Friday, August 7, 2015

558 Is India like an ostrich which hides its head under sand dunes? क्या भारत एक शुतुरमृग जैसे पक्षी है, जो अपना शिर को रेत के नीच डुबा कर, अपने मुशीबतों से आँख मूंद लेता है? భారత్ కు తన తలను ఇసుకలో దూర్చుకొని రక్షణ పొందాననుకునే లక్షణాలు ఉన్నాయా?


Krishnapatnam Port, Potti Sriramulu Nellore District, A.P., India is already a coal import hub. Now, according to news reports, it is going to be promoted as a Sand import hub also. Sand imported from South East Asian countries like Cambodia, is said to be used for construction of the New Capital for the State of Residual Andhra Pradesh. Ostensibly, this is expected to save Krishna River from its sands being depleted.

Trigger for this blog post:
Krishnapatnam Container Terminal Executive Director Capt. Sriram Ravichander is reported to have told the Hindu newspaper, the premier English Daily from South India, that their Terminal is venturing into River Sand imports. For those who wish to read this report, here is the link: Click to go to http://www.thehindu.com/news/national/andhra-pradesh/krishnapatnam-eyes-river-sand-import-for-amaravati-from-far-east/article7460318.ece.
"...Making efforts to become a hub for construction material by promoting import of river sand from Southeast Asia for construction of new capital of Andhra Pradesh at Amaravati. ..."

"...Positing ourselves as a construction hub by importing river sand from countries where heavy silt is occurring. The sand is also cost effective. ..."

"...Rail connectivity to Hyderabad and Bengaluru has put us in an advantageous position. Reefer movement by train, creating required infrastructure and repositioning staff at Inland Container Depots had made the difference for our success. "
ybrao-a-donkey's humble views. I shall not insist that you agree with me. वैबीराव एक गधे के विनम्र वचन. आप मुझ से सहमत होने के निर्बंध नहीं है। వైబీరావు గాడిద వినమ్ర అభిప్రాయాలు. నాతో ఏకీభవించమని మిమ్ములను వత్తిడి చేయను
We may have to write a thousand pages on the subject. We shall, initially write these comments:

Krishna River may heave a sigh of relief, as her sands will not be dug for construction of A.P. Capital, if imported sands are used.

कृष्णवेणी नदी, अभी ठंडी सास ले सकती है, क्योंकि इसकी गर्भ से, शांड माफिया रेत निकालना कम होने के अवकाश है।

India's Balance of TRADE ADVERSITY position has gone beyond control. Government of India stopped bothering about it. In Telugu language, there is a proverb "ninDA munigina vADiki cali yEmi" (English gist: There will be no chill for a person, who is already drenched and submerged fully. Implication: A person who has already reached the nadir of his sufferings , will have nothing to worry about.). In 1991, after exporting our gold to London for meeting our immediate payments crisis, when Chandra Sekhar was our Prime Minister, The GOI has chosen a softer (not really softer! It is only a palliative) option of inviting foreign investments in exchange for land allotments, and a blanket permission to poach into Indian Markets. Actually, our position is going to be worse than Greece after two or three decades. About this, we have to write a thousand pages.

भारत के बैलन्स आफ ट्रेड, भयंकर स्थाई में नकारात्मक और व्यतिरेक है। विदेश वाणिज्य घाटा नियंत्रण में नहीं है। भारत इस प्रमादकारी परिस्थिति के बारे में चिंतित होना भी छोड दिया। भारत अपने बैल्न्स आफ पेमेंट्स (भुगतान देय) को संतुलन करना असाध्य हुआ। भारत अपने निर्यात आमदानी को बढाने के जगह में विदेशी पुंजियों पर दृष्टी रखा है। आयातों के खर्चाओं को नियंत्रण मे रखना छोड कर, विविध रीतियों में आयातों को अत्युत्साह से बढा रहा है। तॆलुगु भाषा में एक लोकोक्ति है। "निंडा मुनिगिन वाडिकि चलि एमि", माने, "जो आदमी पूरा डुबा हुआ है, उसको शीतल के भावना, बाधा क्यो रहेगा?" 1991 में, जिस वखत चंद्रशेखर प्रधान मंत्री था, भारत को विदेश मारक के तीव्र कमी हुआ, और उसको सोना लंडन भेज कर पैसे उधार लाना पडा। तब से मन्मोहन बैच, जस्वंत सिंग बैच, यश्वंत सिन्हा बैच आर्धिक मंत्री निर्यातों को बढाने काम को छोड कर, विदेशी कंपॆनीयों को भारत के धरती को तुकडे तुकडे कर दे देना, और विदेशी पुंजियों को स्वागत करना शुरू किया। विदेशी कंपॆनीयों भी मेक इन इंडिया के जगह में नाकड डौन किट्स के आयातों से काम चला रहे हैंं। निर्यातों को बढाने के जगह में, विदेशी पुंजीयों से काम चलाने से प्राप्त दुष्फलित हमें अभी पता नहीं चलेगा, तीस चालीस साल के बाद हमें मालूम होगा। तीस चालीस साल के बाद, हमारे स्थिती, ग्रीस से भी गिर गये तो भी, आश्चर्य चकित नहीं होना चाहिए। इन दुर्भर तामाषाओं के बारे में हम हजार पृष्ठ लिखे तो भी , कम नहीं होगा।

భారత్ యొక్క విదేశ వాణిజ్య లోటు, నియంత్రణ స్థాయిని దాటి, భయంకరంగా మారింది. భారత్ ఈ ప్రమాదకర వాణిజ్యలోటును గురించి చింతించటం కూడ తర్కించుకోటం, పరిష్కారాలను అన్వేషించుకోటం, మానేసింది. జనాభా విస్ఫోటం గురించి బాధ పడటం మానేసి, దాని గురించి మనం ఏవిధంగా గర్వించటం మొదలు పెట్టామో, విదేశీ పెట్టుబడులను విశృంఖలంగా స్వీకరించటం ద్వారా వచ్చిన విదేశ మారక నిల్వలను చూముకొని మురిసి పోటం మొదలు పెట్టాము. నిజానికి వాణిజ్యలోటే కాదు, భారత్ కేవలం చెల్లింపుల సమతౌల్యాన్నే లెక్కలోకి తీసుకుంటే, ప్రమాదపు అంచుల్లోనే ఉన్నట్లు లెక్క. ఎందుకంటే, విదేశీ పెట్టుబడుల ద్వారా వచ్చిన విదేశీ మారకాన్ని మనం ఆదాయంగా భావించుకోటం ఘోర తప్పిదం. విదేశీ పెట్టుబడులకి విదేశాలనుండి తెచ్చుకునే అప్పులకీ ప్రధాన భేదం ఏమిటంటే, అప్పులకు అసలు యొక్క కిస్తు, వడ్డీ లను చెల్లిస్తే చాలు. విదేశీ పెట్టుబడులకి మనం మన కంపెనీలు సంపాదించే లాభాలను విదేశీ పెట్టుబడిదారులకు ధారపోయాలి. వారు కేవలం డివిడెండ్ ను మాత్రమే ఆశించి తృప్తిపడే రకాలు కాదు. గొర్రెపోతులు, పందులు ఊరినట్లుగా , మన స్టాక్ ఎక్స్ఛేంజీలు కూడ ఎప్పుడూ పైకెగబాకుతున్నట్లుగా కనపడాలి. కంపెనీలు నిజంగా వ్యాపారాలు, ఉత్పత్తులు చేసి లాభాలను సంపాదించి, వాటి యొక్క షేర్ల విలువలు పెరిగి పోతే సంతోషమే. అలా జరగటం లేదు. స్టాక్ మార్కెట్లు డీలా పడినప్పుడల్లా భారత ప్రభుత్వం ప్రభుత్వ బ్యాంకులపైనో, జీవిత బీమా సంస్థ పైనో, ఈపీఎఫ్ఓ పైనో వత్తిడిలు తెచ్చి ప్రజలు వాటిల్లో చేసుకున్న పొదుపును స్టాక్ మార్కెట్లలో కుమ్మరిస్తున్నది. ఇది ఎంతో ప్రమాదకర పరిస్థితి.

(To continue. और लिखने का है। ఇంకా వ్రాయాల్సింది ఉంది.

No comments:

Post a Comment

ఘోరమైన విమర్శలకు కూడ స్వాగతం, జవాబులు ఇవ్వబడతాయి.