Thursday, May 28, 2015

514 Where from did India borrow its phallus worship? भारत अपने लिंगाराधन संस्कृति को कहाँ से उधार लिया ? భారత్ తన లింగారాధన సంస్కృతిని ఎక్కడనుండి దిగుమతి చేసుకున్నది ?



Appropriate evidence is not available to believe that the culture of worshipping human sex organs has its origin in India.   Wherefrom it was imported into India?  मानव के मर्मांगों को आराधना करने के संस्कृती भारत में जन्म लिया, इस सूचना को विश्वास करने के लिये सही प्रमाण नहीं मिल रहे हैं। फिर वह कहा से आयात किया गया है  ? మర్మాంగారాధనా సంస్కృతి భారత్ లోనే జన్మించిందనటానికి సరియైన ఆధారాలు దొరకటం లేదు.  అది మరల ఎక్కడ నుండి దిగుమతి చేయబడినట్లు ?

The above photo of main deity's sculpture in Gudimallam Parasurameswara Temple (near Chennai), Chittoor District, Andhra Pradesh, is very clear about the similarities between Siva Lingas and human penis. ऊपर दिया हुआ गुडिमल्लम परशुरामेश्वर मंदिर (चॆन्नै समीप), चित्तूर जिला, आंध्र प्रदेश, के मूल मूर्ती के स्वरूप, शिव लिंग और मानव पुरुषांग के मध्य स्थित समीप सादृश्य को दिखा रहा है। పై చిత్రంలోని, చిత్తూరు జిల్లా, చెన్నై సమీప గుడిమల్లం గ్రామంలోని పరశురామేశ్వర దేవాలయంలోని మూల విరాట్ శివలింగం స్వరూపం, శివలింగానికీ, మానవ మదనాంగానికీ మధ్య సమీప సాదృశ్యం ఉన్నట్లుగా చూపుతున్నది.

Both Siva (including phallus) worship and Vishnu worship , seem to belong to European origin. While the Siva worship seems to have a Crete (near Greece) origin, Vishnu worship seems to have Latvian/Lithuavian/Old Prussian origin.

दोनों, शिवार्चन , और विष्णु अर्चन , यूरप जनित दिख रहे हैं। शिवार्चन क्रेट द्वीप (ग्रीस समीप, दक्षिण यूरप से ईजिपट्, इथियोपिया रूट से अरेबिया सागर द्वार भारत प्रवॆशित दिख रहा है। विष्णु पूजा उत्तर यूरप के लाट्विया, तिथुयेनिया और ओल्ड प्रष्या से आयात हुआ दिख रहा है।

శివార్చన (లింగ పూజతో సహా), మరియు విష్ణ్వార్చన యూరప్ లో జన్మించినట్లుగా కనిపిస్తున్నాయి. శివార్చన క్రేట్ ద్వీపం (గ్రీసు సమీపం), విష్ణు పూజ లాట్వియా, లిథుయేనియా, పాతప్రష్యా(జర్మనీ కాదు) లో ఆవిర్భవించినట్లు తోస్తున్నది.

Both Vishnu worshippers and Shiva worshippers seem to be European, closely knitted with one another. This is in contrast to the current belief that Vishnu worshippers were Aryans and Shiva worshippers were Dravidians. I believe that both Aryans and Dravidians may be Europeans. The battles between Shiva worshippers and Vishnu worshippers were only internecine squirmishes.

विष्ण अर्चक, और शिव अर्चक , दोनों यूरोपियन दिख रहे हैं। इन दोनों में सन्निहित संबंध, और तद-जनित तात्कालिक दुष्मानी, दोनों नजदीक होना, दोनों दूर जाना यह सभी भाइयों के मध्य रहनेवाले छटपटाखे ही हैं। आज के विश्वास कि विष्ण अर्चक आर्य, और शिव अर्चक द्राविड या अनार्य इस को सच मानना यह मुष्किल् है। आर्यन्स और द्राविड दोनों को यूरोपियन्स मानना ही उचित दिख रहा है।

విష్ణ్వారాధకులు, శివారాధకులు, ఇరువురు యూరోపియన్ల వలె కనిపిస్తున్నది. సోదరుల మధ్య సర్వసాధారణంగా ఉండే కలహాల వంటివే, కుమ్ములాటల వంటివే ఈ ఇరువురి మధ్య గతంలో జరిగినట్లుగా కనిపిస్తున్నది. నేడు పలువురిలో ఉన్న విశ్వాసం, విష్ణ్వారాధకులు ఆర్యులు, శివారాధకులు అనార్యులు లేక ద్రావిడులు అనే దానిని సమర్ధించటం కష్టం. (ఉదాహరణ రాముడు విష్ణ్వారాధకుడు, రావణుడు శివార్చకుడు, రాముడు ఆర్యుడు, రావణుడు ద్రావిడుడు (లేక అనార్యుడు) అనే అభిప్రాయం కొన్ని ఆధారాలు ఉన్నప్పటికీ, చివరిదాక నిలబడటం కుదరక పోవచ్చు.

We shall take, for example, the above photo of parasurAmESwara in Gudimallam. Its installer is said to be ParaSu Rama. According to Valmiki Ramayana, he was a staunch believer of Lord Vishnu. In Valmiki Ramayana, Balakanda (Book 1), after the wedding of Shri Rama and Sita, Parasurama suddenly emerges and frightens everybody.

According to Shiva Purana, Rudra Samhita, at Daksha's sacrifice, after Shiva's first wife died in a self-generated fire, Lord Shiva got much agitated. When Shiva plucked a hair of his and dropped on ground, Gods Virabhadra and Bhadra Kali were born. Veerabhadra challenged God MahavishNu for a fight and defeated him. Then VishNu fled to his abode, to save himself.


munE SambhO prabhAvAt
yAyESasya mahA prabhO
na cacal harEs cakram
karastham sthambhitam dhruvam.

Lord VishNu got his disc freed. Then he took his "Sarngna bow" and sent three arrows from it, towards Lord Virabhadra.

tatah sthambhana nirmuktaha
SArngna dhanvA ramESvaraha
SARngna jagrkAha sa kruddhaha
svadhanuhu saSaram munEhe
tribhischa gharshitam
bANastEn SArNgnam dhanur harE

VIrabhadra broke all the three arrows sent by VishNu.

vIrabhadrENa tattAt
tridhAt bhUkshaNAt munE

Then Creator God Brahma, and his wife- Goddess of Learning- Saraswati, informed him about the Great powers of Shiva's forces, and suggested him to disappear. VishNu disappeared from the battle scene and went back to his abode, VaikunTham.

atha VishNum mahAvANyA
bOdhitastam mahAgaNam
asahya varcas gnAtvAh
antardhAtum manor dadhE.
gnAtvA tatsarvam idam
satikritam dusprasaham parEshAm
gatAha svalOkAh svagaNAnvitAs
smritvAh Siva sarva patim svatamtram.


Thus, Shiva Purana narration was very clear about Vishnu's defeat.

Valmiki Ramayana Chapter 66, verse 10 and 11 say that Gods were agitated when Shiva threatened them to behead them with his Shiva bow, because they did not give him his share of oblations. In verse 11, there is a presumption of their surrendering to him, and Shiva's getting pleased (prasAdiyati dEvESa) with their supplication. But the verses are silent about failure of VishNu's disc and bow. Nor the verses mention whether Vishnu was among the defeated Gods.

On the other hand, subsequently, Creator God, and Sages create a situation of conflict between Lord Shiva and Lord VishNu. In the test, when VishNu made a 'hum' sound, Shiva and his bow got petrified (unabled to move, became stonelike, static).

Valmiki Ramayana, Book 1, Sarga 75 (Chapter 75) deals with the scene. 17th verse.

In English script (Roman script)
tadA jrimbhitam Saivam dhanur bhIma parAkramam
humkArENa mahAdEvah stambhitO atha trilOcanaha.

(After destruction of daksha's sacrifice by Lord Shiva, everybody thought that Shiva was the Supreme Lord. But sages wanted to test it. Creator God Brahma, encouraged a rift between the two, and brought them at a place for a conflict.) When VishNu made a "hum" sound, it made Shiva's bow to stupify-petrify (become like a stone).

तथा जृंभितम शैवम धनुर भीम पराक्रमम
हूंकारेण महादेवह सथंभितो अथ त्रिलोचनः।

जब भगवान महाविष्णु एक हुंकार किया, महादेव इश्वर और उस के शिव धनु, स्थंभइत हुआ।

తదా తు జృమ్భితం శైవం ధనుర్భీమపరాక్రమమ్ ।
హుఙ్కారేణ మహాదేవః స్తమ్భితో ఽథ త్రిలోచనః

విష్ణువు ఒక హుంకారం చేసేటప్పటికి, శివుడు మరియు ఆయన ధనుస్సు యొక్క గొప్ప పరాక్రమం, అన్నీ స్థంభించి పోయాయి.

ParaSurAma was a VishNu worshipper, and is considered as sixth incarnation among the ten incarnations of Lord VishNu.  It should, therefore, be improbable of him installing a phallus and worshipping it.  This aspect, historians have to go through to trace further evidences/materials in depth and width.

परशु राम, विष्ण्वांशा संभूत, और भगवान विष्णु के दशावतारों में  षष्ठण अवतार माना जाता है।  अतः उनको, महादेव के लिंग को स्थापना करना और पूजा करने का अवश्यकता और अवसर मिलना मूझ बहुत अल्प दिख रहा है। 

భగవాన్ పరశు రాముడు విష్ణ్వాంశ సంభూతుడు, మరియు శ్రీ మహావిష్ణువు యొక్క దశావతారాలలో ఆరవ అవతారంగా పరిగణించ బడుతున్నవాడు. 

పైన వ్రాసిన వాల్మీకి రామాయణ  శ్లోకాలలో దక్షయజ్ఞం మరియు శివధనుస్సు వర్ణించే సమయంలో విష్ణువుకు అగ్ర స్థానం ఇచ్చి శివధనుస్సు స్థంభింపబడింది అని చెప్పిన వాడు, గుడిమల్లంలో మర్మాంగాన్ని స్ఫురింపచేసే శివలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి ఆరాధించటం ఎంత వరకు సమర్ధనీయం, అనేదానిపై చరిత్రకారులు పరిశోథించాలి.





(To continue सशेष ఇంకా ఉంది.).

No comments:

Post a Comment

ఘోరమైన విమర్శలకు కూడ స్వాగతం, జవాబులు ఇవ్వబడతాయి.