725 India can show hundreds of businesses, occupations and pursuits, better than Slaughtering and Exporting

India is reported to be the second largest beef exporter in the world. What a great achievement!!! Here is a link to an astounding web page which says that Mrs. Promila Sibal, w/o of India's (Former) Human Resources Development Minister Mr. Kapil Sibal, has changed the name of her abattoir (slaughterhouse बुचडखाना, कसाईखाना కబేళా) from "Arihant" to "Arshiya". (Click to go to sunday-guardian) . The old name of the Company was said to be Arihant Exports Pvt. Ltd. Their Unit is in Ghaziabad, Uttar Pradesh. It is said to be the largest slaughterhouse in India, with a capacity of slaughtering 15600 big cattle per day.

The Company is said to be the No. 1 Beef Exporter in India.

The funniest and the most barbarous part is, Sibals have chosen the name "Arihant" for their butcherous venture. Arihant in Jainism means: Elimination of "internal enemies". It is about non-violence.

I have written earlier at this blog that "Ancient Indians" were Jains. It might have been the first Indian evolutionary Avtar in the process of Organic evolution of man from monkeys. It is my personal view, which I cannot impose on others, that Modern Jainism consisting of Digambar, Svetambar and other sects, is only an OFFSHOOT of and CHANGED FORM of ancient Jainism. The difference between the Ancient Indian Jainism and the Modern Jainism, in my personal view, is that the Modern Indian Jainism has been greatly influenced by Aryan Culture. Modern Jains include the migrant Aryans from North Europe. While migrant Aryans borrowed some concepts and practices from Ancient Indian Jainism, some of the migrant Aryans shifted to Jainism, bringing with the them the Aryan Practices into Jainism.

I do not wish to say that modern Jainism has to go back to the Ancient Jainism through a series of Internal Reforms by themselves, though that may be an ideal progressive idea, but it can lead to chaos, and numerous rifts. However, I am tempted to say that Jainism has to conquer "its inner urges" for getting minority status from Govt. of India. Instead, they have to try to influence the Rest of India, by generating more progressive and helpful philosophical and thematic currents.

back to Arihant Exports name change

As per the Sunday-Guardian.com report , Ms. Promilla Sibal changed the name of their Company to "Arshiya Exports".

This is another funny thing. The word "Arsh" आर्ष् in Hindi, ఆర్ష in Telugu, means "Sages". Rishi= Sage. The suffix "Iya" indicates "from, belonging to". Example: bhArat + Iya = Persons from India, or Persons belonging to India.

So now, our ArshIya Exports of Messrs. Kapil Sibal and Promilla Sibal, belongs to Sages !

ANOTHER TRIGGER FOR THIS BLOG POST

Here is a DeccanChronicle.Com link to an article by a Mumbai Journalist by name Shri Yogish Aggarwal. (Click to go to DeccanChronicle.com) . This article has also appeared in the Print Edition of the paper dated 17th April 2017, Editorial page, in the middle.

ybrao-a-donkey's humble comments. वैबीराव एक गधे के विनम्र राय . వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వాణి. You have every right to differ with me. I respect your right. आपको मेरे मत से भिन्न राय रखने के संपूर्ण हक है। मै उस अधिकार को परिपूर्ण रूप से गौरव देता हुँ. మీకు, మీ భిన్నమైన అభిప్రాయాన్ని కలిగిఉండే సంపూర్ణ హక్కు ఉంది. దానిని ఎంతో నేను గౌరవిస్తాను. However, pl. examine this donkey's views also. परन्तु एस गधे के दृष्टिकोण को भी अनुशीलन कीजिये. కానీ ఈ గాడిద దృష్టికోణాన్ని కూడ ఓర చూపుతో కంటజూడుమీ, క్రీగంట జూడమీ.

I do not know Shri Yogi Aggarwal. I am neither his fan, nor his critic. When I read this article, I got an impression, that it has all the features, qualifications, and requirements to fulfil the need of a PRINTED PUBLICITY BROCHURE for the Association of Abattoirs and Butchers in India, or probably, even the world. I do NOT want to attribute any motives, or vested interests to him. But, at the sametime, as readers we expect that authors, journalists and writers have to cover the "both sides" of any issue, and then they can write whatever they have as their personal views at the end, unless they have some openly committed or declared their lines of thinking, and methods of analyses.

But, this article of Shri Yogi Aggarwal is very very informative. It has all the ingredients to convince us that India has to permit cow slaughter, and permit beef exports. Innocent Readers of this article, or "Beef-lovers" in India, can easily fall prey to the Cow-slaughter and Beef Export Lobbies propaganda. To overcome this propaganda, one blogpost like this written here will not be sufficient. We may need at least ten blog posts, because several seemingly-innocent and convincing questions and issues have been raised.

We shall take up one or two sample quotes from the Article, for a review.

"...The main reason for banning cow slaughter is to manipulate caste Hindu sentiments by harping on the sacredness of “mother cow”. This has been built up into a myth, bypassing the vital role the cow, bullock, bull and buffalo play in the village (and national) economy. The life-giving milk that cows and buffaloes generate is the reason for the reverence many feel for cattle. For the Indian farmer this reverence is tempered with the practicalities of his/her living needs. No matter how affectionately the cow is treated, on outliving its usefulness it is better to exchange it for a younger animal, knowing that the trader who comes to take it away will lead it to the slaughterhouse. ..."

yb's observation: 1. For showing compassion to animals, one need not be a caste Hindu. Person of any caste or religion can be moved by the cruelty meted out to animals.

2. Miltch and farm animals (includes all i.e. cows-bulls, buffalos of both sexes, both male and female camels etc. etc.) might have been "economic-monetary-pecuniary animals" (equivalent of money) to the Aryans-Europeans-Semitics. But not to Ancient Indians. To the Ancient Indians, they were "Goddess-Lakshmi's". They used to maintain their animals till they underwent their natural death from oldage, and their off-springs continued their lineage. This is because, farm lands provided them enough dry and green grass to feed the animals, even when the miltch animals become dry, and even when the draught-animals become decripit. Every village home used to have a separate piece of land reserved for cattle-grass and hay-stacks (in addition to the agricultural farm). Even feed used to be home made from agricultural ingredients, and remnants of household kitchen. I remember, from my childhood, we used to have such compound in the outskirts of village, called "coppa doDDi" in Telugu. Aged animals were not absolutely useless things. They give dung and compost manure. They give dung-sticks fuel. The miltch and draught animals were the part of the villager's family. Just as a farmer does not kill his mother because she has become decrepit, the farmer will not kill the miltch-animal or the draught-animal because it has become decrepit.

The problems of farmers are getting compounded, when they have started buying hay, green fodder, and feed, instead of using the kitchen wastes, harvest-stems etc.

If we have to bring back the agriculture and dairying to their former glory, we have to first control our population. All our lands are being converted into house-sites for speculative purposes, on which no homes are built by the speculators. We have to stop laying of layouts by speculative Realtors.

Solution 2: The cattle, before their domestication were forest-dwelling. Hence, instead of slaughtering dry-sick cattle, and decrepit draught भारवाही బరువుమోసే, బండ్లు లాగే animals, Govt. can reserve patches of forest lands for abandoned cattle, allow grass and shade-trees to grow there. Stray-cattle can be dropped there, transporting them to such forest lands, to undergo their natural death. Even this will reflect the "ungrateful" nature of a human being, yet, it will be better than sending cattle directly to gallows.

---

Another quote from the same article:-

"...A more insidious gambit is to hit at the livelihoods of dalits and minorities. Dalits do most of the unpleasant labour in the slaughterhouse business, while the trade is in the hands of relatively prosperous Muslims who can give jobs and dispense favours. By undermining dalits and Muslims and the class they represent, the government cuts at their employment prospects, a disturbing outlook as it can lead to desperation. This can lead to a search for violent solutions among the dalit and Muslim underclass. ..."

The fact remains working in a slaughterhouse, or in a tannery is not a pleasant job. Why these jobs should be left to dalits and minorities? They have to join the main stream.

The stress should be on developing alternative occupations and pursuits, and businesses. There are hundreds of such gentler, intrinsically-satisfying jobs and occupations. These will become available to Indians, only if the Government of India, and the State Governments care. These need not be crazy IT jobs or MBA jobs.

Subject to corrections and deletions. To continue. सशेष. ఇంకా ఉంది.

673 Replies to comments of my friend about EQUANIMITY (sama drishTi) वर्गों के मध्य सम दर्शन पर, कुछ व्याख्याओं के जवाब. సమదర్శనత్వం విషయంలో మిత్రుడు లేవనెత్తిన అంశాలకు జవాబులు

Herein pasted is the text of an email message received from my friend, who has provided us a different interpretation for the verse of "vidya vinaya sampannE" and the Equanimity (sama drishTi) discussed by us in post Nos. 670 and 671. Post 670 by ybrao-a-donkey, raised a question why our Swamijis are not treating buffalos-goats-camels on par with cows. Why do they treat cows alone as sacred. 671 contains an email message from my friend about my erroneous interpretation of verse "vidya vinaya sampanne". Now, we have received another email message from our friend which contains a more detailed explanation. I am reproducing it for public benefit. My reply is also given, for Reader's benefit.

ఆర్యా,

భగవద్గీతకు భాష్యాలు చాలామంది వ్రాసేరు. అయితే, సరియైన వ్యాఖ్యానాలు అతి తక్కువ. ఎందుకంటే సంస్కృత భాష స్వరూపమే అది. ఒక్కొక్క పదానికీ బహుళ అర్థాలతో విలసిల్లుతూవుంటుంది. ఒక పదానికి నిర్దుష్టంగా అర్థాన్ని సంస్కృత భాషలో నిర్దేశించిన వైయాకరణులు, భాషా పండితులు లేరు. అందుకే కొన్ని వేల వ్యాఖ్యానాలు వెల్లివిరిసేయి. మీరు ఆ శ్లోకాన్ని ఉటంకించారు కాబట్టి, నాకు తెలిసిన భాష్యం వేరు కాబట్టి, ఆ విషయాన్నే మీకు చెప్పాలనే ఉద్దేశంతో నాకు తెలిసిన విషయాలను మీతో పంచుకోవాలని, ఒక వైష్ణవ సంప్రదాయ భగవద్గీతా భాష్యంలోని విద్యావినయసంపన్నే అనే శ్లోక తాత్పర్యాన్ని మీకు పంపేను. అయితే అది అసంపూర్ణం. ఈ వేళ మళ్ళీ పూర్తి తాత్పర్యాన్ని పంపిస్తున్నాను. ఆ భాష్యంతో నాకెట్టి సంబంధమూ లేదు. అలాగే, ఆత్మ గురించి, రాముడి గురించి మీ భావనలతోనూ నాకు పేచీ లేదు.

నా ఉద్దేశం ప్రకారం రామానుజులవారి గీతాభాష్యమే అతి కచ్చితమైనది. ఒక శ్లోకాన్ని సరిగ్గా ఎలా అర్థం చేసుకోకపోతే ఎలటాంటి కువ్యాఖ్యానాలు వస్తాయో మీకు చెప్పడానికే నా ప్రయత్నం. అలాగే, చాతుర్వర్ణ్యం మయాసృష్టం అనే శ్లోకానికి కూడా అనేక కువ్యాఖ్యానాలు వెలిసేయి. నిజానికి చాతుర్వర్ణ్యం అంటే, బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్రులు కారు. ఎందుకంటే, సృష్టిలో మానవులు ఒక్కరే లేరు. చేతనాలు, అచేతనాలు ఎన్నో వున్నాయి. దానికి సరియైన అర్థమేమంటే, దేవ, మానవ, తిర్యక్, స్థావర అని అర్థం. ఈ అసలైన అర్థాన్ని విస్మరించి, చెత్త అర్థాలతో కంపు చేసేరు కొంతమంది భాష్యకారులు. మీరు కూడా అవే భాష్యాలని ఉటంకించడం నాకు నచ్చక మీ అవగాహనను విస్తృతపరచే ఉద్దేశంతోనే నేను ఈమెయిల్ పంపేను.

భగవద్గీత గురించిన భాష్యకారులందరి వ్యాఖ్యానాలనూ సమగ్రంగా ఈ వెబ్సైట్ లో మీరు వీక్షించగలరు. Link: Click to go to http://www.bhagavad-gita.org/Gita/chapter-01.html

నేను రామానుజ గీతాభాష్యాన్ని పంపుతున్నాను. వీలుంటే చదవండి.

ఇది కేవలం మీ భగవద్గీతా తాత్పర్య అవగాహనను పరిపుష్టం చేసేందుకేనని మరొక్కసారి నొక్కి వక్కాణిస్తున్నాను.

విద్యావినయసంపన్నే శ్లోకం యొక్క పూర్తి తాత్పర్యం
విద్యావినయసమ్పన్నే బ్రాహ్మణే గవి హస్తిని | శుని చైవ శ్వపాకే చ పణ్డితాః సమదర్శినః || 18 ||

చాలా అందంగా ఒక్కొక్క పాదంలోను రెండేసి, రెండేసి జంటలని తను చూపిస్తున్నాడు. అంటే, సాధారణంగా తనను తాను చూసుకోవడం అనేది ఎవరైనా ఒక వ్యక్తికి కొంతకాలం సాధన చేస్తే అలవడుతుంది.

'తానెవడు అనేదాన్ని, 'దేహంకంటే తాను వేరట, తాను ఇలటాంటివాడట, తాను ఇలా ప్రవర్తించాలట. కర్మానుష్ఠానం చేయాలట. తాను శరీరంకంటే విలక్షణుడట' - ఇది యోగంలో కూర్చుంటున్నంతవరకో, జపంచేసుకుంటున్నంతవరకో, సాధన అనుష్ఠానం సాగుతున్నంతవరకో చూసుకోవడం కొంతవరకూ జరగవచ్చు.

కానీ, అదిమాత్రమే చాలదు. 'ఈ శరీరంలోనే కాకుండా చుట్టూవుండే ప్రపంచంలో, మనకి కనిపించే ప్రతివ్యక్తిలో వుండే ఆత్మకూడా యిట్లటాంటిదే' అనే జ్ఞానంకూడా తనకి కలగాలి. అంటే, ఇక్కడ మనకి చేసే ఉపదేశం ఏమంటే, 'ఆత్మల యొక్క సమదర్శిత్వాన్ని అలవాటు చేసుకోవాలి', అని చెబుతున్నాడు. అది కలిగితేనే నిజమైన సమగ్రజ్ఞానం కలిగినట్లు లెక్క. అంటే, ఇందులో మనకి రెండు థలు ఉపదేశం చేస్తున్నాడు స్వామి.

జ్ఞానంయొక్క వికాసదశలు రెండు. అందులో మొదటి దశ - 'దేహంకంటే తాను విలక్షణుడు. ఆ దేహంలో తాను ఏ రకమైన కర్తృత్వాదులు లేనివాడు'. దీనికంటే పై దశ ఏమిటీఅంటే, 'తాను ఏ విధమైన స్వరూపస్వభావాలు కలవాడో, ఈ కనిపించే ఇన్ని శరీరాలలో వుండే జీవవిశేషాలలో కూడా ఆ రకమైన స్వరూపస్వభావాలు మాత్రమే కలిగినవితప్ప మరొకరకంగా కాదు', అనే విషయాన్ని, 'తాను శరీరాలయొక్క మార్పు వున్నప్పటికిన్నీ కూడా లోపల ఆత్మల్లో మార్పువుండదు', అనే విషయం తాను స్పష్టంగా తెలుసుకోవాలి.

విద్యుత్‌ ప్రవహించేటప్పుడు రకరకాల వాహకాల్లోంచి విద్యుత్‌ ప్రవహిస్తుంది. 'అది లైట్ ద్వారా, ఫ్యాన్‌ ద్వారా, వీడియో ద్వారా టి.వి. ద్వారా, ఎలక్ట్రిక్‌ హీటర్‌ ద్వారా, లేక మరొకదాని ద్వారా, ఎన్నింటిద్వారా ప్రసరించినప్పికిన్నీ కూడా విద్యుత్‌ ఒకటే, ఒకే విధంగా వుంటుంది అన్నింలోంచి', అనే విషయం తెలియడం చాలా అవసరంకదా. అది తెలిస్తే నిజంగా విద్యుత్‌ గురించి తెలిసినట్లే లెక్క.

లేకపోతే, లైటులోంచి వచ్చే విద్యుత్‌ వేరు, బల్బులోంచి వచ్చే విద్యుత్‌ వేరు, వీడియోలోంచిలోంచివచ్చే విద్యుత్‌ వేరు, ఫ్యాన్లోంచి వచ్చే విద్యుత్‌ వేరు, హీటర్లోంచి వచ్చే విద్యుత్‌ వేరు - ఇలా ఉండదు కదా? కనక, మొదట మనం ఉపయోగించే విద్యుత్‌ కంటే ఇందులో వుండే విద్యుత్‌ వేరు కాదని తెలియాలి. 'ఇలాటి పరికరాలన్నింటిలో వుండే విద్యుత్‌ కూడా ఒకటే' అనే విషయం తెలిస్తే విద్యుత్‌ గురించిన సమగ్ర విజ్ఞానం కలిగినట్లు. అలాగే, 'ఆత్మల గురించిన విజ్ఞానం కూడా అదిగో అట్లటాంటి, అన్నింటిలోను సమదర్శిత్వ విజ్ఞానం కలిగినప్పుడే, నిజమైన జ్ఞానం పక్వత చెందినట్లు లెక్క, అది ఇలా వుండాలి', అని స్వామి, అందమైన ఆరువస్తువులని చూపించాడు .

విద్యావినయసమ్పన్నే బ్రాహ్మణే గవి హస్తిని అనే శ్లోకంద్వారా, తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేద్దటాం. లోకంలో ఒక వ్యక్తిని మనం పైన కనిపించే ఆకారాన్నిబట్టి గుర్తిస్తటాం. ఆ ఆకారంలోకూడా పైన కనిపించేది వేసుకున్న వేషం. వేషం ఎంత బాగుంటే, 'ఓహ్, ఆ వ్యక్తి అంత ఉత్తముడో, ఉన్నతుడో' అని మనం అంటటాం. పైవేషం అంత బాగాలేకపోతే, ఆ వ్యక్తిలో పెద్ద ఏం విశేషం లేదని అనుకుంటటాం. అది, పైన వాడు వేసుకున్న వస్త్రాన్ని బట్టి గౌరవించడం.

'కానీ, దాన్నిబట్టి వ్యక్తిని గుర్తిస్తారా?' - 'కాదూ', అని అంటారు జ్ఞానులు. కానీ, లోకంలో గుర్తింపు బాహ్యంగా కనిపించేవాటినిబట్టే సామాన్యంగా సాగుతూవుంటుంది.

వస్త్రేణ వపు షా వాచా విద్యయా వినయేన చ వకారైః పఞ్చభిర్యుక్తః నరో భవతి పూజితః అంటుంది నీతిశాస్త్రం. వస్త్రేణ మొదట వస్త్రాన్నిబట్టి చూస్తాడు మనిషి, 'ఆహాహా, ఎంత బ్రహ్మటాండమైన టిప్ టాప్గా, నీటుగా డ్రస్‌ వేసుకొచ్చేడు, రండి రండి వేంచేయండి', అంటటాం మనం. వాడు లోపల ఎలటాంటివాడో మనకి తెలియదు. కానీ, పైన వేసుకున్న వస్త్రం ఎప్పుడు శోభిస్తుందీ అంటే, వపు షా ఆ వస్త్రానికి తగినట్టుగా, లోపల దేహంకూడా పుష్టిగా వుండాలి కదా. అయితే, దేహం పుష్టిగా వున్నంతమాత్రంచేత చాలదు.

వాచా వీడు మనిషికదా? పుష్టిగా వుండడం జంతువు కూడా వుంటుంది. 'మటాంచి బ్రహ్మటాండంగా బలిసిన ఒక 'పంది', ఫస్ట్‌క్లాస్‌గా వుండేది, బ్రహ్మండమైన డ్రస్‌ వేసుకొచ్చింది, దానికీ మంచి దేహాకారం వుంది కదా అని, 'రండి, రండి కూర్చోండి' అని ఆ 'పంది'ని ఆహ్వానిస్తామా? అంటే, కేవలం వస్త్రం, వస్త్రానికి తగిన శరీరంవుండడం మాత్రమే చాలదు. మానవుడికి వుండాల్సినది ఒక వైలక్షణ్యం వాడిలోని వాక్కు. కనక, వాక్కు మంచిదైందా, ఆదరించవచ్చు వాడిని.

వాఙ్మధుర్యే సర్వలోకప్రియత్వం అనికదా అంటూంటారు. 'వాక్కు మంచిదైతే లోకమంతా ప్రేమిస్తుంది. వాక్కు చెడ్డదయితే, పరుషమైతే, కఠినమైతే లోకమంతా వాడిని ద్వేషిస్తుంది', అంటూ మనవాళ్ళు చెప్పుకుంటూవుంటారు. కనక, మనిషికి కావలసింది పైనుండే కేవలం వేషం కాదు. కేవల ఆకారపుష్టి మాత్రం చాలదు, దానికి తగిన మంచి వాక్కు కూడా కావాలి.

వాక్కుంది కదా అని, ఆ వాక్కు అసంస్కృతమైన వాక్కు గనక అయినట్లయితే, మళ్ళీ అది ఎందుకూ పనికిరాదు, లోకానికి హానికరం. వాడికీ అవమానకరం. కనక, ఆ వాక్కు కూడా తగిన మంచివిద్యచేత సంస్కరించబడినది కావాలి. అంటే, తెలిసి క్రమంప్రకారం మాటలాడగలిగే వాక్కు వుండాలి. అలటాంటి వాక్కు వున్నప్పుడు ఆ విద్యని మనం గౌరవిస్తటాం. వాక్కున్నప్పటికిన్నీ కూడా తను సమాజంలో వెళ్ళినప్పుడు, వ్యక్తులతో వినయం కలిగి, పెద్దల దగ్గరకి వెళ్ళినప్పుడు ప్రవర్తించడంచేతకాని విద్య పెద్దగా శోభించదు. అసలు 'విద్యకి లక్ష్యమే వినయం' అనికదా అంటారు.

విద్యా దదాతి వినయం విద్యవల్ల వ్యక్తిలో వినయం రావాలి. వినయంవల్ల వాడు 'యోగ్యుడు' అని లోకం అని లోకం అంటుంది. 'యోగ్యుడు' అని లోకం గుర్తించగానే, వానికి కావలసిన వసతులేవో సమకూరుస్తుంది. వాడికి కావలసిన సంపదలు వాడికి చేకూరుస్తుంది. ఆ సంపదలవలన వాడు మంచిపనులు చేయగలుగుతాడు. వాడూ సుఖపడతాడు, తోటివాడినీ సుఖపెడతాడు. కనక, విద్యకి ప్రధానమైన లక్ష్యం వినయాన్ని సంతరింపచేసిపెట్టడం. ఇలటాంటి వినయాన్నిబట్టి విద్యని గుర్తిస్తటాం. విద్యనిబట్టి ఆ విద్యయొక్క వాక్కుని మనం గౌరవిస్తటాం. వాక్కునిబట్టి ఆ వ్యక్తి యొక్క ఆకారాన్ని మనం గౌరవిస్తటాం. ఆకారానికి గౌరవం దానికుండే పైన వస్త్రం. గౌరవించడానికి సాధనం కేవలం ఆకారమూ కాదు, కేవలం వాక్కూ కాదు, కేవలం విద్యాకాదు. ఇవన్నీ కూడా 'వినయం' మీద ఆధారపడివున్నాయని అంటూవుంటారు. దీన్నిబట్టి లోకంలో వ్యక్తుల యొక్క గుర్తింపు ఆధారపడివుటుంది. ఇది సామాన్యుల విషయంలో మన నీతిశాస్త్రకారులు చెప్పిన మాట. కానీ, 'లోకంలో వుండే వ్యక్తులలో జ్ఞానులని దేన్నిబట్టి గుర్తించాలి?', అని మనం ప్రశ్నవేసుకుంటే, శ్రీకృష్ణపరమాత్మ చెబుతాడూ,

'కేవలం పైనుండే ఆకారాలనిబట్టి కాదయ్యా గుర్తించడం'.

'మరి దేన్నిబట్టి?' - 'ఆ లోపలవుండే ఆత్మలయొక్క సమదర్శిత్వాన్ని మనం సాధించాలి' అని చెప్పేడు. పైన ఆకారం ఏది వచ్చినప్పటికిన్నీకూడా అది కర్మవల్ల ఏర్పడ్డ ఆకారం. ఆ కర్మ తొలగ్గానే, ఆకారం పోతుంది. ఆ శరీరం వాడికి వదలిపెట్టక తప్పదు. అందులోంచి వాడు వెళ్ళిపోతాడు. ఇది 'ముముక్షువు' గురించి చెప్పేది. బాగుపడగోరే, జీవించగోరే వ్యక్తి గురించి చేసే ఉపదేశం. ఊరికే జీవించగోరేవాడికోసం శ్రీకృష్ణుడి ఉపదేశం ఎందుకు గనక? కేవలం జీవించడంకోసం వాడికి లౌకిక కార్యాలు చాలు, ఆమాత్రం ఉపదేశం చాలు.

కానీ, ఇప్పుడు కృష్ణుడి యొక్క లక్ష్యం, ఊరికే జీవించడంగాక, 'ఒక్కమెట్టు పైకెక్కి తాను కూడా బాగుపడాలి' అని ఎవడైతే దేహంకంటే విలక్షణమైన, లోపల జ్ఞానానికి ఆధారమైన ఆత్మవస్తువుదాకా తన దృష్టిని ప్రసరింపజేస్తాడో, అలటాంటివాడికి, 'తాను ఏం చేయాలి' అనేది ఉపదేశం చేయడంకోసం ప్రారంభిచాడు. అది తెలుసుకోవాలనే కదా, అర్జునుడు కూడా శ్రీకృష్ణుడిని ప్రశ్నించాడు?

కనక, అలటాంటివాడి బ్రతుకుని 'ఉజ్జీవనం' అంటటాం. ఈ ఉజ్జీవించగోరే వ్యక్తి గుర్తించాల్సింది కేవల శరీరాన్ని కాదు. లోపలుండే ఆత్మని. ఈ ఆత్మలు అన్ని శరీరాలలో, పైనుండే చతుర్ముఖబ్రహ్మాగారి దగ్గరనుంచి ప్రారంభిస్తే, మనం చూసే గాలిలో ఎగిరే అతిసూక్ష్మక్రిమికీదుల లోపలవుండే జీవులదాకా అంతా సమానమైన ఆకృతి కలిగివుంటారు. ప్రతివాడూకూడా అణుస్వరూపులే. వాళ్ళందరికీ వుండే జ్ఞానంమాత్రం విభుస్వరూపం. కానీ ఆ జ్ఞానం కప్పబడివుంది, వారు చేసుకున్న కర్మవిశేషంచేత.

'ఇదిగో నేనుకూడా అలటాంటి ఒక కర్మవిశేషంచేత ఈ శరీరం పొందేను. వేరొక కర్మవిశేషంచేత, ఇలటాంటి జీవుడే అదిగో ఆ శరీరం పొందేడు. జీవుళ్ళలో తారతమ్యాలు లేవు, కానీ వాళ్ళు చేసుకున్న కర్మలలో వుండే తారతమ్య ప్రభావంచేత, దేహాల్లో కూడా తారతమ్యాలొస్తాయి' అని గుర్తిస్తాడు జ్ఞానం కలిగిన బుద్ధిమంతుడు, ఇది ప్రధానం', అని స్వామి చెప్పేడు.

అయితే, ఈ శరీరాలు ఏర్పడటంలో మూడు గుణాలుంటాయి. మనం ధరించే, ఈ ప్రకృతి, ఈ ప్రకృతి పరిణామమైన ఈ శరీరం వున్నదే, ఇది ప్రకృతివల్ల తయారైంది, ప్రకృతిలో మూడు గుణాలుంటాయి. అవి, సత్త్వమని, రజస్సని, తమస్సని మూడు.

అందులో ఈ మానవశరీరం తయారుకావడానికి ప్రధానమైన గుణం, ఆధిపత్యం వహించే గుణం 'సత్త్వం' అని అంటటాం. జంతువులు శరీరాలు ధరించడానికి ప్రధానమైన గుణం, ఆధిపత్యం వహించే గుణం 'రజస్సు' అంటటాం. ఆ జంతువులలోకూడా కొన్ని జంతువులు, ఆ మనుష్యులలోకూడా కొందరు మనుష్యులు ఆ శరీరాలు ధరించడానికి ప్రధానమైన కారణం, వారిలో తమస్సు ఆధిపత్యం వహించడం.

అందులోకూడా, ఒక్కోసారి సత్త్వం ధరించిన శరీరాల్లోవుండే వ్యక్తులలో కూడా సత్త్వం అధికమైన శాతంలో వుండేవారు, సత్త్వం తక్కువ శాతంలో వుండేవారు. అట్లాగే, రజస్సు ప్రభావంచేత, శరీరాలు ధరించినవాళ్ళలో కూడా రజస్సు అధికంగా వుండేవాళ్ళు, రజస్సు తక్కువగా వుండేవాళ్ళు వుంటారు. అంటే, ఏ గుణం ప్రధానంగా ఆధిపత్యం వహిస్తున్నా మిగతాగుణాలు కూడా వెనకాతల వుంటాయి.

గుణములు మూడూకూడా ఎప్పుడూ కలిసేవుంటాయి, ఈ ప్రకృతిలో వుండే శరీరాలు అన్నింలోకూడా. కేవల సత్త్వంగానీ, కేవల రజస్సుగానీ, కేవల తమస్సుగానీ, ఎక్కడా వుండనేవుండదు. ఇదంతాకూడా 'మిశ్రసత్త్వం' అని అంటారు. విరజానదికి ఈవల వుండే అపారమైన ఈ లీలావిభూతి ప్రకృతి అంటారే, 'ఇదంతా మిశ్రతత్త్వ మయము' అని మన శాస్త్రం నిర్ణయం చేసింది.

ఈ విరజానదికి ఆవల వుండేది మాత్రం, 'శుద్ధసత్త్వమైన ప్రకృతి' అని, దాన్ని 'పరమపదం' అనే పేరుతోటి వ్యవహరిస్తూవుంటారు. 'శుద్ధసత్త్వం' ఒక్కటే మనకి అక్కడ దొరకుతుంది తప్ప, ఈ ప్రకృతిలో చేరిన ప్రతివ్యక్తీ, ప్రతి శరీరమూకూడా 'సత్త్వ రజస్సు తమస్సు' గుణాలని మూడింనీ కలిగివుటాడు. ఒక్కొక్కసారి ఒక్కొక్కి ఆధిపత్యం వహించేటప్పుడు మిగతా రెండూ వెనకాతల అణగివుంటాయన్న మాట.

అణగివున్నంతమాత్రంచేత, 'అవి లేవు' అని అనుకోడానికి వీల్లేదు. పైకొచ్చినప్పుడు మాత్రం, 'ఓహో, ఇప్పుడు ఈ గుణం పనిచేస్తున్నట్లుందే', అంటూ ఆ బయటవాళ్ళు చూసే ప్రవృత్తినిబట్టి వెనకాతల ప్రభావం చూపే గుణాన్ని ఊహిస్తూవుంటాము. గుణాలు మన కింకి కనిపించేవి కావుగదా?

సత్త్వం అధికంగా వుండడంవల్ల ఇచ్చే శరీరం 'బ్రాహ్మణశరీరం' అంటాము. అందులో సత్త్వం మరీ అధికంగా వుంటే వాడు చక్కని విద్యని నేర్చుకుంటాడు. దానికి తగినట్లుగా ప్రవర్తిస్తాడు. అది లేదా? 'నేను కూడా బ్రాహ్మణుడనే' అని చెప్పుకోవడానికి పనికొస్తుంది తప్ప, బ్రాహ్మణుడిగా వుండాల్సిన లక్షణాలు వాడిలో ఒక్కికూడా వుండనేవుండవు. పేరుకు మాత్రం అదే. అదిగో అలా చూపిస్తున్నాడు స్వామి.

విద్యావినయసమ్పన్నే బ్రాహ్మణే అంటే బ్రాహ్మణుడిగా వాడు పుట్టి వుండవచ్చు, కానీ వాడికి విద్యగానీ, ఒకవేళ విద్యావంతు డైనప్పికీ దాని పరిణామంగా రావలసిన వినయంగానీ సుతరామూ వాడిలో లేకపోతే, వాడు చదువుకున్నవాడే గానీ 'చదువుకున్న మూర్ఖాగ్రేసరుడు' అంటటాం.

ఒక్కొక్కడు బ్రాహ్మణశరీరాన్ని ధరించకపోయివుండవచ్చు. కానీ, చక్కి విద్య విద్యకి తగిన వినయాన్ని వాడు కలిగివుండవచ్చు. వాడిలో సత్త్వం ప్రధానంగా ప్రభావం చూపిస్తున్నదన్నమాట. కనక, విడదీస్తున్నాడు స్వామి, విద్యావినయసమ్పన్నే పైన శరీరంతోి వాడు, చక్కి విద్యని నేర్చి, వినయం కలిగి, ఒకడుంటాడు. వీడు సత్త్వం అధికంగావున్న మనిషి. బ్రాహ్మణే రెండవది, వాడు 'నేను కూడా బ్రాహ్మణుడనే', అని చెప్పుకుంటూవుంటాడు, కానీ వాడిలో ఆ లక్షణాలు వుండవు. సత్త్వయోగ్యతైదేవుంది వాడికి, ఏదో ఒకనాటికి మళ్ళీ బాగుపడానికి. అంతవరకూ మాత్రమే.

కనక, సత్త్వంకలిగిన వాళ్ళలో ఇద్దరిని చూపించేడు. రజోగుణం కలిగినవాటిలో, జంతువులు కదా ప్రధానంగా రజోగుణం కలిగివుండేవి, వాటిని తీసుకుని దృష్టటాంతంగా చూపిస్తున్నాడు.

అందులోకూడా సత్త్వం వుంటూ, రజస్సు కూడా కొంచెం వుండేది ఒక జంతువు. అది గోవు. రజస్సు అధికంగావుండి, సత్త్వం దానిక్రింద అణగివుండేది ఏనుగు. గవి హస్తిని అవి ఒక రెండింటిని చెప్పేడాయన.

తమోగుణం చాలా అధికంగా వుండే జంతువులలో చెందినటువింది శునకము, అంటే కుక్క. మరి, దాన్ని మటాంసాన్ని తినే వ్యక్తివుంటుండే, వాడు అంతకంటే కూడా అల్పస్థాయిలో వుండేవాడు అంటారు. అంటే, తమోగుణమే వాడిమీద తన ప్రభావాన్ని అత్యధికంగా చూపిస్తూవుంటుంది. మిగతా రజస్సు, తమస్సులు చాలా క్రొద్దిగా అణగిపోయి వాడిలోవుంటాయి గనక, అదిగో ఆ గుణం ఆధిపత్యం వహించేవి అని రెండు చెప్పేడు.

శుని చైవ శ్వపాకే చ - శుని- శునకమునందు, శ్వపాకే చ- శునకమటాంసమును తినువానియందు అని. అర్థాత్‌, ఒక ఆరువర్గాలుగా చేసి మనకి చూపించాడు. అంటే, ఇక లోకంలో వుండే మిగతా అన్నింనీ కూడా ఒక్కొక్కదాన్ని ఒక్కొక్క వర్గంలో చేర్చుకోవచ్చు. ఎవరైనా విద్య, చక్కటి వినయం కలిగిన వ్యక్తులె వరైనా కనిపించారంటే సత్త్వగుణంలో చేర్చండి.

మనుష్యుల్లో ఎవడైనప్పికిన్నీ కూడా కేవలం వాడి శారీరకమైన యోగ్యతచేతనే, 'నేను గొప్పవాడిని' అని తాను చెప్పుకుంటూ, ప్రదర్శన చేసుకుంటూ తిరిగేడా, వాడిని బ్రాహ్మణతరగతిలో చేర్చండి.

అలాగే, కేవలం కాస్త జంతువుల్లా వుంటూ, అందులో కాస్త మంచి సాత్త్వికంగా ఒక జంతువువుంటే, దాన్ని గోవుల్లో చేర్చండి. రాజసంగా ప్రవర్తించే జంతువు వుంటే, దాన్ని ఏనుగుల్లో చేర్చండి.

తమస్సు అధికంగా కనిపించే మనుష్యులుగానీ, జంతువులుగానీ వుంటే దాన్ని శునకముల్లో చేర్చండి. అందులో అత్యంత నీచముగా, హీనముగా ప్రవర్తించేవాళ్ళున్నారా, శునకమటాంసమును తినేవాళ్ళ తరగతిలో చేర్చండి. అంటే, 'ఇది చాలా తక్కువది' అని శ్రీకృష్ణుడి ఉద్దేశం.

అయితే, ఈ రోజుల్లో కాలం మారడంచేతనో ఏమిటో మనకి తెలియదుగానీ, అసలు శునకమటాంసం తినడమే అదో పెద్ద గొప్ప అనుకుంటున్నారు. అంటే, మనిషి ఏస్థాయికి దిగజారుతున్నాడో దాన్నిబట్టి మనం తెలుసుకోవచ్చు.

మొత్తానికి ఆరువస్తువులని దృష్టటాంతంగా చూపించాడు. ఇవన్నీ పైన కనిపించే ఆకారములలో వివిధ మార్పులు. మనకి తెలియవలసింది ఏమి?

'మార్పులు శరీరాలలో ఎన్నున్నా, లోపలుండే ఆత్మల్లో మాత్రం మార్పులు లేవయ్యా, అన్నింలో సాగే ఆత్మలుకూడా సమాన ఆకారము, జ్ఞానము కలిగినవే. కానీ, ఆ జ్ఞానం ప్రకాశించే శరీరాలుమాత్రం మారుతున్నాయి. ఆ లోపలుండే ఆత్మని సమానంగా ఎవరు చూస్తాడో వాడే యోగ్యుడు', అని దాన్ని వివరిస్తాడు.

ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందినవాడు అందరినీ సమదృష్టితోటి ఎట్లాచూడగలుగుతాడో, అలాటివాడు మంచివాళ్ళని ఎలా ప్రోత్సహిస్తాడో, చెడుప్రవృత్తులు కలిగినవాళ్ళని ఏ విధంగా జాలితో మార్పు చేస్తాడో, స్వామి మనకి వివరించడం కోసమని, మొదట ఆత్మసాక్షాత్కారం కలిగిన వ్యక్తికుండే యోగ్యతని వివరిస్తాడు.

పణ్డితాః సమదర్శినః- పణ్డితాః- 'పండితులు' అంటే, 'చెవులకు ఇంతింత కుండలాలు, మెడలో ఇంతింత మాలలు, నుదుట ఊర్ధ్వపుండ్రాలు పెట్టకుని, బ్రహ్మటాండమైన అంచులు కలిగిన పంచెలు వేసుకున్నవాళ్ళు' అని కాదు అర్థం. ఎవడికైతే చక్కి జ్ఞానము కలిగెనో వాడిని 'పండితుడు' అనటాంరు.

కలగవలసిన జ్ఞానం ఎవడికి కలిగిందో, వాడిని 'పండితుడు' అని అంటటాం. కలగాల్సిన జ్ఞానం ఏదీ అంటే, పైన ఆకారాలు, కొన్ని ఉత్కర్ష కలిగినవి, కొన్ని అపకర్ష కలిగినవి. కొన్ని మంచి శరీరాల్లా కనిపిస్తున్నాయి. కొన్ని అలా కనిపించడంలేదు.

ఇలాటి శరీరగతమైన ఉత్కర్ష, అపకర్షలు వున్నప్పటికిన్నీకూడా, 'ఆ శరీరాలన్నింటిలోవుండే జీవులంతాకూడా సమానమైన ఆకారం కలిగినవాళ్ళు, వీళ్ళంతా కర్మప్రభావంచేత వివిధములైన శరీరాలు ధరించినవారు' అనే జ్ఞానం ఎవరిలోనైతే కలుగుతుందో - అది కలిగించుకుంటే గానీ కలగనిది - అలా ఎవడిలో కలుగుతుందో, వాడినే 'పండితుడు' అని అంటటాం. సమదర్శినః పణ్డితాః 'ఆత్మల విషయంలో సమదృష్టి కలిగినవాడిని 'పండితుడు' అని మనం అంటటాం', అని స్వామి చెబుతున్నాడు.

అంటే, మనం ఆత్మలన్నింనీకూడా సమానంగానే గౌరవిస్తటాం. శరీరాల్లో రకరకాల తేడాలు ఏర్పడివుండవచ్చు. కొన్నికొన్ని ఉత్తమమైన కార్యాలని లోకహితకరంగా చేసే శరీరాలైతే మరింత బాగా చేయడానికి వాటిని ప్రోత్సహిస్తాడు. లోకానికి హానికరంగానూ లేక తనంతట తాను ఆత్మహానికరంగానూ ఎవడైనా ప్రవర్తిస్తుంటే అలాటివాడిని ఆపుతాడు. వాడిని జాలి తలుస్తాడు. 'వాడికి శ్రేయస్సు కలగాలి', అని ప్రార్థిస్తాడు. వాడిని మార్చే ప్రయత్నం చేస్తాడు. ఇది జ్ఞాని అయినవాడు చేసే పని.

'తాననెలాగైతే జ్ఞానాకారం కలిగినవాడో అలాగే ఆత్మలన్నీకూడా జ్ఞానం కలిగినవే. ఒక కర్మానుభవంకోసం తనకెలాగైతే ఈ శరీరం లభించిందో, మిగతావాళ్ళకీ అలాటిఏదో ఒక కర్మానుభవంకోసం లభించిన శరీరాలే తప్ప, ఆ కర్మానుభవం తొలగితే, నేన్లెలాగైతే ఉత్తమ ఆనందంతోటి ప్రకాశిస్తానో, వాడూ అలాటి ఉత్తమ ఆనందంతోటి ప్రకాశించవలసినవాడు మాత్రమే, అందులో ఏం తేడాలేదు', అనే విషయం స్పష్టంగా కలగడం చాలా కష్టమైనదే అనుకోండి, కానీ అలా ఎవడికైతే కలుగుతుందో వాడిని మనం 'సమదర్శి' అని అంటటాం.

అయితే, 'శరీరంకంటే ఆత్మ వేరు, దాన్ని సాక్షాత్కరించుకోవడమే లక్ష్యం' అనేది ఆత్మసాక్షాత్కారం కాదు అనేది మనకి కృష్ణుడు ఇక్కడ స్పష్టం చేస్తున్నాడు. మరేమి అంటే, అది కేవలం అందులోని మొదిమెట్టు మాత్రమే.

అంటే, తనలోనేకాకుండా, అందరిలోనూవుండే ఆత్మల్లోకూడా ఆయా శరీరాలకంటే అది వేరు. కనక, మనం శరీరాలనిబట్టి ఆత్మని ఎప్పుడూ కూడా దూషించడమో, ద్వేషించడమో తగదు. అవన్నీ నీలాటివే గనక, నిన్ను నువ్వు ఎంత బాగా ఆదరించుకుంటున్నావో, వాటినీ అంతబాగా ఆదరించడం నీకు అలవాటు కావాలి. ఆత్మని ఆదరించడం అలవాటు కావాలి. శరీరాలపై వుండే మార్పులనిబట్టి, వాటివాటి నియమం ప్రకారం నువ్వు ఆదరించడం, గౌరవించడం క్రమబద్ధం చేయడం, అది నీకు తప్పదు.

మన పిల్లవాడిని బాగా చదివించాలీ అని అనుకుంటటాం, వాడు బాగుపడాలని, మనంతవాడిని చేయాలని అనుకుంటటాం, కానీ, వాడు చిన్నపిల్లలతోటి ఆటలాడుతూనో, పాటలు పాడుతూనో, ఇతరమైన చెడుపనులకో వాడు గనక బానిసగా మారుతుంటే, వాడిని పట్టుకొచ్చి శిక్షించమా మనం? వాడిని తిరిగి మంచి మార్గంలో కి తిప్పాలి అని అనుకోమా? వాడు కూడా మనంతటవాడు కావాలి అని అనుకోమా?

అయితే, శారీరకంగా ఒకవేళ వాడిలోగనక కొన్ని లోపాలు, తాపాలు గనక వున్నట్లయితే, వాటిని సవరించే ప్రయత్నం చేస్తటాం, ఆత్మల్లో మాత్రం తారతమ్యం చూడకుండావుంటటాం.

కొంతమందికిది జపంలో కూర్చున్నప్పుడు, తపస్సు చేసుకుంటున్నప్పుడు కలుగుతుంది. 'కానీ, అంతమాత్రమే కలిగితే అది ఆత్మసాక్షాత్కారం పండినట్లు కాదు', అంటాడు శ్రీకృష్ణుడు.

విద్యావినయసమ్పన్నే బ్రాహ్మణే గవి హస్తిని 'నువ్వు నీ సమాధిలోంచి బయటకొచ్చేసి, సమాజంలో తిరుగుతూ రకరకాలైన వ్యక్తులతోటి కలసివుండేటప్పుడు, 'ఆయా ఆయా రూపాల్లోవుండే తారతమ్యాలని చూసినప్పుడు కూడా, ఆ లోపలవుండే ఆత్మలు సమానాకారం కలవే, ఈ పైన ఏర్పడే శరీరాలన్నీకూడా కర్మవల్ల ఏర్పడినవి', అనే విజ్ఞానం నీలో కలగాలి. ఆ నిష్ఠ నీలో అప్పుడుకూడా కలగాలి. అంటే, శరీరాలమీదనుంచి దృష్టి మరలి, శరీరాల లోపలవుండే ఆత్మదాకా వెళ్ళగలగాలని అర్థం. 'అది నిజమైన ఆత్మసాక్షాత్కారం' అంటటాం.

అంటే, ఇందులో కొన్ని మెట్లు చెప్పేడు. ఒకి, 'శరీరంకంటే ఆత్మ వేరు' అని తెలుసుకోవడం, రెండు, 'అన్ని శరీరాల్లోనూ అలాగే వేరుగా వుండే ఆత్మలు, అవన్నీ కూడా సమానాకారం కలవి', అని సమాధి లో తెలుసుకోవడం, సమాధినుండి బయటకి వచ్చిన తరువాతకూడా ఆ రకమైన జ్ఞానం కలిగి ప్రవర్తించడం.

నిజంగా, జపం చేసే ప్రతివాడూ చాలా బుద్ధిమంతుడిలాగే వుంటాడు. అందరిమీదా సహృదయమే కనిపిస్తుంది. కానీ, బయటకొచ్చి అందరితో తిరిగేటప్పుడు మాత్రం, కొందరిని తాను ఒకరకంగా చూడడం, మరికొందరిని మరొక రకంగా చూడడం, రకరకాల ప్రవృత్తులు సాగించడం, మనకి కనిపిస్తూవుంటుంది.

అది లేకుండావుండే స్థాయి 'చివరిస్థాయి' అంటటాం. 'అదే నిజమైన ఆత్మసాక్షాత్కారానికి సాధనం బ్రహ్మజ్ఞానం ప్రకారము', అని మన యామునాచార్యులు వివరిస్తూ చెప్పేరు.

ఇది కలగాలి, ఈ జ్ఞానం ప్టుాలి, పుట్టేట్లుగా మనం ప్రయత్నం చేయాలి. నిజానికి ఇది చాలా కష్టం. మనకి ఎలా చూడాలనిపిస్తుందంటే, 'పైనుండే ఆకారాలనిబట్టి లోపల ఆత్మలనికూడా వేరు వేరుగా చూడాలి', అని అనిపిస్తూవుంటుంది. ఇది పోవాలంటాడు కృష్ణుడు.

'పై ఆకారాన్ని నువ్వు మరిచిపోగలగాలి. లోపల ఆత్మను నువ్వు గుర్తించగలగాలి. పైగా ఆకారాన్నిబట్టి లోపల ఆత్మను వేరు చేయకుండా చూడగలగాలి. ఆకారాలని మరిచిపోవడమంటే వాిని గుర్తించకపోవడంకాదు.

కానీ, వీటి తారతమ్యాలన్నిటి లోపలి ఆత్మలలో తారతమ్యాలుంటాయని, 'ఇదండీ, ఆవు శరీరమండీ, ఇందులోవుండే ఆత్మ చాలా మంచి ఆత్మ. ఇదండీ, కుక్క శరీరమండీ, ఇందులోవుండే ఆత్మ చాలా నికృష్టమైనదండీ, ఇదిగో వీడండీ, బ్రహ్మటాండమైన చదువువున్నవాడండీ, వీడిలోవుండే ఆత్మ చాలా మంచిదండీ, వీడు డబ్బున్నవాడు గనక, ఈ ఆత్మా మంచిదే, ఇదిగో వీడు బీదవాడు, అడుక్కునేవాడు, లేకపోతే పూరిగుడిసెలో వుండేవాడు గనక, వీడిలో వుండే ఆత్మ చాలా హీనమైనది', అనే భావం కూడదు.

చాలామంది మనకి ఈ శ్లోక తాత్పర్యం చెబుతూ, 'చదువుకున్నవాడిని, బ్రాహ్మణుడినీ, గోవునూ, ఏనుగునూ, శునకమునూ, శునకమటాంసము తినువాడినీ, ఎవరు సమానంగా చూస్తాడో', అని అంటూ ఉంటారు. కానీ, కృష్ణుడు ఆ మాట చెప్పలేదిక్కడ. విద్యావినయసమ్పన్నే అంటూ సప్తమీవిభక్తి ప్రయోగిస్తున్నాడు. 'ఆతనియందు', 'బ్రాహ్మణుడని పిలిచేవానియందు', 'గో' అని ఆకారం కలిగినదానియందు'. 'ఏనుగు' అని ఆకారం కలిగిన వస్తువునందు', 'శునకమునందు, శునకమటాంసము తినే శరీరమునందు', ఈ 'అందు, అందు' అంటుందంటే అది 'సప్తమీ విభక్తి' అంటటాం. 'సప్తమీ' అంటే 'అధికరణాన్ని చెబుతుంది' అంటారు.

అధికరణమంటే, ఇప్పుడు బల్లమీద మనం గనక కూర్చునివుంటే, మనకు ఆధారంగా వుండే ఒక బల్ల. ఇప్పుడీ బల్ల అధికరణమంటటాం. బల్లమీద మనం వున్నటాం. అలాగే, ఈ చేతిమీద మనం ఒక ఏదైనా ఒక వస్తువుని పెడితే, ఈ చేతిని 'అధికరణము' అం. ఈ అధికరణంమీద ఒక వస్తువు ఆధారపడివుంది, దీన్ని 'ఆధేయము' అంటారు. ఈ అధికరణాన్ని చెప్పేటప్పుడు సప్తమీలో చెబుతారు. 'భూమియందు వస్తువు, చేతియందు వస్తువు', ఇలా చెబుతుంటారు.

కానీ, ఎక్కడ సప్తమీ విభక్తి సంస్కృతంలో ప్రయోగిస్తే, 'ఆ సప్తమీవిభక్తితో ప్రయోగించినదానియందు వున్న ఒకి' అని అర్థం. ఇది ఎప్పుడూ మనం జ్ఞాపకం పెట్టుకోవాలి. అక్కడ, 'బాగా చదువుకున్నవానియందు, బ్రాహ్మణునియందు, సామాన్యునియందు, అలాగే ఏనుగునందు, ఆవుయందు, శునకమునందు, శునకమటాంసభక్షకుని యందు', అని ఎప్పుడైతే చెప్పేడో, ఆ చెప్పడంలో అక్కడ ప్రధాన లక్ష్యం 'శరీరాలన్నీ సమానం' అని చూడ్డం కాదు.

'మరి?' - ఆయా శరీరాల్లో వుండే ఆత్మలనీనీ సమానాకారంగా వుంటంయని చూడడమే నిజమైన పటాండిత్యపు లక్షణం. శరీరాలన్నీ ఒకటే ఎలాగవుతాయి? కుక్కా మనిషీ ఒక్కి అవుతారా? ఏనుగూ ఆవూ ఒకటవుతాయా? కారు కదా? ఆకారాల్లో మనకి మార్పులు కనిపిస్తున్నాయి. లక్షణాల్లో మార్పులు కనిపిస్తున్నాయి. ప్రవృత్తుల్లో మార్పులు కనిపిస్తున్నాయి. వాటి స్థానాల్లో మార్పులు కనిపిస్తున్నాయి. ఈ వేరు వేరుగా కనిపించేవాటన్నింనీ ఒకటే అనుకున్నాడంటే, వాడికి వుండాల్సిన జ్ఞానం సక్రమంగా లేదన్నమాట.

కనక, 'వాటన్నింనీ కలగలుపు పెట్టేసి, చేసేసి చూడ్డం' అనికాదు అక్కడ స్వామి చెప్పేది, వాటిలోవుండే ఆత్మలన్నీ కూడా సమానము, శరీరాలు కావు. అయితే, నువ్వు ఆత్మల్లోవుండే సమానత్వాన్ని భావించి, 'అప్పుడు శరీరాలని గుర్తించాలో, గౌరవించాలో దూరంగావుంచాలో, దరికి చేర్చాలో, లేకపోతే వాటిని కాస్త శిక్షణ యివ్వాలో, మంచిగా ప్టోలో, లేకపోతే వాటిని కాస్త నియంత్రించాలో', ఇది నువ్వు ఆలోచించు. ఆలోచించి దేన్నీ ద్వేషించకు, దేన్నీకూడా హీనం అని తలవకు. ఒకవేళ అలాటిం స్థితిలోవున్నట్లయితే వాటిమీద జాలిపడు, పైకి తెచ్చే ప్రయత్నం చేయి. ఇది మనం గుర్తించాల్సింది.

పైనుండే శరీరాలన్నీ కూడా పంచభూతాలతో తయారైనవి. పంచభూతాలంటే, 'మట్టి, నిప్పు, నీరు, గాలి, ఆకాశం' అని అంటారు. ఈ అయిదింటి కలయికగా ఏర్పడ్డవే ఇవన్నీకూడాను. ప్రతివాడూ అలాగే తయారైనవాడే. బాగా చదువుకున్నవాడు, లేదా ప్రపంచాన్ని పరిపాలించే వ్యక్తి శరీరాలు కూడా ఈ అయిదు భూతాలతోటే తయారయ్యేది. రోడ్డుమీద తిండిలేక మూలపడివుండే ఒక వ్యక్తి శరీరం కూడా వాటితోటే తయారవుతుంది. కనక, వాడికి గొప్పద్రవ్యంతోటి, వీడికి హీనద్రవ్యంతోటి తయారవదు. శరీరాలు తయారవడానికి, అందరికీ ఈ పంచభూతాలే కారణం. ఆ శరీరాలు ఆ పనిచేస్తున్నాయంటే, వాటికి ఎంత కర్తృత్వం వుంటుంది?

ఆ లోపల వాడున్నాడు గనక, జ్ఞానం వుంది గనక ఆ శరీరం పనిచేస్తోంది, ఎవడైనా ఒకడు రావణాసురుడిలాగా ప్రవర్తించేడూ అంటే ఆ శరీరానిదికాదు తప్పు. ఆ వ్యక్తియొక్క పూర్వపు వాసనల ప్రభావం అది. కనక, వాటిది ఆ దోషం. వాటిని క్రమబద్ధం చేసే ప్రయత్నం చేయాలి. 'అది శరీరం ద్వారా చేస్తావా, లేక ఆత్మకి జ్ఞానం కలిగించేటట్లుగా నువ్వు చేసే ఉపదేశం ద్వారా చేస్తావా, నువ్వు ఏది సాధనంగా అవలంబిస్తావూ' అనేది వేరే విషయం. కానీ, నువ్వు గుర్తించాల్సింది మాత్రం ఉత్తి శరీరం ఏమీ చేయదు. ఉత్తి ఆత్మ ఏం చేయదు. ఇది రెండూ కలసిచేస్తాయి.

రామాయణంలో రావణాసురుడు చనిపోయాడు. విభీషణుడిని పిలిచి రామచంద్రుడు, 'నాయనా, విభీషణా, నీ అన్నకు దహనసంస్కారాలు చేయవోయ్‌', అన్నాడు. 'ఛీ, ఛీ, నేను చేయను', అన్నాడాయన. 'ఏమీ', అని అడిగేడాయన. 'ఇతన్ని గనక నేను దహనం చేసినట్లయితే, ఈ పాపిష్టివాని పాపాలలో నేను కూడా భాగం పంచుకున్నట్టవుతుంది గనక నేను చేయను', అన్నాడు.

'అయ్యో! పిచ్చివాడా, ఎవరిని నువ్విప్పుడు ద్వేషిస్తున్నావు, పాపాలు చేసినవాడు ఎవడటాంవూ?', అడిగేడు రామచంద్రుడు. 'వీడే', అన్నాడు ఎదురుగుండా వున్న రావణుడి శవాన్ని చూపిస్తూ.

'ఎవడైతే పాపాలు చేసేడో, వాడు పోయేడయ్యా, ఇంకా ఎక్కడున్నాడు రావణాసురుడు? అక్కడ పడివున్నది శరీరం. ఎవడితోనైనా మనం ఒక వైరం పెట్టుకున్నా, ప్రేమపెట్టుకున్నా ఎంతవరకూ పెట్టుకుంటటాం? ఆ శరీరంలో ఆ జీవుడు చేరివున్నంత వరకే ఈ ప్రేమలు. జీవుడు దాన్లోంచి విడిపోయాక మనకి ప్రేమలు, ద్వేషాలు ఉంటాయా? అది ఉత్తిశరీరం. అంటే, అది పంచభూతాల కలయికే కదా?

పంచభూతాలలో నువ్వు దేనిమీద ద్వేషం పెట్టుకుంటటాం? గాలిని ద్వేషిస్తావా, గట్టిగా వీస్తోందని, లేకపోతే వీయడం మానేసిందని? ఉక్కబోస్తుందటాంవు, ఫ్యాన్‌ వేసుకుంటావు, లేకపోతే విసురుకోవడం ప్రారంభిస్తావు తప్ప, 'గాలీ, చూడు నిన్నిప్పుడు ఏం చేస్తానో' అని బయలుదేరతావా? ఆకాశం మీద ద్వేషం పెట్టుకుంటావా? లేకపోతే, ఎప్పుడైనా ఒకవేళ నడుస్తున్నప్పడు కాలికి ముల్లు గుచ్చుకుందని, ఆ మట్టిని ద్వేషిస్తావా? అలాచేస్తే పిచ్చివాడంటారు.

రాయి తగిలింది, రాయిమీద ద్వేషం పెంచుకుంటావా? అది అచేతనం, దానిమీద నీకు ద్వేషమేమి, ప్రేమఏమి? నిప్పు తాకింది, నీళ్ళు మీద పడ్డాయి, వానొచ్చింది. వానమీద దెబ్బలాడతావా? మేఘాన్ని కోప్పడతావా? లేక నీళ్ళని ప్రేమిస్తావా? ఇది 'వెఱ్ఱితనం' అంటారు. ఈ అయిదు భూతాల్లో దేనితోనూ నీకు మైత్రీ లేదు, శత్రుత్వమూ లేదు. వాటి కలయిక మీద ఏర్పడ్డ శరీరంమీద మాత్రం నీకు మైత్రి ఏమిటయ్యా, ద్వేషమేమిటయ్యా? వాటిని ఆశ్రయించుకునివున్న జీవుడితోటి అది ఆ పని చేసింది గనక నీకు కలిగింది ఆ ద్వేషం. కానీ, ఆ జీవుడు ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయాడు. వెళ్ళిపోయిన జీవుడిమీద ద్వేషం పెట్టుకుని నువ్వు సాధించేది ఏం లేదు. నువ్వు చేయగలిగింది ఏం లేదుగనక దీనిమీద నువ్వు ద్వేషం పెట్టుకుని లాభంలేదు.

మరణాన్తాని వైరాణి వైరాలెప్పుడూ కూడా మరణందాకానే. ప్రేమలూ మరణం దాకానే. ఆ తరువాత నీకు ద్వేషాలు ఏముటాంయి గనక. కనక, సంకోచాలు అవసరంలేదు, చేయి సంస్కారం. నువ్వు చేయకపోతే నేను చేస్తాను', అన్నాడు రాముడు. అంటే, ఆ లోపలుండే జీవుల విషయంలో వుండాల్సిన దర్శనం అతనికి వుంది గనుక, వాస్తవాన్ని అతడు గుర్తించాడు. పాపం, విభీషణుడికి ఆ జ్ఞానం లేదు గనక, 'అయ్యో! ఇతడు నాకు శత్రువు' అనుకున్నాడు శరీరాన్ని చూసి.

'కనక, శరీరాన్ని చూసి ద్వేషించడం, ప్రేమించడంలాటివి తగవు. శరీరాల్లో వుండే హెచ్చుతగ్గులనిబట్టి, మనం ప్రేమించడం, ద్వేషించడం తప్పు. అందులో వుండే ఆత్మలని చూసి, నువ్వు ప్రేమించు, ద్వేషించు. ఆ ఆత్మలు మంచిమార్గంలో వున్నట్లయితే నువ్వు ప్రేమించు. పైశరీరంతోబాటుగా అవి చెడుమార్గంలో వున్నట్లయితే, దాన్ని సరయినమార్గంలో పెట్టేట్టుగా నువ్వు చూడు, చేయి.చేతకాకపోతే జాలిపడి, వాడికోసం ప్రార్థన చేయి'.

ఆ పైన కనిపించే శరీరాలకి వెనకాతల వుండే ఆత్మలయొక్క సామ్యం, వాటియొక్క ఆకార సమానత్వాన్ని శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఉపదేశం చేస్తున్నాడు. 'ఇది జ్ఞానం కలిగినవాడికి కలిగే సాక్షాత్కారం సుమా', అని వివరిస్తాడు. మనచుట్టూవుండే ప్రపంచంలో, రెండు వస్తువులు వున్నాయి. ఒకి, పైన కనిపించే ఆకారాలు. రెండు, ఆ ఆకారాలకి వెనకాతల వుండే ఒక చైతన్యపదార్థం.

వెనకాతలవుండే చైతన్యపదార్థం మన కింకి కనిపించదు. కానీ, అది లేకపోతే పైనుండే ఆకారాలు నడవవు. ఆ వెనకాతల చైతన్యపదార్థాన్నిబట్టి పై ఆకారాన్ని మనం గుర్తిస్తటాం, ప్రేమిస్తటాం, ఆదరిస్తటాం. ఆ వెనకాతల వుండే చైతన్యపదార్థం గనక ద్లాోంంచి తొలగితే దాన్ని 'శవం' అం. దాన్ని దూరంగా వుంచడమో, లేక కింకి కనిపించకుండాచేయడమో చేస్తటాం. ఈ రెండూ ఎలావుటాంయనే విషయాన్ని ఎవడైతే స్పష్టంగా తెలుసుకుటాండో వాడే ఉత్తమజ్ఞానం కలిగినవాడని అర్థం.

కొంతకాలం ఈ చైతన్యపదార్థం ఇందులోవుంటుంది. 'అది ఎంతకాలం' అనేది ఇదమిత్థంగా ఎవడైనా చెప్పడం కష్టం. కానీ, ప్రతివాడికీ ఒక సమయమైతే నిర్దేశింపబడివుంటుంది. ఆ సమయం కాగానే, ఆ రెండూ విడిపోవడం అనేది జరుగుతుంది. కొంతమంది జ్యోతిష్కులలాింవారు చెయ్యి చూసో, గ్రహాలనిబ్టో ఇంతకాలం అని చెబుతుటాంరు, అలా జరగవచ్చు, జరగకపోవచ్చు. కొంతవరకూ వాళ్ళు దాన్ని బహుశా ఊహించగలుగుతారేమో. కానీ, 'ఎందుకోసం ఈ రిెంకీ సంబంధం ఏర్పడిందీ', అనే విషయాన్ని చెప్పగలిగింది ఒక్క శాస్త్రం మాత్రమే. 'వెనకాతల వుండే చైతన్యపదార్థానికి 'జీవుడు' అని పేరు. ఆ జీవుడు ఎంతోకాలంగా ఈ పైన కనిపించే ప్రకృతిలో తిరుగుతూవుండడంచేత ఏర్పడ్డ కర్మప్రభావంచేత, అందులో కొంత కర్మను అనుభవించడంకోసం ఇలా శరీరాలు దర్శిస్తాడు', అని మనకి శాస్త్రం చెబుతోంది.

'ఈ పైన కనిపించే శరీరాలలో చాలా రకాలుటాంయి. లోపలవుండే చైతన్యపదార్థాలలో తేడావుంటుంది. ఈ చైతన్యపదార్థం అన్నింలోనూ సమానంగానేవుంటుంది. ఉన్న తేడా అంతా దాని కర్మల యొక్క నిష్పత్తిలోమాత్రమే. ఆయా తేడానిబట్టి, ఆయా శరీరాలు ఏర్పడతాయి', అని మనకి శాస్త్రం చెబుతుంది.

'ఆ శరీరాలలో కొన్ని మనుష్య శరీరాలు, కొన్ని జంతుశరీరాలు, కొన్ని పక్షిశరీరాలు, కొన్ని వృక్షశరీరాలు, కొన్ని ప్రాణంలేకుండా పడివుండే శరీరాలు'... ఇలా మనకి కనిపిస్తున్నాయి.

'మళ్ళీ, మనుష్యశరీరాలలోకూడా ఎన్నోరకాలు. అందులో ఎన్నో వర్ణాలు, ఎన్నో కులాలు, ఎన్నో జాతులు, ఎన్నో రంగులు, ఎన్నో రకాలైన ఆకారాల మార్పులు, ఆ మార్పులన్నీకూడా ఏర్పడ్డానికి కారణం ఆ వెనకాతలవుండే చైతన్య పదార్థమైన జీవుడియొక్క కర్మవాసనల ప్రభావం', అని మనకి శాస్త్రం చెబుతుంది.

ఆ కర్మప్రభావం తొలగిందా, దీనిలోంచి బయటకు వచ్చిన జీవుడు, ఎప్పుడూ కూడా కేవలం ఆనందంతో వుటాండు. జ్ఞానమే అతడి స్వరూపం, జ్ఞానమే అతడి గుణంకూడాను. ఈ ప్రకృతిలో తతిమా ఏ పదార్థానికీకూడా 'జ్ఞానం' అనేదిలేదు, వాిలో రంగులున్నాయి, రూపాలున్నాయి, వాటి వాసనలున్నాయి, వాటికి రుచులున్నాయి, వాటిలోంచి శబ్దాలొస్తాయి. కానీ, తెలివీ అనేది మాత్రం ఏ ఇతర పదార్థానికీ లేదు. కేవలం ఆ వెనకవుండే చైతన్య పదార్థానికి తప్ప, జీవుడికి తప్ప. జీవుడు, 'తాను ఈ దేహంలోకి ఎందుకోసం వచ్చాను', అనేది గుర్తించగలడు గనక, శాస్త్రం అతడికోసమే బయలుదేరింది, మిగతావాటికి శాస్త్రం అక్కరలేదు. తెలుసుకున్న శాస్త్రానికి అనుకూలంగా వాడు ప్రవర్తించాలి.

'దేనికి?' - 'తనకి సహజమైన స్వరూపం ఆనందించడంగనక, ఈ ప్రకృతిలో తను బంధనం పొందినప్పుడు తనుకుండే ఆనందం వాడికందకుండాపోతోంది గనక, తిరిగి తన సహజ ఆనందాన్ని పొందినట్లయితే, వాడికి సంతృప్తి, దటాంతో వాడు లోకానికి ఉపకారం చేయగలుగుతాడు. దానికోసం వాడు జ్ఞానాన్ని పొందాలి', అని మనకి శాస్త్రంచెబుతోంది. 'ఆ జ్ఞానం పొందడానికి వీడు చేయవలసినపనికి తగినట్టుగానే ఈ శరీరాలు ఏర్పడ్డాయి', అనేది కూడా మనకి శాస్త్రమే తెలియజేస్తుంది. అంటే, ఒక్కొక్క శరీరం ఏర్పడ్డప్పుడే, ఈ శరీరంతోి, 'ఇదిగో ఇవి వాడు చేయవలసిన పనులు' అనికూడా నిర్ణయం అయివుంటుంది. కొన్ని ప్రధానమైన కార్యక్రమాలు నిర్ణయం చేస్తాయి. మిగిలినవి ఎవరికి వారు ఆయా పరిస్థితులకి అనుగుణంగా తెచ్చుకుటాండు.

అంటే, ఉదాహరణకి, వాడు బ్రాహ్మణుడు గనక అయినట్లయితే, దానితోి వాడు చేయాల్సిన కృత్యం 'వేదాధ్యయనం, యజనము, యాజనము, అధ్యయనము, అధ్యాపనము'. ఇలాటివి వాడు తప్పనిసరిగా చేసితీరాలి. ఆ తరువాత వారివారి ఉత్సాహాన్నిబట్టి, వారివారి అవసరాన్నిబట్టి, వారివారి అవకాశాన్నిబట్టి, ఇంకా ఇతరమైన అనేక విద్యలు వాడు నేర్చుకోవచ్చు, తప్పేంలేదు. అనేకమైన పనులు వాడు చేయొచ్చు, అదీ తప్పు కాదు.

కానీ, వాడికంటూ సహజంగా చేయవలసినవి ఏవైతే వుటాంయో, అంతవరకైతే వాడు సహజంగా చేసితీరాలి. అలా చేయడాన్ని 'స్వధర్మం' అనంటాం. జీవిక కోసమని అవలంబించేవి కొన్ని వుటాంయి, వృత్తులు పుట్టుకతో ఏర్పడ్డ బాధ్యతలని తీర్చుకోవడంకోసం కొన్ని వుటాంయి.

జీవికకోసం ఏర్పాటుచేసుకున్న వాివల్ల కలిగే లాభాలన్నీ కూడా ఈ శరీరాన్ని కొంతవరకూ పోషించు కోవడానికి పనికివస్తాయి. ఎంతవరకూ వాడిక్కడ జీవించి ఓపికగా వుటాండో, అంతవరకూ దీనికి కావలసిన పోషణ, ఆ రకమైన వృత్తివల్ల సాగవచ్చు. కానీ, వీడికి సహజంగా పుట్టుకతోటి ఏర్పడ్డ కొన్ని బాధ్యతలు వుటాంయే, అవి, 'అధ్యయనము, అధ్యాపనము, వ్యజనము, వ్యాజనము'..ఇలాటివి.

అవి గనక వాడు సక్రమంగా చేసుకున్నట్లయితే, ఈ శరీరానికి కారణమైన కర్మమీద వీడియొక్క ప్రభావం చూపిస్తుంది. ఇవి సక్రమంగా తాను ఆచరించగలిగేడా, ఆ వెనకాతల కారణమైన కర్మ నశిస్తుంది, అది తొలగిపోతుంది, అందుచేత, రెండురకాల పనులూ వీడు చేయక తప్పదు.

ఒకి, కర్మనిబట్టి తనకి ఏదైతే శాస్త్రం విధించిందో అలాటివన్నీ. రెండు, ఈవేళ తను జీవించడానికి తన చుట్టూ వుండే పరిస్థితుల ప్రభావాన్నిబట్టి ఏది అవసరమో అది. ఒక్కొక్కసారి, ఏదైతే వేదం తనకి విధించిందో అదే తన జీవికకి కూడా సరిపోవచ్చు. అలాగనక వాడు చేసుకోగలిగితే వాడికి శ్రమ తగ్గుతుంది. ఎవడికైతే వాటివల్ల జీవనం సాగడంలేదు అని అనిపిస్తుందో వాడికి కొంచెం శ్రమ అధికమవుతుంది. ఎందుకంటే వాడు రెండురకాల పనులు, రెండురకాల రంగాలని కూడా వాడు చూసుకోవలసివస్తుంది. ఇవన్నీకూడా 'శారీరకమైన కర్మలు' అనటాంం.

అయితే, ఈ కర్మలు చేసేటప్పుడు వాడు వాిమీదవుంచే ఫలితాన్ని తాను ఆశించకుండా, తాను చేయవలసిన విధిని గుర్తించి తాను చేసుకుంటూవుండాలి. జ్ఞానం కలిగిన తరువాత, 'తను ఈ ప్రకృతిలో ఈ వేళ ఈ బంధనం పొందేను, దీన్నుంచి తాను విడివడాలి' అని అనుకున్నట్లయితే, ఆ కర్మలయొక్క ఫలితాన్ని తాను కోరకుండా చేసినప్పుడు అవి తనని ఎప్పుడూ బంధించేవిగా వుండవు.

అయితే, 'తన సహజస్వరూపాన్ని పొందాలి' అనే కటాంక్ష గనక వీడిలో ఏర్పడితే, లేక 'తనకి వెనకాతల కూడా నడిపేవాడు మరొకడు వున్నాడనే విజ్ఞానం వీడిలో ఏర్పడి, ఆ లోపలుండే తత్త్వాన్ని పొందే ప్రయత్నం చేయాలి' అని వీడు అనుకుంటే, అప్పుడు మూడవ రంగం వీడికి ఏర్పడుతుంది. అది 'ముముక్షు' అని అంటటాం. అంటే, మళ్ళీ ఇక శరీరాలు రాకుండా వుండేట్టుగా, ఏ విధానంలో పనిచేసే అవసరమో దాన్ని వీడు గుర్తించాలి.

ఇలా, మూడు రంగాలు వీడికుంటాయి. ఒకి, శరీరపోషణ. రెండు, ఏర్పడ్డ కర్మని తొలగిస్తూ, దాన్ని తొలగించుకోడానికి కావలసిన పద్ధతిని అవలంబించడం. మూడు, ఇక మళ్ళీ ఈ కర్మబంధంలోకి రానవసరంలేకుండా నిత్యమైన తన స్వరూపాన్ని పొంది, ఆనందించగలిగే స్థితిని తాను సంపాదించుకోవడం. ఇవి మూడూ వీడికి బాధ్యతలు.

'మనిషి తెలుసుకోగలడు గనక మనిషికి వాిని తెలియజేయాల్సిన అవసరం వుంది', అని శ్రీకృష్ణుడు భావించి, అర్జునుడి ద్వారా లోకానికి, శాస్త్రాల్లో చెప్పిన ఆ విషయాలన్నింయొక్క సమగ్రసారాన్ని భగవద్గీతగా మనకి ఉపదేశం చేసేడు. అందులో, 'మనిషి చేసే పనులు ఏ విధంగా చేసేటట్లయితే తనకి బంధకం కాకుండా వుంటాయో', దాన్ని వివరించాడు.

అయితే, 'పనులు చేస్తే ఏదో ఒక ఫలితం వస్తూనేవుంటుంది గనక, ఆ వచ్చే ఫలితాన్ని తాను 'వద్దు', అనుకున్నప్పుడే 'ఏం చేయాలి, దాన్ని ఎలావదలాలి, ఎవరిమీద వదలాలి, ఏ సమయంలో వదలాలి', అనేది తను చెప్పాల్సిన అవసరం వుంది అర్జునుడి విషయంలో.

అయితే, ఆ అర్జునుడిని తాను ఒక వంకగా పెట్టుకుని, మానవజాతికంతికీకూడా తాను ఆచరించే కర్మలయొక్క సన్న్యాసవిధానం ఏమిటీ అనేదాన్ని వివరించడం ప్రారంభించాడు. 'క్రమంలో ఇలా ఆచరిస్తుంటే, ఏమిటవుతుంది అనేది', తాను చెబుతూ, వీడిమీదవుండే ఈ కర్మయొక్క పట్టు, క్రమక్రమంగా తొలగడం ప్రారంభిస్తుంది అని చెప్పేడు. పైనుండే కర్మవాసనలు ఎంతెంత ఎంతెంత తగ్గుతుటాంయో, వీడికి అంతంత జ్ఞానం పెరుగుతూవున్నట్టు లెక్క. జ్ఞానం బాగా పెరిగితే, ఏ విధంగా అనుభవాన్ని తాను పొందుతూవుంటాడనేదాన్ని వివరిస్తూ, 'సమదర్శిత్వం ఏర్పడుతుంది' అని చెప్పేడు.

'సమదర్శిత్వం' అంటే, 'ఈ శరీరాలు ఇన్ని రకాలుగా వున్నప్పటికిన్నీ కూడా, వీటన్నిం వెనకాతలవుండే ఆత్మల్లో తేడా ఏమాత్రం తెలియదు', అనేది గుర్తించడం. దానికి 'సమదర్శిత్వం' అని పేరు పెట్టేడు. పణ్డితాః సమదర్శినః అని చెప్పేడు.

'ఈ సమదర్శిత్వం ఎవరికి ఏర్పడుతుందీ అంటే, ఎవరికి పణ్డా పుడుతుందో, ఎవరికి చక్కని జ్ఞానం కలుగుతుందో, వాడికి సమదర్శిత్వం ఏర్పడుతుంది', అంటాడు.

ybrao-a-donkey's humble comments. वैबीराव एक गधे के विनम्र राय . వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వాణి. You have every right to differ with me. I respect your right. आपको मेरे मत से भिन्न राय रखने के संपूर्ण हक है। मै उस अधिकार को परिपूर्ण रूप से गौरव देता हुँ. మీకు, మీ భిన్నమైన అభిప్రాయాన్ని కలిగిఉండే సంపూర్ణ హక్కు ఉంది. దానిని ఎంతో నేను గౌరవిస్తాను. However, pl. examine this donkey's views also. परन्तु एस गधे के दृष्टिकोण को भी अनुशीलन कीजिये. కానీ ఈ గాడిద దృష్టికోణాన్ని కూడ ఓర చూపుతో కంటజూడుమీ, క్రీగంట జూడమీ.

Though I have a strong desire to translate the above Email message, and the interpretations into English and Hindi, and answer to every point raised therein, I am unable to do it, because it is not in our focus.

Two principal questions, which the above email message raised, I wish to answer:

1. The incorrect meaning derived by me from the verse

vidya vinaya sampannE brAhmaNE gavi hastini
Suni caiva SvapAkE ca panDitAha sama darsinaha.

विद्या विनय संपन्ने ब्राह्मणे हस्तिनी

शुनिश् चैव श्वपाके च पंडिता सम दर्शिनः ।

విద్యావినయసమ్పన్నే బ్రాహ్మణే గవి హస్తిని | శుని చైవ శ్వపాకే చ పణ్డితాః సమదర్శినః || 18 ||

The interpretation given in the Ramanuja's commentary furnished by my friend in the above email message may be correct, from the point of view of grammar. It pertains to the "case ending--7th called saptami vibhakti". In terms of English grammar, it comes to the preposition " 'in, within', Hindi "mE", Telugu 'andu, yandu' " . Both the 6th case [shashThi vibhakti) 'mE' (Telugu 'lO')] and the 7th case 'mE' 'andu, yandu' have a very similar meaning. Dividing line is thin. I do not want to go deeply into this grammar, because for our purpose it will not help.

According to the grammatical interpretation, because the same "preposition" English 'in', Hindi 'mE', (Telugu: andu) is used for all the items in respect of which equanimity is to be shown, i.e. 1. possessor of the wealth of education, humility, 2. Brahmin 3. cow 4. elephant 6. dogs 7. dog-eaters, they are all individual items. Then the above discussion goes into the merits and demerits of each item.

For our purpose of clarity, I wish to say the preposition of 7th Case for 'vidyA vinaya sampannE' might have been a later-period modification, by some grammar Expert.

The original intent seem to be Scholars show equanimity between the two classes: Class 1: Respectable class consisting of a Brahmin who is endowed with the wealth of education, humility, + cows + elephants.

Class 2: "Abominable wretched" class consisting of dogs, dog-eaters.

Between the two extremes, we have another class of sufferers like wives (dharma patnis), concubines (keeps), non-brahmin amAtyas-ministers of those days, artisans, elevated servants, who are like fills between two bread loaves.

In protocol terms we get VVIPs, hoi polloi, and the UNIPs (unimportant persons or, outcastes in sub-menial professions (below even servants).

Ordinary people who are not scholars honor the Respectable Class 1, and view the Class 2 with condescension.

Scholars do not follow that type of discrimination. Scholars treat both the classes equally.

In the above E mail message you get 7 creatures which are to be treated individually.

As per our reading there are two classes, Class 1 which ordinary people consider as noble and respect, and Class 2 which ordinary people despise. Vidya vinaya sampanne (One who is rich in education and humility) - these words this donkey treated as "attributive adjectives" to embellish the word "Brahmin" (Priest).

Whether to respect an Priest (simple priest without noble attributes) is a question of interpretation on the basis of customs, demurs and disputes. But a priest who is endowed with "scholarly learning, humility" definitely emerges as honorable. Customarily elephants, cows are respected in India. Thus you will get the left side of the equation. On the right side you have two abominable things (from the point of view of non-scholars), dogs and dog-eaters. Then you will get the result of Class 1 > Class 2.

PROOF निरूपण ఋజువు

Epic Vyasa Mahabharata, Book of Forest (3rd Parvam AraNya Parva), Chapter 2, Verses 56, 57 etc.(Chapter Nos., verses Nos. may vary in different versions of Mahabharata. In "purified versions" some lines also may get amiss.

I am quoting from the Vyasa Mahabharata English translation text of Late Kishore Mohan Ganguly:

naatmaartham paacayed annam na vruthaa ghaatayet paSu`n--
na ca tat svayam aSniiyaad vidhivad yan na nirvapet
57 SvabhyaS ca SvapacebhyaS ca vayobhyaS ca avaped bhuvi--
vaiSvadevam hi naamaitat saayampraatar vidhiiyate
---missing line about food thrown to chandalas (outcastes), dogs and birds. -----
vighasaaSii bhavet tasmaan nityam ca amrutabhojanah--
vighasam bhrutyaSesham tu yajgnaSesham tatha amrutam
etaam yo vartate vruttim vartamaano gruhaaSrame--
tasya dharmam param praahuh katham vaa vipra manyase

The host, rising up, should advance towards the guest, offer him a seat, and duly worship him. Even this is eternal morality. They that perform not the Agnihotra not wait upon bulls, nor cherish their kinsmen and guests and friends and sons and wives and servants, are consumed with sin for such neglect. None should cook his food for himself alone and none should slay an animal without dedicating it to the gods, the pitris, and guests.

Nor should one eat of that food which hath not been duly dedicated to the gods and pitris. By scattering food on the earth, morning and evening, for (the behoof of) dogs and Chandalas and birds, should a person perform the Viswedeva sacrifice.

Yudhishthira used to comply with the above preaching, i.e. treating dogs and chanDAlas as one class and throwing food for them separately. Here Yudhishthira will invite Brahmins with folded hands, offer his seat, worship them. This is the Class 1. After everybody eats, Yudhishthira will throw food to dogs and chanDAlas (class 2). Okay pl.?

My friend wrote: చెత్త అర్థాలతో కంపు చేసేరు కొంతమంది భాష్యకారులు. Commentators have messed up with dirty (Telugu chetta=garbage-like) meanings.

This is about the chAturvarnam maya ... verse. I shall reply about this in my next blog post.

Subject to substantial Revision, additions and deletions. To continue and revise this, with more proof.. सशेष. సశేషం.

620 Left parties should restrain their Student Unions from participating in beef-festivals held in University Campuses वाम पक्षीय दलों अपने छात्रों को विश्व विद्यालयों के कांपसों में होने वाले गो | पशु मांस भक्षणोत्सवों में तटस्थ रहने के प्रयत्न करना आवश्य है। వామ పక్ష పార్టీలు తమ విద్యార్ధి యూనియన్లకి విశ్వవిద్యాలయ కాంపసుల్లో జరిగే గో|పశు మాంస భక్షణోత్సవాలకు దూరంగా ఉండమని , తటస్థంగా ఉండమని సూచించాలి.

Left parties should restrain their Student Unions from participating in beef-festivals held in University Campuses वाम पक्षीय दलों अपने छात्रों को विश्व विद्यालयों के कांपसों में होने वाले गो | पशु मांस भक्षणोत्सवों में तटस्थ रहने के प्रयत्न करना आवश्य है। వామ పక్ష పార్టీలు తమ విద్యార్ధి యూనియన్లకి విశ్వవిద్యాలయ కాంపసుల్లో జరిగే గో|పశు మాంస భక్షణోత్సవాలకు దూరంగా ఉండమని , తటస్థంగా ఉండమని సూచించాలి.

World Language: English	National Language: Hindi	Mother Tongue: Telugu spoken by 100 million people
1. Reason: Today's beef-festivals, and anti-beef agitations are based on vote bank politics. They are creating mutual hatred among castes, communities and religions.	कारण : आज के बीफ फॆस्टिवल्स और बीफ व्यतिरेक आंदोलनें, वोट ब्यांक पालिटिक्स के भाग हो गया। वें, जातियों, कम्यूनिटियों, और रॆलिजियनों के मध्य द्वेष सृष्टी कर रहे है।	కారణం. ఈ రోజు బీఫ్ ఫెస్టివల్స్, బీఫ్ వ్యతిరేక ఉద్యమాలు, అన్నీ వోటు బ్యాంకు రాజకీయాల ఆధారంగా జరుగుతున్నాయి. అవి కులాలు, సామాజిక వర్గాలు, కమ్యూనిటీలు, మతాల మధ్య చిచ్చును రేపుతున్నాయి.
2. Foremost priorities of Left Parties should be poverty-alleviation, redistribution of income, wealth, means of production, prevention of deprivation and exploitation, Proletarianism, weaker-section suicides, education and health care of masses etc. (This is list is incomplete. These are just few top areas. Supporting or opposing beef does not deserve that priority.	वाम पक्षों के प्रथम प्राधान्यता ये होना चाहिये, कि दारिद्र्य निर्मूलन, समाज में आय, संपत्ति, उत्पत्ति साधनों को सम रीती में पुनर् वितरण करवाना, निम्न वर्गों को जिस वस्तु और सेवा मिलने का है, परन्तु नहीं मिल रहे हैं उनके साधन, गरीबों के शोषण और दोहन को रोकना, श्रामिक वाद, बल हीन वर्गों के आत्माहुतिया, करोडों जनता को विद्या और वैद्य दिलवाना, इन सभी आवश्यक वस्तुवों पर नजर रहना।	వామ పక్షాల ప్రథమ ప్రాధాన్యతలు దారిద్ర్య నిర్మూలన, ఆదాయము, సంపద, ఉత్పత్తి సాధనాల పునః పంపిణీ, పేదలకు అందవలసిన వాటిని అందకుండా చేయటం వారిని దోచుకోటం, శ్రామిక వర్గవాదం, బలహీన వర్గాల ఆత్మహత్యలు, కోట్లాదిమందికి అందాల్సిన విద్యా వైద్య సౌకర్యాల కల్పన మొ. వాటిపై దృష్టి నిలపాలి. ఆవు మాంసాన్నో పశు మాంసాన్నో తినాలా వద్దా అనే విషయం, ప్రాధాన్యతలలో తక్కువ శ్రేణికి చెందినది అవుతుంది.
3. It is better not to play with the beliefs and sentiments of different classes of people.	विविध वर्गों के विश्वासों से खेलना, अछ्छा नहीं रहेगा।	వివిధ వర్గాల ప్రజల విశ్వాసాలతో ఆడుకోటం, అంత ఉత్తమమైనది కాదు.
4. Whether compassion is to be shown to animals at all? If so, on which animals? Why should (or should not) compassion be restricted to cow? Whether compassion can be extended to other miltch animals and plough / draft animals like buffaloes, camels, goats, horses, donkeys, yaks? - Better to leave these questions to Supreme Court of India, and experts on the subject, who are not connected with castes, religions, and vote-bank politics.	जानवरों पर दया दिखाना या नहीं ? दिखाना तो, किस जानवरों पर दिखाना ? सिर्फ गायों पर करुणा क्यों दिखाना या नहीं दिखाना ? सानुभूती को भैंस, ऊंट, बकरी, घोडा, गधा, याक आदी क्षीर, खेती, गाडी खींंचक अन्य जंतु जाती को विस्तृत करना या नहीं ? इन सभी प्रश्नाओं को भारत के सर्वोन्नत न्याय स्थान,और निपुणों को छोड देना समुचित होगा।	జంతువుల మీద దయ చూపాలా వద్దా ? చూపితే ఏఏ జంతువులపై చూపాలి ? గోవులపై మాత్రమే చూపాలా లేక గోవులకు మాత్రమే దయను పరిమితం చేయకూడదా ? సానుభూతిని గేదెలు, దున్నపోతులు, ఒంటెలు, మేకలు, గుర్రాలు, గాడిదలు, యాక్ లు, మొ. మనకి పాలిచ్చి మనల్ని తల్లులలాగా పోషించే జంతువులకు, మన పొలాలలో చాకిరి చేస్తూ, మన బండ్లను లాగుతూ, నానా చాకిరి చేసే జంతువులకు కూడ విస్తరించాలా లేక వద్దా ? ఇలాటి ప్రశ్న లన్నిటినీ సుప్రీం కోర్టుకు, కుల మత వోటు బ్యాంకు రాజకీయాలతో సంబంధం లేని నిపుణులకు వదలి వేయటం న్యాయంగా ఉంటుంది.
5. Indian Parliament, or Assemblies of States in India, cannot take a dispassionate view of the problem, and make equalist laws, owing to interference of vote-bank politics. Hence, it should be left to courts. One best solution will be Common Civil Code, which will be administered indiscriminatingly against all castes, religions, regions, and other groups. This Common Civil Code Bill / Law should be evolved by with consensus, passed with 80% majority in both Houses of Parliament, and approved by Supreme Court.	भारत पार्लमॆंट और राज्यों के विधान सभाओं, इस समस्या को निष्पाक्षिक दृष्टिकोण से परिशीलन नहीं कर सकते। वोट ब्यांक पालिटिक्स उनको काम करने नहीं देता। प्रतिपक्ष पार्टीयों के सहमती ले कर, सभी पौरों को वर्तित होनेवाले सर्व समान नागरिक संहिता के शसन पास करना और लागु में लाना , उत्तम होगा। उसको ८०% मॆजारिटी से पास करना अवश्य होना। शासन होने के बाद उसको सुप्रीम कोर्ट के अनुमोदन मिलना।
6. Whether eating a food of choice, is a human right or not is to be examined in depth by Supreme Court of India. Supreme Court may also have to study to what extent protection of human rights can be allowed to violate animal rights (or vice versa).		కోరుకున్న ఆహారాన్ని తినే హక్కు మానవ హక్కా కాదా, అనే విషయాన్ని సుప్రీం కోర్టు లోతుగా పరిశీలించాలి. మానవ హక్కుల రక్షణకు సుప్రీం కోర్టు ఆజ్డాపించేటపుడు , ఎంతమేరకు జంతువుల హక్కులకు భంగం కలగచ్చు, పర్యావరణానికి హాని కలగచ్చు అనే విషయాన్ని కూడ పరిశీలించాల్సిఉంటుంది. అదే సమయంలో అంటే జంతువుల హక్కులను సంరక్షించటం కోసం మానవ హక్కులను త్యాగం చేయాలా, చేస్తే ఎంత మేరకు చేయాలి అనే విషయాన్ని కూడ ఆలోచించాలి. ఇవన్నీ ఆషామాషీ వ్యవహరాలు కావు.
7. Though Vedic Aryans of all castes ate beef before Christ, influenced by Buddhism, Jainism, some Sections of them shifted to vegetarianism, and some others have started abstaining from beef only. This does not mean that 21st Century Indians should adopt the same practices of the Vedic Aryans, or the Aryans of the subsequent Centuries. 21st Century Indians can be more compassionate towards animals, NOT TO SPEAK OF FELLOW HUMANS.		క్రీస్తుకు, బుధ్ధుడికి, వర్ధమాన మహావీరుడికి పూర్వపు వైదిక ఆర్యులు, అన్ని కులాల వారూ, ఆవు మాంసాన్ని తిన్నప్పటికి , వారిలో కొన్ని వర్గాల వారు, తరువాతి కాలంలో బౌధ్ధ జైనాల ప్రభావానికి గురిఅయ్యి శాకాహారులుగా మారటం, చారిత్రిక వాస్తవం. వారిలో కొందరు పూర్తి శాకా హారులు గా మారకుండా, కేవలం ఆవుమాంసాన్ని మాత్రమే మానటం జరిగింది. దీనర్ధం 21వ శతాబ్దం భారతీయులంతా ఘోర మాంసాహారులుగా గానీ లేక ఘోర శాకాహారులుగా గానీ ఉండాలని కాదు. శతాబ్దాలు గడుస్తున్న కొద్దీ మానవులు మెరుగైన మానవులుగా మారాలని మానవ జాతి వికాసానికి సౌమ్యత్వ మరియు కారుణ్య సాధన అవసరమని పెద్దలు అంటారు. మనం రెండువేల ఏళ్ళక్రితం పచ్చిమాంసం, వండిన మాంసం, రోజుకు మూడు పూటలా వారానికి ఏడురోజులూ, పన్నెండు నెలలు, బ్రతికే డెభ్భయ్యో వందో సంవత్సరాలూ, మనం అనుక్షణం మాంసం తుకడాలను ఐస్ ఫ్రూట్లలా చీకుతూ ఉండాలనీ, ఎముకలను చీల్చి వాటిలోని ఖైమాని ఆరగించాలనీ లేక రక్తాన్ని చవిచూడాలనీ కాదు. వాల్మీకి రామాయణంలో శ్రీరాముడు సీతకు మాంసం ముక్కలు ఇది బాగుంది ఇది బాగుంది రుచి చూడు అని నోట్లో పెట్టినట్లుగా, నేడు స్త్రీ పురుషులు ఒకళ్ళ నోళ్ళలో మరొకళ్ళు స్ట్రీక్సు పెట్టి తిను తిను అని బ్రతిమాలటానికి, వివిధ రకాల మాంసాల ధరలు విపరీతంగా పెరిగాయి. అరటి పండో నిమ్మకాయో కొనుక్కోటానికి పైసల్ దొరకటం లేదు. ఎద్దుకూరలు, పెద్దకూరలు, ఎక్కడనుండి దొరుకుతాయి.
8. As Centuries elapse, humans have to become more kind-hearted, soft, empathetic, and accommodative towards NOT ONY FELLOW HUMANS, ANIMALS LIKE COW, but also towards plants, all animals, rivers, hills, even deserts! This they have to do, without going to extremes, without subjecting themselves to OCD (Obsessive Compulsive Disorder).	शताब्दीयों बीतने के समय पर, मानव जाती ज्यादा करुणा शीलक, सौम्य, सहानुभूतिवान, अनुग्राही और उदार, होना अभिलषणीय है। ये सभी सिर्फ सह मानवों से ही नहीं, गाय जैसे जानवरों को ही नहीं, वृक्ष, सभी जंतु, नदीनद, पर्वत, सैकत स्थल, सृष्टी के सभी वस्तुओं को मिल्वाना चाहिए। ये सब हम चरम सीमा तक जा कर, पागल होने स्थायी तक नहीं जाना। मध्यम मार्ग हमेशा वांछनीय होगा।
ybrao-a-donkey's humble comments. वैबीराव एक गधे के विनम्र राय . వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వాణి. You have every right to differ with me. I respect your right. आपको मेरे मत से भिन्न राय रखने के संपूर्ण हक है। मै उस अधिकार को परिपूर्ण रूप से गौरव देता हुँ. మీకు, మీ భిన్నమైన అభిప్రాయాన్ని కలిగిఉండే సంపూర్ణ హక్కు ఉంది. దానిని ఎంతో నేను గౌరవిస్తాను.	However, pl. examine this donkey's views also. परन्तु एस गधे के दृष्टिकोण को भी अनुशीलन कीजिये.	కానీ ఈ గాడిద దృష్టికోణాన్ని కూడ ఓర చూపుతో కంటజూడుమీ, క్రీగంట జూడమీ.
I was (better to say 'am') a B.Com. student of Osmania University, Vivek Vardhini Evening College, Jambagh, Between Ashok and Vikranti Theaters, Hyderabad, during the academic years 1969-1973. At that time, I developed a personal perception (it may be wrong) that SOME Osmania University Students take interest in everything except their primary immediate task of learning, studies, and improving their skills, to their optimum levels. There were times, when some employers, stopped taking Osmania University graduates as employees. Subsequently, some corrective measures were taken by a few University Chancellors to revive the lost reputation. I do not wish to say that students should not at all take part in anything. Wherever things are being attended to by elders, media, Governments, political parties, NGOs, probably students can afford to concentrate on their studies. This is because, DEGREES WITHOUT KNOWLEDGE / SKILLS will make the students NON-PERFORMERS AT THE OUTINGS. For neglected years, they will have to pay a heavy price. During the freedom struggle, if students abandoned their studies, then they were liberating the Nation from foreign bondage. Yet, those who did not sacrifice their studies for the freedom of this countries, became bureaucrats, and became our de-facto rulers after independence. मै उसमानिया विश्व	मैं उस्मानिया विश्व विद्यालय के बी. काम. पूर्व विद्यार्धी और स्नातक हुऎ तो भी, इस शोचनीय विषय लिखने के लिये मुझे शोक और चिंता हो रहा है। मै १९७३ में उस्मानिया विश्व विद्यालय, विवेक वर्धनी सायं कळाशाला, जाम बाग, हैदराबाद में बी. काम पढा था। उस वखत, मेरे दिल में यह दुःख पैदा हुई कि, उस्मानिया विश्व विद्यालय के कुछ विद्यार्धी विद्यार्जन , नैपुण्यताओं के समुपार्जन को छोड कर सभी अन्य विषयों पर अपने दृष्टी रखते हैं। उस अश्रध्धा के फल स्वरूप यह हुआ, कुछ सालों में, कई उद्योग दाता, उस्मानिया विश्वविद्यालय स्नातकों को इंप्लायमॆंट में लेना छोड दिया।	నాకు 1969-1973 మధ్య కాలం లో ఉస్మానియా విశ్వ విద్యాలయం, వివేక వర్ధినీ సాయం కళా శాలలో (మొజాంజాహీ మార్కెట్ పుత్రీ బౌలీ రోడ్ మధ్య ఉన్న జాంబాగ్,హైదరాబాదు), బీ.కాం చదివే భాగ్యం కలిగింది. ఆసమయంలో, నాకు ఏర్పడ్డ అభిప్రాయం ఏమిటంటే, (ఆ అభిప్రాయం తప్పు కావచ్చు), ఉస్మానియా విద్యార్ధులు విద్య కన్నా ఇతర విషయాలపై అధిక శ్రధ్ధ కనపరుస్తున్నారేమో నని. తరువాతి కాలంలో కొందరు ప్రైవేటు రంగ ఉద్యోగ దాతలు ఉస్మానియా డిగ్రీ ఉన్నవారి దరఖాస్తులను పరిశీలించటం మానేశారని జనం అనుకుంటుండగా విన్నాను. తరువాత వచ్చిన ఉపకులపతులు ఎంతో కష్టపడి, పట్టాలు తప్పిన బండిని మెల్లగా పట్టాలు ఎక్కించారని, ఉస్మానియాకు పోయిన ప్రతిష్ఠను తిరిగి సాధించారనీ అంటారు. విద్యా సముపార్జనలో వచ్చే ప్రధాన సమస్య ఏమిటంటే, కోల్పోయిన విద్యా దినాలను తిరిగి సంపాదించటం తేలిక కాదు. ఎందుకంటే, టెక్నాలజీ, విజ్ఞానం మన కొరకు ఆగవు.

To continue. सशेष्. సశేషం.

124 kalyANi biriyAni

India of 2016, can at least set one example to the whole world, at least in one respect. 1. Society is recognising the need to save cows and calves from slaughter. (This should extend to buffaloes, camels etc. in due course). 2. Now-a-days, in India, we can see a number of gO-SAlas for rescuing cows and calves. Even housewives feed cows and calves on daily basis with rice, lentils, vegetables, etc. 3. Still, we have the problem of cows swallowing plastic covers, from garbage heaps and falling ill. Their bellies are getting full of un-digested plastic bags, causing them great hardships.

Slaughtering miltch animals పాలిచ్చే జంతువుల వధ దారుణం

---

చర్చనీయాంశాలు: రామాయణం, గోవధ నిషేధం, యానిమల్ హోమ్స్, స్వామి వివేకానంద, svami vivekananda, udayagiri

ముందుగా స్పష్టీకరణలు

ఈవ్యాసంలో వ్రాసిన విషయాలు ఏ కులాన్నిగానీ, మతాన్నిగానీ, వర్గాన్నికానీ, రాజకీయ పార్టీని గానీ, సమర్ధించటానికి గానీ, కించ పరచటానికి గానీ వ్రాసినవి కావు. కేవలం సత్యాన్వేషణ దృష్టితో వ్రాసినవి. సున్నితమైన, గాయపడే మనోభావాలు ఉండే వారు దయయుంచి వీటిని చదువవద్దని ప్రార్ధిస్తున్నాను.

మానవుడు పరిణామ క్రమంలో మెరుగైన మానవుడిగా రూపొందాలి అని విజ్ఞుల భావన. ఫలానా శతాబ్దంలో మానవుడు అలా చేసాడు కాబట్టి ఇప్పుడు మనం అదే చేయాలి అని లేదు. వారు చేసినది మెరుగైనది అయితే, మనం అలా చేయటం సమంజసమే. కొన్నిసార్లు మనం చేస్తున్నది మెరుగైనది కావచ్చు. ప్రస్తుతం మనం చేస్తున్నదానికన్నా ఇంకా మెరుగైన పధ్ధతులు ఉండవచ్చు. అలాటి మెరుగైన పధ్ధతులను అన్వేషించటం నా లక్ష్యాలలో ఒకటి.

ఈ తెలుగు వ్యాసం వ్రాయటానికి ట్రిగ్గర్

ఈమధ్య ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఒకనగరంలో గ్రాండ్ ట్రంక్ రోడ్ పై బస్ స్టాండ్ సమీపంలో నడుస్తున్నాను. ఉన్నట్లుండి పక్కనే ఒక సైన్ బోర్డ్ కనపడింది. ఆల్ఫా హోటల్. కల్యాణీ బిరియానీ.

ఈ కల్యాణీ కల్యాణీ అనే పదం నాకు తెలిసింది ఒక కర్నాటక సంగీత రంజక రాగంగా. రక్తిరాగంగా శాస్త్రీయ సంగీతంలోనూ, సినిమా సంగీతంలోనూ ఎంతో ఆదరణ పొందింది. కల్యాణీ బిరియానీ ఏమిట్రా అని నెత్తి బద్దలు కొట్టుకుంటున్న సమయంలో నాకు కల్యాణీ కపిల గుర్తుకి వచ్చింది. నా దురదృష్టం ఏమిటంటే అవసరమైన విషయాలు నాకు జ్ఞాపకం ఉండవు, లేదా తెలిసి కూడ పట్టించుకోని బలహీనత ఉంది. ఇతరులు పట్టించుకోనివి నాకు నిరంతరం జ్ఞాపకం వచ్చి పీడిస్తూ ఉంటాయి. ఇది ఒక తరహా ఆబ్సెసివ్ కంపల్సివ్ డిజార్డర్ O.C.D అనే వ్యాథి.

Where is KalyANi Kapila? కల్యాణీ కపిల ఎక్కడ?

Source: Uttara Rama Charitra. ఆధారం: ఉత్తర రామచరిత్ర సంస్కృత నాటకం.
Writer: Bhavabhuti, a reputed 7-8th Century Sanskrit poet. రచయిత భవభూతి మహాకవి. ఏడవ లేక ఎనిమిదవ శతాబ్దపు గొప్ప సంస్కృత నాటకరచయిత.
End of Act 3. Third Intermission. ఉత్తర రామచరిత్రలో 3వ (తృతీయ) ఆవిష్కంభము. రెండు రంగాల మధ్య ఉండేది ఆవిష్కంభము.
ఉత్తర రామచరిత్రలో ముఖ్య కథాంశం మన లవకుశ సినిమాలోదే. గర్భవతి సీతను రాముడు అడవికి పంపటం. ఆమె అక్కడ లవకుశులను ప్రసవించటం. ఆమె వాల్మీకి ఆశ్రమంలో ఆశ్రయం పొందటం. వారు పెద్దవారు కావటం మొ|| ఈకధ అందరికి తెలిసినదే. తెలుగులో కంకంటి పాపరాజు గారు ఉత్తర రామచరిత్ర కావ్యాన్ని వ్రాశారు.

ఇంతకు బూనివచ్చి వచియింపక పోదునె, విన్ము తల్లి, దు
శ్చింతులు, దైత్యుచేబడిన సీతను గ్రమ్మర నేలుచున్నవా
డెంత విమోహి రాముడని, యెగ్గులు పల్కిన నాలకించి, భూ
కాంతుడు నిందజెంది నిను గానల లోపల దించి రమ్మనెన్.

స్వర్గీయ దువ్వూరి రామిరెడ్డిగారు వ్రాసిన మరొక పద్యం

సీసం
అపవాద దూషితయైన కాంతను బాసి పతి కీర్తి బొందుట భావ్య మనుము
కౌసల్యాదిగా గల్గు అత్తల కేను గడు భక్తితో మ్రొక్కులిడితి ననుము
తోడికోడండ్రు నా తోడి నేస్తము నెంచి కడసారి సేమంబు నడిగె ననుము
చెలికత్తియలు నన్ను పలుమారు దలపోసి యుమ్ములింప నిరుపయోగ మనుము

తేటగీతి
ప్రజలు నికమీద మోదంబు బడయు డనుము
పతిని నెడబాసి యిక సీత బ్రతుక దనుము
జన్మ జన్మంబులకు రామ సార్వభౌము
పరమ పావను భర్తగా బడతుననుము

ఈఘట్టంలో స్వర్గీయ కాంతారావు లక్ష్మణుడిగా, ఇటీవల స్వర్గస్థురాలైన అంజలీ దేవి సీతగా జీవించారు.
క్రింద వ్రాస్తున్న సంస్కృత ఉత్తర రామ చరిత్ర లోని ఈఘట్టం లవకుశ సినిమాలో లేదు.

Place of happening: Hermitage of Valmiki. స్థలం: వాల్మీకి ఆశ్రమం.

Time (Context): Sita was under sage Valmiki's protection with her twin sons Kusa and Lava, aged about 12. సమయం, సందర్భం: సీత, లవకుశులు వాల్మీకి ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్నారు. లవకుశుల వయస్సు షుమారు 12.

Rama's Guru Vasishtha took Kausalya and Janaka to Valmiki's hermitage. Valmiki received them with great festivities and feasts. That day was declared as a holiday for the disciples of Valmiki. శ్రీరాముడి యొక్క గురువు వశిష్ఠుడు కౌసల్యను, జనకుడిని వాల్మీకి ఆశ్రమానికి తీసుకు వెళ్ళాడు. ఆరోజు వాల్మీకి ఆశ్రమంలో గురువుగారు తన శిష్యులకు అనధ్యయన దినంగా (శలవుగా) ప్రకటించారు. వాల్మీకి గౌరవ అతిధులను ( V.V.I.P.) గొప్ప ఉత్సవంతో, విందుతో ఆహ్వానించారు.

Two students Bhandayana and Saudhataki converse with one another. A part of the conversation is reproduced below. వాల్మీకి యొక్క ఇద్దరు శిష్యులు భాండాయనుడు, సౌధాతకి వీరిద్దరి మధ్య జరిగిన సంభాషణలో ఈక్రింది సంభాషణ ఒక భాగం. ఇందులో వాడిన తెలుగు అనువాదం షుమారు సారం. పర్ఫెక్ట్ మాటమాటకి అనువాదం కాదు.

సౌధాతకి:- ఆగతం అనధ్యాయ కారణం సవిశేష భూతం అద్య జీర్ణా కూర్చానాం.
ఈరోజును శలవుగా ప్రకటించటానికి కారణం నాకు సవిశేషంగా అర్ధం అయ్యింది-- అదే పొడవు గడ్డాలు.
I understand in depth with all the specialities, the reason for declaring today as a day of no studies (anadhyanam), i.e. the long beards.

సౌధాతకి: భో భండాయనా! కిం నామధేయేవ మహతః స్థవిరసార్ధస్య ధురంధరో ఆద్య చీరధారకో అతిథిర్ ఆగతః..
ఓ భాండాయనా, ఆ వచ్చిన అతిథులలో నేత, నార చీరెలు ధరించిన ఆ గొప్ప వ్యక్తి పేరేమిటి?
What is the name of the great man wearing the linen clothes and who led the big gang of the guests which has arrived?


భాండాయనుడు: థిక్ ప్రహసనం! ననువయం రిష్యశృంగాశ్రమాద్ అరుంధతీ పురస్కృతాన్ మహారాజ దశరధస్య దారాన్ అధిష్ఠస్య భగవన్ వసిష్ఠ ప్రాప్తః. తత్త కిం ఏషం ప్రలాపసి?
హాస్యం ఆపు. తనభార్య అరుంధతి ముందు రాగా, మహారాజు దశరధుడి రాణులను వెంట పెట్టుకొని వచ్చింది వశిష్ఠభగవానుడని నీవు ఎరుగవా? వాళ్ళను గురించి నీవు ఎందుకు ప్రలాపిస్తున్నావు? (ఎందుకు లూజుగా మాట్లాడుతున్నావు?)
Stop the farce! Don't you know that Bhagavan Vasisht`ha led by Arundhati (his wife), the wives of the Great King Dasaratha have just arrived? Why do you talk loosely about them?

సౌధాతకి: హుం వశిష్ఠ హుం వశిష్ఠ.
సౌధాతకి: హూఁ వశిష్ఠుడు, హూఁ వశిష్ఠుడు.

భండాయనుడు: అథ కిం?
అవును, అయితే ఏమి?

సౌధాతకి: మయా పునర్ జ్ఞాతం వ్యాఘ్రోవా వృకోవా న ఇతి!
నేననుకున్నానూ, ఆయన ఒక పులియో, తోడేలో అని. I thought he was either a tiger or a wolf!

భండాయనుడు: ఆ! కిం ఉక్తం భవతి?
(కోపంగా) ఆ, అయితే ఏమంటావు? What do you say?


సౌధాతకి: తేన పారపతితేన ఇవ సా పరాకీ కల్యాణీ కపిలా మడ మడాయితా.
ఆయన వచ్చాడో లేదో, అప్పుడే ఆ అనాథ కల్యాణీ కపిల మడ మడాయించ బడింది.

నోట్స్: కల్యాణీ కపిల ఆవుదూడ పేరు. కల్యాణీ అంటే మంగళకరమైనది. కపిల అంటే నల్లనిది. అనాథ అనటంలో అయ్యో పాపం అనే అర్థం ద్యోతకం అవుతున్నది. మడమడాయించటం అంటే నమిలేయటం. చక్కటి ప్రయోగం. తెలుగుకి దగ్గరగా ఉన్నది. No sooner did he come, the orphan (poor) Kapila (black calf) Kalyaan`ii (auspicious name of the calf) was munched. (Meanings: parakikaa = orphan. Parapatiteena iva = the moment he came. Mad`a mad`aayita = was munched.).


భాండాయనుడు:

సమాంసో మధుపర్కం ఇతి అమ్నాయం
బహుమన్యమానా శ్రోత్రియా
యాభ్యాగతాయ వత్సతరీ మహోక్షంవా మహా అజం వా
పచంతి గృహ మేథినా
ఇతి ధర్మ సూత్ర కార సమామ్నతి.

అర్ధాలు: బహుమన్యమాన-- పలువురిచే మిక్కిలిగా గౌరవించబడే. ఆమ్నాయం-- వేదాలు. సమాంసో మధుపర్కం-- మాంసంతో కూడినది మధుపర్కం. శ్రోత్రియ -- పండితుడైన బ్రాహ్మణుడు. మూడు రకాల సంస్కారాలను పొందినవాడు. బ్రహ్మచర్యం, యజ్ఞోపవీతం, జ్ఞానోపదేశం మొ|| పొందినవాడు. అభ్యాగతుడు -- ముందు చెప్పకుండా వచ్చే అతిథి. ఒకరాత్రికన్నా ఎక్కువ ఉండడు. ఏక రాత్రం ఏవ పరగృహే నివసన్, అజ్ఞాతో బ్రాహ్మణః అతిథీ జ్ఞాతస్ తే అభ్యాగతః.

మిక్కిలి గౌరవనీయులు, శ్రోత్రియులైన బ్రాహ్మణులు, అతిథి అభ్యాగతులు విచ్చేసినపుడు ఒక ఆవు దూడనో, గొప్ప వృషభాన్నో, లేక గొప్ప మేకనో గృహస్థులు వండుతూ ఉంటారు. ఇలాగా ధర్మసూత్రకారులు నిర్ణయించారు.

Meanings: Bahumanyamaana = standardised, recognised by many people. Aamnaayam = Vedas. That which is accompanied by flesh as "Madhuparkam" - this, the Vedas and the Codemakers (such as Bodhayana and Apasthambha) have standardised. Srootriya = A well-learned Brahmin who has been anointed with all the purificatory ceremonies (sanskaaras: prescribed religious ceremonies and vows such as celibacy, sacred thread etc. Brahmano, gneeyaha, sanskarai)). Abhyagata = guest who arrives without notice and stays not more than one night. (Eeka raatram eeva paragrihee nivasan, agnaatoo brahmanaha atidhi gnaatastee abhyaagataha). Vatsatari = calf. Mahooksham = big bull. Maha ajam = big goat. Grihamethina nirrapanti = house holders feed. Gist: Householders feed venerable scholars and guests with calfs or big bull or big goat. Thus the code-makers prescribed.

సౌధాతకి: భో! నిగృహీతో అసి.
ఓ! నీవు ఓడి పోయావు. (నిగ్రహం-- వాదనలో ఓటమి).

భండాయనుడు: కథం ఇవ?
ఎలాగా? (నేను ఎలా ఓడిపోయాను?)

సౌధాతకి: యేన ఆగతేషు వశిష్ఠ మిశ్రేషు వత్సతరీ విశసితా ఆద్యైవ ప్రత్యాగతస్య రాజర్షేర్ జనకస్య భగవతా వాల్మీకిర్ దధి మధుభ్యాం ఏవ నివర్తితో మధుపర్కః వత్సతరీ పునర్ వివర్జితా.
అర్ధాలు: యేన-- ఎందుకంటే. వత్సతరీ--బుజ్జిదూడ. విశసిత-- చంపబడినది. ఆద్యైవ-- ఈరోజే. సారం: వశిష్ఠ మిశ్రా గారిని మేపటానికి వాల్మీకి బుజ్జిదూడను చంపగా, రాజర్షి జనకుడికి బుజ్జిదూడ మాంసాన్ని పెట్టకుండ, కేవలం తేనెను, పెరుగుని మాత్రమే పెట్టారు.
Meanings: Yeena = Because. Vatsatarii = Young calf. Vis`asita = killed. Aadyaiva = today. Gist: While Valmiki has slayed the young calf to feed Vasisht`ha Misra, he (Valmiki) gave just curd and honey to the sage king Janaka, without adding the beef.

భండాయనుడు: నివృత్త మాంసాశనం ఏవం కల్పం ఋషయః మన్యన్తే నివృత్త మాంసస్తు తత్ర జనకః.
మాంసాహారాన్ని వదలి వేసిన వారు, మాంసం లేని ఆహారాన్ని తీసుకుంటారు.

సౌధాతకి: కిం నిమిత్తం?
ఎందుకు? What for?

భండాయనుడు: స యద్ ఈవ దేవ్యా సీతాయా తాదృశీం దైవ దుర్విపాకం ఉపస్రిత్య వైఖానస సంవృత్తః, తథా అస్య కతిపయే సంవత్సరాత్ చంద్ర ద్వీప తపో వనే తపస్ తప్య మానసః.
సారం: సీత దురదృష్ట వశాత్తూ అడవులకు బహిష్కరించబడినదని విన్న జనకుడు వేదన చెంది, వైఖానస ధర్మాలను చేపట్టి అడవులకు వెళ్ళి పోయారు. ఆయన అక్కడ చంద్ర ద్వీపంలో తపస్సు చేశారు. Having heard that Sita was unfortunately banished to forests, Janaka left to forests, having adopted the tenets of Vaikhanasa. He did penance in Chandra Dviipa (The Island of Moon).

సౌధాతకి: తతః కిం ఇతి ఆగతః?
వారు ఎక్కడనుండి ఇక్కడకి వచ్చారు? Wherefrom did he come?

భండాయనుడు: చిరంతవ ప్రియ సుహృదం భగవంతం ప్రచేతసం ద్రష్టుం.
ఆయన తన చిరకాల స్నేహితుడైన ప్రచేతస భగవానుడిని (అంటే వశిష్ఠుడిని) చూడటానికి వచ్చారు. (He has come) to see his long time friend God Praacheetasa (Vasisht`ha).

సౌధాతకి: అపి ఆధ్య సంబంధినీ భి సమం సంవృత్తం అస్య దర్శనం న వా ఇతిహి.
ఆయన తన సంబంధీకులను చూచియుండలేదా? (పుత్రిక సీత, ఆమె అత్త కౌసల్య మొ|| అని భావం). Has he not seen his relatives? (Daughter Sita's mother-in-law Kausalya et al).

భండాయనుడు: సంప్రత్ యేవ భగవతా వశిష్ఠేన దేయః కౌసల్యస్ సకాశం భగవత్ అరుంధతీ ప్రహితా, యత్ స్వయం ఉపేత్య వైదేహో ద్రష్టస్య ఇతిహీ.
అర్ధాలు: సకాశం-- కౌసల్య వద్దకు. ప్రహితా --పంపబడినది. Meanings: Sakaas`am = to Kausalya. Prahita = was sent. కౌసల్యను జనకుడి వద్దకు తీసుకు వెళ్ళటానికి, అరుంధతి పంపబడినది. ఆయన గౌరవనీయుడైన రాజర్షి. పైగా, ఆయన సీతా వన బహిష్కరణం చేత వ్యథ చెంది ఉన్నాడు. Arundhati was sent to Kausalya to take her to Janaka. He was a respectable sage king. Besides, he was hurt by the banishment of Sita.

సౌధాతకి: యథా సర్వే యీతే స్థవివరా పరస్పరం మిలితాః తథా అవాం అపి పటుకై సహ మిలిత్వా అనథ్యాయ మహోత్సవం ఖేలంతౌ సంభావయావః.
ఈవిధంగా మనము, ఈ అనధ్యాయ మహోత్సవం నాడు, ఆడుతూ పాడుతూ, ఎన్నో విషయాలను అథ్యయనం చేయటం సంభవించింది. Thus, we have playfully learnt many things on this No-study- day.

భండాయనుడు: తదయం బ్రహ్మవాదీ పురాణ రాజర్షిర్ జనకః ప్రచేతస వశిష్ఠన్ ఉపాస్య సంప్రతి ఆశ్రమస్య బహిర్ వృక్షమూలం అధిష్ఠతి, య ఏషః.
ఇపుడు, వేదజ్ఞుడు, గొప్ప రాజర్షి అయిన జనకుడు, ప్రచేతసుడైన వశిష్ఠులవారు ఆశ్రమం వాకిటిలో గల చెట్టు మొదలు వద్ద కూర్చుని ఉన్నారు. Now, the Veda-knowledgeable, great sage king Janaka is sitting at the root of the tree outside the hermitage.

ఇక్కడ వర్ణన:
హృది నిత్యానుషక్తేన సీతా శోకేన తప్యతే అంతః ప్రవృధ్ధః దహనో జ్వలన్ నివ వనస్పతిహి.
ఇక్కడ చక్కని ఉపమాలంకారం వాడబడింది. సీతకు వాటిల్లిన కష్టం వల్ల జనకుని హృదయం జ్వలించింది. వయోభారంతో తప్తమయ్యే వృక్షం వలె, జనకుడు దుఃఖానల భారంతో నిలబడి ఉన్నారు. Descriptive verse: Hridi nityaanushakteena Sita s`ookeena tapyatee Antaha pravriddha dahanoo jwalan niva vanaspatihi. With fire raging in his inner consciousness- agrieved by Sita's hardships, Janaka was standing like a tree being burnt by the inner fire of its old age.

BLOGGER'S VIEWS

*It is very clear that respectable Brahmin guests were fed with preparations made of beef. *Janaka too consumed beef till he was hurt by the misfortune which had befallen to Sita. *The poet, through the character Saudhataki, compares Vasisht`ha to a tiger / wolf. *Rama and Sita cannot lag behind, if Janaka and Vasit`ha consumed beef. It was a custom of those days. *I do not wish to blame Vasisht`ha or Valmiki or Rama. But, can we call them really compassionate?

పై ఆంగ్ల బ్లాగ్ వ్యాసాన్ని నేను 2009లో నా http://ramayanayb.blogspot.com లో ప్రచురించగా విజ్ఞులైన పాఠకులనుండి, ఈక్రింది వ్యాఖ్యానాలు వచ్చాయి.

Anand said...
Can you give evidence of this kind of act from the original valmiki ramayana? If so, there is some necessity to investigate. Otherwise it is a cock and bull story.

తెలుగు సారం

దీనికి మీరు వాల్మీకి రామాయణం నుండి సాక్ష్యం చూపగలరా? అలా అయితే పరిశోథించవలసిన అవసరం కొంత ఉంటుంది. లేకపోతే అది ఒక కాక్ & బుల్ స్టోరీ (కోడీ మరియు ఎద్దు కథ అనగా కట్టు కథ).

దీనికి జవాబు (రివైజ్డ్)

గొప్ప కరుణ రస కవిగా ప్రఖ్యాతి గాంచిన 7-8 శతాబ్దాల మహాకవి భవభూతి కాక్ & బుల్ కథ చెప్పాడనా?
రామాయణ కాలంలో గోమాంస భక్షణకు వాల్మీకి రామాయణంలో మీకు సాక్ష్యం దొరకదు. ఎందుకంటే, వైష్ణవదేవాలయాలలో రామాయణం తరచుగా పఠించ పడేది, గానం చేయబడేది. బౌధ్ధ అహింస సిధ్ధాంతంతో పోటీ పడటానికి గోమాంస భక్షణను హిందూ బ్రాహ్మణులు వదిలేశారు. దక్షిణ భారత్ లో కొన్ని ప్రాంతాలలో అన్నిరకాల మాంసాలను, చేపలను, గుడ్లను, ఉల్లిని, వెల్లుల్లిని కూడ వదలి వేయటం జరిగింది. ఫలితంగా ఆతరువాతి కొన్ని శతాబ్దాల కాలంలో రామాయణాన్ని బోధించే గురువులు, పండితులు, రామాయణంలోని గోమాంసభక్షణ శ్లోకాలను తొలగించి ఉండాలి.

వాల్మీకి రామాయణంలో మనకి ఒకే ఒక రిఫరెన్స్ కనిపిస్తుంది. భారద్వాజాశ్రమాన్ని దర్శించిన శ్రీరాముడికి , భారద్వాజముని ఒక ఆవుని బహుకరించాడు.

2-54-17 (అయోధ్యాకాండ, 54వ సర్గ, 17వ శ్లోకం)
తస్య తత్ వచనం శృత్వా
రాజ పుత్రస్య ధీమతః
ఉపానయత ధర్మాత్మా
గాం అర్ఘ్యం ఉదకం తతః.
తెలుగు సారం: ధీమంతులైన రాజపుత్రుల మాటలను విని, (భరద్వాజుడు) ధర్మాత్ములైన వారికి చక్కగా స్వాగతమిచ్చి, గాం ని, అర్ఘ్యాన్ని, ఉదకాన్ని ఇచ్చెను.

గాం అంటే ఆవుని అనే అర్ధం తీసుకుంటే, ఆ ఆవుని సీతారామలక్ష్మణులు ఏమిచేశారు అనే ప్రశ్నకు మనకు సమాధానం దొరకదు. భారద్వాజాశ్రమాన్ని వదిలాక, ఆయన సలహా ప్రకారం సీతారామలక్ష్మణులు ఒక వెదురు పుట్టిని తయారు చేసుకొని యమునానదిని దాటారు. అలాతయారు చేసుకున్న బుట్టలో ఆవుని ఆవలి ఒడ్డుకి తీసుకెళ్ళటం అసాధ్యం. కాబట్టి ఆఆవుని దారిలో ఎక్కడో వదిలేసి ఉండవచ్చు. అతిథి అభ్యాగతులు వచ్చినపుడు ఆవు యొక్క పదార్ధాలను వడ్డించే సంప్రదాయం ఉంది కానీ, కేవలం ఒక్కమాట ఆధారం గా ఆమాటను ఆవుమాంసం, దూడ మాంసం అనే అర్ధాలను తీయటం కుదరదు.


ఈ సందర్భంగా మరొక విషయాన్ని పరిశీలించటం తప్పుకాదేమో. సీతారామలక్ష్మణులు అడవిలో 13 ఏళ్ళున్నా (ఏడాది లంక కాక), వారు ఆ పదమూడేళ్ళలో వ్యవసాయం చేసినట్లుకానీ, పాడి పెట్టుకున్నట్లుగానీ వాల్మీకి వ్రాయలేదు.

వారు యమునను దాటగానే చేసిన, మొట్టమొదటి పని నాలుగు జింకలను కొట్టుకొని ముగ్గురు కలిసి తినటం.

రాముడు సీతకు మాంసం ముక్కలను నోట్లో పెట్టి ఇది బాగుంది, ఇది తిను, అని తినిపించిన వర్ణన ఉంది. ఒక కాకర కాయో, గుమ్మడికాయో, సొరకాయో కోసారనో, చెరకు వేశారనో, ఏతం తో నీరు పెట్టారనో , గేదెకు గడ్డివేశారనో లేదు.

రాముడు మాయలేడి వేషంలో వచ్చిన మారీచుడిని చంపినపుడు వాడు హా లక్ష్మణా సీతా అని అరిచి రాక్షస రూపంతో నేలమీద పడినపుడు రాముడు వేగంగా తన కుటీరానికి వెళ్ళాలి. కానీ అలా వెళ్ళకుండా ఇంకో జింకను వేటాడి దాన్ని భుజంపై వేసుకొని ఆశ్రమానికి వెళ్ళాడు. దరిమిలా అరగంటయినా ఆలస్యం అయిఉంటుంది. ఫలితంగా రావణుడు సీతను ఎత్తుకెళ్ళటం తేలికయింది.

లక్ష్మణుడు పర్ణశాలను వేసినపుడు, అదేదో వరల్డ్ ట్రేడ్ సెంటర్ భవనం అయినట్లు దానికి శాంతి చేసి దుష్టశక్తులనుండి రక్షించటానికి శ్రీరాముడు జింకలను కృష్ణ మృగాలను బలి ఇచ్చాడు తప్ప ఏచెరకు గడలనో అరటి పండ్లనో నైవేద్యంగా పెట్టినట్లు లేదు.

క్షత్రియుడు కాబట్టి సీతారామలక్ష్మణులది మాంసాహర ప్రవృత్తి అనటానికి వీలు లేదు. ఎందుకంటే, రాముడు కౌసల్యకు, గుహుడికి తాను కందమూలాలను తింటూ మునిలాగా బ్రతుకుతానని చెప్పాడు. గుహుడు పంపిన మాంసాది భక్ష్యాలను తిరస్కరించాడు.

2-50-39 గుహుడు:
Bhakshyam bhoojyam ca peyam ca భక్ష్యంచ భోజ్యంచ పేయంచ
leehyam ca idam upasthitam లేహ్యంచ ఇదం ఉపస్థితం
shayanaani ca mukhyaani శయనాని చ ముఖ్యాని
vaajinaam khaadanam ca tee. వాజీనాం ఖాదనంచ తే.


శ్రీరాముడు: 2-50-44, Sanskrit verse, Ayodhya Kanda, Chapter 50
Kus`a ciira ajina dharam కుశ చీర అజిన ధరం
phala muula as`anam ca maam ఫల మూల అశనం చ మాం
viddhi pran`ihitam dharmee విధ్ధి ప్రాణిహితం ధర్మే
taapasam vana gocaram. తాపసం వన గోచరం.

పండ్లు, దుంపలు తిని బ్రతకవలసిన కర్మ సీతారామలక్ష్మణులకు లేదు. ఎక్కడికెళ్ళినా జింకలు, అడవి పందులు బోలెడు.

రెండవ వ్యాఖ్యానం (శ్రీ వీతహవ్యగారు)

vitahavya said...
What you said is true. Goghna in sanskrit means a guest also. There are five occasions when a cow has to be presented to a guest - when a snataka returns (i.e., after completion of studies); a bridgegroom (at the time of his arrival); a srotriya when invited for sacrifice (such as soma). One at death and the other when great brahmins arrive. Incidentally Goghan also means cow killer.

Yajnavalkya was particularly fond of veal saying that it is amasala = soft. particularly when it is not more than 3 days old.
In Soma sacrificies one has to sacrifice a barren cow to Varuna. Baudhayana sutra deals with penances that it is to be done when it is found to be carrying a calf. (it discusses the options and then suggests the remedy).
Whether one likes it or not, ancient hindus did eat beef.
I am a brahmin myself and I do practice sacrifices. I regard myself as orthodox. I have kept sacrificial fires when I was a student. I intend to sacrifice soma at least for three days once I get money.

వైబీరావు గాడిద జవాబు

ప్రాచీనకాలంలో ఒక బాధాకరమైన ఆచారం ఉంది కాబట్టి, 21వ శతాబ్దంలో మనం అలాంటి ఆచారాన్ని పాటించవలసిన అవసరంలేదు. నాటి భారతీయుల కన్నా మనం మెరుగైన భారతీయులం కావచ్చు.

మరొక ఉదాహరణ: స్వామి వివేకానందగారు దుర్గపూజ సందర్భంగా, తన బేలూరు మఠంలో మేకను బలి ఇవ్వాలని ప్రతిపాదించగా , శారదామాత (రామకృష్ణ పరమహంస భార్య) దానిని నిరుత్సాహపరిచి అరటి పండ్లను నైవేద్యం పెట్టే ఆచారాన్ని ప్రారంభించింది. ప్రపంచాన్ని తన ఉపన్యాసాలతో ఉర్రూతలూగించాడని మనం డప్పుకొట్టుకునే వివేకానంద అనే వీరుడికి తెలియని విషయం ఒక సాధారణ గ్రామీణ గృహిణి శారదామాతకు ఎలా తెలిసింది?

అయితే వివేకానందాగారు ఊరుకోలేదనుకోండి. బయట వేరెక్కడో ఆ మేక బలి కార్యక్రమాన్ని పూర్తి చేసి టపాకాయలు కాల్పించుకున్నారు. ఫలితంగా స్వామీజీకి దుర్గామాత కరుణ కలిగి ఆ సంవత్సరమే స్వర్గారోహణ భాగ్యం కలిగించింది.

మన పురాణాలలో బాధాకరమైన శ్లోకాలు కనిపించినపుడు వాటిని తొలగించవలసిన అవసరం లేదు. అలా చేస్తే మనం చరిత్రను వక్రీకరించిన వాళ్ళం అవుతాం. ఆశ్లోకాలు ఉన్న విషయాన్ని గుర్తుంచుకుంటే చాలు. వాటికి భిన్నంగా ప్రవర్తించకూడదని మనపై నిషేధాలు లేవు. వశిష్ఠుడు కల్యాణీ కపిలను మడమడాయించాడు కాబట్టి మనం కూడ మడమడాయించాలని ఏమీలేదు.

ఆర్యులు ఈశాన్య యూరప్ దేశాలయిన లాట్వియా, లిథుయేనియా దేశాలనుండి భారత్ కు వలస వచ్చి ఉండవచ్చు అనుకోటానికి ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఆకాలంనాటి ఆర్యులకు ఆవు డబ్బుతో సమానం (గోధనం). దానికి ఆర్ధిక విలువ, ఆహార విలువ ఎక్కువ. ఈ గోమాంస భక్షణం అనేది యూరప్ లేక ఇరాన్ ఇరాక్ ఆచారం కావచ్చు. బౌధ్ధ జైనాల ప్రభావం చేత మనం అహింసా వాదులుగా మారి ఉండవచ్చు. ఫలితంగా గోరక్షణ మనకు పవిత్రం అయి ఉండవచ్చు. ఇది మంచిదేగా.

మరి పాలిచ్చే ఇతర జంతువుల సంగతి ఏమిటి

గోవుల ఎద్దుల ముఖాల్లో ఎంత అమాయకత్వాన్ని, పవిత్రతను మనం చూడ కలుగుతామో, గేదెలు, మేకలు, ఒంటెలు, బహుశా ఏనుగుల ముఖాల్లో కూడ అంతే అమాయకత్వాన్ని మనం చూడ కలగాలి.

పవిత్రత అనే పదాన్ని నేను వాడ దలుచుకోలేదు. ఎందుకంటే, దానిని వెంటనే మతం కోణంలోంచి చూస్తారు. పాలిచ్చే జంతువులను తల్లిలాగా చూడటం, అవి సహజమరణం పొందేదాకా వాటిని మనం కబేళాకు అమ్మకుండా పోషించటం అనేది మెరుగైన మానవులుగా మనకి ఉండాల్సిన సుగుణం. అహింసకు, కులానికీ, మతానికీ సంబంధం లేదు. లేకపోతే మనకీ. పులుల్లాంటి క్రూర మృగాలకు తేడా ఏమి ఉంటుంది. మాకులంలో, మతంలో ఈక్రూరత్వానికి అనుమతి ఉంది, కాబట్టి మేము కొనసాగిస్తాము అనుకుంటే హాయిగా కొనసాగించుకోవచ్చు. మనం జంతువులపై కరుణ చూపలేనప్పుడు, దేవుడు మనపై ఎందుకు కరుణ చూపాలి, మన ప్రార్ధనలను ఎందుకు వినాలి కనీసం మనకి కష్టాలు కలిగినపుడైనా ఆలోచించాలి.

ఎంతో వేదన చెందిన తరువాతే, పైన వ్రాసిన ఉత్తర రామచరిత్ర తృతీయ విష్కంభం లో సౌధాతకి అనే శిష్యుడు వశిష్ఠుడిని పట్టుకొని పులియా తోడేలా అన్నాడు.

గేదెలకు, దున్నపోతులకు ఓల్డ్ యానిమల్ హోమ్స్

వట్టిపోయిన ఆవులని, గేదెలను, మేకలను, ఒంటెలను పోషించటం మనం ఆర్ధిక భారంగా చూడరాదు. సమాజం, దాతలు, మరియు ప్రభుత్వం ఈభారాన్నినెత్తిన వేసుకోవాలి. ఏజ్డ్ హోమ్స్ లాగానే ఓల్డ్ యానిమల్ హోమ్స్ నిర్వహించుకోవాలి. ఎలాగో ప్యాకెట్ కి 20 రూపాయలు ఇస్తున్నాం. ఇంకొక 50పైసలు ప్రత్యేకంగా చెల్లించటానికి వెనుకాడకూడదు. పాలపై వచ్చేలాభాలలో కొంతభాగాన్ని ప్రభుత్వ ప్రైవేటు డెయిరీలు యానిమల్స్ హొమ్స్ నిర్వహణకు కేటాయించాలి. అవులని, ఎద్దులని, గేదెలని, దున్నపోతులని, పాలకోసం పెంచిన మేకలను, ఒంటెలను కబేళాలకు అమ్మనీయకూడదు.

ఉపసంహారం

ఒక అనుమానానికి తావున్నది. ఇటీవల ఒరిస్సా లోని అసిహా, ఉదయగిరి, ధవళగిరి, పుష్పగిరి, రత్నగిరి, లలితగిరి మొ|| ప్రాంతాల్లో బయటపడ్డ బౌధ్ధ అవశేషాలు 8వ శతాబ్దం నాటివి. మన భవభూతి కూడ 8వ శతాబ్దం వాడు.

ప్రాథమికంగా నేటి మీడియా లక్షణాలకు నాటి మీడియా లక్షణాలకు భేదం లేదు. నాటకాలు, నృత్యాలు, శిల్పాలు, నటవిటగాయకులు సర్వం నాటి మీడియాలో ఒకభాగం. మీడియా స్వభావం ఏమిటంటే తన యాజమాన్యానికి లేదా తనను పోషించేవాడికి అనుగుణంగా చిందులు వేస్తూ ఉంటుంది. ఇపుడు తెలుగు పత్రికలు ఒకదానినొకటి రోతపత్రికలు అని తిట్టుకుంటున్నాయి గమనించలేదా.

ఆకాలంలో బౌధ్ధరాజులచేత పోషించబడిన కవులు తమ రచనలలో హిందూ యజ్ఞ యాగాలలో ఉండే జంతుహింసను అతిగా పెంచి చూపటం, హేళన చేయటం జరిగి ఉండవచ్చు. ఉ.రా.చ. తృతీయ విష్కంభాన్ని మనం స్థూలంగా హాస్యదృష్టితో చూసినా, ఈ అవహేళనను గమనించవచ్చు.


ఆ గడ్డాల వాడు పులియో, తోడేలో అని సౌధాతకి ఆశ్చర్యపోటం, నేటి ప్లూరలిజం కాలంలో చెల్లదు. నేడు బౌధ్ధులతో సహా, ప్రపంచ జనాభాలో 80% మంది దాకా సర్వభక్షకులే. భారత జనాభాలో కూడ 80% మంది దాకా ఆమ్నీవోరసే. ఇపుడు మనకి ప్రతివాడూ, గడ్డం ఉన్నా లేకున్నా పులి లాగానో, తోడేలు లాగానో కనిపించాలి. (ఇంకా ఉంది. ఇంకోరోజు).