Wednesday, December 2, 2015

621 Part 2 About Beef Festival गोमांस फॆस्टिवल के विषयांश पर గోమాంస ఫెస్టివల్ (ఎద్దుకూర లేక పెద్దకూర పండుగ) అనే విషయాంశం గురించి


Writing about beef and beef festivals, in today's India is an extremely dangerous and slippery task. Yet I could not restrain myself. My appeal to my readers: Kindly show tolerance towards me. If your sentiments are hurt, you are welcome to write your comments. I shall try to remove hurtful areas, to the extent they are mutually acceptable. आज के भारत की दुस्थिति नजर मे रखे तो , गोमांस या गोमांस फॆस्टिवलों के विषय पर लिखना बहुत प्रमादकारी और चिक्कण होता है। परन्तु मै, इस वस्तु पर लिखने से आत्म निग्रह को नहीं संंभाल सका हुं। इसीलिये मेरे विज्ञ पाठकों को मुझ पर सहन शीलता माँग रहा हूँ। आगर आप के मनो भावों को कुछ घायल हुऎ, तो, आप कामॆंट्स विंडो में कामॆंट लिखीये। मै उभय सम्मती रीति में करॆक्षन करने केलिये कोशिश करता हूँ। ప్రస్తుతము దేశము ఉన్న పరిస్థితిలో గోమాంసము గురించి గానీ, గోమాంస భోజన పండుగల గురించి గానీ వ్రాయటం ఎంతో ప్రమాద కరంగా ఉంది. అయినా కూడ నేను వ్రాయకుండా నిగ్రహించుకోలేకపోతున్నాను. అయ్యా విజ్ఞులైన పాఠకులారా, మీ మనో భావాలకు ఏవైనా బాధ కలిగితే క్రింద కామెంట్ల కిటికీలో మీ పరుష / మధ్యమ / సరళ వ్యాఖ్యలను వ్రాయండి. నేను వీలైనంతవరకు ఉభయ సమ్మత రీతిలో మార్పులు చేర్పులు చేయగలను.

World Language English National Language Hindi Mother Tongue Telugu, spoken by 100 million people across the globe
1. Today's social atmosphere in India, is getting, highly polluted and vitiated. आज भारत भारत के सांघिक वातावरण अत्यंत दूषित और विषपूरित हो जा रहा है। ఈ రోజు భారత్ లో సాంఘిక వాతావరణము అత్యంత విషపూరితముగానూ, దూషితముగానూ మారుతున్నది.
2. It has difficult to predict when writers what, it becomes provocative, and when writers what, it does not become provocative. यह पता नहीं चल रहा है कि, लेखक क्या लिखे तो वह गुस्सा बढकनेवाला होता है, और क्या लिखे तो वह गुस्सा बढकनेवाला नहीं होता है। ప్రస్తుతము రచయితలకు అర్ధం కాకుండా పోయింది ఏమిటంటే, ఏమి వ్రాస్తే ప్రజలను లేక ఒక వర్గం వారిని రెచ్చగొట్టటం అవుతుందో, ఏమి వ్రాస్తే రెచ్చగొట్టటం అవదో అనేదే.
3. Nevertheless, I am tempted to write a personal belief of mine, that Ancient Indians (probably they were Ancient Jains -not the Modern Jains) were vegetarians. फिर भी, मेरे एक व्यक्तिगत विश्वास को लिखने के साहस कर रहा हूँ कि : प्राचीन भारतीय (शायद वे प्राचीन जैन होगा -आधुनिक जैन नहींं) शाकाहारी थे। అయినా కూడ నా ఒక వ్యక్తిగత విశ్వాసాన్ని బహిర్గతం చేయటానికి సాహసిస్తున్నాను. అదేమంటే ; ప్రాచీన భారతీయులు (బహుశా వీరు ప్రాచీన జైనులు కావచ్చు -ఆధునిక జైనులు కాదు) శాకాహారులే.
4. Question: What you are writing, is bizarre and confusing. It is established that human civilisation started from humans living in caves, started by hunting animals, ate raw meat, then learnt to make a fire, then started eating cooked meat, later learnt agriculture, starting grains etc. etc. evolution, isn't it? Then, what you write does not stand to reason. प्रश्न : आप जो लिख रहा है, वह अजीब और अयो-मय जनक है। इतिहास हमें कहता है कि आदिम मानव, भारतीय हो या जो अन्य भी हो, गुफाओं मे जीने के समय, शिकारी करके कच्चा मांस को खाना शुरु किया, बाद मे आग लगाना सीखा, रसोई सीखा, अनंतर खेतीबारी शुरु किया, तत् पश्चात गेहूं चावल आदी पका कर खाना शुरू किया। वह सच तो , प्राचीन भारतीयों को शाकाहारी कहना तर्क मॆं नहीं खड सकता। आप अभूत कल्पना कर रहे है, या आप कुछ स्वापक खाये होगा। ప్రశ్న : మీరు వ్రాస్తుంది అయోమయాన్ని సృష్టిస్తుంది. మానవ నాగరికత మొదలయిందే మానవుడు గుహలలో నివసిస్తు, వేటాడి తెచ్చిన పచ్చిమాంసాన్ని తింటూ గడిపి, తరువాత నిప్పును కనిపెట్టి మాంసాన్ని వండుకున్నాడని, ఆతరువాత వ్యవసాయం నేర్చుకున్నాడని కదా. అలాటపుడు ప్రాచీన భారతీయులు శాకాహారులు అనటం తర్కానికి నిలువదు కదా. మీరెందుకు ఇలా అభూత కల్పన చేస్తున్నారు, లేక ఏదైనా నల్లమందు తీసుకున్నారా.
5. Question 2: You yourself has written that Aryans ate beef in pre-Buddhist and pre-Jain days. Now, how can you go back? प्रश्न : आप ही लिखा, वेदिक आर्य बौध्ध और जैन आविर्भाव के पूर्व गोमांस खाये थे । अभी आप कैसा वापस् जा सकते ? ప్రశ్న : మీరే గతంలో వ్రాశారు, బౌధ్ధం, జైనం ఆవిర్భవించక ముందు, యాజ్ఞిక ఆర్యులు గోమాంసాన్ని సేవించారని, తరువాత మానేశారని. ఇపుడు మీరు వ్రాసిన దానినుండి మీరే ఎలా వెనక్కు వెళ్తారు. పైగా ప్రాచీన భారతీయులను ఆది జైనులు అని అంటున్నారు. ఇది సబబేనా.
Ans: My personal belief that India's very very ancestral humans might have started ass vegetarians, is based on the Theory of Organic Evolution of Charles Darvin. According to the theory, widely accepted in the world, Man evolved as a homosepien and a more intelligent, flexible limbed person from monkeys. Were monkeys vegetarians or non-vegetarians? Even today, with the exception of few rascals, most monkeys are vegetarians surviving on fruits, coconuts etc. gifted by humans, or available on tree branches. Thus, the first evolved humans might have been humans surviving on fruits, later shifting to corn and grains. When fruits, vegetables, grains etc. became scarce during summer, and when their taste buds felt tired, they might have shifted or expanded into non-veg. But, it may be noted that monkeys were not and are not grass-eaters. For this reason only they do not have do not have more than one stomach like cows, buffaloes. Fortunately, human digestive system is suitable both for veg and non-veg. foods. In cold countries particularly the North Europe, Russia, Canada, North USA, the veg. to non-veg shift of monkey-evolved humans might have taken SHORTER TIME, because cold climates do not favor plant growth and cultivation. Besides storage of meat for several days from one hunting spree to another hunting spree, without rotting is easy in cold countries with freezing temperatures, even without refrigeration. Some Telugu sentences are to be translated here. We shall take them up later. Link to the Buddha Jataka story which shows the expectations of animals and birds from humans: Click to go to http://ignca.nic.in/jatak018.htm King granting amnesty to deer. photo and story courtesy: http://ignca.nic.in/jatak018.htm.

जवाब- मेरा व्यक्तिगत विश्वास : भारत के प्राचीन मानव अपने विकास क्रम शाकाहारी रूप से प्रारंभ किया, यह मेरा विश्वास , चार्लॆस डार्विन के आर्गानिक जैविक विकास सिध्धांत पर आधारित है। इस सिध्धांत के अनुसार, नर बंदर से, एक मेथा रूपी, सरल हाथ, पैर, कटी, आदी अंगो के साथ विकसित हुआ है। क्या बंदर शाकाहारी या मांसाहारी ? आज भी, बंदर, कुछ एक्सॆप्षन्स निकालने के बाद, फल, नारियल वगैरा शाकाहर वस्तु ही खाते है। मांस नहीं खाते। बंदरों के तरह मानव भी फलों से शुरू करने के बाद, आग बनाना, खाना पकाना सीख कर, खेती भी सीख लिये। जब ग्रीष्म ऋतुओं में फलों या धान की कमी हुआ, या मानव जब शाकाहार वस्तुओं के रुची से थक गया, तब वह जंतुओं को शिकार करना, कच्चा मांस खाना, पका हुआ मांस खाना शुरु किया। ठंडे खंड यूरप, सैबीरिया, कॆनडा, उत्तर अमॆरिका आदी प्रदेशों में शकाहार से मांसाहार को मानव बदली , भारतीयों से तुरन्तु हुआ होगा। क्योंकि, ठंडे देशों में पेड जन्म लेना, वृध्धी होना आसान नहीं हैं। अति शीतल वातावरण में, बगर रॆफ्रिजिरेषन भी मांस को कई दिन स्टोर कर सकते। उस तरह संचित करना अवश्य भी है।
జవాబు ప్రాచీన భారతీయులు శాకాహారులుగా తమ వికాసాన్ని ఆరంభించారనే నా విశ్వాసానికి ఆధారం, చార్లెస్ డార్విన్ మహాశయుని జీవ వికాస సిధ్ధాంతం. ఈ సిధ్ధాంతం, ప్రపంచం యొక్క ఆమోదాన్ని పొందింది. అది తప్పని ఋజువయ్యేదాకా, అది సత్యం గానే భావించ బడుతుంది. డార్విన్ సిధ్ధాంతం ప్రకారం మానవుడు కోతినుండి వచ్చాడు. కోతులు శాకాహారులా మాంసాహారులా ? అవి నేటికి కూడ ఫలాలను, కొబ్బరి వంటి శాకాహారాలనే తింటున్నాయి. శాకాహారిగా తన వికాస చరిత్రను ప్రారంభించిన మానవుడు, ఎండా కాలంలో పండ్లు దొరకనప్పుడో, లేక తన నాలుకకు శాకాహారం తో విసుగు పుట్టి, కొత్త రుచులు కోరినప్పడో, వేటకు, మాంసాహారానికి మారి ఉండ వచ్చు. శాకా హారం గొప్పా, మాంసాహారం గొప్పా అనేదానికి సంబంధమే లేదు. మానవుడు తన అవసరాలకు అనుగుణంగా తన ఆహార అలవాట్లను మార్చుకున్నారు. ప్రాచీన భారతీయుల మేథస్సు సునిశితంగా ఆలోచించటం వల్ల, కోరికలు దుఃఖ కారణం, అహింస పరమ ధర్మం, జంతువులకు, చెట్లకు, ఇతర జీవరాశులకు వీలైనంత తక్కువ బాధ కలిగించాలంటే, వీలైనంత వరకు మాంసాహారాన్ని మానాలి, లేదా మనం శాకాహారాన్ని గానీ మాంసాహారాన్ని గానీ దేనినైనా సరే అతి తక్కువగా తినాలి, (చాంద్రాయణ వ్రతంలో నాలుకపై విజయం సాధించటం ఒక ముఖ్య అంశం. జినత్వం అంటే ఇంద్రియాలను జయించటం. జిహ్వను (నాలుకను), ఇతర ఇంద్రియాలను జయించిన వాడే జినుడు. భారతీయులు ఆ విధంగా క్రీస్తుకు పూర్వమే ఎంతో ఉదాత్తమైన నాగరికతను తయారు చేసుకుని జినులు అయ్యారు. యూరోపియనులు గోమాంస భక్షకులు ఆర్యావతారంలో భారత్ కు వలస వచ్చినప్పుడు గోమాంస బక్షణను కూడ తీసుకు వచ్చారు. ఆర్యులు యజ్ఞాలలో గోవులను, గుర్రాలను, సకల జంతు జాతులను బలి ఇవ్వటాన్ని చూసిన జైనులు అభ్యంతర పెట్టారు. ఆర్యుల గ్రంధాలయిన రామాయణ భాగవతాదులలో భారతాదులలో జైనులను పాషాండులు గానూ, రాక్షసులుగానూ, యజ్ఞ విధ్వంసకులుగానూ చూపటానికి ప్రయత్నించటం జరిగింది అని నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయం. ఇవన్నీ జరగటానికి కేంద్ర స్థానం రాజస్థాన్ కోటా, మధ్య ప్రదేశ్ ఉజ్జైన్, ఇండోర్, ఇటార్సీ, ఛింద్వారా, చుట్టుప్రక్కల ప్రదేశాలు. ఇదే జన స్థానం, జిన స్థానం, జైన స్థానం. రావణుడి లంక కూడ ఇక్కడే ఉంది. రావణుడు గాడిదల బండి మీద వచ్చి సీతను ఎత్తుకు వెళ్ళటం, లంక మధ్యప్రదేశ్ లో ఉండటం వల్లనే సాధ్మమయింది. రావణుడు ఆర్యుడా జైనుడా అనే విషయానికి వస్తే ఆర్యులలో కొందరు తదనంతర కాలంలో జైనులుగా మారారు. రావణుడు ఆర్యుడుగా జీవితాన్ని ప్రారంభించి జైనుడిగా మారి ఉండ వచ్చు. అదనపు సాక్ష్యాలు అవసరం.

ఆకులు, అలములతో సంతృప్తి చెందటం, భారతీయుల తపస్సులో ఒక భాగం. పార్వతీ తపస్సును తీసుకోండి. ఆమె కొంత కాలం, ఆకులను కూడ తినకుండా, తపసు చేయటం వల్ల ఆమెకు అపర్ణ అనే పేరు వచ్చింది అనే వ్యుత్పత్తి ఉంది. భారత్ లో జైనం , బౌధ్ధం జన్మించినందుకు మనం గర్వించాలి. పశుపక్ష్యాదులు మానవుల నుండి ఎలాటి కరుణను కోరుతున్నాయనటానికి ఒక చక్కటి జాతక కథ ఉంది. దీని నంబర్ 18. లింకును ఎడమ ప్రక్క కాలంలో ఇస్తున్నాను.
Our birth in a particular caste, religion, region, linguistic group, race, color, country are all accidental and random. It will be apt for us to think independently of the attachments, entanglements, influences we get from our parents, relatives, friends, religious preachers, school-college-University teachers, Government, employers, media, ... It is high time, we start thinking, analysing on our own. किस जाती (कुल), धर्म (रॆलिजियन), प्रांत, भाषा, वर्ण, देश में हम पैदा है, वह सब सिर्फ संयोग वश। इसीलिये हम उस अनबंधित माता-पिता, बंधु गण, मित्र, प्रार्धनालय धर्म प्रचारक, स्कूल कालेज यूनिवर्सिटी टीचर्स, सरकार, नौकरीदाता मालिक, मीडिया, सभी प्रभाओं, संगों से बाहर निकलना अवश्य है। మనం ఏ కులం లో, మతంలో, ప్రాంతంలో, భాషా బృందంలో, జాతిలో, రంగులో (వర్ణంలో), దేశంలో, వర్గంలో, పుట్తాము అనేది కేవలం ప్రమాదవశాత్తు, లాటరీలాగా జరిగేది. ఈవిషయాన్ని గుర్తించి మనకు బంధాలను అంటగట్టే, తల్లి దండ్రులు (కొన్ని పరిమితులకు లోబడి), పెళ్ళాం పిల్లలు (కొన్ని పరిమితులకు లోబడి) , బంధువులు (కొన్ని పరిమితులకు లోబడి), మిత్రులు, మత ప్రచారకులు బోధకులు, స్కూలు కాలేజీ విశ్వవిద్యాలయ టీచర్లు, ప్రభుత్వం, ఉద్యోగాలవద్ద యజమానులు, మీడియా, ఇలాగా అన్నిరకాల వలల నుండి, బంధాలనుండి, సంగాలనుండి (సంఘం నుండి కాదు, సంగం నుండి )ఛేదించుకుని బయట పడటం అవసరం.
There is something more to be written here. But today, conditions are not conducive, in the interest of the country. There is alround intolerance from conflicting Sections. In Telugu language, there is a proverb: karava manTE kappaku kOpam, viDava manTE pAmuku kOpam. Its English gist: A snake was going to bite a frog and swallow it. A human was passing by. Both the frog and the serpant approached him for justice. The human, unable to decide, expressed his dilemma: "If I ask the snake to bite, the frog will be angry. If ask the snake to leave the frog, the snake will be angry." (A modern human might have killed both the snake and frog, cooked both of them and devored them.) When things become more tolerant from both sides (i.e. both the supporters of beef eating, and the opponents of beef eating) , I shall add more things here. और कुछ चीज लिखने के हैं। लेकिन आज भारत के सामाजिक, राजकीय स्थित अछ्छे नहीं है। देश क्षेम दृष्टि में रख कर नहीं लिख रहा हूँ। जब स्थिती में सुधार होगा, हम उन चीज भी जोडेंगे। ఇంకా కొన్ని వ్రాయవలసిన విషయాలు ఉన్నాయి. కానీ ఈరోజు దేశ క్షేమాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని అన్ని విషయాలను వ్రాయలేము. వాదులాడుకుంటున్న ఇరువర్గాల వారూ అసహనాన్ని ప్రదర్శిస్తున్నారు. కరవమంటే కప్పకు కోపం, విడవమంటే పాముకు కోపం అన్న చందంగా తయారయింది. పరిస్థితులు మెరుగయినపుడు మిగిలిన విషయాలను జోడించుకుందాము.


To continue. सशेष्. సశేషం.

No comments:

Post a Comment

ఘోరమైన విమర్శలకు కూడ స్వాగతం, జవాబులు ఇవ్వబడతాయి.