Wednesday, December 9, 2015

Part 3 of "No need to get excessively get compressed and stressed on deciding what is custom and what is not custom" भाग ३- कौन्सा काम आचार है- कौन्सा काम आचार नहीं है, इसको निदान करने में हम अथिक व्यथित होने के जरूरत नहीं है। భాగం ౩ ఏపని ఆచారమో ఏపని ఆచారము కాదో తేల్చుకోటానికి మనం అతిగా చింతించన్ పని లేదు.

Part 3 of "No need to get excessively get compressed and stressed on deciding what is custom and what is not custom" भाग ३- कौन्सा काम आचार है- कौन्सा काम आचार नहीं है, इसको निदान करने में हम अथिक व्यथित होने के जरूरत नहीं है। భాగం ౩ ఏపని ఆచారమో ఏపని ఆచారము కాదో తేల్చుకోటానికి మనం అతిగా చింతించన్ పని లేదు.
World Language English National Language Hindi Mother Tongue Telugu, spoken by 100 million people across the globe
1. Our EOD (Emperor of Discourses) prefers to quote Sanskrit Verses and Telugu poems ceaselessly to drive his messages into the heads of his audiences. We should greatly appreciate his hardwork in keeping a repertory of numerous verses in his memory and inundating the ears and minds of the spectators like recent floods in Chennai. The listeners will be left with little oppportunity or time to think over the content or veracity of the expressions and ideas in the verses. We shall now take one example. हमारे प्रवचन चक्रवर्ती महाशय को एक महानू धारणा शक्ती है कि, संस्कृत श्लोकों को और तॆलुगु पद्यों को उधृत धारा पात वेग से श्रोताओं के मेथो स्थानों और हृदय स्थानों में प्रवेश करवाने के लिये, उनको चकित करने के लिये एक भंडार रखते हैं। इस तरह के भंडार रखने के लिये बहुत श्रम, अभ्यास, चित्तैकाग्रता होना, और ये सब मान्यश्री हमारे प्रवचन चक्रवर्ती महोदय को काफी सुलब्ध हैं। हाल में हुआँ चॆन्नै के बाढ के तरह उन श्लोक और पद्य, श्रोताओं के कानों और मनो स्थलों में प्रवेश करने के बाद, उनको विवश करते हैं। आतः, उन श्लोकों और पद्यों के अर्ध या सत्य निबध्धताओं को परिशीलन करने के लिये श्रोताओं को समय नहीं मिलेगा या शक्ती नहीं बछेगा, कयों कि उन श्लोक और पद्यों के बारे मे शोचने के पहले ही दूसरे प्रवाह उनको डुबाता है। अभी हम एक उदाहरण लेंगे. మన ప్రవచన చక్రవర్తి గారికి సంస్కృత శ్లోకాలను, తెలుగు పద్యాలను తన మస్తిష్కంలో నిలువ ఉంచుకోటానికి విపరీతమైన అద్భుతమైన ధారణా శక్తి ఉన్నది. శ్రీరామచంద్ర ప్రభువు తన అక్షయ తూణీరం లోనుండి శరపరంపరగా అస్త్రాలను సంధించి ౧౪౦౦౦ మంది ఖరదూషణాదులను తునుమాడినట్లుగా, మన ప్రవచన చక్రవర్తుల వారు ఈ ధారణా శక్తితో వారు అవలీలగా డజన్ల కొద్దీ శ్లోకాలను తన మెదడు నుండి శ్లోకాలన పద్యాలను శ్రోతలపైకి వదులుతుంటే : "భీష్మునిపైకి కుప్పించి లంఘించు గోపాల కృష్ణుని కుండలాల కాంతి గగన భాగ మెల్ల కప్పి కొనగ" అన్నట్లుగా శ్రోతలు నిశ్చేష్టులై, పాములవాడి సొరకాయ బుర్ర ముందు నాగములు స్థబ్ధములైనట్లుగా తల పంకించుతూ, కించిత్హాసోపహాసములు చేస్తూ అర్ధ నిమీలిత నేత్రులై మిగిలిపోక తప్పదు. అక్కడ జరగవలసిన పని ఈ పద్యాలు శ్లోకాలలో చెప్పబడిన అంశాలు ఎంత వరకు సత్యమైనవి, ఎంతవరకు న్యాయమైనవి, అనేది పరిశీలన చేసుకోటానికి శ్రోతలకు శక్తి, సమయం మిగలదు. ఇంటికి వెళ్ళాక వారు ఒట్టును తీసి గట్టున పెట్టినట్లు, తమతమ వ్యాసాంగములలో నిమగ్నం కావటం వల్ల, ఏదో గొప్ప అనుల్లంఘనీయమై సూత్రాలను తాము విన్నామన్న, నేర్చుకున్నామన్న భ్రమ కు వారు లోనయ్యే అవకాశం ఉంది. ఇపుడు మనం ఒక ఉదాహరణను తీసుకుందాము.
Our Emperor of Discourser, explaining the importance of "annam parabrahma svarUpam (Food in general- and in particular the staple food of boiled rice in Andhra Pradesh is the personification of the Supreme Spirit)" and the importance of "atithi dEvO bhava (Guest is God)", has quoted the example of King Ranti Deva of Maha Bhagavata
Telugu Translated Epic MahA bhAgavatam of Bammera POtanAmAtya 9-647 Canto 9, 647th verse. 15th Century C.E.
annamu lEdu konni madhurAmbuvu lunnavi; trAvu manna! raa
vanna! SarIradhArulakun Apada vachchina vAri yApadal
grannana mAnchi vAriki sukhaMbulu chEyuTakanna noMDu mE
lunnade? nAku dikku purushOttamum DokkamDa chummu pulkasA!


Context & English Gist for the benefit of those who do not know Telugu: Ranti dEva was a great ancestral king of India. I do not remember the exact context, but the king was in a forest, hungry and thirsty. He was tired, and was in need of food and water. But at the same time an outcast nearby approached him for food and water. King spoke to the outcase, offering the water he himself was about to drink: I have no food (left with me). I have some sweet drops of water. Drink these. There can be no greater noble act and virtue than going to the rescue of a person in danger. The Supreme Lord (called with the attribute purushOttama here, which means the greatest of all) will be my rescue and resort.
व्यास महा भागवतं, तॆलुगु अनुवाद, बम्मॆर पोतना मात्य, प्रणीत , नवम स्कंथ ६४७ पद्य।

अन्नमु लेदु कॊन्नि मधुरांबुवुलु उन्नवि, त्रावु मन्न .
रावन्न. शरीर धारुलकु अपद वच्चिन वारि आपदल्
ग्रन्नन मान्चि वारिकि सुखंबुलु चेयुटकन्न ऒंडु मे(लु)
लुन्नदे . नाकु दिक्कु पुरुषोत्तमु डॊक्कड मम्मु पुल्कसा।


यह महाराज रंति देव के कहानी, जिनहोंने अपने अतिथी छंडाल के दाह को शम करने के लिये, अपने के पास बछा हुआ स्वल्प मधुर जलों को उस को दे कर, अतिथि सेवा और आपन्न सेवा के प्राथम्यता आदर्श को निरूपण किया था।
పోతన భాగవతం 9-647-ఉత్పలమాల ఛందస్సులో
అన్నము లేదు కొన్ని మధురాంబువు లున్నవి; త్రావు మన్న! రా
వన్న! శరీరధారులకు నాపద వచ్చిన వారి యాపదల్
గ్రన్నన మాన్చి వారికి సుఖంబులు చేయుటకన్న నొండు మే
లున్నదె? నాకు దిక్కు పురుషోత్తముఁ డొక్కఁడ చుమ్ము పుల్కసా!
We shall now see what Vyasa MahAbhArata says about the same Ranti dEva king. Context: Ranti dEva's felicitations to Priests, during a four month period of rainy season called "cAtur mAsa vrat (The vow of Four Months)". Everyday the king got 2000 bulls slaughtered and fed the beef to the Priests who were his guests, with great reverence. Relevant proof from vyAsa mahAbhArat:

3-199-6, 3-199-7, 3-199-8, Sanskrit Verse
Aranya Parva - Volume 3 (Volume of Forest)
Raagnoo mahaanase puurvaan
Rantidevasya vai dvija
dvee sahasree tu vadhyetee
pas`uunaam anvahan tadaa
samaansan dadaato hi annaan
qRantidevasya nityasaha
atulaa kiirtir abhavan
nripasya dvijasattama
caaturmaasyeesu pas`avoo
vadhyanta (kills) iti nityasaha (daily).


Note: The word paSu includes all four legged cattle, both white and black, i.e. cows, bullocks, buffaloes, male buffaloes etc. Detailed analyses of some Vyasa Mahabharata verses can be seen at my Mahabharata blog Click to go to 002 of mahabharatayb.blogspot.com. . However, 14th Century Telugu poet YerrA pragaDa's Telugu translation clearly says "gO sahasrambulu" = 2,000 cows. Hence the two thousand "paSus" everyday could be both cows-bulls and s(he) buffaloes.
03 is volume No.3 i.e. Book of Forest Exile. 199 is Chapter No. 007 is Verse No.
03/199/007 राज्ञो महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै द्विज
द्वे सहस्रे तु वध्येते पशूनामन्वहं तदा
समांसं ददतो ह्यन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः
अतुला कीर्तिरभवन्नृपस्य द्विजसत्तम
चातुर्मास्येषु पशवो वध्यन्त इति नित्यशः
వ్యాస మహాభారతం, అరణ్య పర్వం, ౨౧౨ వఅధ్యాయం, ౭ వశ్లోకం నుండి.
ఆధ్యాయం నం. మారటానికి పలు కారణాలు ఉన్నాయి. అందు వల్ల మనం దానిని సీరియస్ గా తీసుకోనవసరం లేదు.
రాజ్ఞో మహానసే పూర్వం రంతిదేవస్య వై ద్విజ।
[ద్వే సహస్రే తు పచ్ఛేతే పశూనామన్వహం తదా।]
qఅహన్యహని పచ్యేతే ద్వే సహస్రే గవాం తథా ॥ 3-212-8
స మాసం దదతో హ్యన్నం రంతిదేవస్య నిత్యశః।
అతులా కీర్తిరభవన్నృపస్య ద్విజసత్తమ ॥ 3-212-9
చాతుర్మాస్యే చ పశవో వధ్యంత ఇతి నిత్యశః
అగ్నయో మాంసకామాశ్చఇత్యపి శ్రూయతే శ్రుతిః ॥ 3-212-10
యజ్ఞేషు పశవో బ్రహ్మన్వధ్యంతే సతతం ద్విజైః।
సంస్కృతాః కిల మంత్రైశ్చ తేఽపి స్వర్గమవాప్నువన్ ॥ 3-212-11
యది నైవాగ్నయో బ్రహ్మన్మాంసకామాఽభవన్పురా।
భక్ష్యం నైవాభవన్మాంసం కస్యచిద్ద్విజసత్తమ ॥ 3-212-12
అత్రాపి విధిరుక్తశ్ మునిభిర్మాంసభక్షణే ॥ 3-212-13
దేవతానాం పితృణాం చ శుంక్తే దత్త్వాఽపియః సదా।
యథావిధి యథాశ్రద్ధం న స దుష్యేత భక్షణాత్ ॥
అమాంసాశీ భవత్యేవమిత్యపి శ్రూయతే శ్రుతిః।

మన అతిథి సత్కార సార్వభౌమ రంతిదేవుల వారు, చాతుర్మాస్య వ్రతంలో బ్రాహ్మణులను తృప్తి పరచటానికి రోజుకో రెండు వేల పశువులను నరికించి భోజనాలు పెడ్తుండే వాడు. పైగా ఇదాయన ఒక్క ఏడాది చేసి వదిలేయలేదు. వెయ్యేళ్ళు చేశాడుట. అహో బతా. వెయ్యేళ్ళా. 2000 cattle x 120 days (4 months for chAturmAsyam) x 1000 years = 240 million or 24 crore. ౨౪ కోట్లు. నాకు కళ్ళు తిరిగ పడి పోతానని భయం వేస్తున్నది. ఈసంఖ్యలు పూజారులు, గత మూడు నాలుగు వేల ఏళ్ళుగా చొప్పించిన పిచ్చి లెక్కలే అనుకోండి. ఈనీతిని మార్కండేయ ఋషి గారు మన ధర్మరాజుల వారికి అరణ్య పర్వంలో బోధించారు. రంతిదేవుల వారి బ్రాహ్ణణ భక్తి ఏమో కానీ రోజుకో రెండువేల పశువులు ఆవిష్ణుదేవుడి సన్నిథికి చేరుకునేవి. అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం అంటే ఇదే కదా, గురువుగారూ, ప్రవచన చక్రవర్తి గారూ, శారదా జ్ఞాన పుత్రుల వారూ, సనాతన ధర్మ రత్నాకరుల వారూ, భవిష్యత్ పద్మ భూషణుల వారూ. ఒక విషయం భాగవతంలో , మరొక విషయం భారతంలో ఉంటే, మీరు పోతన భాగవతంలో ఉన్న పద్యాన్ని చదివి భారతాన్ని ఎందుకు వదిలేసినట్లు. భారతం అంటే ఎందుకంత భయం.
How 13th Century Telugu poet Yerrapraggada treated these verses in his Telugu translation of vyAsa mahAbharatam?

3-5-054 phala mUlaushadhi Sakam
bulu paSu mriga tatulu bhakshyamulugA bhUtam
bula kajuDu cEse nani a-
askhalitambuga mrOyu Sritulu kAdana vaSame!

English gist: How can we say "No?". ajuDu = Creator. Smritis= Scriptures. phala = fruits. mUla = roots. aushadhi = herbs. SAkambulu = vegetables. paSu = animals and cattle. mriga = animals, particularly forest animals like deer. tatulu = etc. bhakshyamulugA = as edibles. bhUtambulaku = for creatures. Creator has made fruits, roots, herbs, vegetables, cattle, deer, etc. animals, as food for (his) creatures. Our scriptures say this indelibly. How can we say No ?

Verse 055. anagha ausInarunDagu Sibi nija gAtra himsa indrAgnula
kiDaDe mAmsa mataniki lEdayya nayya uttama gati


Emperor Sibi gave his own body's flesh as meat to the Chief of Demy Gods Indra, and the Fire God agni, through violence against himself. Did he not get divine heavens?

ranti dEvunDanu rAju tolli anu dinambunu
gO sahasra dvayambu tA vadhiyimpaDE vEyi vatsaramulu,
duritam ammahitAtmu toDarenE

King Ranti Deva every day killed two thousand cows, for thousand years! Did sin attach to that Great Soul?

vEdArdha niratulai atyanta niyatulaina

dhAruNIsura mukhyu ladhvaramu landu
pasuvarimparE paSuvula parama puNya
gatulu kalugavE vAriki kaDangi
agnu ladhika mAmsArdhulani sritulandu viname.


Great Chief Priests (Here adjective used is "Chief among Gods on the Earth = Important persons among priests ) who are experts in the meaning of Vedas, and who are great adherents of rules, won't they kill animals in sacrifices? Won't they get divine endings (divine heavens)? Won't we hear in scriptures that Fires (Fire Gods) ask for more meats and fleshes?

ybrao-a-donkey says here: All this is North European (Aryan-migrant) stuff. God prescribed animals and birds as food for creatures is a very very old rotten argument. A better argument at least in 21st Century: Monkey-evolved-human, is tired of his-her fruits and wanted to alternate them with meats and fleshes. Then s(he) added them to the diet. To justify it, they added God's sanction. Whom do the religious humans want to impress-upon by bringing God's sanctions to something, which they did on their own, for their own cApalyams (idio syncracies and whims)? Here vyAsa in Mahabharata ( VyAsa according to many scholars, is a post. Not a single individual's name. In other words beef eating priests who edited the Epic wanted to beat the Jains and Buddhists for raising the issue of Non-violence. The stick used for beating is God's Sanction. God himself will be satisfied with the meats and fleshes, and he himself grants the divine heavens and worlds to the sacrificers who feed the Priests with beef, and the Priests themselves who feed on the beef. As already pointed out the Earliest Indians were vegetarians, and non-violent persons as progenies of monkeys. They did not like the invading and migrating Aryans to indulge in reckless killing.).

056.
pitru daivata kAryamulan
dati bhaktini mAmsa miDuTa arhamaniyou tat
daiva vishEshamulu sa-
sammati bhOjyamulaniyu munula matamulu kAvE.


Won't sages opine that in commemorials (death anniversaries) it will be very appropriate to feed Ancestors (Ancestors are regarded as Gods), with meats and fleshes, with great devotion, and that those divine special offerings are fit for eating (by those who are present at the ceremonies)?

057.
hatiku Dentayu OjatO tunaga sIrAgrambu nan jOki
prANu lanEkambulu sachchu , himsa yadi avunO kAdo vEyEla
martyulu nEla carimcu cO padamulan trokkam baDu
pekku jantulu himsA vidhi kAdananga galame dOshagna yUhincuma!


Oh knower-of-guilts (Knower of Sins and non-sins), imagine! Howsoever carefully, a hAtik (probably a controlling rider of elephants) may move his animal, some animals die under its feet (this translation ybrao is not sure. To be corrected). You tell whether it is true or not? Why thousand words? When we move, under our feet several animals (ants etc.) fall and die. Should we say no (for moving) in the name of violence?

ybrao-a-donkey says: This is an Aryan jibe against the opponents of violence, probably digambara sect of Jains of those days, who swept floor with a broom while-before walking, to prevent tromping on small creatures and killing them inadevertantly.

058. salilamu urvi yAkasamu sarvamu jantu mayamba kAvuna (water, earth, sky, everything is full of animals. Hence)

kalugu avaSyamun sakala dharmamu landun himsa himsakun (hence violence will take place in all religions)

tolagina dEha yAtrayunu durghaTa mainaTu lunDu intayun (Without violence, the journey of life becomes difficult to pursue. This,)

talaparu himsa sEyamani tAru talanturu kondar immahin. (Some people do not think even this much. They, on this earth believe, that they do not commit violence).

This is also a North European (Aryan) quip against Ancient Indians (probably Ancient Jains).

058. pani paDi ahimsa vratamuga goni (Artificially creating for themselves, non-violence as a vow,)

vanamuna nunna munulakun toDarade him- (Those hermits who live in forests, won't they get sin of violence)

sanamu taru mUla phala SA- (when they dig at the root of plants for tubors, when they pluck fruits and vegetables)

kana nipIDana mariyu himsa kAdoko talapan. (and all that, is n't violence when we consider carefully!)


YBRAO A DONKEY SAYS: Here the word 'munis' probably meant Jain Hermits and, NOT HINDU SAGES WHO ATE MEATS.

060.
himsa cEyani vADu lED ijjagamuna

okkaDainanu tama tama yOpinaTlu

himsa teruvuna keDa galgi yEga valayu

adiye cUse ahimsa nA atiSayillu.


In this Universe, there is nobody who does not commit violence. Persons have to proceed according to their endurances, keeping away from the path of violence. That will shine as non-violence.
तेरहवी शताब्दी, व्यास महाभारत के तॆलुगु अनुवाद कर्ता इन श्लोकों कैसा विवरण किया వ్యాస భారత అరణ్య పర్వంలో నన్నయ గారు పూర్తి చేయలేకపోయిన శేషాన్ని పూరించిన ఎర్రా ప్రగడ, ఈ శ్లోకాలను ఎలా వివరించారు.

3_5_054 క. ఫలమూలౌషధి శాకం
బులు బశుమృగ తతులు భక్ష్యములుగా భూతం
బుల కజుఁడు సేసె నని య
స్ఖలితంబుగ మ్రోయుశ్రుతులఁ గాదన వశమే.


3_5_055 సీ. అనఘ యౌశీనరుండగు శిబి నిజ గాత్రహింస నింద్రాగ్నుల కిడఁడె మాంస మతనికి లేదయ్యె నయ్య యుత్తమగతి

రంతిదేవుం డను రాజు దొల్లి యనుదివంబును గోసహస్రద్వయంబుఁ దా వధియింపఁడే వేయివత్సరములు

దురిత మమ్మహితాత్ముఁ దొడరెనే వేదార్థనిరతులై యత్యంత నియతులైన

తే. ధారణీసుర ముఖ్యు లధ్వరము నందుఁ
బశువరింపరే పశువులఁ బరమపుణ్య
గతులు గలుగవె వారికిఁ గడఁగి
యగ్ను లధిక మాంసార్థు లని శ్రుతులందు వినమె.


3_5_056 క. పితృదైవత కార్యములం
దతి భక్తిని మాంస మిడుట యర్హమనియుఁ ద
త్పితృ దైవ విశేషములు స
మ్మతి భోజ్యము లనియు మునుల మతములు గావే.


3_5_057 మ.
హతికుం డెంతయు నోజతో దునఁగ సీరాగ్రంబునం జోఁకి ప్రా ణు లనేకంబులు సచ్చు హింస యది యౌనోకాదో వేయేల మ ర్త్యులు నేలం జరియించుచోఁ బదములం ద్రొక్కంబడుం బెక్కు జం తులు హింసావిధి గాదనంగ వశమే దోషజ్ఞ యూహింపుమా.


3_5_058 చ.
సలిలము లుర్వి యాకసము సర్వము జంతు మయంబ గావునం
గలుగు నవశ్యమున్ సకల ధర్మములందును హింస హింసకుం
దొలఁగిన దేహయాత్రయును దుర్ఘట మైనటు లుండు నింతయుం
దలఁపరు హింససేయ మని దారు తలందురు గొంద ఱిమ్మహిన్.

3_5_059 క.
పనివడి యహింస వ్రతముగఁ గొని
వనమున నున్న మునులకుం దొడరదె హిం
సనము దరుమూల ఫల శా
కనిపీడన మదియు హింస గాదొకొ తలఁపన్.


ఇక్కడ ఎర్రన మహాకవి, చెట్ల కాయలను పండ్లను, మొ. కోసినపుడు అది కూడ హింసయే అనే విషయాన్ని చక్కగా ఎత్తి చూపారు.

3_5_060 తే. హింస సేయని వాఁడు లేఁ డిజ్జగమున
నొక్కడైనను దమతమ యోపినట్లు
హింస తెరువున కెడగల్గి యేఁగవలయు
నదియ చూవె యహింసనా నతిశయిల్లు.


ybrao-a-donkey says: According to Errana (and vyAsa) there is nobody in this world, who does not do any type of violence. These concepts need extensive and intensive discussion. But not at this time, when there are more serious problems confronting India such as mass hunger, mass deprivation, mass disease and mass suffering. This item deserves discussion after society takes a paradigm shift from survival and security needs to needs of esteem, and self-actualisation (See Maslow's need hierarchy).


To continue. सशेष्. సశేషం.

No comments:

Post a Comment

ఘోరమైన విమర్శలకు కూడ స్వాగతం, జవాబులు ఇవ్వబడతాయి.