591 Part 1/10 of "Film Industry persons learn nothing" फिल्म उद्योग इतिहास से कुछ नहीं सीखते చిత్ర పరిశ్రమ జనాలు చరిత్రనుండి ఏమీ నేర్చుకోరు.

Even after 74 years, International Film Industry, Indian Film Industry, Telugu film industry have not learnt any lessons. Here is an excerpt from an article penned by one Shri "rA rA ju" in Andhra Patrika 1941 Telugu Magazine, "Vrisha" Telugu New Year Day issue. The title of the article is "Telugu Film PariSrama dArulaku konni sUcanalu" (Some suggestions to the Telugu film industrialists). It is a detailed and lengthy review of the Telugu film industry of 1941 (సినిమా సింహావలోకనం). Though the writer intended them for the Film INdustry of the Telugu language, they apply to all the film industries of all languages and all countries in the world. This is because Capitalists learns never learn from History. They have a disdain towards History, and over-confidence in themselves, which often extends to a level of arrogance.

Is 1941 repeating in 2017?

తారల వేతనాలు తగ్గించాలి. (Salaries of Stars should be curtailed.)

స్టార్ సిస్టం వల్ల మనకిప్పుడంతగా ఒనగూడే లాభం లేదని పైన చెప్పే ఉన్నాను. I have already said that there will be no benefit to us with the Star System now.

తెలుగు ఫిలిమ్ పరిశ్రమలో కొందరు తారలకు హిందీ తారల కివ్వని వేతనాలు కూడ యిస్తున్నదని భ్రమ పడి ప్రొడ్యూసరులు ప్రఖ్యాత తారల కెగబడి, ఒకరిపై ఒకరు పోటీ పడి చేయటం వల్ల ఈ పరిస్థితి ఏర్పడింది. This situation has arisen because some producers, suffering from an illusion that Telugu film industry is paying high wages to Telugu Stars which Hindi film industry does not pay to Hindi stars, are standing in a crazy queque before the mega stars.

హిందీ చిత్ర పరిశ్రమతోనూ, వారికుండే మార్కెట్టుతో నూ, వారి చిత్రాల కొచ్చే ఆదాయం తోనూ పోల్చి చూస్తే తెలుగు తారలకు ఇప్పుడిచ్చే వేతనాల్లో నాలుగోవంతు కూడా యివ్వటం న్యాయం కాదు. It will not be reasonable to pay even 1/4th of the wages which we are now paying to Telugu Stars, when compared to the Hindi Film Industry, their markets, the income they get for their films.

కాబట్టి , నటీనటుల వేతనాల్లో , ఒక కనిష్ఠ ప్రమాణము, ఒక గరిష్ఠ ప్రమాణము నిర్ణయించుకొని ప్రొడ్యూసర్లందరూ ఆ పధ్ధతిని అనుసరించటం మంచిది. Hence it will be good for producers to arrive at a consensual minimum standard, maximum standard for payment of wages to stars, and follow those standards.

నెలకు రూ. 500 కంటే ఏతారకూ ఎక్కువ వేతనం ఇవ్వ పని అవసరం లేదని నా వుద్దేశం. It is my opinion that no star needs to be paid more than Rs. 500 per month.

కాంగ్రెస్ మంత్రులకు సైతం అంతకంటె ఎక్కువ జీతాలు లేవు. Even Congress Ministers, are not getting more than those wages.

ఏవిధంగా నైనా మన తెలుగ ఫిలిం పరిశ్రమ స్థిర పడి , ఎక్కువ ఆదాయం వస్తున్న తరువాత, ఈ వేతనాలు కావలిస్తే వృధ్ధి చేసుకోవచ్చు. In some manner or other, Telugu film industry has to stabilise first, raise its income. After that, we can raise the wages.

అంత వరకూ నటులైనా ఆవుపాలకు ఆశించవలెనే కానీ పొదుగుకోసి పాలు త్రాగటానికి ఆశ పడరాదు. Till then, even stars should only hope for cow's milk, and should not be tempted to cut their udders.

ybrao-a-donkey's humble comments. वैबीराव एक गधे के विनम्र राय . వైబీరావ్ గాడిద వినమ్ర వాణి. You have every right to differ with me. I respect your right. आपको मेरे मत से भिन्न राय रखने के संपूर्ण हक है। मै उस अधिकार को परिपूर्ण रूप से गौरव देता हुँ. మీకు, మీ భిన్నమైన అభిప్రాయాన్ని కలిగిఉండే సంపూర్ణ హక్కు ఉంది. దానిని ఎంతో నేను గౌరవిస్తాను. However, pl. examine this donkey's views also. परन्तु एस गधे के दृष्टिकोण को भी अनुशीलन कीजिये. కానీ ఈ గాడిద దృష్టికోణాన్ని కూడ ఓర చూపుతో కంటజూడుమీ, క్రీగంట జూడమీ.

Monthly Rs. 500/- ! That it is more than the Congress Ministers of 1941. Today none of our Congress, BJP, TDP, TRS etc. Ministers will be satisfied unless they get at least Rs. 100 million per annum and Rs. 500 million in their five years term. Our mega stars, will they work for Rs. 1,00,000/- per month?

నెలకు రూ. ఐదు వందలా /-. మేము మెగా స్టార్లమా, బిచ్చ గాళ్ళమా. 1941 నాటి కాంగ్రెస్ మంత్రులకు ఆ దిక్కుమాలిన 1941 నెలకు రూ. 500 కన్నా తక్కువ ఇస్తే ఇచ్చి ఉండ వచ్చు. ఆనాటి నటులు నెలకు రూ. 500 కన్నా ఎక్కువ తీసుకుని రోల్స రాయస్ కార్లలో తిరిగి ఉండవచ్చు. ఇపుడు మేము రోల్స్ రాయిస్ కార్లలో తిరగాలంటే మాకు ఎంత కావాలి ? స్వాముల వార్లు కూడ లక్ష రూపాయలు ఇవ్వనిదే కాళ్ళు కడగనివ్వరు కదా. ఇంటికి వ చ్చి భిక్ష స్వీకరించరు కదా.

భారత్ వైశాల్యం ఎంత ? షుమారు ౩౩ లక్షల చదరపు కిలోమీటర్లు. ఈ ౩౩ లక్షల కిలోమీటర్లలో గంతులు వేస్తూ అర్ధం పర్ధం లేని పాటలకు స్టెప్పులు వేయటానికి కొండలకు, నదులకు, జలపాతాలకు, నగరాలకు, గ్రామాలకు, గుళ్ళకు, గోపురాలకు, వంద గజాల స్థలమే దొరకలేదా. స్విట్జర్లాండు, లండన్, సింగపూర్, ఫ్రాన్సు వెళ్ళి షూటింగ్ చేసుకోటానికి. ఇంత పేదదేశమైన మనకు యూరప్ , అమెరికా , జపాల్ లకు వెళ్ళి అక్కడ రోడ్లమీద గంతులు వెయటానికి సిగ్గూ శరమూ లేకపోతే ఎలా. ఇలా గంతులేసే ఖర్చులెవరివ్వాలి. కూలీ నాలీ చేసే తెలుంగు వీరులే కదా.

To continue. सशेष्. సశేషం.

Continuation blog-posts from here:

Go to 744

582 Eating Meetings will not give true results. Let at least the Govt. to benefit. खाने पीने दावतों से सच्चे फलित नहीं मिलते। कम से कम सरकार को फायिदा उठाने दीजिये। తిని తాగే దావతులతో సత్యమైన ఫలితాలు ఉండవు. కనీసం ప్రభుత్వాన్నైనా లాభపడనిద్దాము.

తెలుగు సినిమాలు ఒకే సారి పోటాపోటీగా విడుదల అవటం వల్ల వస్తున్న సమస్యల గురించి హీరోలు అల్లు అర్జునుడు, రాణా తమ సహచర నటులకి విందు ఏర్పాటుచేసి సమస్యను పరిష్కారాలను చర్చించినట్లుగా దక్కన్ క్రానికల్ విజయవాడ ఎడిషన్ 18.10.15 రిపోర్టు చేసింది. దీనిలో శ్రీరామ్ చరణ్, లక్ష్మి మంచు, సందీప్ కిషన్, నాని, నిఖిల్ , సుశాంత్, తరుణ్, వరుణ్ తేజ్, శాయి ధరమ్ తేజ్, రాకుల్ ప్రీత్ సింగ్, సోనాల్ చౌహాన్ మొ|| వారు పాల్గొన్నారని ఈపత్రిక వారువ్రాశారు. ముందుగా ఈపత్రిక వారికి ధన్యవాదాలు. ఈ రిపోర్టును చదువ దలచుకునే వారికి లింకు : Click to go to http://www.deccanchronicle.com/151017/entertainment-tollywood/article/tollywood’s-power-lunch'

Karl Marx had said long ago that all human relations are financial relations. Who will sacrifice his-her own interest, for the sake of group's interests, particularly when mega bucks are involved.

స్వర్గీయ కార్ల్ మార్క్సు ఏనాడో చెప్పారు. మానవ సంబంధాలన్నీ ఆర్ధిక సంబంధాలని . మెగా బక్కుల ప్రశ్న వచ్చినపుడు, గ్రూప్ బృంద సమస్యలు ముఖ్యమా, లేక వ్యక్తిగత లాభాలు ముఖ్యమా అంటే, ఎవరైనా వ్యక్తిగత లాభమే ముఖ్యమనాలి. అలా అనని మానసిక బలం, ప్రశాంతి, స్వఛ్ఛతా లభించినపుడు మనిషి పిచ్చివాడవుతాడు. లేదా వాడిని సమాజం పిచ్చి వాడంటుంది. కనుక ఈ మీటింగులు ఈటింగులకే పనికి వస్తాయి కానీ దీర్ఘకాలిక మన్నిక ఉండనివే.

At present, Residual Andhra Pradesh is facing severe resource constraint, because of the extravagant and lavish spending habits of Mr. Chandra Babu Naidu and his followers. In futile spending-- both in production as well as distribution, Telugu film industry does not lag behind Andhra Pradesh Government or the Bollywood, in extravagance and lavishness.

ప్రస్తుతం, శేషాంధ్ర ప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి శ్రీచంద్రబాబు నాయుడు మరియు వారి భక్త బృందం వారి దుబారా ఖర్చుల వల్ల తీవ్రమైన వనరుల కొలత ఎదుర్కొంటున్నది. దొరికినంత వరకు అప్పులు తెచ్చుకుంటున్నారు. తోక ఝాడిస్తే కేంద్రం కూడ తోకను కోసేస్తుందని భయపడో ఏమో, ఏలిన వారు కేంద్రం అంటే అమిత భయభక్తులతో మసలు కుంటున్నారు. మద్యం మీద, పెట్రోలు మీద, రిజిష్ట్రేషన్ల మీద బాదటానికి వీలైనంతవరకు బాదుతూనే ఉన్నా ఇంకా చాలటం లేదు. ఇపుడు కారుచీకటిలో కాంతి రేఖలా ఒక ఉపాయం కనిపిస్తున్నది.

Anyway, film industry has fallen into the hands of goondas, mafias, corrupt politicians and bureaucrats, blackmarketeers, bootleggers, red sanders smugglers, what not who have taken incarnations as producers, distributors and theater owners. It has also become a custom to book all the theatres in the town for a single film, and make super profits in the first week itself, and then organise vijayOtsavams (victory celebrations). The methods adopted by several producers, directors, heros, distributors, theatre owners, to grab money from the idiotic lunatic insane mania-stricken Telugu people, are monstrous and obnoxious. Telugu or in fact even Bollywood and Hollywood film industries have gone out of control of anybody. They have reached an irreparable State.

BOTH GOVT. AND FILM INDUSTRY ARE MORALLY BANKRUPT

IN a way both the Govt., and the Telugu film industry are morally bankrupt. There is no use of blaming any single individual for this.

Let the Govt. fish in these troubled waters. To help the Govt. here is an idea. AUCTION THEATRE LICENCES FOR NEW FILM EXHIBITION

Step 1: THEATRE LICENCES: Govt. can conduct yearly auctions to mobilise license fees from exhibitors, with three types of auctions townwise, for the calendar year. a) Exhibitors of new films. b) Exhibitors of second release films c) Exhibitors of old films. An exhibitor/theatre owner who abstains from the auctions should not be permitted to exhibit any films. Govt. can expect at least Rs. 500 crore from these auctions.

Step 2: Govt. can divide a calendar year into, about 52 slots, or 60 slots inclusive of festival days, assuming that every week one film can be released and if no other new films are released during the week, the single film which is released can recover its production costs + normal profits in that week itself.

AUCTION RELEASE LICENCES FOR EACH WEEKLY AND FESTIVAL SLOT, EVERY CALENDAR YEAR

Step 3: RELEASE LICENCES: Govt. can conduct yearly auctions for each of the 52/60 slots inviting the producers/directors/distributors/heros whosoever wants to release his-her film to participate. Automatically, Govt. will get very large bids for festival releases such as Dussehra, Dipavali, Sankranti, school and College summer holidays, etc. Those who succeed in the auctions should release their film exactly in the stipulated slotted week. The successful bidders should release only through the exhibitors/theatres who have a new film release right. They i.e. Release LIcence holding producers/distributors and the New PIcture Exhibition LIcence holding theater ownes, can bargain/negotiate between themselves about prices, profit sharing, rents etc. etc. They have already become experts in black-marketing of tickets during the first week of the release, just as politicians specialise in polling-booth-capturing. This, they can be permitted to do officially.

HOW ABOUT SMALL PRODUCERS?
EVEN in the present free-for-all-crowd-fighting system small producers are suffering. At least, let the Government and (indirectly people) benefit from AUCTIONING, in the form of some additional revenue. Film Production, acting, exhibition are businesses. Where is the question of small or big? Even a small hero will raise his rate to some crores, once a film becomes a hit in the market. A small director, once he produces a hit film, will not hesitate to raise his fees. This is the bitter truth of Market Economy System of Capitalism.

Things will be entirely different in a Totally Socialist System.

To continue. सशेष्. సశేషం.