622 Can a person earn celestial divine merit by sacrificing cows? गो वधा यज्ञ करने से , क्या मानव को पुण्य कैसा मिलेगी ? గోవధతో కూడిన యజ్ఞం చేస్తే మానవుడికి పుణ్యం ఎలా వస్తుంది ?

Can a person earn celestial divine merit by sacrificing cows? गो वधा यज्ञ करने से , क्या मानव को पुण्य कैसा मिलेगी ? గోవధతో కూడిన యజ్ఞం చేస్తే మానవుడికి పుణ్యం ఎలా వస్తుంది ? 1. Krishna Dvaipayana Vyasa's Mahabharata, Aranya Parva, Chapter 83, Verse 34 i.e. 3-83-34 (This number may slightly vary from version to version of Mahabharata) declares so. tatO gOdAvarIm prApya nityam siddha sEvitAm,
gavAm mEdham avApnOti vAsukEr lOkam uttamam 3-83-34
vENAyAha sangamEt snAtvA vAji mEdha phalam labhEt
varadA sangamE snAtvA gO sahasra phalam labhEt 3-83-35.

World Language: English	National Language: Hindi	Mother Tongue: Telugu spoken by 100 million people
1. Krishna Dvaipayana Vyasa's Mahabharata, Aranya Parva, Chapter 83, Verse 34 i.e. 3-83-34 (This number may slightly vary from version to version of Mahabharata) declares so.	कृष्ण द्वैपायन व्यास के महा भारत इतिहास, वन पर्व (अरण्य पर्व), अध्याय ८३, श्लोक ३४, वैसा कहती है।	కృష్ణ ద్వైపాయన వ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభారతం (సంస్కృత వ్యాస భారతం), ఆరణ్య పర్వం (వన పర్వం అని కూడ అంటారు. అధ్యాయం 83, శ్లోకం 34 మనకు అలా బోధిస్తుంది.
2. tatO gOdAvarIm prApya nityam siddha sEvitAm, gavAm mEdham avApnOti vAsukEr lOkam uttamam 3-83-34 vENAyAha sangamEt snAtvA vAji mEdha phalam labhEt varadA sangamE snAtvA gO sahasra phalam labhEt 3-83-35.	ततो गोदावरीं प्राप्य नित्यम सिध्ध नि सेविताम गवाम मेधम अवाप्नोति वासुकेर लोकम उत्तमम ३-८३-८४ वेणयां संगमेत स्नात्वा वाजि मेध फलं लभेत वरदा संगमेत् स्नात्वा गो सहस्र फलम लभेत ३-८३-३५	తతో గోదావరీం ప్రాప్య నిత్యం సిద్ధనిసేవితాం। గవాం మేధమవాప్నోతి వాసుకేర్లోకముత్తమం ||3-83-34 వేణాయాః సంగమే స్నాత్వా వాజిమేధఫలం లభేత్। వరదాసంగమే స్నాత్వా గోసహస్రఫలం లభేత్ ||3-83-35
3. Godavari River is regularly visited by Fulfilled Sages. Person bathing in Godavari River gets the fruits of a cow-sacrifice. The person will also go to the abode of the Serpant King vAsuki (jewel in the neck of Lord Shiva). Person bathing in VeNi River (KrishnavEni or Krishna River- eg. Vijayawada Barrage) will get the fruits of a horse sacrifice. Person bathing in Varada River will get fruits of gifting a 1000 cows.	गोदावरि नदी में नहान करने के लिये सिध्ध योगी वर आते रहते हैं। गोदावरी नदीं मे नहान करने वाले नरों (यात्रियों ) को गो मेध यज्ञ करने के फल मिलेगी। वह वासुकी के लोक जायेगा (वासुकी शिव महादेव के कंठालंकृत आभरण)। कृष्णवेणी नदी में स्नान करनेवाले यात्री को अश्वमेथ यज्ञ करने के फल मिलेगी। वरदा नदी में स्नान करने वाले व्यक्ती को एक हजार गाय दाने देने के फल मिलेगी।	గోదావరీ నదిని తపస్శిధ్ధులు సందర్శిస్తూ ఉంటారు. గోదావరిలో స్నానం చేసే వారికి, గోమేధ యజ్ఞం (అంటే ఆవును యూపస్థంభానికి కట్టి బలి ఇవ్వటం అనే అర్ధం తీసుకోటం లో తప్పు లేదేమో) ఫలితం వస్తుంది. మరణానంతరం, వాళ్ళు, శివ కంఠాభరణుడైన సర్పరాజు వాసుకి గారి లోకానికి వెళ్తారు. వేణీ నదిలో స్నానం చేసే వారికి, అశ్వమేథ ఫలం లభిస్తుంది. వరదా నదిలో స్నానం చేసే వారికి, వేయి ఆవులను దానం చేసిన ఫలితం లభిస్తుంది.
4. Context in Mahabharata: Pandavas having lost in the game of dice, are on a 12 year exile into a Forest. During the first year, inter alia (among others) Sage Narada visited them. YudhishThira received him with great worshipful reverence and with folded hands, and requested him to explain the benefits of pilgrimages, and bathing in sacred rivers. Narada used hundreds of verses to enumerate the benefits of pilgrima. This list is quoted as said by Sage Pulastya to Great Bhishma.	महा भारत में संदर्भ : पांडव, कौरवों से माया द्यूत मे हारने के बाद, १२ साल अरण्यवास और १ साल अज्ञात वास करने के लिये, वनों में प्रवेश किये । प्रथम संवत्सर ने उनको देखने के लिये कई मुनी आये । उन में नारद भी थे। युधिष्ठरि, नारद महा मुनि को उत्तम रीती से पूजा और स्वागत दिया। तदनंतर, नारद मुनीजी से पूछा : तीर्ध यात्रा करने से नरों को क्या क्या उत्तम फलित मिलेगे। नारम महा मुनी सैकडों श्लोकों में भारत के कई पुण्य नदीयों में नहान करने से मिलने वाले लाभों को विवरण दिया। इस विवरण परोक्ष रीती में था। मुनि पुलस्त्य को भीष्म पितामह इन लाभों के बारे में पूछा, और मुनि पुलस्त्य सैकडों श्लोकों में तीर्थ, क्षेत्रो के पुण्यों के वर्णन किया था।	మహా భారతం లో సందర్భం : పాండవులు మాయాద్యూతంలో ఓడిపోయి పదమూడేళ్ళ అరణ్య అజ్ఞాత వాసాల్లో ఉన్నారు. మొదటి ఏడాదే వారిని పలువురు సందర్శించారు. వారిలో నారద మహాముని కూడ ఉన్నారు. ధర్మరాజుగారు తన సహజ సిధ్ధమైన వినయ విధేయతలతో, నారదుడిని పూజించి, పుణ్య క్షేత్రాలను దర్శించటం వల్ల, పుణ్యతీర్ధాలలో స్నానం చేస్తే వచ్చే ఫలితాలను కరుణతో చెప్పమని కోరాడు. నారదుడు తాను పులస్త్య మహాముని భీష్మ పితామహుడికి చెప్తూ ఉండగా విన్నదానిని, కొన్ని వందల శ్లోకాలలో యుధిష్ఠిరుడికి బోధించాడు . ఆతీర్ధాలలో గోదావరీ, కృష్ణా నదులు కూడ ఉన్నాయి. గోదావరి లో స్నానం చేస్తే గోమేధ యజ్ఢం చేస్తే వచ్చే ఫలితం వస్తుందట. వాసుకి లోకాలకు పోతారుట. అదే కృష్ణానదిలో స్నానం చేస్తే అశ్వమేథ ఫలం వస్తుందట.
5. ybrao-a-donkey's humble. Kindly tolerate.	वैबीराव एक गधे के विनम्र राय। कृपया सहनता से देखीये।	వైబీ రావు ఒక గాడిద వినమ్ర అభిప్రాయం. క్షమా దృష్టితో చూడండి.
6. Many historians agree that Aryans migrated to India from Latvia / Lithuania / Old Prussia / Central Asia etc. By their very nature, North Europeans of those days, as well as these days, do not have any taboo against eating beef, even as staple food. Their principal God was Vishn (or Vishan) meaning all-pervading. Their principal Goddess was Lakshmi mAtE. Their principal worship method was through animal sacrifices. It was their main method of propitiating Lord VishNu (also called Yagna nArAyan) was by offering animal flesh, and clarified butter. Their sages, whenever an opportunity arises, describe the benefits of horse sacrifices, other sacrifices. When they migrated to India, The early Jains (not the modern Jains) seem to have objected to the animal sacrifices. Some Indian natives might have even tried to disrupt the animal sacrifices, probably by pouring water etc. into sacrificial pyres. But VaishNava scriptures called them rAkshasas having horns, long teeth, and alleged that they were pouring blood, liquor, flesh into the sacrificial pyres.	कई इतिहासकार इसको अनुमोदन किये कि : आर्यन्स उत्तर यूरप या धृव प्रांतों याने नार्वे, स्वीडन, डॆन्मार्क, हालॆंड, फिनलांड, लाट्विया, लिथुयेनिया, ओल्ड प्रष्या, आदी बाल्कन देशों से केंद्रीय एसिया द्वारा भारत आये। उत्तर यूरोपियन्स को अपने सहज स्वभाव से, गो मांस खानें के लिये उसको कुछ भी अभ्यंतर नहीं रहते थे। उनके मुख्य भगवान था विषन (विष्णु मतलब सर्व व्यापी), देवता लक्मे माते और १४ अन्य माते। उनके मुख्य पूजा प्रार्धना विधान जानवरों को बलिदान देनेवाले यज्ञ याग थे। जंतु मांस के तुकडे को , घी में मिला कर, होमाग्नि गुंडों में डाल कर वे अपने विषन (यज्ञ नारायण) को संतुष्ट करते थे। उनके ऋषी, अवसर मिलने समय पर, अश्वमेथ याग, गो मेध याग , आदी यज्ञ यागों के उत्तम फलितों को राजाओं के सम्मुख वर्णन करके, उनसे यज्ञ यागादि क्रतु कराते थे। जब नार्त यूरोपियन (नार्डिस्का) भारत को में उपनिवेशन किये, भारत के प्राचीन निवासि आदी जैन या अन्य शाकाहारी जन, जान्वरों को यज्ञ यागों में काटने को व्यतिरेक किया होगा। कुछ उन दिनों के भारतीय निवासी जानवरों को मार डालने वाले यज्ञों को रोकने के लिये, होम गुंडों मॆं पानी डाला होगा। वैष्णव ग्रंध उन प्राचीन भारत वासियों को राक्षस वर्णन करके, उनको शृंग, बडे बडे दांत, अरुण नेत्र, विकृत रूप दे कर अपमान करने के कोशिश किये होगा।	ఆర్యులు భారత్ లోకి, ఉత్తర యూరప్ నుండి అంటే నార్వే, స్వీడన్, డెన్మార్కు, హాలెండ్, ఫిన్లాండ్, లాట్వియా, లిథుయేనియా, ఓల్డ ప్రష్యా, మొ. దేశాలనుండి , మధ్య ఆసియా ద్వారా భారత్ లోకి వచ్చారనే అభిప్రాయాన్ని పలువురు చరిత్రకారులు వ్యక్తం చేశారు. లోక్ మాన్య బాలగంగాధర్ తిలక్ గారు కూడ, ఆర్యులు ధృవ ప్రాంతం నుండి వచ్చారని అభిప్రాయపడ్డారు. ఉత్తర యూరప్ (నార్డిస్కా) వాతావరణం ప్రకారం, వారు అక్కడ గోమాంస భక్షకులుగా ఉండటానికి వెనుకాడ వలసిన పనిలేదు. వారు తాము తినే గోమాంసం, ఇతర జంతువుల మాంసాన్నే తమ దేవుళ్ళకి బలిగా నివేదించటం మొదలు పెట్టారు. (విగ్రహారాధన లేకుండా, హోమగుండాలలోకి మాంసాన్ని, నెయ్యిని కుమ్మరించి, అగ్ని దేవుడి ద్వారా, విష్ణుదేవుడికి (యజ్ఞనారాయణుడు అనే పేరు అందుకే) హవిస్సులు అనే పేరుతో చేరవేయటాన్ని ఇష్ట పడేవాళ్ళు. వారు భారత దేశానికి వలస వచ్చినపుడు, ఇక్కడ ఉన్న ఆది భారతీయులు , శాకాహారులుగా ఉండటానికీ (దీని ముందు పోస్టును చూడండి), జంతు హింసకు వ్యతిరేకంగా అహింసా వ్రతాన్ని చేపట్టటానికీ కట్టుపడే వారు కావటం వల్ల, యజ్ఞ యాగాదులలో జంతువులను బలి ఇవ్వటాన్ని వారు నిరసించి ఉండ వచ్చు. హింసతో కూడిన యజ్ఞ యాగాదులను ఆపటానికి హోమగుండాలలోని మంటలను ఆర్పటానికి, వారు హోమ గుండాలలో నీళ్ళను కుమ్మరించి ఉండ వచ్చు. తమ పనికి అడ్డువస్తున్నారన్న అక్కసుతో ఆర్య రచయితలు, మునులు, వీరిని రాక్షసులుగా, కొమ్ములు ఉన్న వారిగా, పెద్ద దంతాలు, ఎర్ర కళ్ళు, పెద్ద నాలుకలు , వికృత దేహం ఉన్న వాళ్ళుగా చిత్రించటం జరిగి ఉండ వచ్చు.
7. See Valmiki Ramayana. How tATaki was described? How mAricha and subAhu were described? Were they no described as having horns, big teeth, big tongues, red eyes, ugly black bodies ?	वाल्मीकी रामायण को देखीये। ताटकी को कैसे वर्णन दिये। उसको शृंग , बडे दांत, बडे जीभ, लाल नयन, विकृत रूप सभी दिये या नहीं। मारीच और सुबाहुओं को कैसे वर्णन किये।	వాల్మీకి రామాయణాన్ని చూడండి. తాటకిని ఎలా వర్ణించారు. ఆమెకు కొమ్ములు, పెద్ద కోరలు, పెద్ద నాలుక, ఎర్రని కళ్ళు, బాన పొట్ట మొ. వికృత రూపాలను ఇచ్చారా లేదా. మారీచ సుబాహులను ఎలా వర్ణించారు. సీతారామ కల్యాణం సినిమాలో వారు ఆకాశంలోంచి కుండలతో ధారలుగా రక్తాన్ని మాంసాన్ని యజ్ఞ గుండాల్లోకి కుమ్మరించటాన్ని చూపించారా లేదా.
8. Today all Indians are fully mashed up. We are all hybrid persons. If anybody says that he is an Arya, and some other person is something else, they cannot prove what they claim. Hence, it will be apt for us, in the interest of saving the integrity of this country, to stop identifying ourselves with any particular caste or religion or region or race or something else.	आज हम सभी एक मिश्रम जाती है। हम हैब्रिड पर्सन्स हैं। किसी आदमी अगर कहे, मै आर्य, और दूसरे अन्य आद्मी अनार्य, उसको निरूपण करना असाध्य है। डी ऎन ए टॆस्टों से भी फाइदा नहीं रहेगा। इसीलिये, हम इस देश के क्षेम और भद्रता को दृष्टी में रख कर, हमारे जाती, धर्म, प्रांत, भाषा आदी, संगों को तोडना ही होगा।	ఈరోజు మనమంతా మిశ్రమ పౌరులము. హైబ్రిడ్ వంగడాలము. ఎవరైనా తాను ఆర్యుడననీ, మరెవరో ఆర్యేతరుడనో, ద్రావిడుడనో, ఇంకోటనో అంటే దానిని ఋజువు చేసుకోటం అసాధ్యం. డీ ఎన్ ఏ పరీక్ష తో కూడ కుదరదు.
9. Some sons of our mega Stars may think that they are born with a silver spoon and that they can take millions of bucks even for their debut films. Similarly some people may think that they are born with spoons of beef curries in their mouths. Such beliefs will not really help them in any way, except in self-deception.	कुछ मॆगा स्टारों के पुत्र, अपने प्रथम चित्र प्रवेश में ही करोडों रूपये फीज लेने के लिये, वें मुखों में सिल्वर स्पूनों से पैदा हुऎ शोचने वाले आ रहे हैं। वैसा ही, कुछ अमायक जीवी, वें जन्म लेते ही , मुखों में गो मांस के स्पून्स रख कर पैदा हुऎ , इस ढंग में शोचने के लिये अन्यों से प्रेरित होते रहते हैं। वैसे विश्वासों से उनको उत्तम फलित नहीं मिलते नहीं। सिरफ् उन विश्वासें आत्म वंचन के दोहद कारी होते हैं।	కొందరు మెగా స్టార్లుగా చెప్పబడే వారి మెగా పుత్రులు, తాము నటించే మొదటి చిత్రానికే కోట్లను బాదచ్చని అనుకున్నట్లుగా, కొందరు అమాయక జీవులు తాము పుట్టుకతోనే నోటిలో ఎద్దు కూర లేక పెద్ద కూర స్పూనును పెట్టుకొని పుట్టామని అనుకునే లాగా ఇతరుల చేత ప్రేరేపణకు గురి అవుతూ ఉండవచ్చును. అలా ఇతరుల చేత ప్రేరేపించ బడటానికి అనుమతించటం వల్ల వారికేమీ ఉత్తమ ఫలితాలు కలుగబోవు. కేవలం ఆత్మ వంచన మాత్రమే మిగలచ్చు. నేను ఇలా వ్రాయటం వల్ల అలా అనుమతించే వారి మనసు గాయపడే అవకాశం ఉంది. వారి కేమైనా అభ్యంతరాలు ఉంటే క్రింద ఉన్న విండోలో కామెంటు వ్రాస్తే, వారికి సంతోషం కలిగే లాగా, సత్యం నుండి దూరంగా జరగకుండా జవాబివ్వటానికి ప్రయత్నించ గలను. తీవ్ర అభ్యంతరాలు ఉంటే, ఈ పాయింటు నం. 9 ని తీసివేయటానికి కూడ వెనుకాడను.

To continue. सशेष. ఇంకా ఉంది.

543 Part 2 of Godavari River Pushkaralu Festival भागं २ गोदावरी पुष्कर के नहान के लाभ 2వ భాగం గోదావరీ నది పుష్కరాలు, స్నాన ఫలం

At present pushkara River worship, ancestor worship, family-bathing Pushkara festival is going on in South India, located at about 17 degrees North Latitude, and 83 degrees East Longitude, in Rajahmundry City, Kovvur, Narsapur Towns in Residual Andhra Pradesh, Basara, Dharmapuri, Kaleswaram in Telangana. Continuation of Post No. 537. Click to go there, if you wish

It is good that tradition is respected, Rivers are reverred, Ancestors are worshipped. When compared to whiling away time in pubs with binges of gins and vodkas, the time spent on a River front, we can always treat as better-spent.

At the same time, we should not expect exaggerated results from such activities. Priests, to maximise their income (It is pure Classical Smithsonian Economics!) have a tendency to magnify perceived results beyond all reasonable proportions.

The trigger for this particular blog post has come from a promise made by a T.V. preacher on Bhakti TV Channel on 10th July 2015, at about 6 pm, that those who bathe in Godavari River during pushkaram festival, will get benefits of 100,000 aSvamEthA yAgAs (horse-sacrifices). Unfortunately, I could view the TV only for five minutes. During those five minutes, I could not hear the source scripture of the 100,000 horse-sacrifices. He might have quoted it as some skAndha purANa.

Skandha purANa seems to contain a large number of interpolations made by temple authorities and priests at the instance of the authorities, to suit their money-making needs or their rhetoric needs of mesmerising people with false beliefs and keeping them under ecclesiastical control.

REQUEST TO READERS: I do not intend to hurt the feelings of any person or group of persons. I am not a Christian Missionary or any other missionary, on the prowl to convert people. This is only an attempt at genuine self-criticism of the culture of this land.

Even VyAsa Mahabharata scripture also contains some (exaggerated or not Readers have to decide) promises of benefits of horse-sacrifices, for pious activities like bathing, charities, pilgrimages.

We shall see the horse-sacrifice benefit promise from Mahabharata scripture.

From Andhra Mahabharata, Volume 3, Chapter 2, Prose 278:--
"...వ. తొల్లి శతక్రతుండు నూఱుక్రతువులు సేయుటం జేసి పవిత్రంబున కృష్ణవేణియందు దేవహ్రదం బాడిన సర్వపాపవినాశనంబగుఁ బాండ్యపర్వతంబునం గావేరీతీర్థంబును దుంగభద్రయు సముద్ర తీరంబును గన్యాతీర్థంబును నాడి యశ్వమేధఫలంబు వడయుదురు గాయత్రీస్థానంబునం ద్రిరాత్రంబు గాయత్రీ జపంబుఁ జేసినవారికి జన్మదుఃఖంబులు లేవు పెన్నయను మహానది నాడిన మయూరహంస విమానగతులగుదురు. గోదావరీ స్నానంబు సేసిన దశాశ్వమేధఫలంబు వడయుదురు. పయోష్టియు దండకారణ్యంబును శరభంగాశ్రమంబును శుక్రాశ్రమంబును జమదగ్ని సేవితంబయిన శూర్పూరకంబును సప్త గోదావరీ తీర్థంబును నాడిన పుణ్యులు పుణ్యలోక ప్రాప్తులగుదురు...."

Above in Latin Script: tolli Sata kratumDu, nUru kratuvulu sEyuTam cEsi, pavitrambuna krishNa vENi yandu dEvahradamb ADina sarva pApa vinASanambagun, pAnDya parvatambunan kAvEri tIrdhambunu, tungabhadrayu, samudra tIrambun Adi aSvamEdha phalambu vaDayuduru. gAyatrI sthAnambunan tri rAtrambu gAyatrI japambu cEsina vAri janma duhkhambulu lEvu, penna yanu mahAnadin ADina mayUra hamsa vimAna gatul aguduru, gOdAvarI snAnambu cEsina daSASva mEdha phalambu vaDayuduru. payOshTi yu, danDakAraNyambunu, SarabhangASramambunu, SukrASramambunu jamadagni sEvitambaina SUrpUrakambunu sapta gOdAvarI tIrdhambunu ADina puNyulu puNya lOka prAptu laguduru...."

तॊल्लि शत क्रतुंडु नूरु क्रतुवुलु चेयुटं चेसि, पवित्रंबुन कृष्णवेणि यंदुनु, देव ह्रदंबाडिन सर्व पाप विनाशंबगु, पांड्य पर्वतंबुनन् कवेरी तीर्धंबुनु , तुंगभद्रयु, समुद्र तीरंबुनु, कन्या तीर्धंबुनु आडि, अश्वमेथ फलंबु वडयुदुरु। गायत्री स्थानंबुनन् त्रिरात्रंबु गायत्री जपंबु चेसिन वारिकि, जन्म दुःखंबुलु लेवु। पॆन्न यनु महानदिन आडिन मयूर हंस विमान गतुलौदुरु। गोदावरी स्नानंबु चेसिन दशाश्व मेथ फलंबु वडयुदुरु। पयोष्टियु, दंडकारण्यंबुनु, शरभंगाश्रमंबुनु, शुक्राश्मंबुनु, सप्त गोदावरी तीर्भंबुनु आडिन पुण्युलु पुण्यलोक प्राप्तुलवुदुरु।

Gist as far as Godavari River is concerned: Those who bathe in Godavari River will get fruits of ten horse sacrifices. गोदावरी नदी में स्नान करनेवाले, दशाश्वमेथ करने से लभ्य पुण्य प्राप्तित होते है। గోదావరిలో స్నానం చేస్తే పది అశ్వమేథాలు చేసిన పుణ్యం లభిస్తుంది.

What did Krishna Dvaipayana vyAsa say about bathing in Godavari, Krishna Rivers? కృష్ణ ద్వైపాయన వ్యాసులు తమ వ్యాస మహాభారతంలో ఏమి చెప్పారు ?

తతో వేణాం సమాసాద్య త్రిరాత్రోపోషితో నరః।
మయూరహంససంయుక్తం విమానం లభతే నరః ॥ 3-83-33
తతో గోదావరీం ప్రాప్య నిత్యం సిద్ధనిషేవితాం।
గవాం మేధమవాప్నోతి వాసుకేర్లోకముత్తమం ॥ 3-83-34
వేణాయాః సంగమే స్నాత్వా వాజిమేధఫలం లభేత్।
వరదాసంగమే స్నాత్వా గోసహస్రఫలం లభేత్ ॥ 3-83-35
బ్రహ్మస్థానం సమాసాద్య త్రిరాత్రోపోషితో నరః।
గోసహస్రఫలం వింద్యాత్స్వర్గలోకం చ గచ్ఛతి ॥ 3-83-36
కుశప్లవనమాసాద్య బ్రహ్మచారీ సమాహితః।
త్రిరాత్రముషితః స్నాత్వా అశ్వమేధఫంల లభేత్ ॥ 3-83-37
తతో దేవహ్రదేఽరణ్యే కృష్ణవేణాజలోద్భవే।

జాతిస్మరహ్రదే స్నాత్వా భవేజ్జాతిస్మరో నరః।
యత్ర క్రతుశతైరిష్ట్వా దేవరాజో దివం గతః ॥ 3-83-38
అగ్నిష్టోమఫలం వింద్యాద్గమనాదేవ భారత।
తతః సర్వహ్రదే స్నాత్వా గోసహస్రఫలం లభేత్ ॥ 3-83-39
తతో వాపీం మహాపుణ్యాం పయోష్ణీం సరితాం వరాం।
పితృదేవార్చనరతో గోసహస్రఫలం లభేత్ ॥ 3-83-40
దండకారణ్యమాసాద్య పుణ్యం రాజన్నుపస్పృశేత్।
గోసహస్రఫలం తస్య స్నాతమాత్రస్య భారత ॥ 3-83-41
శరభంగాశ్రమం గత్వా శుకస్య చ మహాత్మనః।
న దుర్గతిమవాప్నోతి పునాతి చ కులం నరః ॥ 3-83-42

తతః శూర్పారకం గచ్ఛేజ్జామదగ్న్యనిషేవితం।
రామతీర్థే నరః స్నాత్వా వింద్యాద్బహు సువర్ణకం ॥ 3-83-43
సప్తగోదావరే స్నాత్వా నియతో నియతాశనః।
మహత్పుణ్యమవాప్నోతి దేవలోకం చ గచ్ఛతి ॥ 3-83-44

tatO vENAm samAsAdya trirAtrO pOshitO naraha
3-83-33 mayUra hamsas samyuktam vimAnam labhatE naraha.
tatO gOdAvarIm prApya nityam siddha nishEvitAm
3-83-34 gavAm mEdham avApnOti vAsukEr lOkam uttamam
vENAyAha sangamE snAtvA vAji mEdhaphalam labhEt
3-83-35 varadA sangamE snAtvA gO sahasra phalam labhEt.
brahma sthAnam samAsAdya trirAtrO pOshitO naraha
gO sahasra phalam vindyAt svargalOkam ca gacchati 3-83-36

kuSa plavanam AsAdya brahmacAri samAhitaha।
trirAtram ushitaha snAtvA aSvamEdha phalam labhEt. 3-83-37
tatO dEva hradE araNyE krishNa vENA jalOd bhavE ।
jAti smara hradE snAtvA bhavet jAti smarO naraha.।
yatra kratu Satair ishtvA dEvarAjO divam gataha 3-83-38
agni shTOma phalam vindyAd gamanAdEva bhArata ।
tataha sarva hradE snAtvA gO sahasra phalam labhEt ॥ 3-83-39
tatO vApIm mahA puNyAm payOshTHIm saritAm varAm ।
pitru dEvarcana ratO gO sahasra phalam labhEt 3-83-40
danDakAraNyam AsAdya puNyam rAjan upspriSEt,।

gO sahasra phalam tasya snAta mAtrasya bhArata ॥ 3-83-41
Sara bhangASramam gatvA Sukasya ca mahAtmanaha।
na durgatim avApnOti punAti ca kulam naraha. ॥ 3-83-42
tataha SUrpArakam gacchEt jAmagnya nishEvitam ।
rAmatIrdhE naraha snAtvA vindyAd bahu suvarNakam ॥ 3-83-43
sapta gOdAvarE snAtvA niyatO niyatASanaha।
mahat puNyam avApnOti dEvalOkam gacchati. 3-83-44

Context in Mahabharata महाभारत में संदर्भ మహాభారతంలో సందర్భం:

Pandavas were in exile to forest, after losing their kingdom in games of dice with Kauravas aided by Sakuni. When they were in forest, Sage Narada visited them. YudhishThira worshipped Narada and pleased him. Narada asked Yudhishthira to choose a boon. Dharma Raja wanted his 'ethical duty doubts' , to be cleared by Sage Narada. Then Sage Narada narrated to him the benefits of pilgrimages and bathing in sacred places. Narada was quoting the list of the pilgrimages as advised by Sage Pulastya visited Grand Sire Bhishma PitAmaha. This list starts in verse No. 235 of the Chapter 3 of Volume of Forest (araNya Parva), and continues upto verse No. 287. Around 53 verses. Then Sage Narada advised Pandavas to take up pilgrimages.

ybrao-a-donkey's humble views वैबीराव एक गधे के विनम्र राय వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలు

Nannaya's Telugu translation to VyAsa's Sanskrit original is not word to word or sentence to sentence. Basics have been well served, but there are omissions and commissions, which might not have been deliberate. Full translation of VyAsa's verses I am not attempting as this blog post has already become lengthy, and has already been edited many times. I shall take up VyAsa's verses in a separate blog post in future.

At this juncture, one observation: In verse 3-83-34 marked in bold red, Vyasa is promising a benefit of sacrificing a cow "gavAm mEdham avApnOti". On the other hand, Nannaya promised benefit of ten horse-sacrifices. Vyasa has not said "ten horse-sacrifices". Nannaya mahAkavi is saying.

Of course, many of our TV viewers, and newspaper readers do not know the meaning or implications of horse-sacrifices or cow-sacrifices. I have, my self, not heard about a cow sacrifice. YudhishThira's AsvamEdha horse sacrifice in Book 15 of mahAbharata refers to bulls being bound to sacrificial stakes, but I have not heard of cows being directly sacrificed. (This will be taken up separately). Probably vyAsa might have meant sacrifice of a male-calf. (This will also be taken up separately).
aSva mEthAs (horse sacrifices) are sin-cleansing rituals commonly found in vEdas. Formal real aSva mEthA rituals were apparently reserved only to mythological kings and emperors, who used the sacrifices to prove their suzerainty by releasing a horse over the length and breadth of his empire, with an inscription fixed to its face asking those who wish to challenge the king's authority to stop it. If any challenger stops the horse, there will be a battle between the King's forces following the horses to protect it, and the challenger will be subdued. Finally, when the horse returns to the Capital completing its journey and proving King's supremacy, the horse will be used as a sacrificial animal. The horse will be slain and its pieces of fat and flesh, are thrown into a special sacrificial pire. When the fat burns, the result fumes are smelt by the King and his Queens, leading to a clean-up of their sins.

In Valmiki Ramayana we can find two more incidents. The Queen Kausalya was asked to sleep with horse for a night. During the sacrifice, she was asked to stab the horse three times with a gold knife. In Mahabharata, Yudhishthira, after the Kurukshetra war, to cleanse his sins arising from slaying of Bhishma, Drona and other elders, performed the Horse Sacrifice.

VEMANA MAHAKAVI ABOUT BATHING IN GODAVARI RIVER

A totally different view from VEmana poet, approx. 15th Century C.E., in his vEmana Satakam.

తిరుమలకును బోవ దురక దాసరి గాడు
కాశిబోవ లంజ గరిత గాదు
గుక్క సింహ మగునె గోదావరికి బోవ
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ!

tirumalakunu pOva turaka dAsari kADu
kASi pOva lanja garita kAdu
kukka simham agune gOdAvariki pOva
viSvadAbhi rAma vinura vEma.

तिरुमलकु पोव तुरक दासरि काडु
काशि पोव लंज गरित कादु
कुक्क सिंहमु अगुनॆ गोदावरिकि पोव
विश्वदाभिराम विनुर वॆम।

(We have to understand and interpret Vemana vis-a-vis his contemporary environment, his own personal likes and dislikes, and historical perspectives. We need not always agree with him. We can leave him aside, if we disagree with him. Readers can use their wisdom, to what extent they can positively or neutrally, or negatively evaluate his views).

Approximate gist तात्पर्य షుమారు సారం: A Muslim will not become a dAsari (a devotee of VishNu, belonging to dAsari caste), if he goes to Tirumala. A prostitute will not become a virtuous woman, if she goes to kASi (VaraNAsi, Banaras). A dog will not become a lion, if it goes to GodAvari River.

A simple gist we can get from the above Vemana's verse is, we should not expect undue benefits by immersing ourselves in Godavari River, as long as we do not change our mindsets and living ethics. వేమన మహాకవి పద్యం ద్వారా మనకు అందే సందేశం ఏమిటంటే, మనం మన జీవన శైలిని మార్చుకోకుండా, మన నైతిక వర్తనను సరిచేసుకోకుండా, గోదావరి స్నానం నుండి అమిత ఫలాన్ని ఆశించరాదనేమో.

Continuation of Post No. 537. Click to go there, if you wish

(To continue सशेष ఇంకా ఉంది.).

124 kalyANi biriyAni

India of 2016, can at least set one example to the whole world, at least in one respect. 1. Society is recognising the need to save cows and calves from slaughter. (This should extend to buffaloes, camels etc. in due course). 2. Now-a-days, in India, we can see a number of gO-SAlas for rescuing cows and calves. Even housewives feed cows and calves on daily basis with rice, lentils, vegetables, etc. 3. Still, we have the problem of cows swallowing plastic covers, from garbage heaps and falling ill. Their bellies are getting full of un-digested plastic bags, causing them great hardships.

Slaughtering miltch animals పాలిచ్చే జంతువుల వధ దారుణం

---

చర్చనీయాంశాలు: రామాయణం, గోవధ నిషేధం, యానిమల్ హోమ్స్, స్వామి వివేకానంద, svami vivekananda, udayagiri

ముందుగా స్పష్టీకరణలు

ఈవ్యాసంలో వ్రాసిన విషయాలు ఏ కులాన్నిగానీ, మతాన్నిగానీ, వర్గాన్నికానీ, రాజకీయ పార్టీని గానీ, సమర్ధించటానికి గానీ, కించ పరచటానికి గానీ వ్రాసినవి కావు. కేవలం సత్యాన్వేషణ దృష్టితో వ్రాసినవి. సున్నితమైన, గాయపడే మనోభావాలు ఉండే వారు దయయుంచి వీటిని చదువవద్దని ప్రార్ధిస్తున్నాను.

మానవుడు పరిణామ క్రమంలో మెరుగైన మానవుడిగా రూపొందాలి అని విజ్ఞుల భావన. ఫలానా శతాబ్దంలో మానవుడు అలా చేసాడు కాబట్టి ఇప్పుడు మనం అదే చేయాలి అని లేదు. వారు చేసినది మెరుగైనది అయితే, మనం అలా చేయటం సమంజసమే. కొన్నిసార్లు మనం చేస్తున్నది మెరుగైనది కావచ్చు. ప్రస్తుతం మనం చేస్తున్నదానికన్నా ఇంకా మెరుగైన పధ్ధతులు ఉండవచ్చు. అలాటి మెరుగైన పధ్ధతులను అన్వేషించటం నా లక్ష్యాలలో ఒకటి.

ఈ తెలుగు వ్యాసం వ్రాయటానికి ట్రిగ్గర్

ఈమధ్య ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఒకనగరంలో గ్రాండ్ ట్రంక్ రోడ్ పై బస్ స్టాండ్ సమీపంలో నడుస్తున్నాను. ఉన్నట్లుండి పక్కనే ఒక సైన్ బోర్డ్ కనపడింది. ఆల్ఫా హోటల్. కల్యాణీ బిరియానీ.

ఈ కల్యాణీ కల్యాణీ అనే పదం నాకు తెలిసింది ఒక కర్నాటక సంగీత రంజక రాగంగా. రక్తిరాగంగా శాస్త్రీయ సంగీతంలోనూ, సినిమా సంగీతంలోనూ ఎంతో ఆదరణ పొందింది. కల్యాణీ బిరియానీ ఏమిట్రా అని నెత్తి బద్దలు కొట్టుకుంటున్న సమయంలో నాకు కల్యాణీ కపిల గుర్తుకి వచ్చింది. నా దురదృష్టం ఏమిటంటే అవసరమైన విషయాలు నాకు జ్ఞాపకం ఉండవు, లేదా తెలిసి కూడ పట్టించుకోని బలహీనత ఉంది. ఇతరులు పట్టించుకోనివి నాకు నిరంతరం జ్ఞాపకం వచ్చి పీడిస్తూ ఉంటాయి. ఇది ఒక తరహా ఆబ్సెసివ్ కంపల్సివ్ డిజార్డర్ O.C.D అనే వ్యాథి.

Where is KalyANi Kapila? కల్యాణీ కపిల ఎక్కడ?

Source: Uttara Rama Charitra. ఆధారం: ఉత్తర రామచరిత్ర సంస్కృత నాటకం.
Writer: Bhavabhuti, a reputed 7-8th Century Sanskrit poet. రచయిత భవభూతి మహాకవి. ఏడవ లేక ఎనిమిదవ శతాబ్దపు గొప్ప సంస్కృత నాటకరచయిత.
End of Act 3. Third Intermission. ఉత్తర రామచరిత్రలో 3వ (తృతీయ) ఆవిష్కంభము. రెండు రంగాల మధ్య ఉండేది ఆవిష్కంభము.
ఉత్తర రామచరిత్రలో ముఖ్య కథాంశం మన లవకుశ సినిమాలోదే. గర్భవతి సీతను రాముడు అడవికి పంపటం. ఆమె అక్కడ లవకుశులను ప్రసవించటం. ఆమె వాల్మీకి ఆశ్రమంలో ఆశ్రయం పొందటం. వారు పెద్దవారు కావటం మొ|| ఈకధ అందరికి తెలిసినదే. తెలుగులో కంకంటి పాపరాజు గారు ఉత్తర రామచరిత్ర కావ్యాన్ని వ్రాశారు.

ఇంతకు బూనివచ్చి వచియింపక పోదునె, విన్ము తల్లి, దు
శ్చింతులు, దైత్యుచేబడిన సీతను గ్రమ్మర నేలుచున్నవా
డెంత విమోహి రాముడని, యెగ్గులు పల్కిన నాలకించి, భూ
కాంతుడు నిందజెంది నిను గానల లోపల దించి రమ్మనెన్.

స్వర్గీయ దువ్వూరి రామిరెడ్డిగారు వ్రాసిన మరొక పద్యం

సీసం
అపవాద దూషితయైన కాంతను బాసి పతి కీర్తి బొందుట భావ్య మనుము
కౌసల్యాదిగా గల్గు అత్తల కేను గడు భక్తితో మ్రొక్కులిడితి ననుము
తోడికోడండ్రు నా తోడి నేస్తము నెంచి కడసారి సేమంబు నడిగె ననుము
చెలికత్తియలు నన్ను పలుమారు దలపోసి యుమ్ములింప నిరుపయోగ మనుము

తేటగీతి
ప్రజలు నికమీద మోదంబు బడయు డనుము
పతిని నెడబాసి యిక సీత బ్రతుక దనుము
జన్మ జన్మంబులకు రామ సార్వభౌము
పరమ పావను భర్తగా బడతుననుము

ఈఘట్టంలో స్వర్గీయ కాంతారావు లక్ష్మణుడిగా, ఇటీవల స్వర్గస్థురాలైన అంజలీ దేవి సీతగా జీవించారు.
క్రింద వ్రాస్తున్న సంస్కృత ఉత్తర రామ చరిత్ర లోని ఈఘట్టం లవకుశ సినిమాలో లేదు.

Place of happening: Hermitage of Valmiki. స్థలం: వాల్మీకి ఆశ్రమం.

Time (Context): Sita was under sage Valmiki's protection with her twin sons Kusa and Lava, aged about 12. సమయం, సందర్భం: సీత, లవకుశులు వాల్మీకి ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్నారు. లవకుశుల వయస్సు షుమారు 12.

Rama's Guru Vasishtha took Kausalya and Janaka to Valmiki's hermitage. Valmiki received them with great festivities and feasts. That day was declared as a holiday for the disciples of Valmiki. శ్రీరాముడి యొక్క గురువు వశిష్ఠుడు కౌసల్యను, జనకుడిని వాల్మీకి ఆశ్రమానికి తీసుకు వెళ్ళాడు. ఆరోజు వాల్మీకి ఆశ్రమంలో గురువుగారు తన శిష్యులకు అనధ్యయన దినంగా (శలవుగా) ప్రకటించారు. వాల్మీకి గౌరవ అతిధులను ( V.V.I.P.) గొప్ప ఉత్సవంతో, విందుతో ఆహ్వానించారు.

Two students Bhandayana and Saudhataki converse with one another. A part of the conversation is reproduced below. వాల్మీకి యొక్క ఇద్దరు శిష్యులు భాండాయనుడు, సౌధాతకి వీరిద్దరి మధ్య జరిగిన సంభాషణలో ఈక్రింది సంభాషణ ఒక భాగం. ఇందులో వాడిన తెలుగు అనువాదం షుమారు సారం. పర్ఫెక్ట్ మాటమాటకి అనువాదం కాదు.

సౌధాతకి:- ఆగతం అనధ్యాయ కారణం సవిశేష భూతం అద్య జీర్ణా కూర్చానాం.
ఈరోజును శలవుగా ప్రకటించటానికి కారణం నాకు సవిశేషంగా అర్ధం అయ్యింది-- అదే పొడవు గడ్డాలు.
I understand in depth with all the specialities, the reason for declaring today as a day of no studies (anadhyanam), i.e. the long beards.

సౌధాతకి: భో భండాయనా! కిం నామధేయేవ మహతః స్థవిరసార్ధస్య ధురంధరో ఆద్య చీరధారకో అతిథిర్ ఆగతః..
ఓ భాండాయనా, ఆ వచ్చిన అతిథులలో నేత, నార చీరెలు ధరించిన ఆ గొప్ప వ్యక్తి పేరేమిటి?
What is the name of the great man wearing the linen clothes and who led the big gang of the guests which has arrived?


భాండాయనుడు: థిక్ ప్రహసనం! ననువయం రిష్యశృంగాశ్రమాద్ అరుంధతీ పురస్కృతాన్ మహారాజ దశరధస్య దారాన్ అధిష్ఠస్య భగవన్ వసిష్ఠ ప్రాప్తః. తత్త కిం ఏషం ప్రలాపసి?
హాస్యం ఆపు. తనభార్య అరుంధతి ముందు రాగా, మహారాజు దశరధుడి రాణులను వెంట పెట్టుకొని వచ్చింది వశిష్ఠభగవానుడని నీవు ఎరుగవా? వాళ్ళను గురించి నీవు ఎందుకు ప్రలాపిస్తున్నావు? (ఎందుకు లూజుగా మాట్లాడుతున్నావు?)
Stop the farce! Don't you know that Bhagavan Vasisht`ha led by Arundhati (his wife), the wives of the Great King Dasaratha have just arrived? Why do you talk loosely about them?

సౌధాతకి: హుం వశిష్ఠ హుం వశిష్ఠ.
సౌధాతకి: హూఁ వశిష్ఠుడు, హూఁ వశిష్ఠుడు.

భండాయనుడు: అథ కిం?
అవును, అయితే ఏమి?

సౌధాతకి: మయా పునర్ జ్ఞాతం వ్యాఘ్రోవా వృకోవా న ఇతి!
నేననుకున్నానూ, ఆయన ఒక పులియో, తోడేలో అని. I thought he was either a tiger or a wolf!

భండాయనుడు: ఆ! కిం ఉక్తం భవతి?
(కోపంగా) ఆ, అయితే ఏమంటావు? What do you say?


సౌధాతకి: తేన పారపతితేన ఇవ సా పరాకీ కల్యాణీ కపిలా మడ మడాయితా.
ఆయన వచ్చాడో లేదో, అప్పుడే ఆ అనాథ కల్యాణీ కపిల మడ మడాయించ బడింది.

నోట్స్: కల్యాణీ కపిల ఆవుదూడ పేరు. కల్యాణీ అంటే మంగళకరమైనది. కపిల అంటే నల్లనిది. అనాథ అనటంలో అయ్యో పాపం అనే అర్థం ద్యోతకం అవుతున్నది. మడమడాయించటం అంటే నమిలేయటం. చక్కటి ప్రయోగం. తెలుగుకి దగ్గరగా ఉన్నది. No sooner did he come, the orphan (poor) Kapila (black calf) Kalyaan`ii (auspicious name of the calf) was munched. (Meanings: parakikaa = orphan. Parapatiteena iva = the moment he came. Mad`a mad`aayita = was munched.).


భాండాయనుడు:

సమాంసో మధుపర్కం ఇతి అమ్నాయం
బహుమన్యమానా శ్రోత్రియా
యాభ్యాగతాయ వత్సతరీ మహోక్షంవా మహా అజం వా
పచంతి గృహ మేథినా
ఇతి ధర్మ సూత్ర కార సమామ్నతి.

అర్ధాలు: బహుమన్యమాన-- పలువురిచే మిక్కిలిగా గౌరవించబడే. ఆమ్నాయం-- వేదాలు. సమాంసో మధుపర్కం-- మాంసంతో కూడినది మధుపర్కం. శ్రోత్రియ -- పండితుడైన బ్రాహ్మణుడు. మూడు రకాల సంస్కారాలను పొందినవాడు. బ్రహ్మచర్యం, యజ్ఞోపవీతం, జ్ఞానోపదేశం మొ|| పొందినవాడు. అభ్యాగతుడు -- ముందు చెప్పకుండా వచ్చే అతిథి. ఒకరాత్రికన్నా ఎక్కువ ఉండడు. ఏక రాత్రం ఏవ పరగృహే నివసన్, అజ్ఞాతో బ్రాహ్మణః అతిథీ జ్ఞాతస్ తే అభ్యాగతః.

మిక్కిలి గౌరవనీయులు, శ్రోత్రియులైన బ్రాహ్మణులు, అతిథి అభ్యాగతులు విచ్చేసినపుడు ఒక ఆవు దూడనో, గొప్ప వృషభాన్నో, లేక గొప్ప మేకనో గృహస్థులు వండుతూ ఉంటారు. ఇలాగా ధర్మసూత్రకారులు నిర్ణయించారు.

Meanings: Bahumanyamaana = standardised, recognised by many people. Aamnaayam = Vedas. That which is accompanied by flesh as "Madhuparkam" - this, the Vedas and the Codemakers (such as Bodhayana and Apasthambha) have standardised. Srootriya = A well-learned Brahmin who has been anointed with all the purificatory ceremonies (sanskaaras: prescribed religious ceremonies and vows such as celibacy, sacred thread etc. Brahmano, gneeyaha, sanskarai)). Abhyagata = guest who arrives without notice and stays not more than one night. (Eeka raatram eeva paragrihee nivasan, agnaatoo brahmanaha atidhi gnaatastee abhyaagataha). Vatsatari = calf. Mahooksham = big bull. Maha ajam = big goat. Grihamethina nirrapanti = house holders feed. Gist: Householders feed venerable scholars and guests with calfs or big bull or big goat. Thus the code-makers prescribed.

సౌధాతకి: భో! నిగృహీతో అసి.
ఓ! నీవు ఓడి పోయావు. (నిగ్రహం-- వాదనలో ఓటమి).

భండాయనుడు: కథం ఇవ?
ఎలాగా? (నేను ఎలా ఓడిపోయాను?)

సౌధాతకి: యేన ఆగతేషు వశిష్ఠ మిశ్రేషు వత్సతరీ విశసితా ఆద్యైవ ప్రత్యాగతస్య రాజర్షేర్ జనకస్య భగవతా వాల్మీకిర్ దధి మధుభ్యాం ఏవ నివర్తితో మధుపర్కః వత్సతరీ పునర్ వివర్జితా.
అర్ధాలు: యేన-- ఎందుకంటే. వత్సతరీ--బుజ్జిదూడ. విశసిత-- చంపబడినది. ఆద్యైవ-- ఈరోజే. సారం: వశిష్ఠ మిశ్రా గారిని మేపటానికి వాల్మీకి బుజ్జిదూడను చంపగా, రాజర్షి జనకుడికి బుజ్జిదూడ మాంసాన్ని పెట్టకుండ, కేవలం తేనెను, పెరుగుని మాత్రమే పెట్టారు.
Meanings: Yeena = Because. Vatsatarii = Young calf. Vis`asita = killed. Aadyaiva = today. Gist: While Valmiki has slayed the young calf to feed Vasisht`ha Misra, he (Valmiki) gave just curd and honey to the sage king Janaka, without adding the beef.

భండాయనుడు: నివృత్త మాంసాశనం ఏవం కల్పం ఋషయః మన్యన్తే నివృత్త మాంసస్తు తత్ర జనకః.
మాంసాహారాన్ని వదలి వేసిన వారు, మాంసం లేని ఆహారాన్ని తీసుకుంటారు.

సౌధాతకి: కిం నిమిత్తం?
ఎందుకు? What for?

భండాయనుడు: స యద్ ఈవ దేవ్యా సీతాయా తాదృశీం దైవ దుర్విపాకం ఉపస్రిత్య వైఖానస సంవృత్తః, తథా అస్య కతిపయే సంవత్సరాత్ చంద్ర ద్వీప తపో వనే తపస్ తప్య మానసః.
సారం: సీత దురదృష్ట వశాత్తూ అడవులకు బహిష్కరించబడినదని విన్న జనకుడు వేదన చెంది, వైఖానస ధర్మాలను చేపట్టి అడవులకు వెళ్ళి పోయారు. ఆయన అక్కడ చంద్ర ద్వీపంలో తపస్సు చేశారు. Having heard that Sita was unfortunately banished to forests, Janaka left to forests, having adopted the tenets of Vaikhanasa. He did penance in Chandra Dviipa (The Island of Moon).

సౌధాతకి: తతః కిం ఇతి ఆగతః?
వారు ఎక్కడనుండి ఇక్కడకి వచ్చారు? Wherefrom did he come?

భండాయనుడు: చిరంతవ ప్రియ సుహృదం భగవంతం ప్రచేతసం ద్రష్టుం.
ఆయన తన చిరకాల స్నేహితుడైన ప్రచేతస భగవానుడిని (అంటే వశిష్ఠుడిని) చూడటానికి వచ్చారు. (He has come) to see his long time friend God Praacheetasa (Vasisht`ha).

సౌధాతకి: అపి ఆధ్య సంబంధినీ భి సమం సంవృత్తం అస్య దర్శనం న వా ఇతిహి.
ఆయన తన సంబంధీకులను చూచియుండలేదా? (పుత్రిక సీత, ఆమె అత్త కౌసల్య మొ|| అని భావం). Has he not seen his relatives? (Daughter Sita's mother-in-law Kausalya et al).

భండాయనుడు: సంప్రత్ యేవ భగవతా వశిష్ఠేన దేయః కౌసల్యస్ సకాశం భగవత్ అరుంధతీ ప్రహితా, యత్ స్వయం ఉపేత్య వైదేహో ద్రష్టస్య ఇతిహీ.
అర్ధాలు: సకాశం-- కౌసల్య వద్దకు. ప్రహితా --పంపబడినది. Meanings: Sakaas`am = to Kausalya. Prahita = was sent. కౌసల్యను జనకుడి వద్దకు తీసుకు వెళ్ళటానికి, అరుంధతి పంపబడినది. ఆయన గౌరవనీయుడైన రాజర్షి. పైగా, ఆయన సీతా వన బహిష్కరణం చేత వ్యథ చెంది ఉన్నాడు. Arundhati was sent to Kausalya to take her to Janaka. He was a respectable sage king. Besides, he was hurt by the banishment of Sita.

సౌధాతకి: యథా సర్వే యీతే స్థవివరా పరస్పరం మిలితాః తథా అవాం అపి పటుకై సహ మిలిత్వా అనథ్యాయ మహోత్సవం ఖేలంతౌ సంభావయావః.
ఈవిధంగా మనము, ఈ అనధ్యాయ మహోత్సవం నాడు, ఆడుతూ పాడుతూ, ఎన్నో విషయాలను అథ్యయనం చేయటం సంభవించింది. Thus, we have playfully learnt many things on this No-study- day.

భండాయనుడు: తదయం బ్రహ్మవాదీ పురాణ రాజర్షిర్ జనకః ప్రచేతస వశిష్ఠన్ ఉపాస్య సంప్రతి ఆశ్రమస్య బహిర్ వృక్షమూలం అధిష్ఠతి, య ఏషః.
ఇపుడు, వేదజ్ఞుడు, గొప్ప రాజర్షి అయిన జనకుడు, ప్రచేతసుడైన వశిష్ఠులవారు ఆశ్రమం వాకిటిలో గల చెట్టు మొదలు వద్ద కూర్చుని ఉన్నారు. Now, the Veda-knowledgeable, great sage king Janaka is sitting at the root of the tree outside the hermitage.

ఇక్కడ వర్ణన:
హృది నిత్యానుషక్తేన సీతా శోకేన తప్యతే అంతః ప్రవృధ్ధః దహనో జ్వలన్ నివ వనస్పతిహి.
ఇక్కడ చక్కని ఉపమాలంకారం వాడబడింది. సీతకు వాటిల్లిన కష్టం వల్ల జనకుని హృదయం జ్వలించింది. వయోభారంతో తప్తమయ్యే వృక్షం వలె, జనకుడు దుఃఖానల భారంతో నిలబడి ఉన్నారు. Descriptive verse: Hridi nityaanushakteena Sita s`ookeena tapyatee Antaha pravriddha dahanoo jwalan niva vanaspatihi. With fire raging in his inner consciousness- agrieved by Sita's hardships, Janaka was standing like a tree being burnt by the inner fire of its old age.

BLOGGER'S VIEWS

*It is very clear that respectable Brahmin guests were fed with preparations made of beef. *Janaka too consumed beef till he was hurt by the misfortune which had befallen to Sita. *The poet, through the character Saudhataki, compares Vasisht`ha to a tiger / wolf. *Rama and Sita cannot lag behind, if Janaka and Vasit`ha consumed beef. It was a custom of those days. *I do not wish to blame Vasisht`ha or Valmiki or Rama. But, can we call them really compassionate?

పై ఆంగ్ల బ్లాగ్ వ్యాసాన్ని నేను 2009లో నా http://ramayanayb.blogspot.com లో ప్రచురించగా విజ్ఞులైన పాఠకులనుండి, ఈక్రింది వ్యాఖ్యానాలు వచ్చాయి.

Anand said...
Can you give evidence of this kind of act from the original valmiki ramayana? If so, there is some necessity to investigate. Otherwise it is a cock and bull story.

తెలుగు సారం

దీనికి మీరు వాల్మీకి రామాయణం నుండి సాక్ష్యం చూపగలరా? అలా అయితే పరిశోథించవలసిన అవసరం కొంత ఉంటుంది. లేకపోతే అది ఒక కాక్ & బుల్ స్టోరీ (కోడీ మరియు ఎద్దు కథ అనగా కట్టు కథ).

దీనికి జవాబు (రివైజ్డ్)

గొప్ప కరుణ రస కవిగా ప్రఖ్యాతి గాంచిన 7-8 శతాబ్దాల మహాకవి భవభూతి కాక్ & బుల్ కథ చెప్పాడనా?
రామాయణ కాలంలో గోమాంస భక్షణకు వాల్మీకి రామాయణంలో మీకు సాక్ష్యం దొరకదు. ఎందుకంటే, వైష్ణవదేవాలయాలలో రామాయణం తరచుగా పఠించ పడేది, గానం చేయబడేది. బౌధ్ధ అహింస సిధ్ధాంతంతో పోటీ పడటానికి గోమాంస భక్షణను హిందూ బ్రాహ్మణులు వదిలేశారు. దక్షిణ భారత్ లో కొన్ని ప్రాంతాలలో అన్నిరకాల మాంసాలను, చేపలను, గుడ్లను, ఉల్లిని, వెల్లుల్లిని కూడ వదలి వేయటం జరిగింది. ఫలితంగా ఆతరువాతి కొన్ని శతాబ్దాల కాలంలో రామాయణాన్ని బోధించే గురువులు, పండితులు, రామాయణంలోని గోమాంసభక్షణ శ్లోకాలను తొలగించి ఉండాలి.

వాల్మీకి రామాయణంలో మనకి ఒకే ఒక రిఫరెన్స్ కనిపిస్తుంది. భారద్వాజాశ్రమాన్ని దర్శించిన శ్రీరాముడికి , భారద్వాజముని ఒక ఆవుని బహుకరించాడు.

2-54-17 (అయోధ్యాకాండ, 54వ సర్గ, 17వ శ్లోకం)
తస్య తత్ వచనం శృత్వా
రాజ పుత్రస్య ధీమతః
ఉపానయత ధర్మాత్మా
గాం అర్ఘ్యం ఉదకం తతః.
తెలుగు సారం: ధీమంతులైన రాజపుత్రుల మాటలను విని, (భరద్వాజుడు) ధర్మాత్ములైన వారికి చక్కగా స్వాగతమిచ్చి, గాం ని, అర్ఘ్యాన్ని, ఉదకాన్ని ఇచ్చెను.

గాం అంటే ఆవుని అనే అర్ధం తీసుకుంటే, ఆ ఆవుని సీతారామలక్ష్మణులు ఏమిచేశారు అనే ప్రశ్నకు మనకు సమాధానం దొరకదు. భారద్వాజాశ్రమాన్ని వదిలాక, ఆయన సలహా ప్రకారం సీతారామలక్ష్మణులు ఒక వెదురు పుట్టిని తయారు చేసుకొని యమునానదిని దాటారు. అలాతయారు చేసుకున్న బుట్టలో ఆవుని ఆవలి ఒడ్డుకి తీసుకెళ్ళటం అసాధ్యం. కాబట్టి ఆఆవుని దారిలో ఎక్కడో వదిలేసి ఉండవచ్చు. అతిథి అభ్యాగతులు వచ్చినపుడు ఆవు యొక్క పదార్ధాలను వడ్డించే సంప్రదాయం ఉంది కానీ, కేవలం ఒక్కమాట ఆధారం గా ఆమాటను ఆవుమాంసం, దూడ మాంసం అనే అర్ధాలను తీయటం కుదరదు.


ఈ సందర్భంగా మరొక విషయాన్ని పరిశీలించటం తప్పుకాదేమో. సీతారామలక్ష్మణులు అడవిలో 13 ఏళ్ళున్నా (ఏడాది లంక కాక), వారు ఆ పదమూడేళ్ళలో వ్యవసాయం చేసినట్లుకానీ, పాడి పెట్టుకున్నట్లుగానీ వాల్మీకి వ్రాయలేదు.

వారు యమునను దాటగానే చేసిన, మొట్టమొదటి పని నాలుగు జింకలను కొట్టుకొని ముగ్గురు కలిసి తినటం.

రాముడు సీతకు మాంసం ముక్కలను నోట్లో పెట్టి ఇది బాగుంది, ఇది తిను, అని తినిపించిన వర్ణన ఉంది. ఒక కాకర కాయో, గుమ్మడికాయో, సొరకాయో కోసారనో, చెరకు వేశారనో, ఏతం తో నీరు పెట్టారనో , గేదెకు గడ్డివేశారనో లేదు.

రాముడు మాయలేడి వేషంలో వచ్చిన మారీచుడిని చంపినపుడు వాడు హా లక్ష్మణా సీతా అని అరిచి రాక్షస రూపంతో నేలమీద పడినపుడు రాముడు వేగంగా తన కుటీరానికి వెళ్ళాలి. కానీ అలా వెళ్ళకుండా ఇంకో జింకను వేటాడి దాన్ని భుజంపై వేసుకొని ఆశ్రమానికి వెళ్ళాడు. దరిమిలా అరగంటయినా ఆలస్యం అయిఉంటుంది. ఫలితంగా రావణుడు సీతను ఎత్తుకెళ్ళటం తేలికయింది.

లక్ష్మణుడు పర్ణశాలను వేసినపుడు, అదేదో వరల్డ్ ట్రేడ్ సెంటర్ భవనం అయినట్లు దానికి శాంతి చేసి దుష్టశక్తులనుండి రక్షించటానికి శ్రీరాముడు జింకలను కృష్ణ మృగాలను బలి ఇచ్చాడు తప్ప ఏచెరకు గడలనో అరటి పండ్లనో నైవేద్యంగా పెట్టినట్లు లేదు.

క్షత్రియుడు కాబట్టి సీతారామలక్ష్మణులది మాంసాహర ప్రవృత్తి అనటానికి వీలు లేదు. ఎందుకంటే, రాముడు కౌసల్యకు, గుహుడికి తాను కందమూలాలను తింటూ మునిలాగా బ్రతుకుతానని చెప్పాడు. గుహుడు పంపిన మాంసాది భక్ష్యాలను తిరస్కరించాడు.

2-50-39 గుహుడు:
Bhakshyam bhoojyam ca peyam ca భక్ష్యంచ భోజ్యంచ పేయంచ
leehyam ca idam upasthitam లేహ్యంచ ఇదం ఉపస్థితం
shayanaani ca mukhyaani శయనాని చ ముఖ్యాని
vaajinaam khaadanam ca tee. వాజీనాం ఖాదనంచ తే.


శ్రీరాముడు: 2-50-44, Sanskrit verse, Ayodhya Kanda, Chapter 50
Kus`a ciira ajina dharam కుశ చీర అజిన ధరం
phala muula as`anam ca maam ఫల మూల అశనం చ మాం
viddhi pran`ihitam dharmee విధ్ధి ప్రాణిహితం ధర్మే
taapasam vana gocaram. తాపసం వన గోచరం.

పండ్లు, దుంపలు తిని బ్రతకవలసిన కర్మ సీతారామలక్ష్మణులకు లేదు. ఎక్కడికెళ్ళినా జింకలు, అడవి పందులు బోలెడు.

రెండవ వ్యాఖ్యానం (శ్రీ వీతహవ్యగారు)

vitahavya said...
What you said is true. Goghna in sanskrit means a guest also. There are five occasions when a cow has to be presented to a guest - when a snataka returns (i.e., after completion of studies); a bridgegroom (at the time of his arrival); a srotriya when invited for sacrifice (such as soma). One at death and the other when great brahmins arrive. Incidentally Goghan also means cow killer.

Yajnavalkya was particularly fond of veal saying that it is amasala = soft. particularly when it is not more than 3 days old.
In Soma sacrificies one has to sacrifice a barren cow to Varuna. Baudhayana sutra deals with penances that it is to be done when it is found to be carrying a calf. (it discusses the options and then suggests the remedy).
Whether one likes it or not, ancient hindus did eat beef.
I am a brahmin myself and I do practice sacrifices. I regard myself as orthodox. I have kept sacrificial fires when I was a student. I intend to sacrifice soma at least for three days once I get money.

వైబీరావు గాడిద జవాబు

ప్రాచీనకాలంలో ఒక బాధాకరమైన ఆచారం ఉంది కాబట్టి, 21వ శతాబ్దంలో మనం అలాంటి ఆచారాన్ని పాటించవలసిన అవసరంలేదు. నాటి భారతీయుల కన్నా మనం మెరుగైన భారతీయులం కావచ్చు.

మరొక ఉదాహరణ: స్వామి వివేకానందగారు దుర్గపూజ సందర్భంగా, తన బేలూరు మఠంలో మేకను బలి ఇవ్వాలని ప్రతిపాదించగా , శారదామాత (రామకృష్ణ పరమహంస భార్య) దానిని నిరుత్సాహపరిచి అరటి పండ్లను నైవేద్యం పెట్టే ఆచారాన్ని ప్రారంభించింది. ప్రపంచాన్ని తన ఉపన్యాసాలతో ఉర్రూతలూగించాడని మనం డప్పుకొట్టుకునే వివేకానంద అనే వీరుడికి తెలియని విషయం ఒక సాధారణ గ్రామీణ గృహిణి శారదామాతకు ఎలా తెలిసింది?

అయితే వివేకానందాగారు ఊరుకోలేదనుకోండి. బయట వేరెక్కడో ఆ మేక బలి కార్యక్రమాన్ని పూర్తి చేసి టపాకాయలు కాల్పించుకున్నారు. ఫలితంగా స్వామీజీకి దుర్గామాత కరుణ కలిగి ఆ సంవత్సరమే స్వర్గారోహణ భాగ్యం కలిగించింది.

మన పురాణాలలో బాధాకరమైన శ్లోకాలు కనిపించినపుడు వాటిని తొలగించవలసిన అవసరం లేదు. అలా చేస్తే మనం చరిత్రను వక్రీకరించిన వాళ్ళం అవుతాం. ఆశ్లోకాలు ఉన్న విషయాన్ని గుర్తుంచుకుంటే చాలు. వాటికి భిన్నంగా ప్రవర్తించకూడదని మనపై నిషేధాలు లేవు. వశిష్ఠుడు కల్యాణీ కపిలను మడమడాయించాడు కాబట్టి మనం కూడ మడమడాయించాలని ఏమీలేదు.

ఆర్యులు ఈశాన్య యూరప్ దేశాలయిన లాట్వియా, లిథుయేనియా దేశాలనుండి భారత్ కు వలస వచ్చి ఉండవచ్చు అనుకోటానికి ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఆకాలంనాటి ఆర్యులకు ఆవు డబ్బుతో సమానం (గోధనం). దానికి ఆర్ధిక విలువ, ఆహార విలువ ఎక్కువ. ఈ గోమాంస భక్షణం అనేది యూరప్ లేక ఇరాన్ ఇరాక్ ఆచారం కావచ్చు. బౌధ్ధ జైనాల ప్రభావం చేత మనం అహింసా వాదులుగా మారి ఉండవచ్చు. ఫలితంగా గోరక్షణ మనకు పవిత్రం అయి ఉండవచ్చు. ఇది మంచిదేగా.

మరి పాలిచ్చే ఇతర జంతువుల సంగతి ఏమిటి

గోవుల ఎద్దుల ముఖాల్లో ఎంత అమాయకత్వాన్ని, పవిత్రతను మనం చూడ కలుగుతామో, గేదెలు, మేకలు, ఒంటెలు, బహుశా ఏనుగుల ముఖాల్లో కూడ అంతే అమాయకత్వాన్ని మనం చూడ కలగాలి.

పవిత్రత అనే పదాన్ని నేను వాడ దలుచుకోలేదు. ఎందుకంటే, దానిని వెంటనే మతం కోణంలోంచి చూస్తారు. పాలిచ్చే జంతువులను తల్లిలాగా చూడటం, అవి సహజమరణం పొందేదాకా వాటిని మనం కబేళాకు అమ్మకుండా పోషించటం అనేది మెరుగైన మానవులుగా మనకి ఉండాల్సిన సుగుణం. అహింసకు, కులానికీ, మతానికీ సంబంధం లేదు. లేకపోతే మనకీ. పులుల్లాంటి క్రూర మృగాలకు తేడా ఏమి ఉంటుంది. మాకులంలో, మతంలో ఈక్రూరత్వానికి అనుమతి ఉంది, కాబట్టి మేము కొనసాగిస్తాము అనుకుంటే హాయిగా కొనసాగించుకోవచ్చు. మనం జంతువులపై కరుణ చూపలేనప్పుడు, దేవుడు మనపై ఎందుకు కరుణ చూపాలి, మన ప్రార్ధనలను ఎందుకు వినాలి కనీసం మనకి కష్టాలు కలిగినపుడైనా ఆలోచించాలి.

ఎంతో వేదన చెందిన తరువాతే, పైన వ్రాసిన ఉత్తర రామచరిత్ర తృతీయ విష్కంభం లో సౌధాతకి అనే శిష్యుడు వశిష్ఠుడిని పట్టుకొని పులియా తోడేలా అన్నాడు.

గేదెలకు, దున్నపోతులకు ఓల్డ్ యానిమల్ హోమ్స్

వట్టిపోయిన ఆవులని, గేదెలను, మేకలను, ఒంటెలను పోషించటం మనం ఆర్ధిక భారంగా చూడరాదు. సమాజం, దాతలు, మరియు ప్రభుత్వం ఈభారాన్నినెత్తిన వేసుకోవాలి. ఏజ్డ్ హోమ్స్ లాగానే ఓల్డ్ యానిమల్ హోమ్స్ నిర్వహించుకోవాలి. ఎలాగో ప్యాకెట్ కి 20 రూపాయలు ఇస్తున్నాం. ఇంకొక 50పైసలు ప్రత్యేకంగా చెల్లించటానికి వెనుకాడకూడదు. పాలపై వచ్చేలాభాలలో కొంతభాగాన్ని ప్రభుత్వ ప్రైవేటు డెయిరీలు యానిమల్స్ హొమ్స్ నిర్వహణకు కేటాయించాలి. అవులని, ఎద్దులని, గేదెలని, దున్నపోతులని, పాలకోసం పెంచిన మేకలను, ఒంటెలను కబేళాలకు అమ్మనీయకూడదు.

ఉపసంహారం

ఒక అనుమానానికి తావున్నది. ఇటీవల ఒరిస్సా లోని అసిహా, ఉదయగిరి, ధవళగిరి, పుష్పగిరి, రత్నగిరి, లలితగిరి మొ|| ప్రాంతాల్లో బయటపడ్డ బౌధ్ధ అవశేషాలు 8వ శతాబ్దం నాటివి. మన భవభూతి కూడ 8వ శతాబ్దం వాడు.

ప్రాథమికంగా నేటి మీడియా లక్షణాలకు నాటి మీడియా లక్షణాలకు భేదం లేదు. నాటకాలు, నృత్యాలు, శిల్పాలు, నటవిటగాయకులు సర్వం నాటి మీడియాలో ఒకభాగం. మీడియా స్వభావం ఏమిటంటే తన యాజమాన్యానికి లేదా తనను పోషించేవాడికి అనుగుణంగా చిందులు వేస్తూ ఉంటుంది. ఇపుడు తెలుగు పత్రికలు ఒకదానినొకటి రోతపత్రికలు అని తిట్టుకుంటున్నాయి గమనించలేదా.

ఆకాలంలో బౌధ్ధరాజులచేత పోషించబడిన కవులు తమ రచనలలో హిందూ యజ్ఞ యాగాలలో ఉండే జంతుహింసను అతిగా పెంచి చూపటం, హేళన చేయటం జరిగి ఉండవచ్చు. ఉ.రా.చ. తృతీయ విష్కంభాన్ని మనం స్థూలంగా హాస్యదృష్టితో చూసినా, ఈ అవహేళనను గమనించవచ్చు.


ఆ గడ్డాల వాడు పులియో, తోడేలో అని సౌధాతకి ఆశ్చర్యపోటం, నేటి ప్లూరలిజం కాలంలో చెల్లదు. నేడు బౌధ్ధులతో సహా, ప్రపంచ జనాభాలో 80% మంది దాకా సర్వభక్షకులే. భారత జనాభాలో కూడ 80% మంది దాకా ఆమ్నీవోరసే. ఇపుడు మనకి ప్రతివాడూ, గడ్డం ఉన్నా లేకున్నా పులి లాగానో, తోడేలు లాగానో కనిపించాలి. (ఇంకా ఉంది. ఇంకోరోజు).