్వం దిశగా ప్రయాణిస్తున్నాము.

మన పాలకులు సింగపూర్ కి దాసులు గా మారటం, శేషాంధ్ర ప్రదేశ్ ను సింగపూర్ చేస్తామనటం, భారత్ ను సింగపూర్ చేస్తామనటం, ఈ ఆర్ధిక బానిసత్వ స్వయంవరణంలో భాగమే.


(To continue.  सशेष  ఇంకా ఉంది.)

Tuesday, March 24, 2015

456 Should we name AP's new Capital City as NTR Nagar?



४५६ क्या आंध्र प्रदेश के नये राजधानी शहर को ऎन् टी आर् नगर नाम देना ?
౪౫౬ కొత్తాంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర రాజధానీ నగరానికి ఎన్ టీ ఆర్ నగర్ అని పేరు పెట్టాలా ?

My readers may get angry.  Yet, this donkey has to express its views honestly without hide and seek.  हमारे विज्ञ पाठक आग्रह उदग्र होने के संभवता है।  तो भी, यह गधा अपने ख्याल में दिखनेवाले सच ही इमानदारी से लिखना पडेगा।  నా పాఠకులకు , విజ్ఞులైన వారికి కూడ కోపం వచ్చే అవకాశం ఉంది.  కానీ నిజాయితి గానే వ్రాయక తప్పదు.

Renaming places, particularly cities, in the name of individuals mostly lead to controversies and disputes.   जगहों के नामों को, प्रत्येकतः शहरों के नामों को व्यक्तियों के नामो से नामकरण देना साधारणतः विवादग्रस्त होते हैं।  ప్రదేశాల పేర్లను, ముఖ్యంగా నగరాల పేర్లను వ్యక్తుల పేర్లతో నామకరణం చేసినపుడు అవి వివాదగ్రస్తం కావటం చాల సర్వ సాధారణం.

Coming to NTR (Nandamuri Taraka Rama Rao, N.T. Rama Rao) first Non-Congress Chief Minister of United Andhra Pradesh 1983, was a great actor, politician, leader, campaigner etc.  ऎन टी आर् के बारे में कहना तो, (नंदमूरि तारक रामा राव , ऎन टी रामा राव) समैक्य आंध्र प्रदेश के प्रधम कांग्सेतर मुख्यमंत्री (१९८३) थे।  वह एक महानु नट सार्वभौम, राजकीय नेता, उद्यम कर्ता थे।  శ్రీ ఎన్ టీ ఆర్ (నందమూరి తారక రామా రావు, ఎన్. టీ . ఆర్ . రామా రావ్) విషయానికి వస్తే వారు సమైక్యాంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రానికి ప్రథమ కాంగ్రెసేతర ముఖ్యమంత్రి ౧౯౮౩ మాత్రమే కాక మహా నటుడు, రాజకీయనేత, ప్రజానాయకుడు, ప్రచారకర్త మొ||.

But we should not suffer from error of proximity.  परन्तु हम निकटता की तृटी में नहीं गिरना चाहिए। కానీ మనం సమీప కాలంలో ఉండే వస్తువులను వ్యక్తులను మాత్రమే గుర్తించే ఎర్రర్ ఆఫ్ ప్రాక్సిమిటీ కి గురికాకూడదు.

The goal of separate State for Telugu speaking people started as early as 1906.  Prior to that  the Telugu speaking people of Coastal Andhra, and Rayala Seema were a part of Tamil Nadu (erstwhile composite Madras State).  तॆलुगु भाषण करने वाले को अलग राज्य चाहने के उद्यम लगभग १९०६ में ही शुरू हुआ।  तब, कोस्ता आंध्रा और रायल सीमा पुराने अविभक्त मद्रास राज्य मे भाग थे।  తెలుగు వారికి ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలి అనే వాంఛ, దాదాపుగా ౧౯౦౬లో ప్రారంభమయింది.  అంతకు ముందు కోస్తాంధ్ర, దత్తమండలాలు (రాయలసీమ), ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్రంలో భాగం గా ఉండేది.




Among those who rendered valuable services to the cause of the Telugu people , were great freedom fighters like Andhra Ratna Duggirala Gopala Krishnaiah, Kasinathuni Nageswara Rao Pantulu, Ayyadevara Kaleswara Rao, Kalluri Subba Rao (Father of Rayala Seema freedom struggle),



 Gadicharla Harisarvottama Rao (Andhra Tilak), Garimella Satyanarayana, Tenneti Viswanatham, Gautu Lachchanna, Acharya Ranga, Konda Venkatappaiah, Ananta Sayanam Ayyangar, Pappuri Ramacharyulu, Tirumala Ramachandra, Hatti Sankara Rao, Polaga Satyanarayana, Kala Venkata Rao, Pattabhi Seetaramaiah, Nivarti Venkata Subbaiah, N. Sankara Reddy, N. Sanjiva Reddy, Andhra Kesari Tanguturi Prakasam, T.K.R. Sarma, Chandra Pulla Reddy, Shaik Nabi Rasool ,  Mutnoori Krishna Rao, Kala Venkata Rao, Tarimela Nagi Reddy, Puchalapalli Sundaraiah, Vavilala Gopalakrishnaiah, Alluri Sitarama Raju, Pedanandipadu Non-Cooperation Movement fighters... (This list is incomplete because of my ignorance).

After freedom, when the separate State movement reached its zenith, in Sept. 1951, Gollapudi Seetharama Sastry (Swami Sitaram) undertook a fast unto death, continued it for 35 days, and withdrew it after an appeal by Vinoba Bhave.


On 19th Oct. 1952, AmarajIvi PoTTi SrIrAmulu commenced his fast unto death for a separate State, persisted with his demand, and breathed his last on 15th Dec. 1952.  This sacrifice gave great momentum to the separate Telugu State movement, and finally led to separation of Ceded Districts (Rayala Seema) and Coastal Andhra from the Composite Madras State.




పైవారిలో కొందరు, నీలం సంజీవ రెడ్డి, ఆచార్య రంగా, అనంతశయనం అయ్యంగార్, అయ్యదేవర కాళేశ్వర రావు, టంగుటూరి ప్రకాశం (పాక్షికంగా), రాజకీయంగా కొన్ని పదవులను పొందారు.  తెన్నేటి విశ్వనాథం, గౌతులచ్చన్న, వావిలాల గోపాలకృష్ణయ్య వంటి నేతలు ప్రజలచేత ఎన్నుకోబడి, ఆదరించబడ్డారు.  గరిమెళ్ళ సత్యనారాయణ గారు మద్రాసు నగరంలో, దుర్భర దారిద్ర్యంలోనే తనువు చాలించారు.   తరిమెల నాగిరెడ్డి గారు అజ్ఞాతంలో ఉండగా స్వర్గస్థులయ్యారు.  ప్రకాశంగారు బికారిలాగా సర్వం కోల్పోయారు.  తిరుమల రామచంద్రగారు స్వాతంత్ర్య సమరంలో  జైలులో ఖైదీగా నూనెగానుగకు ఎద్దులాగా కట్టబడి రోజంతా ఆగానుగను తిప్పుతూ చాకిరి చేశారు.  ఇంక అండమాన్ నికోబార్ పోర్ట్ బ్లేర్ జైలులో కన్నుమూసిన స్వాతంత్ర్య యోధుల లెక్కలు మన వద్ద లేవు. 

Among the above participants, some participants like Nilam Sanjiva Reddy, Acharya Ranga, Anantasayanam Ayyangar, Ayyadevara Kaleswara Rao, Tanguturi Prakasam (only partly), reaped and received their political benefits.  Leaders like Tenneti Visvanatham, Gautu Lachchanna, Vavilala Gopala Krishnaiah, enjoyed people's respects.  Late Garimella Satyanarayana died in Madras, in dire poverty.   Late Tarimela Nagi Reddy died incognito.  Prakasam died a pauper.   Tirumala Ramachandra was harnessed to an oil expeller gAnuga like a bullock and made to toil in jail as a freedom fighter.   We do not have any proper account of freedom fighters who were sent to Andaman Nicobar Jail and died there.

All these great people, were in no way, inferior to Late N.T. Rama Rao, except in the arena of films.    ఈ గొప్ప త్యాగశీలురు, ఉద్యమశీలురు అందరూ, ఒక్క సినిమాల నటనల్లో తప్ప శ్రీ ఎన్ టీ ఆర్ గారికి ఎందులోనూ తీసిపోరు.


Persons like Kalluri Subba Rao and Gadicharla Harisarvottama Rao did not get their appropriate recognition. కల్లూరి సుబ్బారావు, గాడిచర్ల హరిసర్వోత్తమ రావు వంటి వారికి రావలసినంత గుర్తింపు రాలేదు.


Shri N.T. Rama Rao, born in 1923, we do not expect him to participate in Quit India Movement of 1942 as a 19 year old boy.   His entry into political arena was as late as in 1982, directly to become a Chief Minister, with film glamour.  Of course, he did some great things, which ordinary politicians would not have dared to do, such as removal of patel patvari munasab karaNams, introduction of Mandals, abolition of some unproductive institutions, abolition of Legislative Council, demand for abolition of Governor posts, to name a few.


శ్రీ ఎన్ టీ రామారావు గారు ౧౯౨౩లో జన్మించారు.  ౧౯౪౨ నాటి క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంనాటికి ౧౯ ఏళ్ళు ఉంటాయి కాబట్టి ఆ ఉద్యమంలో వారు పాల్గౌనాలని మనం ఆశించలేము.    వారు ప్రజా జీవితంలోకి ఆలస్యంగా ౧౯౮౨లో ప్రవేశించి, డైరక్టుగా సినిమా గ్లామర్తో ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు.  అయితే వారు, వృత్తి రాజకీయనేతలు చేయటానికి సాహసించలేని కొన్ని పనులను అవలీలగా చేసేశారు.  పటేల్ పట్వారీ మునసబు కరణం వ్యవస్థ నిర్మూలన, మండల్ వ్యవస్థను ప్రవేశ పెట్టటం, అనుత్పత్తి దాయకమైన సంస్థలను రద్దులు చేయటం, శాసనమండలిని రద్దు చేయించటం, గవర్నర్ పదవిని రద్దుచేయాలని డిమాండు చేయటం, వంటివి మచ్చుకి కొన్ని.


He has some grave shortcomings also.  Discussing them, my critics will not like.  Discussing them at this juncture, will also not be really beneficial to the people.  శ్రీ ఎన్ టీ ఆర్ కి కొన్ని తీవ్ర లోపాలు కూడా ఉన్నాయి.  వాటిని చర్చించటం, మన విమర్శకులకు ఇష్టం ఉండదు.  ఈసందర్భంలో వాటిని చర్చించటం వల్ల ప్రజలకు కలిగే లాభం కూడ ఏమీ లేదు.  వదిలేయటమే మంచిది.


Today, if TDP is in power, the TDP leaders may want to name the Capital city as NTR Nagar.   Later if YSRCP comes to power, they may change it to YSR Nagar.  If BJP comes into power, they may want to call the Capital Venkaiah Naidu Nagar.   If Lok Satta comes into power, they may change it to Jayaprakash Nagar.  Changing names, becomes an endless game of political play and political highhandedness.  Name-change games and movements divert the attention of the people from the original problem of poverty, and inequalities of income and wealth.


 నేడు టీడీపీ అధికారంలో ఉంది కాబట్టి రాజధానిని ఎన్ టీ ఆర్ నగర్ అని పేరు పెట్టాలని కోరుతున్నారు.  రేపు వైయస్ ఆర్ పీ అధికారంలోకి వస్తే రాజధానికి వైయస్ ఆర్ నగర్ గా పేరు మార్చే అవకాశం ఉంది.   ఆతరువాత బిజేపీ అధికారంలోకి వస్తే, రాజధానికి వెంకయ్యనాయుడు నగర్ అని పేరు పెట్టాలని నిర్ణయించ వచ్చు.   లోక్ సత్తా అధికారం లోకి వస్తే జయప్రకాశ్ నగర్ అని పేరు మార్చచ్చు.  ఈ పేర్లు మార్చటం అనేది ఒక అంతులేని ఆటగా మారుతుంది.  తమ రాజకీయ ఆధిక్యతను నిరూపించుకోటానికి ఒక ఉపకరణంగా మారుతుంది.  ఈపేర్లు మార్చే క్రీడల వల్ల ప్రజల అసలు సమస్య అయిన దారిద్ర్యం, ఆదాయం సంపదల అసమానతల మూల సమస్యను మర్చి పోతాము

In the circumstances, it will be more apt to use the present geographical name of the Capital as Tulluru, if necessary we may make it, Tulluru16N80E to indicate its location.   The name, Amaravati is not bad altogether.  We can also examine a generic name like APCR16N80E or APCR1680 (Andhra Pradesh Capital Region 1680).  Or just APCr.  Or just 16N80E.

ఇటువంటి పరిస్థితులలో, రాజధాని కేంద్ర గ్రామం యొక్క భౌగోళిక నామం తుళ్ళూరునే కొనసాగించటం, మేలు.  లేదనుకుంటే భౌగోళిక కొలతలు అయిన ౧౬వ ఉత్తర అక్షాంశం, ౮౦వ తూర్పు రేఖాంశాలను కలిపి తుళ్ళూరు౧౬౮౦ లేక తుళ్ళూరు16N80E అనికూడ వ్యవహరించవచ్చు.  మనం ఏపీసీఆర్1680 లేక కేవలం 1680 అనికూడ వ్యవహరించ వచ్చు.
 

Final word of caution  ముందు జాగ్రత్తగా సూచన.

Better, we gradually, reduce our thinking on linguistic and regional lines.  That will help us to concentrate on poverty and inequalities, from the angle of Classes (Working Class etc.).   Smaller States will help people immensely.  It will be more apt and desirable to try for three States: North Andhra, South Andhra, Rayala Seema, before animosities develop among the three Regions.

మనం క్రమ క్రమంగా ప్రాంతీయ కోణం, భాషా కోణం నుంచి దురభిమానాన్ని  పెంచుకోటాన్ని తగ్గించుకోటమే మేలు.  అలా తగ్గించుకోటం వల్ల  మనం దారిద్ర్యం, అసమానతలపై దృష్టిని కేంద్రీకరించటానికి వీలవుతుంది.  శాస్త్రీయమైన శ్రామిక వర్గం కోణం నుండి ఆలోచించటానికి వీలవుతుంది.   చిన్న రాష్ట్రాలు ప్రజలకు చాల సౌకర్యంగా ఉండి, వారికి ఖర్చులు, యాతనలను తగ్గించి ఎంతో సహాయపడతాయి.  మనం మూడు రాష్ట్రాలకై ప్రయత్నించటం, అంటే ఉత్తరాంధ్ర, దక్షిణాంధ్ర, రాయలసీమ రాష్ట్రాల కొరకు  మూడు ప్రాంతాలమధఅయ తీవ్ర విభేదాలు తలెత్తక ముందే ప్రయత్నించటం మేలుగా ఉంటుంది.



The seed for discontent may arise from the choice of Capital in Vijayawada-Guntur Area, Pattisam Lift Irrigation, neglect of Anantapur etc.   The present Government driven by Central Andhra Landlords and industrialists does not seem to be interested in decentralised balanced development of State.

అసంతృప్తి విత్తనాలు ఇప్పటికే గాలికి ఎగిరి పడి ఆయా క్షేత్రాలలో భూమిలో నిక్షిప్తమై నిగూఢంగా ఉండి ఉండవచ్చు.  రాజధానిని విజయవాడ గుంటూరు ప్రాంతంలో నెలకొల్పటం,   పట్టిసం లిఫ్ట్ ఇరిగేషన్, అనంతపురాన్ని అశ్రధ్ధ చేయటం, ఇలా ఏవైనా ఆవిత్తనాలను మొలకలెత్తించ వచ్చు.  ప్రస్తుతం శేషాంధ్ర ప్రభుత్వం మధ్యాంధ్ర భూస్వాములు, పారిశ్రామికవేత్తలు, వ్యాపారుల చేత డ్రైవింగు చేయబడుతున్నది.  వీరికి రాష్ట్రం వికేంద్రిత సమతుల్యతతో కూడిన అభివృధ్ధిని సాధించాలనే కాంక్ష లోపించటం గమనార్హం.  


To start with the decentralisation, we can straight go for the location of A.P. High Court  and A.P. Governor's Raj Bhavan, at Tirupati.  Reason:  Many High Court Judges, Supreme Court Judges, Governors (A.P. Governor probably every week), love to visit Tirupati every year with family and cherish to be received with temple honors such as pUrNa kumbhams.  We can, at least,  reduce expenditure to the exchequer for the pilgrimages, in the form of Special planes and helicopters, car rallies.  Renigunta Airport will be nearby.

వికేంద్రీకరణానికి ప్రథమ దశగా, శేషాంధ్ర ప్రదేశ్ హైకోర్టును, గవర్నర్ నివసించే రాజ్ భవన్ ను, తిరుపతిలో నెలకొల్పితే బాగుంటుంది.  కారణమేమంటే, రాష్ట్రాల హైకోర్టు జడ్జీలు , సుప్రీం కోర్టు జడ్జీలు, గవర్నర్లు వీళ్ళు తరచుగా తిరుపతిని సందర్శించాలని, అక్కడ పూర్ణకుంభం స్వాగతంతో సహా సకల మర్యాదలు పొందాలని కోరుకుంటూ ఉంటారు.  హైకోర్టును, రాజ్ భవన్ ను తిరుపతిలో నెలకొల్పటం ద్వారా, మనం ప్రత్యేక విమానాల, హెలీకాప్టర్ల, ఖర్చులను తగ్గించుకోవచ్చు.  రేణిగుంట విమానాశ్రయం దగ్గరగా ఉంటుంది.  శ్రీహరికోటకు కూడ అందుబాటులో ఉండవచ్చు.



(To continue.  सशेष.  సశేషం.)



Monday, March 23, 2015

455 What may be a suitable name for the new Capital of the State of the Residual Andhra Pradesh?

455 शेष आंध्र प्रदेश राज्य के राजधानी शहर को, क्या नाम उचित होगा ?
455 శేష ఆంధ్ర ప్రదేశ కొత్త రాజధానీ నగరానికి ఏ పేరు ఉచితంగా ఉంటుంది ?



Photo courtesy http://te.wikipedia.org/wiki/%E0%B0%85%E0%B0%AE%E0%B0%B0%E0%B0%BE%E0%B0%B5%E0%B0%A4%E0%B0%BF .


News reports indicate that Govt. of Andhra Pradesh has  ALMOST decided that the name of the new Capital City will be 'amarAvati'.

समाचार सूचनओं के अनुसार, आंध्र प्रदेश सर्कार, आंध्र प्रदेश राज्य के नये राजधानी शहर को,  'amarAvati'.
अमरावती  नाम देने के निश्चय लगभग किया है।

పత్రికలు, టీవీ ఛానెల్సును బట్టి, ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం (అంటే శ్రీచంద్రబాబునాయుడే) వారు, శేష్ ఆంధ్రప్రదేశ్ క్రొత్త రాజధానీ నగరానికి అమరావతి అనే పేరు పెట్టాలని దాదాపుగా నిశ్చయించినదిట.


I shall try to answer some relevant questions.  My readers may tolerate my transgressions, at least for the sake of discussion.


इस अवसर पर, मै कुछ प्रशनाओं को उत्तर देना चाहता हूँ।  कम से कम चर्चा के लिये, मेरे पाठक मेरे पापात्म अतिक्रमण और उल्लंघनों को सहन करने केलिये प्रार्धना करता हूँ।


Is the name Amaravati OK?  क्या अमरावती नाम संतृप्तीदायक है?  అమరావతి అనే పేరు సంతృప్తికరమైనదేనా?

జవాబు Ans: जवाब :  By and large, we need not object.  मौलिक रूप से, हम अमरावती नाम को असम्मती देने के जरूरत नहीं है.  परनतु, दूसरे नामों को भी परिशीलन कर सकते हैं।  మౌలిక రూపంలో మనం అమరావతి అనే పేరుకు అభ్యంతరం పెట్టవలసిన అవసరం లేదు.  అయితే ఇతర పేరులు కూడ పరిశీలించుకోవచ్చు.

We can write a thousand pages about the names of persons, places, etc.  हम व्यक्ती, स्थल, आदि के नामों पर हजार पृष्ठ लिख सकते हैं।  మనం వ్యక్తుల, స్థలాల పేర్లను గురించి వేయి పేజీలైనా వ్రాసుకోవచ్చు.

For example, we come across persons named Lakshmi, begging in streets.  We may come across a girl named Saraswati, offering her left thumb, whenever and wherever she is asked to sign.   We may across 'arrogant Vinays', 'failing Vijays',   'lieing Harischandras and Satyanarayanas', 'conspiring Nirmal hridayas', 'cursing munAfs', et al et al.   In real world, though names gain and lose their significance as linked to the name-bearer's wealth power, influencing powers etc., still we tend to, sometimes, quarrel about giving names to places.   The ruckus that took place between Telangana KCR Govt. and AP Govt. in renaming the Acharya NG Ranga Agricultural University, Shamshabad Airport in Hyderabad, cannot be forgotten.


అంతా పేరులోనే ఉంది అంటాము కానీ, మనం లక్ష్మి అనే పేరున్న అమ్మాయి అడుక్కోటాన్ని చూసి పేరులో ఏమీ లేదని గుర్తించము.  సరస్వతి అనే పేరు గల అమ్మాయి సంతకం చేయమంటే, వేలుముద్ర తీసుకోమని తన ఎడమచేతి బొటనవ్రేలుని అందిస్తుంది.   మనకి అహంకారులైన వినయ్ లు, తరచు పరాజయాల పాలయ్యే విజయ్ లను, అబధ్ధాలాడే హరిశ్చంద్ర ప్రసాద్ లను, సత్యనారాయణలను చూస్తూ ఉంటాము.   వాస్తవప్రపంచంలో ఏపేరుగలవాడికైనా వాడికి లభించే గౌరవం పేరు వల్ల కన్నా వాడికున్న డబ్బు, పలుకుబడి, అధికార హోదా మొదలగు వాటిపై ఆధారపడి ఉంటుందని మనకి తెలుసు.  రాష్ట్ర విభజన తరువాత హైదరాబాదులోని ఆచార్య ఎన్ జీ రంగా విశ్వ విద్యాలయం పేరు మార్చటానికీ, శంషాబాద్ విమానాశ్రయంలో  డొమెస్టిక్ టెర్మినల్ పేరు మార్చటానికి రాజకీయ నేతలు చేసిన గోలను మనం మరువ రాదు.


TV viewers can observe that Numerologists are making big bucks by asking gullible people to change their names by adding additional letters or by dropping existing letters, result in their names becoming odd and ugly.


తాము గొప్ప న్యూమరాలజిస్టులమని చెప్పుకునే వాళ్ళు, వాళ్ళకి ఫోన్ చేసిన వాళ్ళకి అక్షరాల లెక్కలు లాప్ టాప్ లతో వేసి  పేర్లు మార్చుకోమని సలహాలు ఇచ్చి తరువాత ఛాన్స్ దొరికినపుడు డబ్బులు పిండుకోటం మనం చూస్తున్నాము.



Question: So you mean to say, that we can call the A.P. Capital, by its original geographical locational name  'TULLUR' ?  మీరు మన రాష్ట్ర రాజధానికి అది ఉన్న గ్రామం తుళ్ళూరు పేరునే కొనసాగిస్తే సరిపోతుందని అభిప్రాయ పడుతున్నారా

జవాబు: అలాగా తుళ్ళూరు పేరు కొనసాగించినా నష్టమేమీ లేదు.  ఉండదు.


The village Tulluru, identified as the core of the State's Capital, might have derived its name from any of the following prefixes:

Uru = village in Telugu language.  ఊరు = గ్రామం.
tullu = A type of fish. = తుళ్ళు అనే ఒకరకం చేప.  గతంలో ఇక్కడి సమీపంలోని కృష్ణానదిలో బాగా దొరికి ఉండవచ్చు.
tullu = plural for towels.  tunDu, tunDlu, tuLLu.= తుండు (అంటే టవల్), తుండ్లు, తుళ్ళు ఇలాగా గతంలో తువ్వాళ్ళ నేతలో తుళ్ళూరు పేరు పొంది  ఉండవచ్చు. 
tullu = shaking, vibrating, gyrating body, owing to excess mirth, fright, anxiety etc.= తూలటం, తుళ్ళటం అంటే శరీరం కంపించటం అనే అర్ధం కూడ ఉంది.

ఏది ఏమైనా మనం ఆ గ్రామ నామాన్ని గౌరవించటంలో తప్పేమీ లేదు.  అమరావతి అనే పేరు పెట్టగానే బౌధ్ధ టూరిస్టులందరూ తుళ్ళూరులోనో అమరావతిలోనో వాలి పోతారని భావించటం ఒక భ్రమ.  అమరావతి పేరును అమరావతికి ఉండనివ్వటమే (అంటే మనం అసలు అమరావతిని పాత అమరావతి అని పిలవటానికి అలవాటు పడే అవకాశం ఉంది) సమంజసం.

Anyway, by continuing the original name of the village Tullur, for the capital, we lose nothing.  It will minimise controversies.

Do you find any deficiencies in the name Amaravati?

There is a medium sized town named Amaravati in Maharashtra.  AP's Amaravati though is famous as a Buddhist heritage tourist location, is in terms of population and development, smaller than Maharashtra's Amaravati.  Letters, parcels, persons etc. intended for AP's Amaravati may by error go to Maharashtra's Amaravati.  Though pin codes may guide persons and packets to correct places, why persist with a duplicate confusing name?  మహారాష్ట్రలో అమరావతి అనే నగరం  ఉంది.  జనాభాలో, అభివృధ్ధిలో అది ఆంధ్రప్రదేశ్ అమరావతి కన్నా పెద్దది.  ఆం.ప్ర అమరావతి వెళ్ళాల్సిన లేఖలు, పార్సెళ్ళు, వ్యక్తులు  మహారాష్ట్ర అమరావతికి వెళ్ళె అవకాశం ఉంది.   కన్ ఫ్యూజన్ అవకాశం ఇచ్చే డూప్లికేట్ పేరును మొండిగా కొనసాగించటం ఎందుకు.

Won't you find any greatness in the Buddhist heritage of our Andhra Pradesh Amaravati?


If I answer this question, my readers may get infuriated with me, yet I am tempted to answer this.  దీనికి నేను నిష్పక్షపాతంగా జవాబు వ్రాస్తే నా పాఠకులు ఆగ్రహించే ప్రమాదం ఉంది.  అయినా వ్రాయక తప్పక వ్రాస్తున్నాను.

What can be true test for the greatness of a place / civilisation ?  Sculpture?  Prayer places?  Definitely not.  In my humble view, we should apply the test:  How were the lives of small and marginal farmers, agricultural laborers, rural artisans, slaves, bhikshus, bhikkunis, monks, in those days?  In this respect of the happiness of rural lives of those days, there is not enough proof.  For example, in Buddhism, while top Gurus enjoyed all luxuries and relaxations, the lower rung bhikkus and bhikkunis (female monks) lost their human rights.   The scriptures of those days (not necessarily Manu smriti, even Buddhist codes) were very rigid and unkind to people.  The glories attributed to the Amaravati, Dhanyakatakam, Sri Parvatam (Nagarjuna Konda), Chandavara, Gummadidurru, Vaddamanu etc. may not stand to tests of reasonableness.

ఒక నాగరికత గొప్పది అని చెప్పాలంటే కొలమానం ఏమిటి ?  శిల్పాలా ?    భారీ సంఖ్యలో బడా ప్రార్ధనాలయాలా ?  కానే కాదు.    నా గాడిద బుధ్ధి ప్రకారం, మనం వాడ వలసిన కొలమానం ఏమిటంటే,  ఆ నాగరికత వర్ధిల్లిన కాలంలో, చిన్న బక్కరైతుల స్థితి గతులు ఏమిటి ?  వ్యవసాయకూలీల పరిస్థితి ఏమిటి ?  గ్రామీణ వృత్తి కారులు అంటే మృణ్ శిల్పులు (కుమ్మరివారు), లోహ శిల్పులు (కమ్మరివారు), దారు శిల్పులు (కార్పెంటర్లు), శుభ్రతా దేవుళ్ళు (రజకులు), పాదరక్షకులు, ఇలాగా సమాజంలో ఒకరికొకరు సేవలుచేసుకుంటూ ఉండే పెర్ఫార్మర్లు సుఖులై దీర్ఘాయువులై ఉన్నారా ?  లేక కష్టాలు పడుతూ వలసపోతున్నారా ?  బౌధ్ధ భిక్షువులు, బౌధ్ధ భిక్కుణులు (మహిళా సన్యాసినులు), వీళ్ళు పెర్ఫార్మర్లు కాదు.     ఆంధ్ర  శాతవాహన రాజులకు, రాణులకు గురువులుగా వ్యవహరించిన బడా బౌధ్ధ గురువులు మాత్రమే కాక, ఇతర దేశాలలోని బడా బౌధ్ధగురువులు కూడ,  తమ క్రింద ఉండే ఛోటా బౌధ్ధ భిక్షువులకు, భిక్కుణులకు కఠిన మైన నిబంధనలను విధించి వారి జీవితాలను దుర్భరం చేశారు.  వారి మానవ హక్కులకు భంగం కలిగించారు.  నాటి బౌధ్ధ వైభవం గురించి (నాప రాళ్ళ మీద శిల్పాలు తప్ప) నిజంగా డప్పు కొట్టుకొని ప్రచారం చేసుకోవాల్సింది ఎక్కువ లేదనే చెప్పాలి.

While real estate businesses, hotels, taxis etc. may do some fast businesses by trumpeting on Buddhist circuits, what joy people can get from inflated histories?


బౌధ్ధం పేరు, రాజధాని పేరు చెప్పుకొని రియల్ ఎస్టేట్ ల వాళ్ళు, హోటళ్ళ వాళ్ళు, టాక్సీల వాళ్ళూ బౌధ్ధ టూరిస్టు సర్క్యూట్ లను సృష్టించి, కోట్లు కుమ్ముకోటానికి ఈప్రచారం పనికి వస్తుందే తప్ప ప్రజల జీవితాలు మెరుగు కావు.

Can you suggest a casteless, religionless, languageless,  controversy-freename for AP's new Capital?  మీరు కులాలతో, మతాలతో, భాషలతో, వివాదాలతో సంబంధంలేని ఏదైనా పేరును మన రాజధానికి సూచించగలరా

In my humble view, we can name the new AP Capital as 1680city or 16188029city.  The first four or eight numbers indicate the latitude and longitude of Tullur , Guntur, Vijayawada, almost many places of Middle A.P. and Rayala Seema including Kurnool, Anantapur.   The advantage of naming a place with its latitude and longitude number is, it will not only be controversy free, but also it will enable and facilitate new persons to locate it on the globe or on Google Earth, or on a world map with easy and felicity.  Similarly Visakhapatnam can also be named after its latitude and longitude number i.e. 1783city.

నా గాడిద బుధ్ధి ఏమి చెప్తుందంటే, ఏపీ రాజధానికి 1680CITY or 1618-8029city or 16N80E or 1618N8029E వంటి భౌగోళికమైన పేరు పెట్టుకోటం మంచిది.   మన విజయవాడ, గుంటూరు, కర్నూలు, అనంతపురం వంటి నగరాలు భూమధ్యరేఖకి 16 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశ రేఖ మీద (అంటే అడ్డంగా),  80 డిగ్రీల తూర్పు రేఖాంశం మీద ఉన్నాయి.  ఈభూమి మీద తుళ్ళూరు ఎక్కడ ఉందో తెలుసుకోవాలంటే మనం పేరును టైప్ చేసినా, గూగిల్ ఎర్త్ ప్రోగ్రాం  అక్షాంశాలు, రేఖాంశాల ఆధారంగానే అన్వేషిస్తుంది.  నగరం పేరులోనే అక్షాంశం, రేఖాంశం ఒక ముఖ్యభాగంగా ఉంటే, ఆ నగరం ఎక్కడ ఉంది అనేది, ప్రపంచంలోని ఇతర దేశాలవాళ్ళకి తేలికవుతుంది. 

Visakha's latitude 17 is Norther than Vijayavada Guntur Kurnool which are on 16.  Visakha's East longitude is 83, ie. East to Vijayawada Guntur Kurnool most of which fall on 80 East.  విశాఖ అక్షాంశం 17N.  రేఖాంశం 83E. కనుక మనం విశాఖను visakha17N83E అని పిలిస్తే ప్రపంచ ప్రజలకు విశాఖయొక్క భౌగోళిక స్థానం బాగా అర్ధం అవుతుంది.

Help of experts can be taken for this purpose.  ఈ విషయం పై భూగోళ శాస్త్ర నిపుణుల సహాయం తీసుకోవచ్చు.

Can't we name the A.P.'s Capital, as 'NTR Nagar' or something similar?

We shall discuss this in the next blog post.  దీనిని మనం ఇంకో బ్లాగ్ పోస్టులో చర్చిద్దాము.


(To continue.  सशेष.  ఇంకా ఉంది.)

454 Part 2 of the poetic glory of NannechODa



photo courtesy http://te.wikipedia.org/wiki/%E0%B0%AE%E0%B1%8B%E0%B0%A6%E0%B1%81%E0%B0%97 .

Part 2 of

Kumara Sambhavam of Great Telugu Poet NannechODa

नन्नॆचोड महाकवी के कुमार संभव कान्य विभव

నన్నెచోడ మహాకవి కుమార సంభవ కావ్య వైభవము

First: Link for those who wish to download a scanned copy of this book of 762 pages including commentary by Dr. Jonnalagadda Mrityunjaya Rao, published by Telugu University , Hyderabad.  Download link is from archives.org:
 पहले इस ग्रंध के स्कान पीडीऎफ  काफी डौनलोड करना चाहनेवाले विज्ञों केलिय लिंक, आरछैव्स.आरग के.  ७६२ पृष्ठ.  डाक्टर जॊन्नलगड्ड मृत्युंजयराव के अर्ध, तात्पर्य, टिप्पणी सहित.  तॆलुगु विश्ऴविद्यालय प्रकाशित.  क्लिक.  ముందుగా శ్రీనన్నెచోడ మహాకవి ప్రణీత కుమారసంభవ కావ్యాన్ని ఉచితంగా డౌన్లోడ్ చేసుకోవాలనుకునే విజ్ఞులకు లింకు.  ౭౬౨ పేజీలు.  డాక్టర్ జొన్నలగడ్డ మృత్యుంజయరావు గారి వ్యాఖ్యానం.  తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం వారి ప్రచురణ. స్కాన్ కాపీ కావటం వల్ల సర్చి విండోకి లొంగదు.  పేజీ బై పేజీ చదువుకోటానికి చక్కగానే ఉంటుంది.   పూర్తి పీడీఎఫ్ ౪౬ ఎంబీలు కాబట్టి జేబు జాగ్రత్త.  అయినా ఒకసారి చేసుకున్నవారు ఇతర మిత్రులకు పెన్ డ్రైవ్ లలో ఇవ్వ వచ్చు కనుక, ప్రింట్ కాపీ వంద రూపాయల లోపల నేటి కాలంలో దొరకదు కనుక, కొన్నా వాటిని మనం గూళ్ళలో పెట్టి దుమ్ముకొట్టించే స్వభావం కలవాళ్ళం కనుక, డిజిటాల్ కాపీయే సుఖమేమో అనేది ఈగాడిద అభిప్రాయం.
 
https://archive.org/details/nannechodadevakr021661mbp.


నన్నెచోడ మహాకవి చేసిన పార్వతీ దేవి (తపస్సుకు వెళ్ళబోయే ముందు) సౌందర్య వర్ణన, చిత్రణ అనితర సాధ్యం.  బహుశా మహాకవి శ్రీనాథుడే (హరవిలాసం) ఆయనకు సాటి రావచ్చు.

తృతీయాశ్వాసంలో 55 వ పద్యాన్ని చూద్దాము.  We shall see verse No. 55 in Chapter 3.  हम तृतीयाश्वास में ५३वी पद्य को देखेंगे।



నేటి స్త్రీవాదులు (ఫెమినిస్టులు) బహుశా ఈ క్రింది వర్ణనను ఎంత మేరకు ఆమోదిస్తారో నాకు తెలియదు.  ఇది తృతీయాశ్వాసంలో ౫౩వ పద్యం.  I do not know how far the modern feminists will accept this delineation -depiction made by Great Poet Nannechoda.  This verse is 55, in the third chapter (tritIyASvAsam).  इस महाकवि द्वार कृत यह माता पार्वती बाहुमूल चित्रण, आधनिक नारीवादियों को कहाँ तक सहमत होगा मुझे पता नहीं।  इस पद्य तृतीयाश्वास मे ५५ वी है।

కేళీ వర్త్మము లన, రతి
కేళీ సదనము లనగ, కింశుక కళికా
మూలము లన, కామలతా
మూలములన, గౌరి బాహుమూల మమరున్.

డాక్టర్ మృత్యుంజయరావు గారు దయతో వ్రాసిన తెలుగు తాత్పర్యం .   పార్వతి చంకలు మన్మథ క్రీడామార్గములనగను, రతీదేవి క్రీడా గృహములనగను, మోదుగ మొగ్గలకు మాతృకలనగను, కామలతకు వేరులు అనగను, అమరును.


kELI vartmamulana, rati
kELI sadanamu lanaga, kimSuka kaLikA
mUlamu lana, kAmalatA
mUlamu lana, gauri bAhu mUlam amarun.


The prosody of this verse is called "kandam".  It has four feet.  Its meter a little complex, may need more effort for Non-Telugu scholars and Western Readers.

Approximate Gist:

Gauri (Parvati)'s armpits are glowing like:
The armpits resemble the path of Cupid's play.   They are playhomes of Rati (Goddess of Intercourse is Rati.  The word Rati in Telugu language accepts both the meanings Goddess Rati, intercourse).  KimSuka flowers are the flowers of the very common forest tree called Blaze of Forest, Buteamonosperma.   Armpits are like the blossoms of the blooms of Buteamonosperma flowers.  The armpits are like the roots of the creeper of the Cupid's desire.  (The phrase kAma latA = kAmam means desire, want.  We cannot use the word lust, because for Mata Parvati we cannot use such ordinary attributes.  Lata means creeper plants).

केळी वर्त्ममुलन, रति
केळी सदनमुलन, किंशुक केळिखा
मूलमुलन, कामलता
मूलमुलन, गौरि बाहु मुलमु अमरुन्।

हिंदी अनुवाद, स्वल्प काल अनंतर लिखूंगा।  आज केलिये, कुपा से, आंग्लानुवाद को देखीये।



The verses 40 to 78, i.e. 38 verses in chapter 3 , describe the glory of Mother Parvati's beauty.  We shall, whenever space and time permits, take up these verses one by one.

तृतीयाश्वास मे, चालीस से अठहत्तर तक पद्य, माने ३९ पद्य माता पार्वती की सौंदर्य प्रकाश वर्णन करते हैं।  इनको हम, समयानुकूल, संदर्भानुसार, एक एक लेकर अनुशीलन करेंगे।

తృతీయాశ్వాసంలో, ౪౦ నుండి ౭౮ పద్యాలు అంటే ౩౯ పద్యాలు, మాతా పార్వతి సౌందర్య వికాస వర్ణనకు వినియోగించబడ్డాయి.  వీటిని వీలు వెంబడి ప్రస్తావించుకుందాము.



వైబీరావు గాడిద వినమ్ర వ్యాఖ్యలు.  ybrao-a-donkey's humble views.  वैबीराव गधे के विनम्र टिप्पणी.

IN those days of yore, our ancient poets seem to have had a custom and freedom of describing their lady protagonists' every organ, organwise top to bottom.  NannechODa mahAkavi belonged to approx. 10th Century A.D.  We can, therefore, just take a note of it and ignore it.  हमारे प्राचीन कवियों को एक पथा या परिपाटि, स्वेछ्छा थे दिख रहा है कि, अपने काव्य नायिकाओं को नख शिख पर्यंत सभी अवयवों को वर्णन करने का आदत।  अतः हम यह कर सकते हैं कि, उन वर्णनों के आदत को सिर्फ हमारे मन में नोट करने के बाद, छोड देना।  మన ప్రాచీన కవులకు తమ కావ్యనాయికలను నఖ శిఖ పర్యంతం (గోళ్ళనుండి జుట్టు వరకు) వర్ణించే సంప్రదాయం ఉన్నట్లుగా కనిపిస్తుంది.  దేశ కాలమాన పరిస్థితులను బట్టి మనం ఆవర్ణనలను చదివి మనసులో అతిగా పట్టించుకోకపోవటమే , మేలని నాకు తోస్తుంది.

(सशेष.  ఇంకా ఉంది. To continue).

453 Glory of the polychrome and variegated poetry of NanneChODa

४५३ महाकवि नन्नॆचोड के चित्र-विचित्र कविता वैभव
 ౪౫౩ నన్నెచోడుని చిత్రకవితా వైభవం.

While replying to the comments of Shri REsu GuRRam today in my post No. 452, I could get the fortune of recollecting the name of NannechODa and his great poetic work kumAra Sambhavam.   I have just googled to find if Telugu verse aficianados have already written about NannechODa's poetry.   I am very lucky.  Here is a link to the multisplendored poetry of NannechODa, which is worthy of reading and if possible the verse there is to be got by heart.  Click:

श्री रेसु गुर्रम के टिप्पणि को जवाब देते हुए समय, पोस्ट नंबर ४५२ में मुझे महाकवि नन्नॆचोड के नाम स्मरण का सौभाग्यपूर्ण मौखा मिला ।  मुझॆ उनके कुमार संभव काव्य के स्मरण भी आया ।  कोई तॆलुगु साहित्याभिलाषी या विद्वान अतंरजाल में नन्नॆचोड के कविता वैभव पर लिखा होगा, मै यह सोच कर गूगिलिंग किया ।  मैं बहुत भाग्यवान हूँ।  एक अछ्छा प्रशंसनीय प्रस्ताव ब्लाग पेज को देखा, जिसके लिंक मै नीचे दे रहा हूँ।  क्लिक--

శ్రీ రేసు గుర్రం గారి వ్యాఖ్యలకు సమాధానం ఇస్తూ ఉండగా, పోస్టు నంబర్ ౪౫౨ లో నాకు, నన్నెచోడ మహాకవి కవితావైభవాన్ని సంస్మరించుకునే భాగ్యం కలిగింది.  అదే సమయంలో వార కుమార సంభవం కావ్యం గుర్తుకు వచ్చింది.  మన తెలుగు భాషాభిమానులలో, పండితశ్రేష్ఠులలో ఎవరో ఒకరు నన్నెచోడుని గురించి వ్రాయకుండా ఉంటారా, అని గూగిలింగ్ చేశాను.  నేను అదృష్టశాలిని.  ఎంతో ప్రశంసనీయమైన, తప్పక చదవతగిన ఒక బ్లాగ్ పేజీ దొరికింది.  అది శ్రీనన్నెచోడ మహాకవి, కంద పద్య రచనలో చూపిన చిత్ర కవితా నైపుణ్యానికి సంబంధించినది.  ఇది ఎంతో ప్రతిభావంతులైన మహాకవులు తప్ప ఇతరులు వ్రాయలేనిది.  దీనిని చదవటానికి క్లిక్

http://tekumalla-venkatappaiah.blogspot.in/2010/08/blog-post_8063.html


To continue.  सशेष సశేషం.

Sunday, March 22, 2015

452 Part 2 of Reply to comment of Shri Race Gurram. This is not, by its nature and objects, a "devotional" blog


Photo courtesy Govt. of Kerala. State Institute of Encyclopaedic Publications.
http://mal.sarva.gov.in/index.php?title=%E0%B4%9A%E0%B4%BF%E0%B4%A4%E0%B5%8D%E0%B4%B0%E0%B4%82:Pothana.png.  Those who wish to view this website, which is worth visiting, click: http://sarva.gov.in/.

 
Some of our readers have an impression that our blog covers the path of devotion.  हमारे विज्ञ पाठकों में एक विचार दिख रहा है कि हमारे ब्लाग में डिवोषनल (भक्ति या पारलौकिक) मॆटीरियल लिख जा रहे हैं।  విజ్ఞులైన మన పాఠకులలో కొందరికి ఒక అభిప్రాయం ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.  అది ఏమిటంటే, మన బ్లాగ్ లో భక్తికి సంబంధించిన విషయాలు ఉంటాయని.

As far as this ybrao-a-donkey can recollect, in the 451 blog posts written here, nothing relates to devotion or bhakti.  जहाँ तक इस वैबीराव गधे को याद है, आज तक यहाँ लिखा हुआ ४५१ ब्लाग पोस्टों में कुछ भी डिवोषनल या भक्ति संबंधित नहीं है।  ఈ వైబీరావు గాడిదకు గుర్తు ఉన్నంత వరకు, ఇక్కడ వ్రాయబడిన ౪౫౧ బ్లాగ్ పోస్టులలో భక్తికి సంబంధించినవి ఏవీ లేవు.

Not only here, in the nearly 15,000 pages so far written by me on the internet, I am unable to recollect having anywhere written supporting devotion or bhakti, prayers or prArdhanas.


Devotion (devotion and obedience to God)- and atheism, Marxism they are mutually exclusive.  They are two different opposite poles.  भक्ति और भगवान सम्मुख विनय विधेयता और-- नास्तिकवाद, मार्क्सिजम  परस्पर वर्जनीय हैं (मेरे विनम्र राय में).  భక్తి, దేవుడియందు వినయ విధేయతలు, ప్రార్ధనలకు,  మరియు -- నాస్తిక వాదానికి, మార్క్స్ సిధ్ధాంతాలకు పొసగదనేది నా వినమ్ర అభిప్రాయం.


Hence, there is little possibility (almost no possibility) of my writing favourable essays about devotion, and prayers.  अतः, मै भक्ति भावना, प्रार्धना भावनाओं को समर्धन करनेवाले रचना करने के प्रयास करना करीब करीब नहीं उत्पन्न होगा।  కనుక నేను భక్తిభావనలను, ప్రార్ధనలను (ఏ మతానివైనా) సమర్ధిస్తూ గతంలోగానీ, వర్తమానంలో కానీ, భవిష్యత్ లో కానీ వ్రాసే అవకాశాలు తక్కువ.

Question: Why don't you support path of devotion and prayers?

Ans: First of all there is no proof of existence of God-Goddesses.   Second, even if they exist, we cannot expect them to be persons who will entertain flattering and expect kneeling.  It will be like General Manager in an Office, expecting his subordinates to sing his paens day-in and day-out, garland him all the time, prostrate before him in absolute surrender.  An effective General Manager  cannot be interested in prayers, but diligent sincere hard-work from his staff.  Superiors should be able to identify on their own, who works and who evades.


Incidentally, I wish to make certain things clear:  यही अवसर पर , मैं कुछ विषय स्पष्ट करना चाहता हूँ।  ఇదే సందర్భంలో నేను కొన్ని విషయాలను స్పష్టం చేయదలుచుకున్నాను.

We live in a pluralist society, functioning on a fulcrum of mutual respect and tolerance.  हम एक बहुळत्व समाज में जी रहे हैं, जिस के काम काज, कार्य पध्धति परस्पर सहन, गौरव पर आधारित होते हैं।  మనం బహుళత్వ సమాజాలలో జీవిస్తున్నాము.  వాటి మనుగడ పరస్పర సహనం, గౌరవంపైన ఆధారపడి ఉంటాయి.

For example, my wife and, my sons, their wives are strong  believers of Gods.  They go to places of pilgrimage as per their beliefs.  At the most, what we can do is, if they listen, point out that all that may be futile or that since God is said to be omnipresent, he-she can be prayed from here, etc. etc.   Suppose like Prahladas they take up a different argument, we like Hiranya Kasipus  can't hit some pillars and demand them to show in the pillar where that VishNu is!

If some people do not believe what we say, we need not disrespect them.  At the same time, it is expected, that they too will allow us to have our own way, as long as our ideas are not going to critically and seriously hurt the society.  अगर  किसी लोग, हमारे वचनों पर विश्व नहीं करते हैं , तो हम उन को अपमान करने के जरूरत नहीं रहेगा।  उसी समय पर, उन लोग भी हमारे को हमारे मार्ग मे जाने देना पडेगा, जब तक हमारे भिन्न मार्ग, समाज को तीव्र संकट में नहीं डालेगा।  మనం చెప్పే వాటిని ఎవరైనా నమ్మనపుడు వారిని అగౌరవించ వలసిన అవసరం లేదు.  అదే సమయంలో వారు కూడ, మనల్ని మన భిన్నమైనమార్గంలో, అది సమాజాన్ని తీవ్రంగా గాయపరచనంత వరకు, వెళ్ళనివ్వాల్సి ఉంటుంది. 

Writing ideas  like this, should not be taken as hypocratic preaching.  ऐसे भावनाओं को व्यक करने पध्धति को पाखंड नहीं मानना चाहिए।   ఇలా వ్రాయటాన్ని ; చెప్పేవి శ్రీరంగనీతులు, దూరేవి దొమ్మరి గుడిసెలుగా భావించటం న్యాయం కాదు.

In spite of our best efforts, sometimes, whatever we write, may give an impression that we are preaching.  कभी कभी, हम जितने भी कॊशिश किये तो भी, हम धर्मोपदेश कर रहे हैं दिखता है।  కొన్ని సార్లు మనం ఎంత ప్రయత్నించినా, ఎదుటివాళ్ళకి నీతిబోధ చేస్తున్నాము అనే అభిప్రాయం కలిగే అవకాశం ఉంది.

Reason for this.  It is the 1000km. distance between what ought to be and what is.  इस का कारण यह हो सकता है कि, क्या अभिलषणीय और क्या वर्तमान चलित इन दोनों में हजार किलोमीटर दूर होते हैं।  దీనికి కారణం ఏమిటంటే,  ఆదర్శానికీ, వర్తమాన వాస్తవాలకు మధ్య వేయికిలోమీటర్ల దూరం ఉండటమే.

I am sorry that I gave an illusion to my readers, that our blog is about devotion to Gods and Goddesses.  I apologise for this error.

Since my childhood , I was attracted to, and I became a slave of Classical Telugu Padya, gadya literature  and Indian Classical Music, both of which have synergies of mutual survival with the theme of DEVOTION.   Classical Poetry and Classical Music help us in creating a mental state of harmony with devotion.   Consequently, religion benefited from Classical Music.  In the same way, Classical Music and Poetry benefited from religion, in the sense that they would have met with their grave long back, had they not received some patronage at least from temple renderings and concerts.  Without Classical Poetry (both poems and kritis) and Classical Music (even mantras use music of udAtta and unudAtta svaras with sriti and laya), our worship methods would have become dreary deserts.  Even today there is one international religion which shuns use of music in prayers.

కవిత్రయం, నన్నెచోడుడు, పోతన, శ్రీనాథుడు, పెద్దన, తెనాలి రామకృష్ణాదులే కాక, విశ్వనాథ, శ్రీశ్రీ, జాషువా, చిన్నయసూరి, ఉమర్ అలీషా, ఇలాగా మన వారందరూ, వారే కులమైనా, మతమైనా, ప్రాంతమైనా, మనకి అత్యంత ప్రీతి పాత్రులే.  వాళ్ళు భక్తి గురించి వ్రాశారా, భక్తేతరాలు వ్రాశారా అనేది అంతగా ముఖ్యం కాదు.  వాక్యం రసాత్మకం కావ్యం అన్నట్లుగా వారు వ్రాసింది అర్ధవంతం, మధురం, మననం చేసుకొని మిత్రులతో మరల మరల ప్రస్తావించుకోటానికి వీలైన ప్రతిదీ మన బుర్రల్లోకి ఎక్కాల్సిందే.   అది పేదప్రజలకు, శ్రమజీవులకి, మేలు చేసేదిగా, ఉత్తేజం కలిగించేదిగా ఉంటే ఇంకా ఇంకా గౌరవనీయం.  వాళ్ళు వ్రాసిన వాటిలో ఎక్కడైనా లోపాలు ఉంటే వాటిని మనం ప్రస్తావించుకోవచ్చు, వాటిని పరిహరించుకొని, మిగిలిన వాటిని వాడుకోవచ్చు.  గుద్దలు కడుక్కోటానికీ, కవిత్వ తత్వ విచారానికి, ప్రజాజీవిత సమస్యల పరిశీలనకూ సంబంధం లేదు.  (గుద్దల గురించీ, ఎవరి గుద్దలు వాళ్ళు కడుక్కోటం గురించి ఇంకో సారి విడిగా వ్రాస్తాను).

Film music, particularly the 21st century Indian film music, derives its strength not because of its musical strengths, but because of extraneous reasons like dances, double meanings, vulgarity etc. etc.

But this cannot be the case for Indian Classical Music.  One reason for its dependence on literature (sAhityam or lyrics) is people are not adequately aware of the beauties of music as a science and consequently they do not take interest i learning it as a science, in the same way as chemistry or physics are learnt.  I am not writing of unemployed youth, who have to attend to their priorities of getting jobs and settle themselves in life.  I am referring to middle aged persons, who have some time to spare, and some energy left before their bodies become decrepit. 

This particular post is getting lengthy, by delving deep into problems of music.  Anyway my writing about poetry and music, is not to be construed as writing about DEVOTION TO GODS AND GODDESSES.



(To continue.  सशेष.  సశేషం. ఇంకా ఉంది.)

Saturday, March 21, 2015

451 Replies to comments of Resu Gurram (A Race Horse)

 Shri RESu Gurram (Race Horse) commented as under:-

Hi Brother mee blog devotional ga  chalabagundi ...  ani anukuno lopu nuvvu YSRCP Kukka vani telisindi. Chivaraku neelanti vadi gurinchi okati cheppru...CEPPEDI SRIRANGA NEETHULU ... DOOREDI DOMMARA G... LO ANTA...BOKKALO CBN GURINCHI COMMENTS MANI NEE GUDDA NUVVU KADUKKO...

ybrao donkey's reply वैबीराव गधे के प्रत्युत्तर వైబీరావు గాడిద ప్రత్యుత్తరం

Dear friend:


I am not a supporter of Jagan or YSRCP.  His fate will be decided by Courts, hopefully before 2019.  Else, there is danger of people electing Jagan as C.M., if Mr. Pavan Kalyan does not work intensively.   Then, people of Residual A.P. are going to face greater trouble.  నేను శ్రీ జగన్ కు గానీ, వైయస్ ఆర్ పీ కి గానీ మద్దతుదారును కాను.  ఆయన భవిష్యత్ ను కోర్టులు నిర్ణయించాలి, ౨౦౧౯ కన్నా ముందే ఇది జరగాలి.  జైలుకు వెళ్ళటమా, లేక సాంకేతిక లోపాల వల్ల బయట పడి, జనాన్ని పీక్కు తినటమా అనేది మనం వేచి చూస్తే కానీ తెలియదు.  శ్రీజగన్ కేసులలోంచి బయటపడితే, శ్రీ పవన్ కల్యాణ్ స్వయంగా జనంలోకి వెళ్ళి ముఖ్యమంత్రి పీఠానికై ప్రయత్నించక పోతే , శేషాంధ్ర ప్రదేశ్ ప్రజల పని పెనం లోంచి పొయ్యిలో పడినట్లవుతుంది.  సీమాంధ్ర ప్రజల పరిస్థితి చాల ఘోరంగా మారే అవకాశం ఉంది.

You appear to be a supporter of Mr. Chandra Babu Naidu.  आप श्री चंद्रबाबु नायुडु के समर्धक दिख रहे है।  మీరు శ్రీచంద్ర బాబు నాయుడికి ప్రగాఢ మద్దతు దారు లేక జగన్ ద్వేషి లాగా కనిపిస్తుంది.

As you think, I am not a  hater of Mr. Chandra Babu Naidu.  He has his strengths and merits.  If we come across occasions to appreciate him, we shall definitely appreciate him.  आप शोच रहे है, मैं चंद्र बाबु नायुडु के द्वेषि हुँ, लेकिन मैं उनके विद्वेषी नहीं हुं।  उनको भी कई सुगुण हैं।  जन हमारे को उनको प्रशंसा करने के वखत मिलेगा, हम निश्चय तौर से, श्री नायुडु को तारिफ करके शहबास करेंगे।  మీరు అనుకుంటున్నట్లుగా నేను శ్రీ చంద్రబాబు నాయుడు కి ద్వేషిని కాదు.  ఆయనలో కూడ ఎన్నో సుగుణాలు ఉన్నాయి.  సందర్భాలు వచ్చినపుడు, ఆయనను మనం తప్పక ప్రశంసిద్దాము.  మీరు కోరితే ఇప్పుడైనా మనం ఆయన సుగుణాలను వెలికి తీసి ప్రశంసించుకోవచ్చు.  కానీ కావాలని స్తుతి చేయటానికీ, సందర్భం వచ్చినప్పుడు గౌరవపూర్వకంగా వ్రాయటానికీ చాలా తేడా ఉంటుంది. 


It is very difficult to maintain impartiality for a writer.  हमारे जैसे छोटे लेखक लोगों को निष्पक्षपात रहित दिखना कभी कभी मुष्किल होता है।  మాలాంటి చిన్న రచయితలకు నిష్పక్షపాతంగా కనిపించేలా వ్రాయటం చాల కష్టం.   సంస్కృతంలో ఒక లోకోక్తి ఉంది.  సత్యం బ్రూయత్, ప్రియం బ్రూయత్, నబ్రూయత్ సత్యం అప్రియం.  దీని అర్ధం ఏమిటంటే, నిజం చెప్పు, ప్రియం చెప్పు, అప్రియమైన సత్యాన్ని చెప్పద్దు.   అయితే ఈ సూక్తి రాజుల దగ్గర, జమీందార్ల దగ్గర, పెద్దవ్యాపారుల దగ్గర సేవలు చేసే వాళ్ళు వాడుకోవాల్సింది.  ఎందుకంటే వాళ్ళకి కోపం వస్తే, కొరడా దెబ్బలు తగలచ్చు, లేకపోతే రావాల్సిన అనుగ్రహ రాశులు రాకపోవచ్చు.

 అందరూ భజనపరులే అయితే, రాజుగారు కట్టుకున్న దేవతా వస్త్రాలు ఉత్తుత్తివే అని చెప్పటానికి తనకి ఏది లాభమో, ఏది నష్టమో పరిగణనలోకి తీసుకోలేని బాలుడు కావాల్సి వస్తుంది.

 నా అభిప్రాయం ఏమిటంటే, మనం ప్రియమైనా, అప్రియమైనా సత్యాన్ని చెప్పాల్సిందే.   ప్రియమా కాదా అనేది కాదు చూసుకోవాల్సింది.  ప్రజలకి హితమా కాదా అనేది చూసుకోవాలి.  హితం అంటే మేలు చేస్తుందా, చేయదా, అని.  కొన్ని సార్లు మనం మేలు చేసే విషయాలను చెప్పినా జనం బూతులు తిట్తూ ఉంటారు.  దానికి మనం సిధ్ధపడాల్సిందే.   ఇక్కడ సంస్కృతంలో ఒక శ్లోకాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటే, మనం గ్లాని స్థానంలో మనో స్థైర్యాన్ని పొందుతాం.

నిందంతు నీతి నిపుణాం యది వా స్తువంతు
లక్ష్మీ సమావిశతు వా గఛ్ఛతువా యథేష్టం
అద్యైవవా మరణమస్తు యుగాంతరే వా 
న్యాయ్యాత్పథః ప్రవిచలంతి పదం న ధీరాః

ఇది భర్తృహరి మహాకవి విరచితం.  దీని భావం, నీతి నిపుణులైన వారు నిందించినా , డబ్బులు (లక్ష్మి) వచ్చినా పోయినా, ఈక్షణమే మరణం వచ్చినా, యుగాంతంలో వచ్చినా, ధీరులైన వాళ్ళు న్యాయమైన మార్గం నుండి చరించరు.  ఇపుడు శ్రీ రాజశేఖర్ రెడ్డిగారు చూడండి, షుమారు లక్షకోట్ల దాకా జగన్ కి సంపాదించి పెట్టి ఏమి మూటకట్టుకున్నట్లు.  కనీసం చీపురు పుల్లకూడ స్మశానానికి రాలేదు.  సాదా గానే మట్టిలో కలిసిపోవాల్సి వచ్చింది.  శ్రీజగన్ పితృవియోగం లోంచి తగినంత నీతిని వైరాగ్యాన్ని పొందుతాడని మనలో కొందరు ఆశించి ఉండచ్చు.  అలా జరగలేదు.

నేను నూటికి నూరు పాళ్ళు న్యాయ మార్గంలో వెళ్తున్నానని డబాయించలేను కానీ ప్రయత్నిస్తున్నానని గట్టిగా చెప్పగలను.  నా నిజాయతిలో లోపం చేయనివ్వననే హామీ ఇవ్వగలరు.  మీరు ఎపుడైనా నేను భిన్న మార్గంలో వెళ్తున్నట్లు గమనిస్తే సరిదిద్దటానికి ప్రయత్నించవచ్చు.  నేను, జగన్ తో పోలిస్తే శ్రీ చంద్రబాబు నాయుడుని, సోనియాతో పోలిస్తే శ్రీ నరేంద్ర మోడీని ఎక్కువగా దుయ్యబడుతున్నట్లుగా కనిపించటానికి కారణం, శ్రీ నాయుడు, శ్రీ నరేంద్ర మోడీ అధికారంలో ఉండటమే. 

శ్రీ జగన్, సోనియాలు వారు తిరిగి అధికారంలోకి వచ్చే దాకా వారిని మనం పెద్దగా పట్టించుకోవాల్సిన అవసరం ఉండదు.  అధికారం పోగొట్టుకున్న వాళ్ళు సగం చచ్చిన పాములతో సమానులే, ఎందుకంటే, లోకం వాళ్ళను పట్టించుకోదు.  వాళ్ళు తాము పోగొట్టుకున్న అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోటానికి ఏవో ప్రయత్నాలు చేస్తూ ఉంటారు.  రకరకాల చప్పుళ్ళు ఆరోపణలు చేస్తూ ఉంటారు.  వారికి చట్టసభలలో తగినంత బలం ఉంటే తప్ప వాళ్ళు ఎంత గింజుకున్నా , బుస కొట్టినా ప్రయోజనం ఉండదు.  వాళ్ళు బుసకొట్టటమే తప్ప ప్రజలకు చేయగలిగే మేలు, కానీ కీడు కానీ పెద్దగా ఉండదు.  వారు తాము పదవి కోల్పోయిన కాలాన్ని అంతర్ వీక్షణ (introspection, अंतर वीक्षण, अंतर दर्शन) కొరకు వినియోగించి, మద్యపాన వ్యతిరేక ప్రచారం, ఖాదీ ప్రచారం, విద్యా ప్రచారం, వ్యవసాయం, నీటి వనరుల పరిరక్షణ మొదలగు రాజకీయేతర అంశాలలో నిర్మాణాత్మక కృషి చేస్తే, పదవిలేని ఐదు సంవత్సరాలు ఉస్సూరు మనకుండా నల్లేరు మీద బండిలాగా గడిచి పోతాయి.  వాళ్ళు అలా చేయకుండా అధికార పక్షం పై విరుచుకు పడటం వల్ల ప్రజలకు అనవసరమైన  బాధలు కలుగుతున్నాయి.


మీరు నా బ్లాగ్ యొక్క ముఖ్య లక్ష్యాన్ని చదివినట్లు లేదు.  అది నాస్తికత్వాన్ని, సమతా వాదాన్ని, మార్క్సిజాన్ని ప్రచారం చేయటం.  నా దృష్టిలో వ్యక్తుల ప్రవర్తన పెట్టుబడి విధానం, న్యాయమా అన్యాయమా అనే పట్టించుకోకుండా అతితక్కువ సమయంలో అతిఎక్కువ డబ్బు సంపాదించాలనే దురాశ చేత అతి తీవ్రంగా ప్రభావితం అవుతుంది.  కుక్క అతి తీవ్రమైన వాసన వచ్చే కుళ్ళిన ఎముకనే అమృతతుల్యంగా భావించినట్లుగా,  అంబానీ, టాటా, ల దగ్గరనుండి గుంటూరు సిటీలో రేషన్ కిరసనాయిలును లీటర్ యాభయి రూపాయలకి విక్రయించే అవ్వ వరకు, ప్రతివాళ్ళూ డబ్బుకు లోకం దాసోహం గా ఇటీజ్ ఎ మాడ్ మాడ్ వరల్డ్ గా మారి, తమ జీవితాలను దుఃఖ మయంగా చేసుకోటమే కాకుండా, తమ చుట్టూ ఉండే వాళ్ళ జీవితాలను కూడ దుఃఖమయంగా చేయటాన్ని మనం చూస్తున్నాం.  దీనిలో మనం తప్పు పట్టాల్సింది టాటాను కాదు, కిరోసిన్ బ్లాక్ చేసే అవ్వనూ కాదు.  వాళ్ళంతా తోలు బొమ్మలు లాంటి వాళ్ళు.  అసలు విలన్ లు పెట్టుబడిదారీ విధానం, ప్రైవేటు ఆస్తి, వారసత్వ సంక్రమణాలు, సత్తుకు అసత్తుకు, చిత్తుకు జడానికి గల తేడాని గుర్తించే శక్తిని కోల్పోటం.

ఆంగ్లంలో ఒక సామెత ఉంది.  దీ పీపుల్ గెట్ ది గవర్నమెంట్ దే డిజర్వు.  ప్రజలు ఎలాంటి ప్రభుత్వాన్ని పొందటానికి అర్హులో, అలాంటి ప్రభుత్వాన్నే పొందుతారు.   సమాజంలో వర్గాల పాత్రను గుర్తించి, సరియైన సిధ్ధాంతాలను ఏర్పరుచుకోలేని, ఒక్క రోజైనా తమ దురలవాట్లను ప్రక్కన పెట్టుకోలేని కోట్లాది మంది ప్రజలు వోట్లు వేసినపుడు మోడీలు, సోనియాలు, చం.బా. నాయుళ్ళు, రాజశేఖర్ రెడ్లు, జగన్ లు ఇంకా ఎందరో అధికారంలోకి రావటం, ఒక ఐదేళ్ళో పదేళ్ళో ప్రజలను పీడించటం మనం చూస్తున్నాం.

కాబట్టి మిత్రమా, మనం రాగ ద్వేషాలనుండి, వ్యక్తి పూజలనుండి, వ్యక్తి ద్వేషాలనుండి బయట పడటం తక్షణ అవసరం.  లేదంటే, ౨౦౧౯ నాటికి మనపై చీకట్లు ఇంకా ఎక్కువ ముసురుతాయి.

నేను ఇక్కడ చేస్తున్నది ఏకాకి ప్రయత్నం.  చండీగఢ్ నగరంలో నేకీ చంద్ అనే వ్యక్తి మునిసిపల్ చెత్త పారేసే గ్రౌండ్ లో పారేసిన గాజు పింగాణీ ఇతర ముక్కలను వినియోగించి కొన్ని తనకు నచ్చిన బొమ్మలను తయారు చేసుకున్నాడు.  ఇపుడు శ్రీ నేకీచంద్ స్వర్గస్థుడయ్యారు.  మనం చండీఘర్ వెళ్ళినపుడు నేకీచంద్ మ్యూజియాన్ని చూడచ్చు.  ఆయన స్ఫూర్తితో నేను ఇంటర్ నెట్ లో ౧౫,౦౦౦ ఏ౪ పేజీలు దాకా వ్రాయటం జరిగింది.  వీటిల్లో ౮౦ శాతం దాకా ఆంగ్లం.  ఇపుడిపుడే తెలుగులో హిందీలో ఎక్కువగా వ్రాస్తున్నాను.  దురదృష్టవశాత్తు శ్రీమోడీని, శ్రీ బాబుని ఎక్కువగా విమర్శించటం జరిగింది.  వారు ప్రస్తుతం అధికారంలో ఉండటం ఒక కారణం కావచ్చు.  అంతే తప్ప బాబు ద్వేషం కాని, జగన్ పై అనురాగం గానీ లేదు.   నిస్సంగం (without attachment or hatred) గానే వ్రాయటం జరిగింది.

I shall try to add English and Hindi translations some time later.


ఇంకి మీరు అన్యథా భావించనంటే, ఒక ప్రార్ధన.  నేటి రాజకీయవాదులు వాడుతున్నట్లుగా, బూతులు వాడకుండా ఉండటానికి ప్రయత్నించండి.  మీ వాక్కు ఎంతో ప్రకాశించేదిగా ఉండాలని నాకోరిక.

సంస్కృతం, భర్తృహరి అనుకుంటాను.

కేయూరాణి న భూషయంతి పురుషం హారా న చన్ద్రోజ్జ్వలా
న స్నానం న విలేపనం న కుసుమం నాలంకృతా మూర్ధజాః
వాణ్యేకా సమలంకరోతి పురుషం యా సంస్కృతాధార్యతే
క్షీయన్తే ఖలు భూషణాని సతతం వాగ్భూషణం భూషణం.


తెలుగులో, ఏనుగు లక్ష్మణ కవి అనుకుంటాను.

భూషలు గావు మర్త్యులకు భూరి మయాంగద తార హారముల్
భూషిత కేశపాశ మృదు పుష్ప సుగంధ జలాభిషేకముల్
భూషలు గావు పూరుషుని భూషితు జేయు పవిత్ర వాణి వాక్
భూషణమే సుభూషణము భూషణముల్ నశియించు నన్నియున్. 

అయితే వాక్కు ఒక్కటే పవిత్రంగా ఉంటే సరిపోతుందని నేను అనుకోను.  ఆలోచనలకు తగిన వాక్కు, వాక్కుకు తగిన ప్రవర్తన, ఈమూడింటిని కలిపితే మనం త్రికరణశుధ్ధి అనచ్చు.  గాంధీజీ లో ఈ త్రికరణశుధ్ధి ఎక్కువగా ఉందని లూయీ ఫిషర్ గారు అభిప్రాయపడినట్లు నాకు గుర్తు.  ఈ త్రికరణశుధ్ధిలో ఏమాత్రం తేడా వచ్చినా మనిషి అనారోగ్యానికి గురి అయే అవకాశం ఉందని శ్రీ లూయీ ఫిషర్ గారో శ్రీ రోమా రోలా గారో వ్రాసినట్లు నాకు గుర్తు.

ఇంకా ఉంది.  TO CONTINUE.  सशेष.